Wyrok - VI SA/Wa 977/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w U. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę UZASADNIENIE Przedmiotem skargi T. z siedzibą w miejscowości U. (dalej:Oddalono skargę. Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w U. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę UZASADNIENIE Przedmiotem skargi T. z siedzibą w miejscowości U. (dalej:
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Justyna Żurawska.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi T. z siedzibą w miejscowości U. (dalej: "Strona", "Skarżący", "Przewoźnik") jest decyzja z dnia [...] stycznia 2025 r. znak [...] wydana w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym.Decyzja ta została wydana w następującym stanie sprawy:W dniu [...] czerwca 2024 r., na drodze krajowej nr [...] (na wysokości węzła Z. - kierunek G.) zatrzymano do kontroli kierującego zespołem pojazdów składającym się z trzyosiowego pojazdu silnikowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], dwuosiowej naczepy ciężarowej marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz trzyosiowej przyczepy ciężarowej marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Zespołem pojazdów kierował S. S., w imieniu i na rzecz Skarżącego. W dniu kontroli drogowej Strona wykonywała krajowy transport drogowy rzeczy, w postaci napojów energetycznych (ładunek podzielny) - w dwóch oddzielnych kontenerach 20-stopowych.W związku z podejrzeniem przekroczenia dopuszczalnych parametrów wagowych pojazd poddano kontroli na punkcie wagowym mieszczącym się w G. na ul. [...] (kier. W.).W wyniku przeprowadzonych pomiarów oraz ważenia zespołu pojazdów stwierdzono, że:- rzeczywista masa całkowita wynosiła 62,75 tony, co stanowiło przekroczenie o 22,75 tony normatywnej dopuszczalnej masy całkowitej dla takiego zespołu pojazdów, określonej na 40 ton, a to stanowiło przekroczenie dopuszczalnej wartości o 56,87%,- nacisk pojedynczej osi nienapędowej (oś nr 1) ciągnika - 7 ton,- suma nacisków podwójnej osi napędowej pojazdu (osie nr 2 i 3) – 15 ton,- suma nacisków podwójnej osi nienapędowej (osie nr 4 i 5) naczepy -16,95 tony,- suma nacisków grupy trzech osi składowych nienapędowych naczepy ciężarowej (osie nr 6, 7 i 8) - 23,8 tony.W wyniku kontroli stwierdzono, że kontrolowany zespół pojazdów, którego rzeczywista masa całkowita przekraczała 60 ton (w przedmiotowym przypadku wynosiła 62,75 tony), nie był pilotowany przez żaden pojazd wykonujący pilotowanie.W związku ze stwierdzonymi naruszeniami, zostało z urzędu wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, o czym Strona została zawiadomiona.Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] września 2024 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: organ I instancji") nałożył na Przewoźnika karę pieniężną w wysokości 3 000 zł za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał art. 64, art. 140aa i art. 140ab ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251), dalej: "p.r.d.".Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Przewoźnik domagając się uchylenia decyzji zaskarżonej i umorzenia postępowania administracyjnego w całości. W treści odwołania Skarżący podniósł, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadniał nałożenia jakiejkolwiek kary.Decyzją z dnia [...] stycznia 2025 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "Główny Inspektor", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "k.p.a.", art. 2 ust. 35a, art. 64 ust. 1 pkt 3, art. 64d, art. 140aa ust. 1-3, art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w wyniku przeprowadzonych pomiarów wagowo-zewnętrznych stwierdzono, iż kontrolowany zespół pojazdów był pojazdem nienormatywnym o parametrach wskazanych dla zezwolenia kategorii V (rzeczywista masa całkowita przekraczała 60 ton). Wyjaśnił także, że stosownie do§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2023 r. w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych (Dz.U. poz. 2487), wcześniej regulowane w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 2012 r. w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych (Dz.U. poz. 629), pojazd nienormatywny, którego masa całkowita przekracza 60 ton ma być pilotowany przez jeden pojazd wykonujący pilotowanie.W momencie zatrzymania do kontroli w dniu [...] czerwca 2024 r., zespół pojazdów należący do Strony poruszał się samodzielnie, bez asysty jakiegokolwiek pojazdu pilotującego. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że pilot oznacza osobę odpowiedzialną za zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz minimalizację utrudnień w ruchu drogowym w czasie przejazdu pojazdu (art. 2 pkt 35c p.r.d.). Zgodnie zaś z treścią art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d., karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1a, ustala się w wysokości 3000 zł - za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Kara pieniężna w przypadku braku wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie nakładana jest w formie decyzji (art. 140aa ust. 1a p.r.d.).Główny Inspektor wyjaśnił przy tym, że brak wymaganego zezwolenia odpowiedniej kategorii na przejazd pojazdu nienormatywnego (jak w niniejszym przypadku) nie ma żadnego wpływu na obowiązek pilotowania takiego przejazdu. Zdaniem organu odwoławczego o tym, że obowiązki związane z pilotowaniem pojazdów nienormatywnych są całkowicie niezależne od obowiązku uzyskania zezwolenia na przejazd, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 p.r.d., świadczą wprost przepisy tej ustawy.Skargę na decyzję Głównego Inspektora z dnia [...] stycznia 2025 r. wniósł Przewoźnik, zaskarżając ją w całości i domagając się uchylenia w całości zarówno decyzji zaskarżonej jak i decyzji organu I instancji, umorzenia postępowania administracyjnego i zasądzenia od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.Zaskarżonej decyzji Przewoźnik zarzucił naruszenie:art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. i art. 64 ust. 2 p.r.d. - poprzez ich błędną wykładnię i uznanie przez organy, że pomimo treści art. 64 ust. 2 p.r.d., art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. ma zastosowanie do przejazdu pojazdów nienormatywnych przewożących ładunek podzielny, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie zezwolenie kategorii I na rzecz Skarżącego nie mogłoby zostać wydane - zespół pojazdów, którym wykonywano przewóz, nie był bowiem pojazdem wolnobieżnym, ciągnikiem rolniczym ani zespołem pojazdów składającym się z pojazdu wolnobieżnego lub ciągnika rolniczego i przyczepy specjalnej, zaś masa całkowita zespołu pojazdów była wyższa od dopuszczalnej, co uniemożliwiało wydania zezwolenia kategorii I z uwagi na ograniczenia wynikające art. 64b ust. 1 p.r.d. i art. 64 ust. 3 p.r.d. w zw. z załącznikiem nr 1 do p.r.d.,które to naruszenie w konsekwencji doprowadziło do błędnej subsumcji przepisów prawa materialnego art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 2012 r. w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych (Dz.U. poz. 629) do ustalonego w sprawie stanu faktycznego sprawy i niezasadnego nałożenia na Skarżącego kary pieniężnej na podstawie art. 140aa ust. 1a pkt 1 p.r.d. w zw. z art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d.W uzasadnieniu Przewoźnik podniósł, że przejazd miał miejsce z naruszeniem art. 64 ust. 2 p.r.d., a nie z naruszeniem art. 64 ust. 1 p.r.d. Sankcję prawnoadministracyjną za niedopuszczalny przejazd pojazdem nienormatywnym przewożącym ładunek podzielny, a więc z naruszeniem art. 64 ust. 2 p.r.d. przewiduje art. 140ab ust. 2 p.r.d., zgodnie z którym w przypadku naruszeń zakazu, o którym mowa w art. 64 ust. 2, za przejazd pojazdem nienormatywnym nakłada się karę jak za przejazd bez zezwolenia. Sankcję prawnoadministracyjną za przejazd pojazdu nienormatywnego, z naruszeniem warunku określonego w art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d., a więc bez wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie, normuje art. 140aa ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d.Zdaniem Strony skoro art. 64 ust. 1 p.r.d. nie mógł mieć w niniejszej sprawie zastosowania, to organy nie mogły nałożyć na Skarżącego kary pieniężnej na podstawie art. 140aa ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d. Tym samym organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 64 ust. 1 pkt 3 i art. 64 ust. 2 p.r.d. uznając, że pomimo treści art. 64 ust. 2 p.r.d., art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. ma również zastosowanie do przejazdu pojazdów nienormatywnych przewożących ładunek podzielny. W konsekwencji organy dokonały błędnej subsumcji przepisów prawa materialnego art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. i § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych do ustalonego w sprawie stanu faktycznego i nieprawidłowo nałożyły na Skarżącego karę pieniężną na podstawie art. 140aa ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d.W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.Sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Organ złożył wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a Przewoźnik poinformowany o złożeniu ww. wniosku (k. 24, 25) w ustawowym terminie nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Zdaniem Sądu, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.Przedmiotem kontroli w sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na Spółkę karę pieniężną w wysokości 3 000 zł za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 140aa ust. 1a p.r.d. (tj. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251).W sprawie ustalono, że w dniu [...] czerwca 2024 r. zespołem pojazdów składającym się z ciągnika samochodowego marki [...] (nr rej. [...]) oraz dwóch naczep (nr rej. [...] i nr rej. [...]) w imieniu Skarżącego wykonywany był przewóz ładunku w postaci napojów energetycznych w dwóch kontenerach dwudziestostopowych (ładunek podzielny). Zespół pojazdów został zważony przy pomocy wagi do pomiarów dynamicznych o numerze fabrycznym [...], legitymującej się aktualną legalizacją. Świadectwo legalizacji wystawione dla tej wagi stwierdza, że spełnia ona wymagania określone prawem i może być użytkowana zgodnie z obowiązującym prawem w okresie ważności legalizacji. Z akt sprawy nie wynika by waga była używana niezgodnie z instrukcją.W wyniku pomiarów ustalono, że rzeczywista masa całkowita zespołu pojazdów wyniosła 62,75 tony, a zatem przekroczyła wartość dopuszczalną o 22,75 tony. Wartość dopuszczalna przedmiotowego zespołu pojazdów nie mogła przekraczać 40 ton, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 502).W związku z powyższym stan faktyczny sprawy, w tym w zakresie pomierzonej rzeczywistej masy całkowitej zespołu pojazdu, Sąd uznał za ustalony prawidłowo. W sprawie nie ma sporu, że mimo wykonywania przewozu pojazdem nienormatywnym Strona nie posiadała stosownego zezwolenia.W tym miejscu dodać należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, że równolegle do niniejszej decyzji została wydana przez Głównego Inspektora decyzja z dnia [...] stycznia 2025 r. znak [...] którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2024 r. nakładającą na Stronę karę pieniężną w wysokości 15 000 zł za naruszenie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Kara ta została nałożona na podstawie art. 140ab ust. 1 pkt 3 p.r.d. Sprawa zakończona ww. decyzją dotyczyła tego samego zespołu pojazdów poddanego kontroli w dniu [...] czerwca 2024 r. jak w sprawie niniejszej. Skarga na ww. decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2025 r. VI SA/Wa 1007/25.Stosownie do art. 2 pkt 35a p.r.d. pojazd nienormatywny to pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku, wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy. Zgodnie zaś z art. 64 ust. 1 p.r.d., ruch pojazdu nienormatywnego jest dozwolony pod warunkiem:1) uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii, wydawanego, w drodze decyzji administracyjnej, przez właściwy organ,2) przestrzegania warunków przejazdu określonych w zezwoleniu, o którym mowa wpkt 1;3) pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywnego na warunkach i w sposób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 64i ust. 2, w tym przez wymaganą liczbę pojazdów wyposażonych i oznakowanych zgodnie z tymi przepisami;4) zachowania szczególnej ostrożności przez kierującego pojazdem nienormatywnym.Obowiązek pilotowania przejazdu pojazdem nienormatywnym na warunkach i w sposób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 64i ust. 2, w tym przez wymaganą liczbę pojazdów, wynika z art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. Z kolei zgodnie z treścią art. 64 ust. 2 p.r.d. zabrania się przewozu pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny, z wyłączeniem pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwolenia kategorii I.W sprawie podstawą prawną nałożenia na Skarżącego kary za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie były przepisy art. 140aa ust. 1a pkt 1 i ust. 3a pkt 1 p.r.d.Stosownie do art. 140aa ust. 1 p.r.d. "Za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej." W