Postanowienie z 13 listopada 2024, sygn. II AKz 710/24

Z tych wszystkich powodów, dla których ustawodawca wprowadził do przepisu art. 178 pkt. 1 k.p.k. zakaz przesłuchiwania obrońcy co do faktów, o których dowiedział się pełniąc tę funkcję, i nadał mu przy tym charakter tzw. bezwzględnego zakazu dowodowy, a więc z tego względu, że uczynił tak mając w istocie na uwadze funkcję tego zakazu w aspekcie przysługującego oskarżonemu prawa do obrony, zatem że zdecydował się na to przez wzgląd na składające się na treść tego prawa uprawnienie oskarżonego do korzystania z profesjonalnej pomocy prawnej, aby w „starciu” z organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości nie stał on na straconej z góry pozycji, przyjąć należy, że złamanie przez radcę prawnego zakazu wiążącego go na mocy regulacji zawartej w art. 8 ust. 6 u.r.pr. skutkować co najwyżej może wyłącznie jego osobistą odpowiedzialnością w ramach postępowania dyscyplinarnego, ale nie jakimikolwiek negatywnymi konsekwencjami dla oskarżonego w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym, w szczególności zaś możliwością wykorzystania przeciwko niemu informacji o okolicznościach danej sprawy, które działając w zaufaniu do radcy prawnego, któremu powierzył swoją obronę w innym toczącym się wobec niego postępowaniu, przekazał mu w związku z tamtym postępowaniem.