sygn. II GZ 105/26 19 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - II GZ 105/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026

Teza
Oddalono zażalenie. Wstrzymanie wykonania aktu, Cofnięcie zezwolenia na broń. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 3481/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr EA-b-1526/1239/25 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia naOddalono zażalenie. Wstrzymanie wykonania aktu, Cofnięcie zezwolenia na broń. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 3481/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr EA-b-1526/1239/25 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 19 marca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Patrycja Joanna Suwaj
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 3481/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr EA-b-1526/1239/25 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do celów ochrony osobistej postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2025 r.(sygn. akt VI SA/Wa 3481/25) odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. (dalej przywoływany jako: "Skarżący" "Strona") na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr EA-b-1526/1239/25 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową w celu ochrony osobistej.Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że w jego ocenie, Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołał okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku jako jedyny argument przemawiający za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji wskazano na "utrzymujący się stan zagrożenia dla życia i zdrowia skarżącego". Nie wskazano natomiast w czym ten utrzymujący się stan zagrożenia się przejawia. Nie przywołano konkretnych faktów i dowodów, które wskazywałyby na wydarzenia jakie miały miejsce, a okoliczności te stanowiły zagrożenie dla życia lub zdrowia skarżącego.2. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Postanowieniu zarzucił błędne ustalenie, że w przypadku wykonania decyzji nie nastąpi szkoda po jego stronie. Wskazał, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku będzie zmuszony do sprzedaży broni za bezcen lub oddania jej do depozytu, za co poniesie znaczne koszty.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesione w nim zarzuty i ich motywy, pomieszczone w uzasadnieniu, nie podważają prawidłowości oceny wniosku skarżącego, jakiej dokonał Sąd I instancji.Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej ich brak, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.4. Ponadto, analiza skargi, tak w zakresie zarzutów jak i jej uzasadnienia, nie zawiera wystarczająco uzasadnionych czy udokumentowanych motywów, które przy ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłyby zostać wzięte pod rozwagę w aspekcie art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności, które autor podniósł dopiero w uzasadnieniu zażalenia na stronach, dotyczących konieczności sprzedaży broni oraz koszty przechowywania broni nie są wystarczające do podważenia rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Szczegółowe zasady deponowania i niszczenia broni i amunicji w depozycie Policji, Żandarmerii Wojskowej lub organu celnego oraz stawki odpłatności za ich przechowywanie w depozycie reguluje wydane z delegacji art. 24 ustawy o broni i amunicji rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 czerwca 2004 roku (Dz.U. Nr 152, poz. 1609). Zgodnie z przepisami rozporządzenia, z czynności przyjęcia do depozytu broni i amunicji jednostka deponująca sporządza protokół, do którego dołącza opinię dotyczącą stanu technicznego broni sporządzoną przez specjalistę z zakresu rusznikarstwa (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Broń i amunicję przyjętą do depozytu jednostka deponująca przechowuje w odpowiednio przystosowanym do tego celu pomieszczeniu, na zasadach określonych w przepisach dotyczących szczegółowych zasad i warunków przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (§ 3 rozporządzenia) Ponadto jednostka deponująca jest obowiązana do konserwacji broni i przechowywania jej w sposób zapobiegający pogorszeniu jej stanu technicznego (§ 5 rozporządzenia), a nad wykonaniem tego obowiązku czuwa specjalnie do tego powoływana komisja, o której pracach właściciel broni jest powiadamiany i w których może uczestniczyć (§ 6 rozporządzenia). Kolejnym zabezpieczeniem interesów właściciela broni jest możliwość dostępu do broni czy to w celu okazania osobom zainteresowanym jej nabyciem czy też w celu oceny stanu broni (§ 8 rozporządzenia).5. Podkreślić wypada, że zarówno dysponowanie bronią jak i jej złożenie do depozytu przez poszczególne podmioty może potencjalnie mieć wpływ także na bezpieczeństwo samych dysponentów, jak i osób trzecich. Z tego względu, wstrzymanie wykonania czynności złożenia broni do depozytu powinno być uzasadnione okolicznościami szczególnymi. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel instytucji złożenia broni. Takowe zaś nie zostały w niniejszej sprawie wykazane.6. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji., postanowił jak w sentencji