Uzasadnienie z 22 lipca 2014, sygn. XX GC 230/12

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 20 marca 2012 r. ( data stempla pocztowego ) powodowie R. O. i B. O. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) s.c. R.B. O. w W. wnieśli o nakazanie pozwanemu M. S. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...) w C. zaniechania (zaprzestania i nie podejmowania) działań polegających na rozpowszechnianiu wśród dystrybutorów towarów powodów wezwań do dobrowolnego spełnienia żądań pozwanego, dotyczących zaniechania wprowadzania do obrotu towarów powodów pod nazwą „Klocki konstrukcyjne" i „Klocki konstrukcyjne (...)", a w konsekwencji na zakłóceniu funkcjonowania przedsiębiorstwa powodów, w oparciu o treść art. 18 ust. 1 pkt 1 ZNKU w zw. z art. 3 ust. 1 ZNKU. Powodowie wnieśli również o nakazanie pozwanemu zaniechania (zaprzestania i nie podejmowania) działań polegających na nakłanianiu dystrybutorów towarów powodów do niedokonywania zakupu towarów powodów pod nazwą „Klocki konstrukcyjne" oraz „Klocki konstrukcyjne (...)" poprzez kierowanie do tych podmiotów informacji, że wskazane towary są wprowadzane do obrotu z naruszeniem praw wyłącznych pozwanego, w oparciu o treść art. . 18 ust. 1 pkt 1 ZNKU w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 ZNKU; nakazanie pozwanemu zaniechania (zaprzestania i nie podejmowania) działań polegających na rozpowszechnianiu nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, zgodnie z którymi wprowadzane przez powodów do obrotu towary pod nazwą „Klocki konstrukcyjne" i „Klocki konstrukcyjne (...)" stanowią podróbki produktów pozwanego w oparciu o treść art. 18 ust. 1 pkt 1 ZNKU w zw. z art. 14 ust. 1 ZNKU oraz na podstawie art. 24 k.c. w zw. z art. 23 k.c. Powodowie wnieśli również o nakazanie pozwanemu zaniechania (zaprzestania i nie podejmowania) działań polegających na rozpowszechnianiu nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, zgodnie z którymi powodowie, za pomocą zabiegów proceduralnych, przedłużają postępowanie przed Urzędem Patentowym RP w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-14131. powodowie wnieśli także o nakazanie pozwanemu przesłania na własny koszt do adresatów jego pisma „WEZWANIE do zaniechania DYSTRYBUCJI podrabianych klocków", w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie i za pomocą listu poleconego za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, oświadczenia korygującego o treści:

„ M. S., prowadzący działalność gospodarcza jako Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjne (...) z siedziba w C., zawiadamia, je podejmując działania polegające na: (i) kierowaniu bezpodstawnych Żądań zaniechania wprowadzania do obrotu towarów pod nazwą „Klocki konstrukcyjne" oraz „Klocki konstrukcyjne (...)" wytwarzanych przez (...) s.c. R. B. O. z siedzibą w W.; (ii) nakłanianiu dystrybutorów zabawek do niedokonywania zakupu tych towarów; (iii) rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji, zgodnie z którymi towary te stanowią podróbki produktów wytwarzanych przez Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjne (...) z siedzibą w C.; oraz (iv) rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji o przedłużaniu przez (...) s.c. R. B. O. z siedzibą w W. postępowania przed Urzędem Patentowym RP, dopuścił się czynów nieuczciwej konkurencji z naruszeniem interesów R. i B. O. (1) prowadzących działalność gospodarcza pod nazwa (...) s.c. R. B. O. z siedziba w W. oraz naruszył dobra osobiste tych osób. " a w wypadku nie przesianie tego oświadczenia przez Pozwanego w wyznaczonym terminie, o upoważnienie Powodów do jego wysiania na koszt Pozwanego. W toku postępowania, punkt 5 pozwu został nieco zmodyfikowany przez powoda.

Strona powodowa wniosła także o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych , w tym kosztów zastępstwa procesowego, oraz kosztów postępowania zabezpieczającego.

