sygn. II SA/Kr 1262/22 13 grudnia 2022 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Wyrok - II SA/Kr 1262/22 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 13 grudnia 2022

Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2022 roku sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję nr 348/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 września 2022 roku, znak: WOB.7721.557.2021.JKUR w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych skargę oddala UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Oświęcimiu decyzją z dnia 1Oddalono skargę. Budowlane prawo, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2022 roku sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję nr 348/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 września 2022 roku, znak: WOB.7721.557.2021.JKUR w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych skargę oddala UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Oświęcimiu decyzją z dnia 1
Data orzeczenia 13 grudnia 2022
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Jacek Bursa
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2022 roku sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję nr 348/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 września 2022 roku, znak: WOB.7721.557.2021.JKUR w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych skargę oddala

UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Oświęcimiu decyzją z dnia 11 października 2021r., znak: PINB.7355-110/12/BM/KZ, na podstawie art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2021r., poz. 735 z późn. zm. dalej upb) w zw. z art. 40 w zw. z art. 37 ustawy z dnia 24.10.1974r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 1974r. Nr 38 poz. 229 dalej: upb74) nakazał D. Ł., B. Ł. i T. Ł., jako właścicielom nieruchomości zlokalizowanej w B. przy ul. [...] na której to nieruchomości znajduje się m.in. ogrodzenie (pomiędzy działkami nr [...] – droga gminna) wybudowane bez wymaganego pozwolenia na budowę,wykonanie ścięcia narożnika północnowschodniego ogrodzenia działki o nr [...] skosem o proporcji n:m, gdzie n=m> 1,50 m, termin wykonania ww. obowiązków do dnia: 30.06.2022r.Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł: na podstawie art. 40 w z zw. z art. 37 upb74 w zw. z art. 103 ust. 2 upb w zw. z art. 104 kpa, nakazanie D. Ł., B. Ł. i T. Ł., współwłaścicielom nieruchomości zlokalizowanej w B. przy ul. [...] na której to nieruchomości znajduje się m.in. ogrodzenie (pomiędzy działkami nr [...] - droga gminna) wybudowane bez wymaganego pozwolenia na budowę: wykonanie ścięcia narożnika północno-wschodniego ogrodzenia działki o nr [...] skosem o proporcji n:m, gdzie n=m> 1,50 m, termin wykonania ww. obowiązków do dnia: 31 maja 2023r. Po wykonaniu ww. obowiązku należy uzyskać decyzję o pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego obiektuW uzasadnieniu wskazano, że uwzględniono złożone do protokołu oświadczenie D. Ł., iż przedmiotowe ogrodzenie zlokalizowane pomiędzy działką nr [...] (droga gminna) zostało wybudowane w latach 60-tych oraz decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Oświęcimiu z dnia 30 września 1963r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego piętrowego oraz projekt zagospodarowania działki dla tej inwestycji, MWINB podziela zdanie PINB i wskazuje, że przyjąć należy iż budowa przedmiotowego ogrodzenia miała miejsce w 1963r.Ze względu na datę budowy przedmiotowego ogrodzenia uwzględniono art. 103 ust. 1 upb stanowiący, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia wżycie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2, który to stanowi, iż przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 108 powyższej ustawy, ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995r. co oznacza, że do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995r. stosuje się w przedmiocie legalizacji przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane. W ślad za orzecznictwem sądowym wskazać należy, że "przepisami dotychczasowymi" o których mowa w art. 103 ust. 2, według których następuje likwidacja samowoli budowlanej popełnionej przed dniem 1 stycznia 1995 r. - niezależnie od tego czy popełniono ją w okresie obowiązywania ustawy z 1974 r. czy też wcześniej, są przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. — Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.). W przepisach przejściowych ustawy z 1974 r. brak bowiem unormowania, które nakazywałoby dla stanów faktycznych zaistniałych przed wejściem jej w życie stosować poprzednią ustawę (tak NSA w wyroku z dnia 13 lutego 2002 r., II SA/Ka 1231/00 oraz w wyroku z dnia 20 września 2000 r., II SA Gd 1597/98).Przedmiotowe ogrodzenie zostało wybudowane pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. - Prawo budowlane. Niemniej jednak mając na uwadze powyższe do legalizacji wskazanego obiektu należy zastosować przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane. W sprawie warunków techniczno-budowlanych należy za WSA w Krakowie podnieść, że w dacie przedmiotowej realizacji obowiązywało rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U nr 38 poz. 196).Za wyrokiem z dnia 15 listopada 2016r., sygn. akt II SA/Kr 989/16 zapadłym w przedmiotowej sprawie i wiążącym w sprawie, okolicznościami bezspornymi jest to, że w dacie jego wzniesienia ówczesny inwestor nie dysponował wymaganym dla tego rodzaju inwestycji pozwoleniem na budowę oraz fakt, że ogrodzenie wybudowane zostało w latach 60-tych ubiegłego wieku, czyli przed 1 stycznia 1995r., kiedy to weszły w życie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, póz. 1623, z późn. zm).Powyższe przesądza, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą unormowania art. 37 ustawy - Prawo budowlane z 1974r., który stanowi, że 1. