sygn. WZ 10/14 26 maja 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 26 maja 2014, sygn. WZ 10/14

Data orzeczenia 26 maja 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Wojskowa, Wydział Odwoławczo-Kasacyjny
Przewodniczący SSN Andrzej Tomczyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Wojskowa #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt: WZ 10/14
POSTANOWIENIE
Dnia 26 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)
SSN Marian Buliński (sprawozdawca)
SSN Edward Matwijów
Protokolant : Marcin Szlaga
przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej płk. Jarosława
Ciepłowskiego w sprawie ppłk. rez. W. W., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na
posiedzeniu w dniu 26 maja 2014 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie
Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn akt: … 50/13,
w przedmiocie zwrotu uzasadnionych kosztów procesu, po wysłuchaniu prokuratora
p o s t a n o w i ł
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Oskarżony ppłk rez. W. W. został uniewinniony, od popełnienia czynu
określonego w art. 231 § 2 k.k., wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z
dnia 27 listopada 2012 r. (… 14/11), zmienionym wyrokiem Sądu Najwyższego Izby
Wojskowej z dnia 10 czerwca 2013 r. (WA 10/13).
W dniu 20 grudnia 2013 r. wpłynął do Wojskowego Sądu Okręgowego w P.
wniosek W. W. o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 36 300 zł
tytułem honorarium adwokackiego wraz z kosztami dojazdu adwokata na rozprawy
2
oraz 4 914,69 zł tytułem osobistych kosztów dojazdu wnioskodawcy oraz kosztów
jego i adwokata noclegów.
Sąd ten postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. (… 50/13) zasądził od
Skarbu Państwa na rzecz W. W. kwotę 19 954,69 zł tytułem uzasadnionych
wydatków poniesionych przez niego w sprawie karnej (… 14/11).
Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca, zaskarżając je w części
dotyczącej naliczenia zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy, zarzucając temuż
postanowieniu błąd polegający na przyjęciu zwrotu kosztów tego obrońcy w oparciu
o wysokość czterokrotnej stawki minimalnej opłaty za czynności obrońcy, zamiast
oparcia tego zwrotu o wysokość sześciokrotnej stawki minimalnej.
Na posiedzeniu przed Sądem Najwyższym prokurator Naczelnej Prokuratury
Wojskowej wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu ustalono stawki
minimalne za obronę oraz określono, że opłata nie może być wyższa niż
sześciokrotna stawka minimalna. Wynika z powyższego, że sąd biorąc pod uwagę
niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy
adwokata w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, może opłatę tę
orzec od 1 do 6 stawek minimalnych. W przedmiotowej sprawie, za udział
adwokata w rozprawach przed sądem pierwszej instancji oparto tę opłatę o
wysokość czterokrotnej stawki minimalnej, zaś za udział adwokata w postępowaniu
odwoławczym opłatę oparto o wysokość sześciokrotnej stawki minimalnej.
Zdaniem Sądu Najwyższego, wbrew subiektywnej ocenie skarżącego, sąd
pierwszej instancji trafnie ocenił wkład pracy adwokata na każdym etapie
postępowania karnego.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
3