W uzasadnieniu swojego żądania powodowie wskazali, że prowadzą działalność gospodarczą jako (...) s.c. R. B. O. z siedzibą w W., od ponad piętnastu lat wytwarzają i oferują zabawki dla dzieci, a w szczególności klocki. Obecnie w ofercie powodów znajduje się kilka rodzajów klocków i innych zabawek dla dzieci. Od dłuższego czasu powodowie produkują a następnie dystrybuują na terenie całego kraju klocki typu wafle. Klocki konstrukcyjne typu wafle stanowią około 50% ich produkcji.

Powodowie sprzedają swoje produkty na terenie całego kraju, jak również za granicę. Sprzedają swoje wyroby na rynku polskim wyłącznie poprzez sieć dystrybutorów -hurtowników. Powodowie nie prowadzą samodzielnie sprzedaży detalicznej swoich towarów.

Pozwany, prowadzący działalność gospodarczą jako M. S. (...) z siedzibą w C., produkuje zabawki dla dzieci. Pozwany wytwarza m. in. zabawki do piasku, pojazdy plastikowe oraz różnego rodzaju klocki konstrukcyjne. W szczególności, pozwany wytwarza i wprowadza do obrotu również klocki konstrukcyjne typu wafle. Pozwany jest uprawnionym z tytułu rejestracji wzorów przemysłowych Rp-5951 pt. „Zestaw klocków" oraz Rp-5952 pt. „Zestaw klocków" z pierwszeństwem od 23 czerwca

2003 r. Natomiast powód - R. O. jest uprawnionym z tytułu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-14131.

W dniu 21 kwietnia 2011 r. R. O. złożył do Urzędu Patentowego RP wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pozwanego Rp-5951 pt. „Zestaw klocków" oraz wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Pozwanego Rp-5952 pt. „Zestaw klocków".

Między stronami toczyły się również postępowania sądowe, gdyż zarówno powód, jak i pozwany złożyli w Sądzie Okręgowym w Warszawie wnioski o zabezpieczenie swoich roszczeń poprzez zakazanie drugiej stronie dokonywania czynów nieuczciwej konkurencji. Wniosek powoda został uwzględniony, natomiast wniosek pozwanego został oddalony.

Równolegle do postępowania zabezpieczającego, pozwany, działając poprzez pełnomocnika, podjął działania polegające na rozpowszechnianiu wśród dystrybutorów towarów powodów pisma „WEZWANIE do zaniechania DYSTRYBUCJI podrabianych klocków". Pisma pozwanego, kierowane do poszczególnych dystrybutorów towarów powodów, miały taką samą treść i różniły się jedynie wskazaniem adresata. Pisma pozwanego były opatrzone datą 16 listopada 2011 r. W konsekwencji, jak przyjął powód, pozwany rozpoczął rozpowszechnianie tych pism już w tej dacie. Poszczególni dystrybutorzy towarów powodów otrzymali pisma pozwanego mniej więcej w tym samym czasie.

Powodowie wskazali, że nie posiadają dokładnych informacji o liczbie dystrybutorów ich towarów, którzy otrzymali pismo od pozwanego. Z posiadanych informacji wynika jednak, że pismo to trafiło do co najmniej piętnastu dystrybutorów towarów powodów. Przy czym podkreślili, że pismo było kierowane zarówno wobec bezpośrednich nabywców towarów powodów, jak i wobec podmiotów, które zaopatrywały się w te towary za ich pośrednictwem.

W następstwie rozpowszechniania przez pozwanego pisma „WEZWANIE do zaniechania DYSTRYBUCJI podrabianych klocków", dystrybutorzy towarów powodów podjęli decyzje o czasowym lub stałym zerwaniu współpracy handlowej z powodami. W większości przypadków, dystrybutorzy zwrócili towary powodom, które wcześniej zostały im dostarczone w celu wprowadzenia do sprzedaży detalicznej w okresie przedświątecznym oraz zażądali wystawienia faktur korygujących. Powodowie podkreślili, że dystrybutorzy ich towarów dokonywali zwrotu zarówno produktów wskazanych bezpośrednio w piśmie pozwanego tj. „Klocków konstrukcyjnych" i „Klocków konstrukcyjnych (...)", jak i innych rodzajów klocków wytwarzanych przez powodów. Świadczą o tym faktury korygujące dotyczące zwrotu innych towarów powodów niż „Klocki konstrukcyjne" oraz „Klocki

konstrukcyjne (...)". Część dystrybutorów oświadczyła zaś w sposób generalny zamiar zakończenia jakiejkolwiek współpracy handlowej z powodami.

