Postanowienie - V SAB/Wa 36/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 23 września 2025
Teza
Odrzucono skargę. Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. w W. na bezczynność Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie dokonania zmian danych w rejestrze aptek postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz Z. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowOdrzucono skargę. Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. w W. na bezczynność Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie dokonania zmian danych w rejestrze aptek postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz Z. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądow
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Andrzej Siwek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Z. w W. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej jako "Wojewódzki Inspektor", "organ" lub "organ I instancji" w przedmiocie bezczynności w zakresie dokonania zmiany danych w rejestrze aptek.Organ I instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wyrok z dnia 5 czerwca 2024 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt V SA/Wa 1008/23 uchylający decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "organ II instancji) z 15 marca 2023 r. znak: POD.503.94.2022.AKW.9 wydany w sprawie ze skargi Z. w W. jest nieprawomocny. Powyższy wyrok z 5 czerwca 2024 r. uchylił wyłącznie decyzję organu II instancji, tym samym decyzja organu I instancji pozostaje nadal w obrocie prawnym, którą przeniesiono na rzecz M. sp. j. z siedzibą w B. zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej przy ul. P. w G.. Poinformował, że dopiero po ewentualnym wyeliminowaniu z obiegu prawnego decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego przez organ odwoławczy pojawi się możliwość podjęcia stosownych działań prawnych zapewniających respektowania wydanych w sprawie rozstrzygnięć sądowoadministracyjnych i administracyjnych. Dodatkowo poinformował, że organ I instancji nie jest obecnie uprawniony do podjęcia czynności polegających na zmianie statusu apteki w prowadzonym rejestrze aptek.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 769, dalej jako k.p.a., zgodnie z którym organ jest bezczynny, jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna w przypadkach, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (tzn. w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a), jak również w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 15 kwietnia 2008 r., II OSK 496/08).Jeżeli w dniu wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w postaci bezczynności lub przewlekłości miał charakter historyczny, a więc nieaktualny, gdyż ewentualny stan bezczynności lub przewlekłości kończy się wraz z załatwieniem sprawy przez organ, to uznać trzeba, że skarga nie może dotyczyć przedmiotu, który nie istnieje w chwili jej wniesienia (por. m.in. postanowienia NSA z 8 września 2023 roku, sygn. akt I OZ 361/23, z 17 maja 2024 roku, sygn. akt I OZ 241/24).Dlatego też wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 7 lipca 2023 roku, sygn. akt III OSK 5190/21).Okoliczność, że skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność już po załatwieniu sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która mieści się w kategorii "innych przyczyn" niedopuszczalności wniesienia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Wyrok z 5 czerwca 2024 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt V SA/Wa 1008/23 wydany w sprawie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie jest prawomocny. Zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..