przypadku braku: 1) wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie, 2) wymaganego wyposażenia lub oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie, 3) wymaganego szkolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 3a, przez pilota, nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej (art. 140aa ust. 1a p.r.d.). Karę pieniężną o której mowa w ust. 1a art. 140aa p.r.d. nakłada się na podmiot wykonujący przejazd w przypadku o którym mowa w ust. 1a pkt 1 (art. 140aa ust. 3a pkt 1 p.r.d.). Wysokość kary za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie została określona w art. 140ab ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu "Karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1a, ustala się w wysokości: 3000 zł - za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie.".Jak wynika z treści decyzji podstawę faktyczną kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowił brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. W związku z tym, że rzeczywista masa całkowita pojazdu przekroczyła 60 ton, a nie przekroczyła 80 ton, organ odwoławczy uznał, że przedmiotowy pojazd nienormatywny winien być pilotowany przez jeden pojazd wykonujący pilotowanie. Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2023 r. w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych (Dz.U. poz. 2487) pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:1) długość - 23,00 m,2) szerokość - 3,20 m,3) wysokość - 4,50 m,4) masa całkowita – 60 t- ma być pilotowany przez jeden pojazd wykonujący pilotowanie.W treści decyzji Główny Inspektor wskazał przy tym, że dla możliwości nałożenia kary administracyjnej za omawiane naruszenie nie ma znaczenia, czy Strona uzyskała bądź mogła uzyskać zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego. Odmiennego zdania jest Skarżący, który twierdzi, że w sprawie organy niezasadnie nałożyły na Stronę karę pieniężną za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie, skoro Strona nie mogła uzyskać zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii ze względu na przewóz ładunku podzielnego.Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarysowały się dwa poglądy odnośnie konieczności zapewnienia pilotowania pojazdu nienormatywnego, którego przynajmniej jedna z wielkości – długość pojazdu, szerokość, wysokość, masa całkowita – przekracza wartości wskazane w § 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych, w sytuacji gdy Strona nie uzyskała, stosownego zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego. Wedle stanowiska, na które powołuje się Strona, wyrażonego m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2022 r. VI SA/Wa 569/22 pilotowanie pojazdu w rozumieniu art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. możliwe jest tylko w przypadku dozwolonego ruchu pojazdu nienormatywnego, na podstawie wydanego zezwolenia, a nie przejazdu pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia. Skoro strona nie posiadała zezwolenia na ruch pojazdu nienormatywnego, to nie mogą mieć zastosowania w sprawie sankcje przewidziane w przypadku naruszenia zasad dozwolonego ruchu pojazdu nienormatywnego, o którym mowa w art. 64 ust. 1. Wskazano, że są to dwie wzajemnie wykluczające się sytuacje, tym bardziej, że art. 140ab p.r.d. jednoznacznie kwestię tę reguluje, nakazując, że w przypadku naruszeń zakazu, o którym mowa w art. 64 ust. 2, za przejazd pojazdem nienormatywnym nakłada się karę jak za przejazd bez zezwolenia (por. także wyroki WSA w Warszawie: z 21.11.2022 r. VI SA/Wa 2358/22; z 13.09.2023 r. VI SA/Wa 4117/23; z 9.04.2024 r. VI SA/Wa 6359/23 ).Natomiast wedle drugiego ze stanowisk, obowiązek pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywnego jest całkowicie niezależny od obowiązku uzyskania zezwolenia na ten przejazd. Obowiązki związane z pilotowaniem nie dotyczą wyłącznie przejazdów pojazdów nienormatywnych, które odbywają się na podstawie zezwolenia. Obydwa wymogi są od siebie całkowicie niezależne, ponieważ o obowiązku pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywnego decydują wyłącznie jego parametry: długość, szerokość, wysokość oraz masa całkowita (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie: z 24.07.2024 r. VI SA/Wa 200/24; z 10.05.2024 r. VI SA/Wa 452/24; z 10.05.2024 r. VI SA/Wa 453/24; z 14.06.2024 r. VI SA/Wa 750/24).I