W dniu 24 listopada 2011 r., powodowie skierowali do pozwanego wezwanie do dobrowolnego zaniechania naruszeń na podstawie art. 479 k.p.c. W piśmie tym domagali się od pozwanego zaniechania działań polegających na rozpowszechnianiu informacji takich jak zawarte w przedmiotowym wezwaniu. Do daty złożenia niniejszego pozwu, pozwany nie odpowiedział na to wezwanie.

W dniu 15 grudnia 2011 r., powodowie skierowali do pozwanego kolejne wezwanie w rozumieniu art. 479 k.p.c, w którym ostatecznie wezwali pozwanego do zaniechania w/w bezprawnych działań.

Zgodnie z treścią tego pisma, w ocenie powodów, działania pozwanego wyczerpują znamiona czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 3 ust. 1, art. 15 ust. 1 pkt 2 oraz art. 14 ust. 1 ZNKU oraz naruszają dobra osobiste powodów w rozumieniu art. 23 k.c. Ponieważ pozwany nie zareagował również i na to wezwanie złożenie niniejszego powództwa stało się konieczne i w pełni uzasadnione.

Odpowiadając na pozew M. S. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Uzasadniając swoje stanowisko pozwany wskazał, że jest właścicielem Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) w C., którego przedmiotem działalności jest między innymi produkcja klocków konstrukcyjnych dla dzieci. Pozwanemu przysługuje prawo do rejestracji wzoru przemysłowego nr 5952 „zestaw klocków" potwierdzone wydanymi przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej świadectwami ochronnymi.

Pozwany posiada dowody, a także przeprowadził badania rynkowe, z których wynikało niezbicie, że powód w sposób niedozwolony kopiuje i wprowadza do obrotu gospodarczego wzory klocków konstrukcyjnych identycznych do tych produkowanych przez pozwanego. Na opakowaniu tych klocków widnieje oznaczenie (...) s.c. jako producenta.

Pozwany wskazał, że klocki produkowane przez powoda stanowią nie tylko wizualną, ale również konstrukcyjną kopię produktów wykonywanych przez pozwanego. Między produktami nie występują żadne różnice. Co prawda powodowie mają świadectwo rejestracji wzoru przemysłowego zestawu klocków nr 14131 przesz Urząd Patentowy RP, jednak świadectwo to dotyczy innych klocków, niż te, które są objęte niniejszym postępowaniem. Odnosząc się do zarzutów strony powodowej, pozwany wskazał, że w jego ocenie nie doszło na naruszenia przepisów wskazywanych przez powodów wynikających z zapisów ustawy o

zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Pismo skierowane do dystrybutorów klocków produkowanych przez pozwanych miało na celu ochrony interesów pozwanego, co jest zgodne z prawem. Swoje działanie pozwany uzasadnił realizacja uprawnienia wynikającego z treści art. 105 ustawy prawo własności przemysłowej.

W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

R. i B. O. (1) prowadzą działalność gospodarczą jako (...) s.c. R. B. O. z siedzibą w W.. Od ponad piętnastu lat wytwarzają i oferują zabawki dla dzieci, a w szczególności klocki. Obecnie w ofercie powodów znajduje się kilka rodzajów klocków i innych zabawek dla dzieci. Od dłuższego czasu powodowie produkują a następnie dystrybuują na terenie całego kraju klocki typu wafle. Klocki konstrukcyjne typu wafle stanowią około połowy ich całkowitej produkcji.

Powodowie sprzedają swoje produkty na terenie całego kraju, jak również za granicę. Sprzedają swoje wyroby na rynku polskim wyłącznie poprzez sieć dystrybutorów -hurtowników. Powodowie nie prowadzą samodzielnie sprzedaży detalicznej swoich towarów.

Pozwany, prowadzący działalność gospodarczą, jako M. S. (...) z siedzibą w C., produkuje zabawki dla dzieci. Pozwany wytwarza m. in. zabawki do piasku, pojazdy plastikowe oraz różnego rodzaju klocki konstrukcyjne. W szczególności, pozwany wytwarza i wprowadza do obrotu również klocki konstrukcyjne typu wafle. Pozwany jest uprawnionym z tytułu rejestracji wzorów przemysłowych Rp-5951 pt. „Zestaw klocków" oraz Rp-5952 pt. „Zestaw klocków" z pierwszeństwem od 23 czerwca 2003 r. Natomiast powód - R. O. jest uprawnionym z tytułu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-14131 (dowód: zeznania stron k. 268-270, 294-296 akt).

W dniu 21 kwietnia 2011 r. R. O. złożył do Urzędu Patentowego RP wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Pozwanego Rp-5951 pt. „Zestaw klocków" oraz wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Pozwanego Rp-5952 pt. „Zestaw klocków" (dowód: kopie wniosków k. 124-138 akt XX GCo 282/11 ).

Pozwany złożył w dniu 23 listopada 2011 r. do Sądu Okręgowego w Warszawie, Wydział XX Gospodarczy, wniosek o zabezpieczenie roszczeń wobec powodów. W tym wniosku pozwany domagał się udzielenia zabezpieczenia roszczeń o zaniechanie czynów nieuczciwej konkurencji poprzez zakazanie powodom w niniejszej sprawie jakiegokolwiek

komercyjnego korzystania z wzorów przemysłowych, na które (...) przysługują świadectwa ochronne na wzory przemysłowe nr 5951 „zestaw klocków" oraz nr 5952 „zestaw klocków" (dowód: kopia wniosku k. 145-154 akt XX GCo 282/11 akt ). Wniosek ten został oddalony.

Równolegle do postępowania zabezpieczającego, pozwany, działając poprzez pełnomocnika, podjął działania polegające na rozpowszechnianiu wśród dystrybutorów towarów Powodów pisma „WEZWANIE do zaniechania DYSTRYBUCJI podrabianych klocków". Pisma pozwanego, kierowane do poszczególnych dystrybutorów towarów powodów, miały taką samą treść i różniły się jedynie wskazaniem adresata, pismo to trafiło co najmniej do piętnastu dystrybutorów towarów powodów. Przy czym, pismo było kierowane zarówno wobec bezpośrednich nabywców towarów powodów, jak i wobec podmiotów, które zaopatrywały się w te towary za ich pośrednictwem. Pismo takie otrzymał również powód. Zdaniem pozwanego była to jedyna droga, by bronić swoich interesów, jako przedsiębiorcy (dowód: zeznania stron k. 268-270, 294-296, zeznania świadków R. B. k. 260-261, K. P. k. 267-270 i W. B. k. 260-261 akt, klocki załączone do odpowiedzi na pozew k. 147, kopie wezwań k. 47-54 akt XX GCo 282/11 ).

W następstwie rozpowszechniania przez pozwanego pisma „WEZWANIE do zaniechania DYSTRYBUCJI podrabianych klocków", dystrybutorzy towarów powodów podjęli decyzje o czasowym lub stałym zerwaniu współpracy handlowej z powodami. W większości przypadków, dystrybutorzy zwrócili towary powodom, które wcześniej zostały im dostarczone w celu wprowadzenia do sprzedaży detalicznej w okresie przedświątecznym oraz zażądali wystawienia faktur korygujących. Dystrybutorzy towarów powodów dokonywali zwrotu zarówno produktów wskazanych bezpośrednio w piśmie pozwanego tj. „Klocków konstrukcyjnych" i „Klocków konstrukcyjnych (...)", jak i innych rodzajów klocków wytwarzanych przez powodów (dowód: zeznania stron k. 268-270, 294-296, zeznania świadków R. B. k. 260-261, K. P. k. 267-270 i W. B. k. 260-261 akt, kopie faktur i faktur korygujących k. 71-101 akt).

Po otrzymaniu wezwania od pozwanego i otrzymaniu informacji, że podobne wezwania dostała znaczna część odbiorców i dystrybutorów produktów powoda, R. O. postanowił spotkać się z M. S., by polubownie rozstrzygnąć zaistniały między nimi spór. Pozwany, jednak zażądał by powód zaprzestał produkcji klocków, które w jego ocenie były podrabiane. Z kolei powód nie widział podstaw do wstrzymania produkcji, gdyż jego zdaniem miał pełne prawo do produkcji tego typu klocków. W tym czasie cały czas

toczyły się postępowania przed Urzędem Patentowym RP z wniosku powoda o unieważnienie prawa do rejestracji wzoru przemysłowego pt. „Zestaw Klocków" nr Rp. 5952 i 5951. Wobec tak przyjętych stanowisk sporu nie udało się rozstrzygnąć i strony nie doszły do porozumienia.

