Wyrok z 25 lutego 2015, sygn. II Ka 189/14

"Ustalenie czy w ogóle były urządzane w lokalu gry hazardowe przez oskarżonego ma znaczenie w tej sprawie, ponieważ Sąd orzekający w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyjmuje, że oskarżony "z całą pewnością prowadził gry hazardowe", podczas gdy w kolejnych zdaniach pisze, że "gry były urządzane na automacie do gier". w czynie przypisanym z kolei przyjmuje, że oskarżony "urządził" gry hazardowe. "Prowadzenie" lub "urządzanie" gier hazardowych to dwie różne formy (znamiona) popełnienia przestępstwa z art. 107 § 1 kks, stąd nie można używać zamiennie tych form. Zgodnie z poglądami orzecznictwa i doktryny "opis działania zarzucanego oskarżonemu musi uwypuklać te cechy działania oskarżonego, które decydują o kwalifikacji prawnej zarzucanego mu czynu w ten sposób, by wyczerpane zostały wszystkie znamiona przestępstwa" (vide: SN II KRN 131/95, OSNProk. i Pr. 1996, nr 5, poz. 8; J. Grajewski, L.K. Paprzycki, M. Płachta - "Kodeks postępowania karnego - komentarze Zakamycza", tom I, str. 822-823, teza 6)"., stąd nie można używać zamiennie tych form. Zgodnie z poglądami orzecznictwa i doktryny "opis działania zarzucanego oskarżonemu musi uwypuklać te cechy działania oskarżonego, które decydują o kwalifikacji prawnej zarzucanego mu czynu w ten sposób, by wyczerpane zostały wszystkie znamiona przestępstwa" (vide: SN II KRN 131/95, OSNProk. i Pr. 1996, nr 5, poz. 8; J. Grajewski, L.K. Paprzycki, M. Płachta - "Kodeks postępowania karnego - komentarze Zakamycza", tom I, str. 822-823, teza 6)".