to ostatnie stanowisko Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela. Zdaniem Sądu, celem normy nakładającej na przewoźnika obowiązek pilotowania pojazdów ponadnormatywnych jest zapewnienie rozpoznawalności przejazdu pojazdu nienormatywnego, co ma zapewnić bezpieczeństwo ruchu drogowego podczas takiego przejazdu. Przyjęcie poglądu, że pilotowanie pojazdu nienormatywnego jest wymagane tylko wówczas, jeżeli na jego przejazd zostało wydane zezwolenie, prowadziłoby w konsekwencji do obniżenia poziomu bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co trafnie podniósł organ odwoławczy.Nadto brak wymaganego zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, czy przewóz pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny, nie mają żadnego wpływu na obowiązek pilotowania takiego przejazdu. Warunki przewozu określa się bowiem wyłącznie w zezwoleniu kategorii V (art. 64d ust. 1 p.r.d.), a przejazd pojazdem przekraczającym parametry określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych (a więc wymagającym pilotowania) możliwy jest także na podstawie zezwoleń kategorii III i IV, w których nie zawiera się warunków przewozu (art. 64c ust. 1 p.r.d.). Rozporządzenie w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych uzależnia konieczność prowadzenia pilotażu od przekroczenia konkretnych parametrów pojazdu. Obowiązek pilotowania jest więc niezależny od uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym.O niezależności obowiązku pilotowania przejazdu od wymogu posiadania zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym świadczy również treść art. 64e ust. 1 p.r.d., zgodnie z którym niektóre przejazdy pojazdów nienormatywnych są zwolnione m.in. ze wskazanych w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy obowiązków, tj. uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii i przestrzegania warunków przejazdu określonych w zezwoleniu. Jednocześnie art. 64e ust. 1 nie zwalnia tych przejazdów z obowiązków określonych w art. 64 ust. 1 pkt 3, czyli pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywnego na warunkach i w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 64i ust. 2 p.r.d., w tym przez wymaganą liczbę pojazdów wyposażonych i oznakowanych zgodnie z tymi przepisami. O trafności przyjętego stanowiska przekonuje również redakcja przepisu art. 64 ust. 1 pkt 1-4 p.r.d. Pilotowanie pojazdu nienormatywnego nie stanowi warunku przejazdu, a naruszenie obowiązków związanych z pilotowaniem nie stanowi naruszenia warunków przejazdu. Dlatego ustawodawca rozdzielił nieprawidłowości związane z brakiem zezwolenia lub niezgodnością z warunkami zezwolenia, określając je w art. 140aa ust. 1 p.r.d., od nieprawidłowości związanych z pilotowaniem pojazdów nienormatywnych, które zawarł w art. 140aa ust. 1a p.r.d. Przepis ust. 1a art. 140aa został dodany do ustawy - Prawo o ruchu drogowym ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1481) i zaczął obowiązywać w dniu 3 września 2018 r. Zamierzeniem ustawodawcy było zatem rozdzielenie obydwu tych obszarów: braku zezwolenia lub niedotrzymania warunków określonych w zezwoleniu, oraz naruszenia przepisów o pilotowaniu pojazdów nienormatywnych. Poprzez dodanie ust. 1a do art. 140aa p.r.d. ustawodawca sankcjonuje nieprawidłowości związane z pilotowaniem pojazdów nienormatywnych odrębną decyzją administracyjną, posiadającą odrębną podstawę prawną.W tej sytuacji Sąd nie uznał za usprawiedliwiony zarzutu skargi naruszenia art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. zgodnie z którym "Ruch pojazdu nienormatywnego jest dozwolony pod warunkiem: pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywnego na warunkach i w sposób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 64i ust. 2, w tym przez wymaganą liczbę pojazdów wyposażonych i oznakowanych zgodnie z tymi przepisami" w zw. z art. 64 ust. 2 p.r.d. stosownie do którego "Zabrania się przewozu pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny, z wyłączeniem pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie zezwolenia kategorii I." oraz w powiązaniu z art. 140aa ust. 1a pkt 1 p.r.d. w zw. z art. 140ab ust. 3 pkt 1 p.r.d.Sąd w składzie rozpoznającym sprawę stoi na stanowisku, że okoliczność, iż Skarżący na sporny przejazd nie posiadał zezwolenia, gdyż przewożony pojazdem nienormatywnym ładunek był ładunkiem podzielnym, nie ma wpływu