Postanowienie z 13 sierpnia 2014, sygn. III Cz 956/14

POSTANOWIENIE

Dnia 13 sierpnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:

Przewodniczący-Sędzia: SO Krystyna Wiśniewska-Drobny

Sędziowie: SO Tomasz Pawlik (spr.)

SR (del.) Marcin Rak

po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa S. B.

przeciwko A. K.

o zachowek

na skutek zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim

z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt I C 1884/13

postanawia:

oddalić zażalenie.

SSR (del.) Marcin Rak SSO Krystyna Wiśniewska – Drobny SSO Tomasz Pawlik

Sygn. akt III Cz 956/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 28 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy sprostował oczywistą niedokładność w sentencji swojego postanowienia z dnia 21 marca 2014 r. w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia w ten sposób, że doprecyzował, iż udzielenie zabezpieczenia nastąpiło na rzecz powódki i na rzecz powódki zostały ustanowione hipoteki przymusowe. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art.350 § 1 i 2 w związku z art.13 § 2 i art.361 k.p.c..

Na opisane postanowienie zażalenie wniosła pozwana, która domagała się jego uchylenia w całości i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie art.350 § 1 i 2 w związku z art.13 § 2 i art.361 k.p.c.. Kwestionowała możliwość zastosowania tego przepisu w istniejącym stanie faktycznym, który w jej ocenie mógł być jedynie podstawą uzupełnienia orzeczenia na wniosek strony złożony w stosownym terminie.

Sąd Okręgowy zważył:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art.350 § 1 i 2 w związku z art.13 § 2 i art.361 k.p.c. sprostowaniu z urzędu podlegają, między innymi, niedokładności postanowienia. Instytucja ta ma przy tym na celu usunięcie niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą sądu a ich wyrażeniem na piśmie. Wymienione w art.350 § 1 k.p.c. wady orzeczenia musi też charakteryzować cecha oczywistości.

Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, że niedokładności sprostowanego postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia nadawały się do usunięcia w trybie art.350 k.p.c.. Po stronie powodowej występuje w tej sprawie jedynie powódka, która dochodzi należności z tytułu zachowku. Ustanowienie hipotek celem zabezpieczenia tego powództwa ma zatem sens jedynie na rzecz powódki i oczywistym jest, że mogło to nastąpić tylko i wyłącznie na jej wniosek. Tym samym wady orzeczenia, które mogą poważnie utrudnić jego wykonanie, mają oczywisty charakter a sprostowanie nie zmienia istoty rozstrzygnięcia.

Wbrew zarzutom zażalenia wadliwość postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia nie mogła być usunięta poprzez jego uzupełnienie. Sąd Rejonowy nie pozostawił bowiem bez rozstrzygnięcia wniosku o zabezpieczenie a wola jego uwzględnienia została dostatecznie jednoznacznie wyrażana w sentencji oraz w uzasadnieniu orzeczenia, które zostało sporządzone jednocześnie.

Z tych wszystkich względów zażalenie podlegało oddaleniu na zasadzie art.385 w związku z art.397 § 2 k.p.c..

SSR(del.) M. Rak SSO K. Wiśniewska-Drobny SSO T. Pawlik (spr.)