W dniu 24 listopada 2011 r„ powodowie skierowali do pozwanego wezwanie do dobrowolnego zaniechania naruszeń na podstawie art. 479 k.p.c. W piśmie tym domagali się od pozwanego zaniechania działań polegających na rozpowszechnianiu informacji takich jak zawarte w wezwaniu. Pozwany jednak nie zareagował na skierowane do niego pismo.

W dniu 15 grudnia 2011 r., powodowie skierowali do pozwanego kolejne wezwanie w rozumieniu art. 479 ¹² k.p.c, w którym ostatecznie wezwali pozwanego do zaniechania w/w bezprawnych działań. Ponownie pozostało ono bez odzewu (dowód: pisma skierowane do pozwanego k. 102 akt i k. 161 akt XX GCo 282/11).

Jednocześnie, w dniu 15 grudnia 2012 r. powodowie skierowali do tutejszego Sądu wniosek o zabezpieczenie roszczeń przeciwko pozwanemu, datowany na 15 grudnia 2012 r. Postanowieniem z 31 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XX Wydział Gospodarczy (sygn. akt XX GCo 282/11), udzielił powodom zabezpieczenia w zakresie wszystkich wnioskowanych roszczeń, które następnie zostały ujęte w pozwie.

W toku niniejszego postępowania Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej w Warszawie Departament Orzecznictwa wydał w dniu 21 sierpnia 2013 r. dwie decyzje dotyczące wniosków złożonych przez powoda w przedmiocie unieważnienia prawa do rejestracji wzoru przemysłowego pt.: „Zestaw klocków" nr Rp. 5951 i wzoru przemysłowego pt.: „Zestaw klocków" nr Rp. 5952.

Decyzją Sp. 180/11 z dnia 21 sierpnia 2013 r. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo do rejestracji wzoru przemysłowego pt.: „Zestaw Klocków" nr Rp. 5952. W drugiej sprawie wniosek powoda został oddalony (dowód: kopie decyzji k. 275-282 i 286-293 akt).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania następujących świadków: W. B., R. B., K. P., a także w oparciu o zeznania stron R. O. i M. S.. Zeznania przesłuchanych w sprawie świadków w ocenie Sądu zasługują na wiarę, gdyż są spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniają, a także pozostają w zgodzie ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i ustalonym stanem faktycznym. Świadkowie zgodnie potwierdzili fakt otrzymania pisma skierowanego przez pełnomocnika pozwanego zatytułowanego „WEZWANIE do zaniechania DYSTRYBUCJI podrabianych klocków". Potwierdzili także fakt, rezygnacji części

dystrybutorów i hurtowników ze współpracy z powodem właśnie z powodu otrzymanie wspomnianego wyżej wezwania.

W ocenie Sądu na wiarę zasługują również zeznania stron, które pozostają w zgodzie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, a także innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Co prawda w ocenie pewnych faktów powód i pozwany różnili się, jednak ich zeznania miały istotne znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił również w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony i pochodziły od uprawnionych organów. Dokumentami, które również Sąd brał pod uwagę przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy były dokumenty znajdujące się w aktach sprawy XX GCo 282/11, które zostały dołączone do akt niniejszej sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części.

Powód swoje żądanie oparł w głównej mierze o treść art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 1 , art. 15 ust. 1 pkt 2 , art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a także w oparciu o treść art. 24 i 23 k.c.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji „czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy, naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną a także nieuczciwa lub zakazana reklama, organizowanie systemu sprzedaży lawinowej oraz prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie konsorcyjnym".

Jak wynika z treści art. 18 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy „ W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać między innymi zaniechania niedozwolonych działań.

W myśl art. 15 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku, w szczególności przez: nakłanianie osób trzecich do odmowy sprzedaży innym przedsiębiorcom albo niedokonywania zakupu towarów lub usług od innych przedsiębiorców;

Natomiast, jak wynika z art. 14 cytowanej wyżej ustawy czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody.

