Postanowienie z 1 grudnia 2016, sygn. VII Kz 567/16

POSTANOWIENIE

Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący – SSO Rafał Olszewski

Protokolant: st. sekr. sądowy Romualda Jędrzejczyk

po rozpoznaniu w sprawie M. S.

s. W. i Z., ur. (...) w B.

obwinionego o wykroczenie z art.86 § 1 k.w.

zażalenia wniesionego w dniu 17 listopada 2016 r. przez oskarżyciela posiłkowego Z. O.

na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt XVI W 1046/16

w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania
na podstawie art.109 §2 k.p.w. w zw. z art.437 § 1 k.p.k.

postanawia

uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawie art. 59 § 2 k.p.k. w związku z art. 5 § 1 pkt 1 k.p.w. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przeciwko M. S. o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. w następstwie wniesienia przez oskarżyciela posiłkowego Z. O. wniosku o ukaranie, z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia wykroczenia przez M. S..

Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem oskarżyciel posiłkowy Z. O.. Podniósł on, że odmowa wszczęcia postanowienia jest nieuzasadniona i przedwczesna albowiem w sprawie istnieją dowody wskazujące na sprawstwo, czy współsprawstwo, M. S. w zakresie popełnienia przez niego w dniu 14 listopada wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.. Oskarżyciel posiłkowy wskazał, że niezasadnie niuwzględniony został jego wniosek dowodowy o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji przeprowadzających interwencje na miejscu zdarzenia, a za zasadniczy dowód świadczący o jego sprawstwie uznano zeznania świadka I. S., który jest teściem M. S., a więc nie może być uznany za osobę bezstronną.

W konsekwencji oskarżyciel posiłkowy Z. O. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się zasadne, w następstwie czego zaskarżone postanowienie zostało uchylone, a sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie.

Zgodnie z art. 5 § 1 pkt. 1 k.p.w. Sąd odmawia wszczęcia postępowania jeżeli brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego wyczerpującego znamiona wykroczenia. Brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie wykroczenia, to brak dostatecznego prawdopodobieństwa ( brak dowodów), że czyn popełniła osoba, którą się o to podejrzewa. W tym miejscu należy podkreślić, że brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie wykroczenia zachodzi w sytuacji braku jakichkolwiek dowodów świadczących o popełnieniu przez obwinionego przypisywanego mu czynu, a nie może być efektem oceny dowodów.

W realiach przedmiotowej sprawy postanowienie o odmowie wszczęcia postepowania z powołaniem się na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia wykroczenia jako jego podstawę, było efektem oceny dowodów już przeprowadzonych w toku czynności wyjaśniających oraz nieuwzględnieniem wniosku dowodowego zgłoszonego przez oskarżyciela posiłkowego Z. O. o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji przeprowadzających czynności na miejscu zdarzenia drogowego. Taki sposób postępowania należy uznać za niewłaściwy albowiem ocena wiarygodności pozostającego do dyspozycji Sądu materiału dowodowego w sytuacji gdy jest on sprzeczny może nastąpić wyłącznie, zgodnie z zasadą bezpośredniości, po przeprowadzeniu rozprawy.

Wbrew stanowisku Sadu pierwszej instancji materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie nie jest w pełni spójny i jednoznaczny. Po pierwsze w opozycji do wyjaśnień M. S. pozostają wyjaśnienia złożone w toku czynności wyjaśniających przez oskarżyciela posiłkowego Z. O.. Z ich treści wynika, że odpowiedzialność za zdarzenie drogowe ponosi M. S.. Ocena wiarygodności dwóch wersji przebiegu zdarzenia przedstawianych w sposób diametralnie odmienny przez M. S. i Z. O. powinna być dokonana po bezpośrednim przesłuchaniu uczestników zdarzenia na rozprawie przy zachowaniu zasady kontradyktoryjności. Po drugie za nietrafne należy uznać nieuwzględnienie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji wykonujących czynności na miejscu zdarzenia drogowego B. K. i T. K.. Funkcjonariusze byli na miejscu zdarzenia, dokonali jego oględzin, rozmawiali z osobami obecnymi na miejscu, a następnie sporządzili notatkę urzędową, w której zamieścili sformułowanie, że na miejscu zdarzenia drogowego stwierdzili obopólną winę uczestników zdarzenia to jest M. S. i Z. O.. Wobec takiego wniosku wyprowadzonego przez funkcjonariuszy policji obecnych na miejscu zdarzenia, co do zakresu odpowiedzialności obu kierujących za jego zaistnienie, przesłuchanie ich w charakterze świadków wydaje się konieczne.

Okoliczność, że uczestnicy kolizji są osobami silnie ze sobą skonfliktowanymi, materiał dowodowy jest ograniczony, a przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego niecelowe, nie uzasadnia odmowy wszczęcia postepowania, zwłaszcza, iż materiał dowodowy może zostać poszerzony o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji przeprowadzających czynności na miejscu zdarzenia drogowego.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.