Uzasadnienie z 7 stycznia 2025, sygn. II AKa 194/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 194/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

1wyrok łączny Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 maja 2024 r. sygn. akt II K 181/23

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności naruszająca m.in. art. 53 k.k. polegająca na wymierzeniu skazanej kary 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności- pkt II wyroku oraz grzywny w wymiarze 700 (siedemset) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda podczas gdy w sprawie powinna być zastosowana pełna absorpcja zgodna z przepisami bowiem skazana jest osobą schorowaną

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej S. H. jest nietrafny albowiem z rażącą niewspółmiernością kary mamy do czynienia wówczas kiedy zachodzi niedająca się zaakceptować dysproporcja pomiędzy karą wymierzoną, a karą, która powinna w danych warunkach zostać wymierzona aby była karą sprawiedliwą, zasłużoną dla sprawcy, za przypisane mu, w prawomocnych wyrokach, przestępstwa,

z taką sytuacją w przedmiotowej sprawie, w zakresie kary łącznej pozbawienia wolności, nie mamy do czynienia, o czym świadczy wymiar kary łącznej orzeczonej przez Sąd I instancji w zestawieniu z karą łączną wnioskowaną przez skarżącego w apelacji- dwa miesiące niższy- co nie może zostać uznane za rażącą dysproporcję w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k.,

Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary łącznej i uwzględnił okoliczności niekorzystne jak i przemawiające na korzyść skazanej, a także podmiotowe oraz przedmiotowe, i temporalne dotyczące przestępstw popełnionych przez skazaną,

należy przy tym zauważyć, że karę łączną kształtuje się w oparciu o dyrektywy wymiaru kary z art. 85 a k.k., a nie z art. 53 k.k. wskazanego przez skarżącego w apelacji,

zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji kształtując wymiar kary łącznej pozbawienia wolności, prawidłowo zastosował zasadę asperacji,

kara łączna pozbawienia wolności wymierzona skazanej S. H., w wysokości 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, jest karą sprawiedliwą,

Sąd Apelacyjny uznał natomiast zasadność apelacji w części dotyczącej wymiaru kary łącznej grzywny orzeczonej wobec skazanej S. H. przez Sąd I instancji, stwierdzając, że ustalenie kary łącznej grzywny na poziomie 700 (siedmiuset) stawek dziennych, było rażąco niewspółmiernie surowe i nie uwzględniało, we właściwy sposób dyrektyw wymiaru kary łącznej z art. 85 a k.k.,

w ocenie Sądu Apelacyjnego należało mieć na uwadze, w większym stopniu niż uczynił to Sąd Okręgowy, okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynów popełnionych przez skazaną, objętych wyrokami jednostkowymi, a także aspekt czasowy ich popełnienia, wskazujący na pewien okres w życiu S. H., w którym nie stosowała się do obowiązujących norm prawnych, okres należący bez wątpienia do przeszłości,

mając na uwadze powyższe okoliczności oraz ustalenia Sądu Okręgowego jak również treść apelacji, zdaniem Sądu Apelacyjnego kara łączna grzywny w wymiarze 400 (czterystu) stawek dziennych jest sankcją, która uwzględnia dyrektywy wymiaru kary łącznej z art. 85 a k.k. na właściwym poziomie,

bez wątpienia nie jest sankcją surową natomiast jest adekwatną do przestępczych zachowań S. H. będących przedmiotem rozstrzygnięć w wyrokach objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 maja 2024r., w sprawie II K 181/23,

orzeczenie kary łącznej w postulowanej przez skarżącego wysokości – 330 stawek dziennych, minimalnie przewyższającej kary grzywny wymierzone w sprawach podlegających łączeniu, raziłoby swoją łagodnością,

podnoszenie w apelacji, że S. H. jest osobą schorowaną nie jest okolicznością, która uzasadniałaby łagodne potraktowanie skazanej, ponieważ liczba stawek dziennych grzywny ma być adekwatną odpowiedzią organów wymiaru sprawiedliwości na przestępczą działalność sprawcy, a postępowanie skazanej wbrew obowiązującym przepisom wyklucza premiowanie jej w sposób wnioskowany, przez skarżącego

Wniosek

- zmiana wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. (w sprawie orzekał Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp., a nie w Szczecinie jak wskazano we wniosku apelacji ) w punktach I i II poprzez orzeczenie kary łącznej, zarówno pozbawienia wolności i grzywny, w najbardziej dolnej granicy jej wymierzenia, tj. 330 stawek dziennych grzywny oraz 3 lata pozbawienia wolności,

