Wyrok - II SAB/Kr 25/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 20 marca 2026
Teza
Zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara - Dubiel NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej I. stwierdza, że Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. dopuściło się bezczynnZobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara - Dubiel NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej I. stwierdza, że Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. dopuściło się bezczynn
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
Skarb Państwa
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
20 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Agnieszka Nawara-Dubiel
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 15 września 2025 r. (doręczonym 22 września 2025 r.) P. P. zwrócił się do Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie następujących pytań:"1. Czy Stowarzyszenie zatrudniało kiedykolwiek krewnych lub powinowatych Prezesa lub pozostałych członków Zarządu Stowarzyszenia? Jeżeli tak to proszę o informację, którego członka Zarządu to był krewny/powinowaty, określenie rodzaju pokrewieństwa/powinowactwa, w jakim to było okresie, na jaką umowę i w jakiej wysokości wypłacono wynagrodzenie takim osobom?2. Czy Stowarzyszenie kiedykolwiek udzielało dotacji, grantu, pożyczki lub jakiejkolwiek innej pomocy finansowej lub materialnej krewnym lub powinowatym Prezesa lub pozostałych członków Zarządu Stowarzyszenia? Jeżeli tak to proszę o informację, którego członka Zarządu to był krewny/powinowaty, określenie rodzaju pokrewieństwa/powinowactwa, w jakim to było okresie, na co i w jakiej wysokości wypłacono dotację/grant takim osobom? Proszę o udostępnienie umów i rozliczeń takich dotacji/grantów.3. Czy Stowarzyszenie zakupiło kiedykolwiek mieszkania lub inne nieruchomości? Jeżeli tak to jakie to były mieszkania/nieruchomości (liczba, powierzchnia), gdzie zlokalizowane, za jaką kwotę zakupione? Czy Stowarzyszenie miało zgodę na taki zakup ze strony Rady [...] Czy podczas podejmowania uchwały w sprawie zakupu mieszkań/nieruchomości było quorum Rady [...]? Skąd pochodziły środki na zakup mieszkań/nieruchomości? - Konkretnie czy to były środki zgromadzone z kaucji mieszkańców Gminy podczas realizacji programu OZE? Czy też pochodziły z innych źródeł? Proszę o udostępnienie dokumentów dotyczących mieszkań/nieruchomości: umów notarialnych, wypisów ksiąg wieczystych, uchwały Rady [...] w sprawie zgody na zakup mieszkań/nieruchomości, protokołu dokumentującego posiedzenia Rady [...] na którym podjęto uchwałę w sprawie zgody na zakup mieszkań/nieruchomości z listą obecności na posiedzeniu, zaproponowanego porządku obrad na posiedzenie Rady [...], na którym podejmowano uchwałę o zgodzie na zakup mieszkań/nieruchomości."Pismem z dnia 2 października 2025 r. Stowarzyszenie poinformowało, że żądane we wniosku informacje nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej; dotyczą bowiem kwestii relacji rodzinnych, danych osobowych oraz szczegółów umów cywilnoprawnych zawieranych przez Stowarzyszenie, które nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacja publiczna obejmuje bowiem wyłącznie dane dotyczące spraw publicznych, a nie sfery prywatnej osób fizycznych niepełniących funkcji publicznych. Kwestie dotyczące naborów wniosków i wnioskodawców znajdują się na stronie internetowej Stowarzyszenia [...]/. Informacje te są ogólnodostępne. Stowarzyszenie posiada majątek między innymi nieruchomości, które zostały nabyte zgodnie z trybem i przepisami prawa.Następnie P. P. skierował za pośrednictwem Stowarzyszenia w piśmie z 7 października 2025 r. ponaglenie do Starosty Myślenickiego.W odpowiedzi na powyższe Stowarzyszenie w piśmie z 27 października 2025 r. poinformowało, że w dniu 2 października 2025 r. udzieliło odpowiedzi na wniosek z dnia 22 września 2025 r. Jednocześnie poinformowało, że Stowarzyszenie nie jest organem administracji publicznej i nie pełni funkcji pośrednika w przekazywaniu korespondencji do Starostwa Powiatowego ani innych organów administracji publicznej. Stowarzyszenie podtrzymało stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 2 października 2025 r., uznając sprawę za zakończoną.Pismem z dnia 12 grudnia 2025 r. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Stowarzyszenia [...] w S. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 15 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.Skarżący zarzucił naruszenie:1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez Jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,3) art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej w zakresie, w jakim przepisy te stanowią o tym, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są winne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie.Wobec powyższego skarżący wniósł o stwierdzenie, że Stowarzyszenie [...] dopuściło się bezczynności, zobowiązanie Stowarzyszenia [...] do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od Stowarzyszenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie [...] wniosło o jej oddalenie w całości oraz nieobciążanie Stowarzyszenia kosztami postępowania. Stowarzyszenie wskazało, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy o postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ Stowarzyszenie nie podlega pod regulacje przewidziane w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uważa, że nie jest podmiotem, ani jednostką wykonującą działalność publiczną, dlatego też nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. W uzasadnieniu wniosku o oddalenie skargi Stowarzyszenie przedstawiło czynności podjęte w sprawie i stwierdziło, że strona przeciwna wykonała wszystkie dopuszczalne prawem czynności i przedstawiła odpowiedzi, które w rozumieniu Stowarzyszenia mogła, ponadto uznała, że część informacji o jakie wnosi skarżący nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyłącza obowiązek ich udostępnienia. Pozostałe nie pozostają w związku z wydatkami środków publicznych lub zostały opublikowane na stronie internetowej Stowarzyszenia i są ogólnodostępne. Każdorazowo skarżący otrzymywał informację zwrotną od Stowarzyszenia [...]Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Według art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Stosownie do art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniacho udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że:1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynnośćw przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 P.p.s.a.Prawo do informacji publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 ust.1 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacjio działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnychw zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W zakres tego prawa wchodzi również dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP).Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ww. ustawa z dnia6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Stanowi ona m.in., że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie (art. 1 ust. 1), a nadto określa podmioty zobowiązane do udzielania informacji publicznej (art. 4), jak też katalog informacji (otwarty) mieszczących się w zakresie przedmiotowym prawa do informacji publicznej (art. 6).Rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga ustalenia następujących kwestii: czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanej informacji, czy przedmiot wniosku dotyczy informacji publicznej, czy żądana informacja publiczna znajduje się lub może się znajdowaćw posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy jest to informacja prosta czy przetworzona, czy udostępnienie żądanych informacji nie podlega ograniczeniuze względu na wartości prawnie chronione, czy organ posiada środki techniczne umożliwiające udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę. Jeśli przedmiotem żądania wnioskodawcy jest informacja publicznaw rozumieniu ww. ustawy, a organ będący adresatem wniosku taką informację posiada, udostępnia ją w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Jeśli natomiast udostępnienie informacji publicznej jest niedopuszczalne z przyczyn określonych w ustawie, organ powinien odmówić udostępnienia informacji publicznej, co wymaga podjęcia rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).Przenosząc powyższe na okoliczności rozpatrywanej sprawy należy w pierwszej kolejności odnieść się do sformułowanej w odpowiedzi na skargę tezie, zgodnie z którą Stowarzyszenie [...] nie jest podmiotem wykonującym działalność publiczną i nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. W ocenie Sądu na gruncie u.d.i.p. jest to teza nieprawdziwa, na co wskazuje zarówno art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, jak i art. 4 u.d.i.p. określające podmioty zobowiązane do udzielania informacji publicznej. Zgodnie z przywołanym art. 4 u.d.i.p. zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, a także podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jeżeli posiadają taką informację.Stowarzyszenie [...], do którego skierowano wniosek o informację publiczną, stanowi lokalną grupę działania (w skrócie [...]), czyli podmiot, którego organizację i funkcjonowanie określa w pierwszym rzędzie ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2025 r. poz. 182, dalej: u.r.l.).Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.r.l. LGD działa jako stowarzyszenie posiadające osobowość prawną. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.r.l. do tworzenia i działania [...] stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261), z tym że: 1) członkami zwyczajnymi [...] mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, w tym jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem województw; 2) nadzór nad [...] sprawuje marszałek województwa; 3) [...], w zakresie określonym w jej statucie, może prowadzić działalność gospodarczą służącą realizacji LSR; 4) [...], oprócz organów wymaganych na podstawie art. 11 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach, jest obowiązana posiadać organ, do którego właściwości należy: a) wybór operacji w rozumieniu art. 2 pkt 4 rozporządzenia 2021/1060, które mają być realizowane w ramach LSR, oraz b) ustalenie kwoty wsparcia - zgodnie z art. 33 ust. 3 lit. d rozporządzenia 2021/1060, chyba że w statucie [...] przewidziano, że zadania te należą do właściwości zarządu.W kontekście dostępu do informacji publicznej trzeba dostrzec publicznoprawną specyfikę LGD. W piśmiennictwie określa się je jako "nietypowe" a nawet "jedyne w swoim rodzaju" podmioty administrujące, co wyraża się w tym, że co do zasady są one stowarzyszeniami działającymi na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach i przepisów szczególnych (prawa unijnego i prawa krajowego), funkcjonują na zasadzie swobody zrzeszania się ich członków, a jednocześnie status LGD (jaki otrzymuje stowarzyszenie) wynika z przepisów prawa publicznego, pozwalających na określenie LGD mianem związku publicznoprawnego (J. Dorosz-Kuczyński, "Lokalne Grupy Działania jako mechanizm zwiększenia odpowiedzialności społecznej jednostek samorządu terytorialnego" [w:] "Odpowiedzialność samorządu terytorialnego w sferze społecznej i gospodarki przestrzennej", red. K. Małysa-Sulińska, M. Stec, WKP 2023).Specyfika lokalnych grup działania wynika również z unijnego kontekstu ich powstania i funkcjonowania. Zgodnie z art. 31 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej, w przypadku gdy państwo członkowskie uzna to za stosowne na mocy art. 28, EFRR, EFS+, FST i EFMRA wspierają rozwój lokalny kierowany przez społeczność. Zgodnie z art. 31 ust. 2 Rozporządzenia, państwo członkowskie zapewnia, aby rozwój lokalny kierowany przez społeczność: a) koncentrował się na obszarach poniżej poziomu regionalnego; b) był kierowany przez lokalne grupy działania, w skład których wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych i w których żadna pojedyncza grupa interesu nie kontroluje procesu podejmowania decyzji; c) przebiegał na podstawie strategii zgodnie z art. 32; d) wspierał tworzenie sieci kontaktów, dostępność, innowacyjne elementy w kontekście lokalnym i, w stosownych przypadkach, współpracę z innymi podmiotami terytorialnymi.Przywołane przepisy Rozporządzenia 2021/1060 kreują zadanie publiczne - rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, do wykonywania którego (kierowania nim) powołane są lokalne grupy działania, w skład których wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych i w których żadna pojedyncza grupa interesu nie kontroluje procesu podejmowania decyzji.Jak wynika z informacji zawartej w Krajowym Rejestrze Sądowym (nr [...]) celem Stowarzyszenia [...] jest działanie na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich. Znowu ze strony internetowej Stowarzyszenia, do której odesłano w odpowiedzi na wniosek skarżącego ([...] wynika, że członkami Stowarzyszenia są przedstawiciele sektora społecznego, gospodarczego, a także publicznego, w tym jednostki samorządu terytorialnego oraz gminne jednostki organizacyjne.W tym kontekście trzeba przyjąć, że Stowarzyszenie [...] jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., tj. jednostką organizacyjną, która wykonuje opisane wyżej zadanie publiczne (rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność) i w związku z tym może dysponować majątkiem publicznym.Już z tej przyczyny nie sposób