Wyrok z 17 stycznia 2014, sygn. VI Ka 959/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 stycznia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Ewa Trzeja-Wagner

Sędziowie SO Bożena Żywioł (spr.)

SO Arkadiusz Łata

Protokolant Natalia Skalik-Paś

przy udziale Marka Dutkowskiego

Prokuratora Prokuratury Okręgowej

po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r.

sprawy T. K. (1), syna W. i T.

ur. (...) w miejscowości G.

oskarżonego z art. 286§1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygnatura akt IX K 1568/10

na mocy art. 437 § 1 kpk, art. 624 § 1 kpk

1.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. M. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3.  zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

VI Ka 959/13

UZASADNIENIE

Od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2013r., sygn.akt IX K 1568/10, apelację wniósł obrońca oskarżonego T. K. (1).

Zaskarżając orzeczenie w zakresie rozstrzygnięcia o karze zarzucił rażącą niewspółmierność kar jednostkowych, poprzez przecenienie znaczenia ustalonych w sprawie okoliczności obciążających, takich jak znaczna społeczna szkodliwość popełnionych przez oskarżonego czynów oraz wcześniejsza karalność sprawcy, a niedocenienie okoliczności łagodzących, takich jak postawa oskarżonego w czasie postępowania wskazująca na chęć współpracy i chęć spłaty zobowiązań oraz okoliczności towarzyszące popełnieniu przestępstw - co w efekcie skutkowało wymierzeniem rażąco surowej kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w oparciu o zasadę częściowej kumulacji, w sytuacji istnienia realnych przesłanek dla zastosowania zasady częściowej lub zbliżonej do pełnej absorpcji.

Stawiając taki zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez obniżenie kar jednostkowych pozbawienia wolności oraz kary łącznej, względnie o uchylenie orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy ocenił apelację jako bezzasadną i to w stopniu oczywistym.

Sąd Rejonowy nie tylko w sposób prawidłowy zebrał i ocenił zgromadzony materiał dowodowy, co skutkowało trafnymi ustaleniami faktycznymi oraz właściwą oceną prawną zachowań przypisanych T. K. (1), ale także wymierzył mu za przypisane przestępstwa kary przystające zarówno do wagi popełnionych czynów i stopnia winy sprawcy, jak i do okoliczności charakteryzujących dotychczasowy tryb życia oskarżonego oraz jego właściwości i warunki osobiste.

Powyżej wskazane ustawowe wyznaczniki kary- stanowiącej właściwą reakcję na naruszające prawo zachowanie oskarżonego, mają w niniejszej sprawie zdecydowanie obciążającą dla sprawcy wymowę.

Oba przestępstwa nie należą do błahych. Oskarżony bez skrupułów żerował na zaufaniu, jakim obdarzyli go pokrzywdzeni, którzy widząc w nim przedsiębiorcę, gwarantującego rzetelne wykonanie zleconych mu prace przekazywali stosowne zaliczki.

Obu przestępstw oskarżony dopuścił się w okresach próby wyznaczonych z racji wcześniejszych skazań, w tym za przestępstwa o identycznej kwalifikacji prawnej.

Nie ulega wątpliwości, że takie okoliczności obciążające - a zwłaszcza dopuszczenie się występków przez oskarżonego przy pełnej świadomości, iż jego zachowanie, jako osoby poddanej okresom próby, w sposób szczególny podlega kontroli i ocenie pod kątem zasadności przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej - świadczą o dużej niepoprawności sprawcy, który nie bacząc na umożliwienie mu wdrożenia się do przestrzegania porządku prawnego, nie wykorzystując danej mu szansy, ponownie narusza ten porządek popełniając kolejne przestępstwa.

Okoliczności te w sposób zdecydowany wpłynęły, bo wpłynąć musiały, na wymiar kar jednostkowych.

Oskarżony do końca negował popełnienie oszustwa na szkodę B. D.. W zakresie zwrotu pobranych zaliczek – poprzestawał wyłącznie na słownych deklaracjach, które – choćby z tej racji, że od popełnienia przestępstw upłynęło już kilka lat – absolutnie nie przekonują, co do chęci i woli ich rzeczywistej realizacji.

Trafnie zatem przyjął sąd pierwszej instancji, że po stronie oskarżonego nie zachodzą żadne przesłanki, które przemawiałyby w sposób zdecydowany na korzyść oskarżonego.

Okoliczności odnoszące się do sytuacji rodzinnej i osobistej oskarżonego nie mogą determinować wymiaru kary, która – dla osiągnięcia celów prewencyjnych - w pierwszej kolejności musi odzwierciedlać charakter, wagę i okoliczności przypisanych sprawcy przestępstw.

Występek z art. 286 § 1 kk zagrożony jest karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Wymierzenie T. K. kar jednostkowych w rozmiarze, odpowiednio: 1 rok oraz 10 miesięcy pozbawienia wolności wskazuje, że oscylują one zdecydowanie wokół dolnego, a nie górnego progu ustawowego zagrożenia. Za rażąco i niewspółmiernie surowe uznawane być zatem nie mogą.

Kara łączna, ukształtowana w oparciu o korzystną dla oskarżonego zasadę asperacji, w sposób dostateczny i nie wymagający żadnej ingerencji sądu odwoławczego, uwzględnia stopień powiązania pomiędzy czynami.

Charakter kary jest natomiast efektem trafnego uznania, że oskarżony nie daje gwarancji przestrzegania prawa w przyszłości, stąd też nie zasługuje na dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej względem niego kary łącznej pozbawienia wolności.

Zobowiązanie do naprawienia szkody ma swoje uzasadnienie w tym, że nie została ona do tej chwili wyrównana, a pokrzywdzony złożył w tej materii stosowny wniosek.

Z naprowadzonych wyżej względów Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.

Pozbawionego wolności oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.