- zmiana punktu III wyroku poprzez zaliczenie zastępczej kary pozbawienia wolności na poczet kary łącznej pozbawienia wolności, a nie grzywny,

ewentualnie

o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

brak było podstaw do złagodzenia sankcji w postulowany, w środku zaskarżenia sposób i wymierzenie kar łącznych pozbawienia wolności oraz grzywny, z zastosowaniem zasady absorpcji, przede wszystkim dlatego, że zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. w wersji przyjętej przez Sąd I instancji, niekwestionowanej przez skarżącego, karę łączną orzeka się w granicach powyżej najwyższej z kar podlegających łączeniu (do ich sumy, z uwzględnieniem górnej granicy kary łącznej pozbawienia wolności i grzywny wskazanych w art. 86 § 1 k.k.), co wyklucza absorpcję,

wymierzając skazanej S. H. karę łączną pozbawienia wolności Sąd Okręgowy uwzględnił wszystkie okoliczności istotne dla jej prawidłowego ukształtowania,

kierunek i zakres apelacji spowodował korektę wymiaru kary łącznej grzywny orzeczonej wobec skazanej lecz nie w żądanych w apelacji zakresie,

brak było podstaw do zaliczenia zastępczej kary pozbawienia wolności, za nieuiszczone grzywny, na poczet kary łącznej pozbawienia wolności, albowiem są to odrębne kary, których wykonanie regulują odrębne przepisy,

należy również zauważyć, że w świetle informacji z akt sprawy, nie przystąpiono do wykonania w stosunku do skazanej S. H., zastępczej kary pozbawienia wolności,

obrońca nie wskazał na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, nie wskazał również żadnej z przyczyn uchylenia orzeczenia zawartych w art. 439 § 1 k.p.k., a z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancji art. 454 k.p.k. nie miał zastosowania, dlatego brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wlkp. do ponownego rozpoznania

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

wymierzenie skazanej S. H. kary łącznej 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

ustalenie stawki dziennej grzywny na 100 (sto) złotych,

zaliczenie skazanej na poczet orzeczonej w punkcie kary łącznej grzywny, należności uiszczonych i wykonanych w formie zastępczej ze spraw: II K 563/13, VII K 549/18, II K 342/20,

zaliczenie skazanej na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okresu kary odbytej w sprawie II K 92/20,

pozostawienie do odrębnego wykonania pozostałych rozstrzygnięć wynikających z połączonych wyroków

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

zarzuty obrońcy skazanej S. H. dotyczące kary łącznej pozbawienia wolności oraz zaliczenia na poczet kary łącznej pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności za nieuiszczoną grzywnę, były bezzasadny i sformułowane w środku odwoławczym, w tym zakresie, wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie,

prawidłowo Sąd I instancji zaliczył skazanej na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres kary odbytej w sprawie II K 92/20 oraz pozostawił do odrębnego wykonania pozostałe rozstrzygnięcia wynikające z połączonych wyroków

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

1zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że liczbę stawek dziennych kary łącznej grzywny obniżono do 400 (czterystu)

Zwięźle o powodach zmiany

zdaniem Sądu Apelacyjnego kara łączna grzywny w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych stanowi właściwą sankcję za przestępstwa, których dopuściła się S. H., przypisane prawomocnymi wyrokami, objętymi wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.,

uwzględnia we właściwy sposób zasady wymiaru kary łącznej z art. 85 a k.k., w kontekście granic wymiaru kary łącznej grzywny, a także okoliczności temporalne, podmiotowe i przedmiotowe czynów popełnionych przez skazaną

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. oraz § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd Apelacyjny zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 295,20 zł (dwustu dziewięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy), w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym

IV.

na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono skazaną od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że byłoby to zbyt uciążliwe dla skazanej przy jej aktualnej sytuacji majątkowej, wobec koniczności uregulowania przez S. H. kary łącznej grzywny

7.  PODPIS

SSA Przemysław Żmuda SSA Robert Mąka SSA Dorota Mazurek

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca skazanej S. H.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

- wymierzenie skazanej w punkcie II wyroku kary łącznej 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

- wymierzenie skazanej kary łącznej 700 (siedmiuset) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) złotych każda stawka

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana