sygn. II AKa 75/25 27 listopada 2025 Sąd Apelacyjny w Poznaniu

Uzasadnienie z 27 listopada 2025, sygn. II AKa 75/25

Data orzeczenia 27 listopada 2025
Sąd Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Wydział II Wydział Karny
Tagi
#Sąd Apelacyjny w Poznaniu #II Wydział Karny #uzasadnienie
<table>
<colgroup>
<col width="43"/>
<col width="12"/>
<col width="21"/>
<col width="11"/>
<col width="54"/>
<col width="41"/>
<col width="5"/>
<col width="98"/>
<col width="21"/>
<col width="7"/>
<col width="34"/>
<col width="11"/>
<col width="15"/>
<col width="82"/>
<col width="17"/>
<col width="15"/>
<col width="31"/>
<col width="21"/>
<col width="54"/>
<col width="105"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="20">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="13">
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>II AKa 75/25</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1. 

<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1. 

<strong>
<!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>wyrok Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.2. 

<strong>
<!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>☐ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.3. 

<strong>
<!-- -->Granice zaskarżenia </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.1. 

<strong>
<!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="7">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="13">
<p>☐ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="2">
<p>☒ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.2. 

<strong>
<!-- -->Podniesione zarzuty </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.4. 

<strong>
<!-- -->Wnioski </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="8">
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>2. 

<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.5. 

<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.3. 

<strong>
<!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>2.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">S. R.</span>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>Uprzednia karalność oskarżonego</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Karta karna</p>
</td>
<td>
<p>
<span class="anon-block"> (...)- (...)</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.4. 

<strong>
<!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>2.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>---</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>---</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>---</p>
</td>
<td>
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.6. 

<strong>
<!-- -->Ocena dowodów </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.5. 

<strong>
<!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>2.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Karta karna</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>Wiarygodny dokument urzędowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.6. 

<strong>
<!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>2.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>---</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>3. 

<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7" colspan="2">
<p>3.1.</p>
</td>
<td colspan="15">


<p>1. 
Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności z uwagi na nienależyte uwzględnienie celów wychowawczych kary oraz dyrektyw wymiaru kary, a także niedostateczne uwzględnienie okoliczności osobistych dotyczących oskarżonego, w szczególności faktu, że nie był wcześniej karany, przestrzega porządku prawnego, nie toczą się wobec niego żadne nowe postępowania karne, jest osoba bardzo młodą, jak również niedostateczne uwzględnienie okoliczności wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>, tj. postawy procesowej oskarżonego.</p>



<p>2. 
Rażąca niewspółmierność kary grzywny z uwagi na nienależyte uwzględnienie celów kary oraz dyrektyw wymiaru kary, w tym sytuacji życiowej i majątkowej oskarżonego.</p>

</td>
<td colspan="3">
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->☒ niezasadny</span>
</strong>
</p>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->☒ niezasadny</span>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.</p>
<p>Mając na uwadze sam zakres zaskarżenia, jak również fakt, iż apelujący nie kwestionował dokonanych przez sąd rejonowy zasadniczych ustaleń faktycznych, ustalenia te, uznać należy za prawidłowe. Lektura akt przedmiotowej sprawy wskazuje bowiem, iż sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, w oparciu o które doszedł do prawidłowych wniosków tak w zakresie sprawstwa, jak i winy oskarżonego <span class="anon-block">S. R.</span> w popełnieniu przypisanych mu przestępstw. Sąd okręgowy zresztą te ustalenia w sposób należyty i wystarczający przytoczył również w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wskazując dokładnie na dowody, jakie stanowiły podstawę tych ustaleń. W związku z tymi prawidłowymi ustaleniami (w zakresie sprawstwa, jak i winy) nie budzi również zastrzeżeń przyjęta przez sąd I instancji kwalifikacja prawna czynów przypisanych oskarżonemu. Sąd apelacyjny, podzielając w tym zakresie rozstrzygnięcia sądu I instancji wraz z jego częścią motywacyjną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie znajduje racjonalnej potrzeby, by szerzej ustosunkowywać się do tych kwestii.</p>
<p>Odnosząc się natomiast szczegółowo do zarzutów podniesionych w apelacji wskazać należy, że rażąca niewspółmierność kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara bądź suma zastosowanych kar zasadniczych i środków karnych wymierzonych przez sąd za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma uczynić w stosunku do osoby skazanej. Innymi słowy, tylko wtedy można uznać, że przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona, jeśli z punktu widzenia nie tylko sprawcy, ale i ogółu społeczeństwa, kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość.</p>
<p>Rażąca niewspółmierność kary jest uchybieniem w zakresie konsekwencji prawnych czynu, a zatem realnie można o niej mówić wówczas, gdy suma zastosowanych kar i środków karnych, wymierzonych za popełnione przestępstwo, nie odzwierciedla należycie stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz nie zapewnia spełnienia celów kary. Ponadto, orzeczona kara lub środek karny mogą być uznane za niewspółmierne, gdy nie uwzględniają w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnionego czynu, jak i osobowości sprawcy ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2009r., sygn. akt WA 19/09, OSNwSK 2009/1/1255).</p>
<p>W innym swoim wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, że rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, iż zachodzi wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2007 r., sygn. akt SNO 75/07, LEX nr 569073).</p>
<p>Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, iż zmiana kary w instancji odwoławczej nie może następować w każdym przypadku, lecz wyłącznie wówczas, gdy kara orzeczona nie daje się zaakceptować z powodu różnicy między nią a kara sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej, rażącej. Taka sytuacja – w ocenie sądu apelacyjnego, nie ma miejsca w niniejszej sprawie, co czyni niezasadnymi podniesione w apelacji przez jej autora zarzuty rozpatrywane na gruncie wspomnianego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>
</p>
<p>Oczywistym jest, że cele prewencji indywidualnej – wychowawcze i zapobiegawcze - które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego mają zwykle prymat przed innymi, zwłaszcza negatywną prewencją generalną, która może skłaniać do wymierzania nadmiernie surowych kar. Sankcja sprawiedliwa nie powinna zatem wykraczać poza rzeczywistą potrzebę, właściwa reakcja karna to reakcja celowa, uwzględniająca wszystkie elementy decydujące o jej rodzaju i wymiarze, sprawiedliwa i akceptowana społecznie.</p>
<p>Kierując się powyższymi kryteriami nie można było uznać, aby wymierzona oskarżonemu w pkt I. wyroku kara 2 lat pozbawienia wolności i kara 200 stawek dziennych po 100 zł, w pkt II. wyroku kara roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności i kara 250 stawek dziennych grzywny po 100 zł oraz kary łączne: 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł stanowiły kary nadmiernie surowe.</p>
<p>Zbrodnia z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożona jest karą do 20 lat pozbawienia wolności i obligatoryjną grzywną, wymierzaną obok kary pozbawienia wolności. Biorąc pod uwagę fakt, iż oskarżony w stosunkowo krótkim czasie (niespełna dwa miesiące) dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia niemal 25 kg (!) środków odurzających oraz 92,84 gram metamfetaminy o łącznej wartości 1190000 zł, zasługiwał on na surowe ukaranie, bowiem społeczna szkodliwość jego czynu jest bardzo wysoka. W odniesieniu zaś do ciągu przestępstw z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> zwrócić należy uwagę na długi okres przestępczej działalności sprawcy i łączną ilość narkotyków, w obrocie którymi uczestniczył, co czyni zachowanie podsądnego, objęte zarzutami, wysoce społecznie szkodliwym. Nie należy zapominać, że zastosowanie wobec sprawcy dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>, a zatem na wniosek prokuratora, związane jest postawą procesową podsądnego i jego „wkładem” w wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim związanych z udziałem w przestępstwie innych osób. Premiowana nadzwyczajnym złagodzeniem kary jest więc postawa oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, co nie zmienia faktu, że pozostaje on nadal sprawcą czynu, a wymiar orzekanej wobec niego nadzwyczajnie złagodzonej kary winien uwzględniać dyrektywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>
</p>
<p>Podkreślana przez apelującego obrońcę postawa oskarżonego w toku składania wyjaśnień została uwzględniona przez sąd właśnie poprzez nadzwyczajne złagodzenie kary. Z kolei wiek i uprzednia niekaralność <span class="anon-block">S. R.</span> (do czasu wydania orzeczenia w I instancji, obecnie bowiem oskarżony figuruje w rejestrach <span class="anon-block">K.</span> jako sprawca przestępstwa z art./ 178a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a>) legły u podstaw wymierzenia mu kary pozbawienia wolności niższej niż najwyższa z możliwych (granicę stanowiła tu kara 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności), a więc zostały należycie uwzględnione przez sąd okręgowy. Tych dwóch podnoszonych przez skarżącego okoliczności nie należy jednak przeceniać – oskarżony w czasie zatrzymania miał bez mała 23 lata, a zatem znał podstawowe reguły społeczne i obowiązujący porządek prawny. Będąc w pełni sprawnym intelektualnie samodzielnie i świadomie podejmował decyzje, również te, łączące się z naruszeniem porządku prawnego, mając wiedzę o konsekwencjach takich decyzji. Z drugiej strony uprzednia niekaralność 23-letniego sprawcy nie jest szczególnym osiągnięciem życiowym, skoro de facto dopiero od 6 lat może on odpowiadać karnie (zauważyć zresztą trzeba, że przestępczą działalność objętą aktem oskarżenia w niniejszej sprawie, rozpoczął on 3 lata po ukończeniu 17 lat).</p>
<p>W świetle powyższych okoliczności, orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe oraz kara łączna pozbawienia wolności niewątpliwie nie przekraczały stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów.</p>
<p>Sąd II instancji nie znalazł również podstaw do kwestionowania orzeczonych przez sąd okręgowy grzywien. Wymiar tych kar był celowy, oczekiwany i sprawiedliwy, albowiem obrót narkotykami cały czas stanowi wysoce opłacalne finansowo przedsięwzięcie. Oskarżony musi odczuć nieopłacalność popełniania tego typu przestępstw, zwłaszcza, że uczynił sobie z nich stałe źródło dochodu. Wzgląd na prewencję ogólną nakazuje dać jasny przekaz potencjalnym sprawcom, że takie jak podjęte przez <span class="anon-block">S. R.</span> przestępcze zachowanie spotyka się z poważnymi dolegliwościami finansowymi.</p>
<p>Jeśli chodzi o orzeczone przez sąd I instancji kary łączne, sąd apelacyjny w pełni zgadza się z argumentacją sądu I instancji przedstawioną w pisemnym uzasadnieniu wyroku na stronie 4. Sąd meriti wbrew zarzutom apelującego wziął pod uwagę zarówno okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, jak i okoliczności go obciążające. Orzeczone kary nie przekraczają stopnia winy oskarżonego oraz stopnia szkodliwości społecznej popełnionych przestępstw. Są zgodne z dyrektywami kary zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> i czynią zadość stawianym im celom.</p>
<p>Reasumując wskazać należy, że postulowane przez apelującego zmiany w zaskarżonym wyroku, zwłaszcza w zakresie kary łącznej pozbawienia wolności z 2 lat i 5 miesięcy na 2 lata i 2 miesiące, nie mogły zostać uwzględnione również z tego względu, iż nie sposób przy tak sformułowanych wnioskach mówić o jakiejkolwiek <span class="underline">
<!-- -->rażącej</span> dysproporcji pomiędzy karą orzeczoną a wnioskowaną przez obrońcę.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemu kary z zastosowaniem instytucji nadzwyczajnego złagodzenia, tj. obniżenie kary pozbawienia wolności do dwóch lat i dwóch miesięcy pozbawienia wolności oraz obniżenie kary grzywny do 150 stawek dziennych po 10 złotych.</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->☒ niezasadny</span>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>Ze względów przytoczonych powyżej tj. z powodu bezzasadności podniesionych zarzutów apelacyjnych, wnioski zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego okazały się niezasadne. Nadmienić należało, że w sprawie brak istotnych okoliczności, które uzasadniałyby wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszej. Apelujący musi mieć na uwadze, że warunkiem korekty sankcji w instancji odwoławczej było wykazanie jej rażącej niewspółmierności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> Brak stwierdzenia tej okoliczności powodował, że postulowana zmiana zaskarżonego wyroku nie mogła nastąpić bez obrazy wskazanego powyżej przepisu prawa procesowego.</p>
<p>W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że sąd apelacyjny dokonał również z urzędu kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku w świetle bezwzględnych przesłanek odwoławczych przewidzianych przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>, jednak żadne z nich w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>4. 

<strong>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="2">
<p>4.1.</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>5. 

<strong>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.7. 

<strong>
<!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>5.1.1.</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> zaskarżony wyrok utrzymano w całości w mocy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>Sąd odwoławczy nie dopatrzył się żadnych podstaw do podzielenia zarzutów i wniosków zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego (szczegółowo z powodów wskazanych w punkcie 3.1.) i dlatego zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.8. 

<strong>
<!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>5.2.1.</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.9. 

<strong>
<!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.7. 

<strong>
<!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="4">
<p>5.3.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>---</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="4">
<p>5.3.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="4">
<p>5.3.1.3.1.</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="4">
<p>5.3.1.4.1.</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>---</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.1.8. 

<strong>
<!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>1.10. 

<strong>
<!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>---</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>---</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>6. 

<strong>
<!-- -->Koszty Procesu </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Punkt 2 wyroku.</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>W punkcie 2 wyroku, kształtując swe orzeczenie o kosztach, sąd apelacyjny na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a>, § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r., w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (tj.: Dz. U. 2013, poz. 663) oraz art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r., o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 1983, Nr 49, poz. 223 ze zm.), zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa równowartość wydatków sądowych postępowania odwoławczego w kwocie 20,00 złotych (ryczałt za doręczenia) i wymierzył mu opłatę za drugą instancję w kwocie 6400 złotych. W toku postępowania nie ujawniła się żadna okoliczność uzasadniająca zwolnienie oskarżonego z poniesienia kosztów powstałych w wyniku przeprowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego na etapie odwoławczym.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">


<p>7. 

<strong>
<!-- -->PODPIS </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->



<span class="anon-block">A. A.</span> <span class="anon-block">I. P.</span> <span class="anon-block">P. M.</span> </em>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="7"/>
<col width="37"/>
<col width="328"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="6">


<p>1.11. 

<strong>
<!-- -->Granice zaskarżenia </strong>
</p>

</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Rozstrzygnięcie o karze zawarte w zaskarżonym wyroku – pkt I, III, V i VII.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>☐ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☒ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>