Powód wytaczając przedmiotowe powództwo oparł swoje roszczenie również o treść art. 23 k.c, z którego wynika, że dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Natomiast art. 24 k.c. mówi, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych (§2).

W pierwszej kolejności Sąd pragnie odnieść się do żądań powoda, które zostały uwzględnione.

W ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, że pozwany swoim postępowaniem naruszył przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Dowody zgromadzone w aktach sprawy wskazują jednoznacznie, że działanie pozwanego wpłynęło niekorzystnie na wizerunek firmy pozwanego i jej funkcjonowanie.

Pozwany świadomie skierował na ręce odbiorców produktów powoda pismo, w którym żądał od nich zaniechania dystrybucji podrabianych klocków. Tym samym z góry przesądził, że klocki produkowane przez powoda są podrabiane. Twierdzenie takie twierdzenie nie było uprawnione, gdyż w owym czasie toczyły się już przez Urzędem Patentowym RP dwa postępowania o unieważnienie prawa z rejestracji wzorów przemysłowych pt; „Zestaw

Klocków" nr Rp. 5952 i o unieważnienie prawa z rejestracji wzorów przemysłowych pt; „Zestaw Klocków" nr Rp. 5951. Mimo posiadanej wiedzy na ten temat, pozwany nawet nie wspomniał w wezwaniach, że takie postępowanie się toczy, i nie ma pewności, że klocki powoda są podrabiane. Takie postępowanie mogło spowodować tylko jedną reakcję, a mianowicie rezygnację dotychczasowych kontrahentów powoda z dalszej z nim współpracy, lub w najlepszym wypadku ograniczenie tej współpracy. Co więcej skierowanie pisma takiej treści zrodziło dużo poważniejsze skutki, gdyż dotychczasowi klienci powoda zaczęli nabierać podejrzeń, że inne produkty powoda również mogą się okazać podrabiane. W tym czasie spadły również zyski powoda, a jego firma w środowisku polskich wytwórców zaczęła być postrzegana, jako firma, która podrabia cudze produkty. Do chwili obecnej przedsiębiorstwo powoda boryka się z trudnościami i nie odzyskało w pełni dobrego imienia.

Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie I ACa 647/12 „odpowiedzialność za czyn nieuczciwej konkurencji uregulowany w art. 14 u.z.n.k. jest odpowiedzialnością opartą na zasadzie winy. Ze względu na ustawowy wymóg celowości działania czyn taki musi być popełniony świadomie. Oznacza to, że sprawca musi co najmniej przewidywać, że na skutek umieszczenia nieprawdziwych lub mylących informacji o innym przedsiębiorcy poniesie on szkodę i godzi się na to". W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że pozwany miał świadomość, że jego działanie wyrządzi szkodę powodowi i godził się na to. Nie znajduje tutaj uzasadnienia argument pozwanego, jakoby w ten sposób realizował on swoje uprawnienie wynikające z art. 105 ustawy prawo własności przemysłowej. Pozwany mógł to prawo realizować w inny sposób, nie koniecznie tak dotkliwy dla powoda, zwłaszcza, że miał świadomość o toczących się postępowaniach przez Urzędem Patentowym i nie wiedział jak się one zakończą. Zdecydował się jednak na taki sposób walki z powodem i tym samym, w ocenie Sądu naruszył przepisy prawa.

Trzeba przy tym wskazać, że żądaniem pozwu objęte są tylko klocki objęte wzorem przemysłowym Nr Rp. 5952. W tym przypadku Urząd Patentowy RP, decyzją z dnia 21 sierpnia 2013 r. unieważnił prawo rejestracji wzoru przemysłowego pt; „Zestaw Klocków" nr Rp. 5952. W tym momencie wszelkie roszczenie pozwanego w stosunku do powoda straciły jakąkolwiek rację bytu.

