Wyrok z 4 lutego 2014, sygn. VI Ka 1067/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 lutego 2014 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Ewa Trzeja-Wagner (spr.)

Sędziowie SSO Marcin Mierz

SSR del. Małgorzata Peteja-Żak

Protokolant Natalia Skalik-Paś

przy udziale Marka Dutkowskiego

Prokuratora Prokuratury Okręgowej

po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r.

sprawy skazanego A. O., syna J. i Z.

ur. (...) w P.

w przedmiocie wydania wyroku łącznego

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

z dnia 19 czerwca 2013 r. sygnatura akt IX K 944/12

na mocy art. 437 kpk. art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk

1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 6,

- na mocy art. 85 i 86 § 1 kk łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8.10.2009 r. w sprawie o sygn. IX K 983/09 oraz Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8.02.2011 r. w sprawie o sygn. III K 693/09 i wymierza skazanemu A. O. karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

- ustala, że rozstrzygnięcie z punktu 7 zaskarżonego wyroku odnosi się do kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej powyżej,

- ustala, że kara 30 dni aresztu za wykroczenie z art. 119 § 1 kw objęta wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8.02.2011 r. w sprawie III K 693/09 podlega odrębnemu wykonaniu;

2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. I. kwotę 177,12 zł (sto siedemdziesiąt siedem złotych 12/100) obejmującą kwotę 33,12 zł (trzydzieści trzy złote 12/100) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym

4. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt: VI Ka 1067/13

UZASADNIENIE

Od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 czerwca 2013 r. (sygn. akt IX K 944/12) apelację wniósł obrońca skazanego A. O..

Obrońca skazanego A. O. zarzucił wyrokowi I instancji:

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, że orzeczenie w stosunku do skazanego kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji byłoby nagrodzeniem skazanego za szeroko zakrojoną działalność przestępczą i że należy wymierzyć skazanemu kary łączne:

- przy zastosowaniu zasady pełnej kumulacji przy łączeniu kar grzywny wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 22 kwietnia 2008 r. sygn. akt III K 1294/07 oraz z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt III K 1552/07,

- przy zastosowaniu zasady asperacji w postaci zbliżonej do zasady pełnej kumulacji przy łączeniu kar pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności, a także kar grzywny z wyroków Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. akt IX K 233/08, z dnia 12 czerwca 2008 r. IX K 367/08, z dnia 30 czerwca 2008 r. sygn. akt IX K 229/08 oraz Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z dnia 16 czerwca 2008 r. sygn. akt VI K 1166/07,

- przy zastosowaniu zasady asperacji w postaci zbliżonej do zasady pełnej kumulacji przy łączeniu kar pobawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt IX K 983/09 oraz z dnia 8 lutego 2011 r. sygn. akt III K 693/09 – podczas gdy z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika że dla prawidłowej resocjalizacji skazanego wystarczy orzec kary łączne przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji ewentualnie zasady aspiracji w postaci zbliżonej do zasady absorpcji.

Podnosząc ten zarzut apelujący wniósł o zmianę wyroku i wymierzenie skazanemu kar łącznych z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji, ewentualnie zasady asperacji w postaci zbliżonej do zasady absorpcji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skutkiem wniesienia apelacji przez obrońcę skazanego była zmiana zaskarżonego orzeczenia, jednakże nie w kierunku wskazanym w środku odwoławczym.

Sąd Rejonowy w punkcie 6 zaskarżonego wyroku połączył skazanemu kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt IX K 983/09 oraz Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt III K 693/09. Na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9 listopada 2013 r. (sygn. akt III Ko 169/13) zamieniono skazanemu A. O. karę 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt III K 693/09 za czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę 30 dni aresztu wobec stwierdzenia, że czyn przypisany skazanemu tym wyrokiem z dniem 9 listopada 2013 r. stał się wykroczeniem z art. 119 § 1 k.w., jednocześnie uchylono rozstrzygnięcie o karze łącznej zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt III K 693/09. W dacie wydawania wyroku łącznego przez Sąd Rejonowy w/w postanowienie jeszcze nie istniało, zatem Sąd odwoławczy musiał dokonać modyfikacji kary łącznej obejmującej skazania z wyroków Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt IX K 983/09 oraz Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt III K 693/09. Zgodnie z obowiązującymi przepisami kar pozbawienia wolności orzeczonych za przestępstwa nie można połączyć z karą aresztu orzeczoną za wykroczenie. Zatem połączeniu będą podlegały wyłącznie kary pozbawienia wolności orzeczone w wyrokach Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt IX K 983/09 za czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt III K 693/09 za czyn z art. 280 § 1 k.k. Sąd odwoławczy połączył skazanemu kary pozbawienia wolności orzeczone za przestępstwa wyżej wskazane i wymierzył A. O. karę łączną w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności. Kara 30 dni aresztu za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. objęta wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie III K 693/09 będzie podlegała odrębnemu wykonaniu.