zaaprobować twierdzenia zawartego w odpowiedzi na skargę, jak i ogólnikowej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej Prezesa Zarządu Stowarzyszenia zawartej w piśmie z 2 października 2025 r., w której wskazano tylko, że żądane dane dotyczą relacji rodzinnych, danych osobowych, szczegółów umów cywilnoprawnych. Nie jest precyzyjne odesłanie do strony internetowej Stowarzyszenia. Nie wynika z niego bowiem do jakich konkretnie wnioskowanych danych odnosi się to odesłanie. Nieprecyzyjne jest również stanowisko co do majątku Stowarzyszenia, co do którego stwierdzono, że Stowarzyszenie posiada majątek, między innymi nieruchomości, które zostały nabyte "zgodnie z trybem i przepisami prawa".W ocenie Sądu taka odpowiedź jest niewystarczająca. Stowarzyszenie [...] – jako podmiot zobowiązany – jak wcześniej wskazano - do udzielenia informacji publicznej – powinno poddać analizie poszczególne żądania zawarte we wniosku i udzielić jednoznacznej odpowiedzi, biorąc pod uwagę zakres prawa do informacji publicznej oraz zasady jej udostępniania określone w u.d.i.p.W tej analizie należy wziąć pod uwagę, że art. 6 u.d.i.p. określa tylko przykładowy zbiór informacji publicznych, a jego podstawową funkcją jest wskazanie najbardziej typowych – ale nie wszystkich – kategorii informacji publicznych, na co wskazuje użyte w tym przepisie określenie "w szczególności". Pojęcie informacji publicznej musi być analizowane nie tylko w oparciu o powyższy katalog, ale również z uwzględnieniem treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Wyliczenie przykładowych dokumentów i informacji, które stanowią informacje publiczne, zawarte w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 u.d.i.p. ma na celu doprecyzowanie zakresu przedmiotowego u.d.i.p. oraz ułatwienie wykładni przepisów u.d.i.p. w kontekście przytoczonej regulacji konstytucyjnej. Nie może natomiast stanowić wyłącznej podstawy badania tego, czy dana informacja jest informacją publiczną.Sąd nie przesądza jednocześnie o walorze żądanych informacji, stwierdzając, że odpowiedź Stowarzyszenia nie była wystarczająca, aby poznać i zweryfikować stanowisko organu w niej wyrażone. W kontekście żądania objętego wnioskiem należy jednak zwrócić uwagę na potrzebę szerokiej wykładni pojęcia majątku publicznego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., przez który rozumie się majątek Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, inne prawa majątkowe przysługujące państwu i jego długach, majątek jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także majątek podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach. Zdaniem Sądu specyfika [...] wskazuje na to, że jego majątek, pochodzący również od jednostek samorządu terytorialnego (jako członków Stowarzyszenia) może być traktowany jako majątek publiczny w rozumieniu u.d.i.p.Wobec powyższego, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sądw punkcie I sentencji wyroku stwierdził, że Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. dopuściło się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 15 września 2025 r.Oceniając charakter zaistniałej bezczynności, zgodnie z wymogami art. 149 § 1a P.p.s.a., po analizie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy, Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie wskazuje się, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego oznacza stan, w którym wyraźnie, ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa i naruszenie to posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności czy oczywistego lekceważenia przepisów (por. np. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., II OSK 468/13, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r., II GSK 1619/18). W niniejszej sprawie sytuacja taka nie wystąpiła. Stowarzyszenie udzieliło odpowiedzi w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., z tym, że odpowiedź ta nie spełnia wymogów związanych z realizacją prawa do informacji publicznej.W tej sytuacji należało zobowiązać organ do wydania aktu lub dokonania czynności z wniosku skarżącego, o czym Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W odniesieniu do tego zobowiązania art. 286 § 2 P.p.s.a. stanowi, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa (vide: art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia.O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, co obejmuje kwotę uiszczonego wpisu.., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, co obejmuje kwotę uiszczonego wpisu.