Trzeba wskazać, zgodnie ze stanowiskiem powodów, że pozwany uzyskał prawa z rejestracji wzorów przemysłowych Rp-5951 pt. „Zestaw klocków" oraz Rp-5952 pt. „Zestaw klocków" z pierwszeństwem od 23 czerwca 2003 r., w sytuacji gdy w tej dacie klocki konstrukcyjne typu wafle były znane na rynkach wielu krajów, w tym w Stanach Zjednoczonych i w Polsce. W okresie wcześniejszym, a dokładnie w dniu 17 grudnia 1984 r.,

firma (...) dokonała bowiem zgłoszenia i uzyskała ochronę wzorów przemysłowych na klocki typu wafle. W skutek upływu terminu, ochrona ta już wygasła, a klocki stały się ogólnie dostępne (weszły do domeny publicznej). Nie ulega zatem wątpliwości, że działanie pozwanego było sprzeczne z prawem i naruszało interesy powoda, dlatego powództwo w części należało uznać za częściowo uzasadnione.

Uwzględniając częściowo powództwo, Sąd w pozostałym zakresie je oddalił. Pozew jest pismem procesowym, które zawiera powództwo, tj. skierowany do sądu wniosek o udzielenie sądowej ochrony prawnej dokładnie określonemu żądaniu, uzasadnionemu i skonkretyzowanemu przytoczonymi okolicznościami faktycznymi. Kwestie te reguluje art. 187 k.p.c. Jeżeli powód zgłasza kilka żądań, obowiązek ich dokładnego określenia, dotyczy każdego z nich. Formułując żądania określone w punktach 4 i 5 pozwu, zdaniem Sądu powód nie dopełnił obowiązku precyzyjnego określenia tych żądań.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie I ACa 644/13 „W postępowaniu cywilnym roszczenie dochodzone w sprawie określa powód, przy czym określenie to zgodnie z art. 187 § 1 k.p.c. powinno zawierać dokładne sprecyzowanie żądania oraz przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających to żądanie. Podkreślenia wymaga, że treść przytoczonych okoliczności faktycznych jest nie tylko wyrazem stanowiska strony, ale wskazuje także istotę sporu i jednocześnie wyznacza zakres oraz kierunek postępowania dowodowego. Z podstawy faktycznej wyrasta bowiem żądanie udzielenia określonej ochrony prawnej. Zespół przytoczonych faktów, ich wzajemna więź z reguły pozwalają na określenie, jeżeli nie konkretnej normy prawnej, która znajduje zastosowanie w sprawie, to przynajmniej natury prawnej sporu i mogących wchodzić w rachubę podstaw jego rozstrzygnięcia. Jednocześnie, z uwagi na to, że relacje zachodzące między stronami mogą nierzadko być skomplikowane, a roszczenia z nich wypływające mogą mieć źródło lub podstawę w różnych przepisach prawa, obowiązkiem powoda jest tak precyzyjne określenie podstawy faktycznej żądania, aby można było jednoznacznie określić, jaką ma ono podstawę prawną. Jest to bowiem konieczne w celu podjęcia przez pozwanego stosownej obrony oraz w celu zakreślenia przez sąd granic rozstrzygnięcia sprawy".

W niniejszej sprawie powód domagał się między innymi nakazania pozwanemu zaniechania (zaprzestania i nie podejmowania) działań polegających na rozpowszechnianiu nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, zgodnie z którymi powodowie, za pomocą zabiegów proceduralnych, przedłużają postępowanie przed Urzędem Patentowym RP w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-14131. Trzeba w tym miejscu wskazać, że zgodnie z treścią art. 6 k.p.c. ciężar udowodnienia faktu

spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu powód nie wykazał by pozwany rozpowszechniał tego typu informacje i aby miały one negatywny wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa powoda.

Natomiast odnosząc się do żądania, by pozwany przesłał na swój koszt do adresatów pisma odpowiednie sprostowanie trzeba wskazać, że nie mogło zostać ono uwzględnione, gdyż w pozwie powód nie wskazał adresatów, do których tego rodzaju pismo miałoby zostać skierowane. Obowiązku ustalenia kręgu tych podmiotów nie można przerzucać na pozwanego, jakimś ogólnym i bliżej niesprecyzowanym rozstrzygnięciem, dlatego w tej części powództwo należało oddalić.

Mając na uwadze powyższe okoliczności i cytowane wyżej przepisy Sąd orzekł, jak w punktach I, II, III i IV pozwu.

Zgodnie z treścią art. 100 k.p.c. w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu. W niniejszej sprawie powód wygrał proces w 60%, dlatego koszty procesu należało odpowiednio rozliczyć ( punkt V wyroku ).

SSO Piotr Wierzchowski