na możliwość nałożenia kary za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie, w sytuacji gdy ziściła się przesłanka do zapewnienia pilotowania przejazdu nienormatywnego, z uwagi na przekroczenie wielkości wskazanych w rozporządzeniu w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych.W ocenie Sądu trafnie również organ odwoławczy uznał brak podstaw do zastosowania art. 140aa ust. 4 p.r.d. Stosownie do jego treści nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 i ust. 1a pkt 1, wobec podmiotu wykonującego przejazd, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że ten podmiot: a) dochował należytej staranności w realizacji czynności związanych z przejazdem, b) nie miał wpływu na powstanie naruszenia, lub 2) rzeczywista masa całkowita pojazdu nienormatywnego nie przekracza dopuszczalnej wielkości lub wielkości określonej w zezwoleniu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, a przekroczenie dotyczy wyłącznie nacisku osi pojazdu w przypadku przewozu ładunków sypkich oraz drewna.Zdaniem Sądu, w sprawie brak jest podstaw do przyjęcia by Przewoźnik dochował należytej staranności w przygotowaniu przejazdu bądź nie miał wpływu na naruszenie. W ocenie Sądu, jeśli z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynikają żadne okoliczności potwierdzające dochowanie przez Skarżącego należytej staranności, czy też brak wpływu na powstanie naruszenia, to sam Skarżący zobligowany jest takie okoliczności wykazać. W sprawie okoliczności te nie zostały przez Stronę wykazane.W ocenie Sądu, stan faktyczny sprawy został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej wynikających z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a.Stosownie do treści art. 7 k.p.a. "W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Z treści zasady prawdy obiektywnej wynika obowiązek organu administracji wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania przepisu prawa. Z art. 7 i 77 k.p.a. wynika, że postępowanie dowodowe oparte jest na zasadzie oficjalności. Stosownie do treści art. 77 § 1 k.p.a. "Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.". Wedle art. 77 § 1 k.p.a. organ jest zobowiązany: podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego oraz rozpatrzyć ten materiał. Przez materiał dowodowy należy rozumieć ogół dowodów, których zebranie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przy czym przedmiotem dowodu winny być fakty mające znaczenie dla sprawy, tj. dotyczące danej sprawy i mające znaczenie prawne. Przepis art. 80 k.p.a. zobowiązuje zaś organ do oceny, na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w dowolną, musi zostać dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł. Organ winien opierać się na materiale dowodowym przez siebie zebranym oraz powinien dokonać oceny znaczenia i wartości tych dowodów dla toczącej się sprawy. Nadto ocena o której mowa w art. 80 k.p.a. winna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego.Zdaniem Sądu stan faktyczny sprawy, istotny z punktu widzenia mającej w sprawie zastosowanie normy prawa materialnego, został ustalony prawidłowo. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie w dniu [...] czerwca 2024 r. doszło do dokonania przez Stronę przejazdu pojazdem nienormatywnym, którego masa całkowita przekraczała 60 ton oraz iż przejazd ten nie był pilotowany.Dalej wskazać trzeba, że w ocenie Sądu, uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie elementy o których mowa w § 3 art. 107 k.p.a., tj. uzasadnienie faktyczne i prawne, w tym wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Wskazano także ustalone fakty, istotne dla rozstrzygnięcia. Organ powołał podstawę prawną rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji przytoczył brzmienie mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa.Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu zobowiązującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę do uwzględnienia skargi stanowi także zajście przyczyn określonych w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji lub stwierdzenie jej wydania z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a.).Końcowo Sąd wskazuje, że decyzja zaskarżona zawiera nieścisłości, jednakże nie mają one wpływu na wynik sprawy.Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku o oddaleniu skargi.., orzeczono jak w sentencji wyroku o oddaleniu skargi.