Przy wymierzeniu kary łącznej Sąd odwoławczy wziął pod uwagę wielokrotną karalność skazanego, negatywną opinię z zakładu karnego oraz średnią łączność przedmiotową. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się istnienia takich okoliczności łagodzących, które wskazywałyby na możliwość zastosowania pełnej absorpcji.

W odniesieniu do pozostałych kar łącznych pozbawienia wolności i grzywien orzeczonych w wyroku Sądu Rejonowego, Sąd odwoławczy nie znalazł najmniejszych podstaw do odmiennego rozstrzygnięcia, ani też do zakwestionowania argumentacji przedstawionej przez Sąd I instancji co do wymiaru poszczególnych kar łącznych.

Przedstawiony w uzasadnieniu wyroku tok rozumowania i wnioskowania Sądu I instancji jest prawidłowy i zasługuje na akceptację. Uzasadnienie wyroku czyni zadość ustawowym wymogom określonym w art. 424 k.p.k.

Apelacja nie zawiera argumentów, które mogłyby podważyć trafność rozumowania Sądu Rejonowego. Sprowadza się ona właściwie wyłącznie do negacji oceny dokonanej przez Sąd Orzekający.

Nie sposób zgodzić się z zapatrywaniem skarżącego jakoby orzeczone kary łączne wykazywały cechy rażącej niewspółmierności, o której nie można mówić wówczas gdy Sąd wymierzając kary uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskaźnikami jej wymiaru. O rażącej niewspółmierności kary nie można mówić także wówczas gdy – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiące ustawową zasadę sądowego wymiaru kary nie zostały przekroczone.

Wymierzając skazanemu poszczególne kary łączne Sąd Rejonowy prawidłowo rozważył okoliczności przemawiające na korzyść jak i na niekorzyść skazanego. Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji. Podkreślenia wymaga, że skazany A. O. był wielokrotnie karany sądownie. Sąd I instancji zastosował zasadę częściowej absorpcji. Sąd Okręgowy nie podziela poglądu zawartego w apelacji jakoby wskazanym było zastosowanie pełnej absorpcji, bowiem A. O. jest niepoprawnym przestępcą wobec którego orzekano kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, a skazany mimo to popełniał kolejne czyny zabronione. Wielość przestępstw popełnionych przez skazanego uniemożliwia zastosowanie pełnej absorpcji przy wymierzaniu kary łącznej, mimo iż są to przestępstwa rodzajowo podobne. W orzecznictwie podkreśla się, że "(...) orzeczenie kary łącznej nie musi przynosić skazanemu korzyści, to jest orzeczenia kary łącznej w wymiarze niższym od arytmetycznej sumy poszczególnych kar , czy też poprzez zastosowanie zasady absorpcji . Wymiar kary łącznej zależy od stopnia związku przedmiotowego i podmiotowego zbiegających się przestępstw. Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma także wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie więcej niż dwóch przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji" (wyrok SA w Łodzi z 20 września 2001 r., II Aka 154/01, Prok. i Pr. 2002, z. 4, poz. 26).

Grzywny wymierzone skazanemu uwzględniają jego sytuację majątkową i materialną oraz osiągniętą przez niego korzyść majątkową.

Tak wymierzone kary spełnią cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego, a także cele w zakresie kształtowania świadomości społecznej.

Z tych przyczyn na mocy przepisów powołanych w części dyspozytywnej wyroku orzeczono jak na wstępie.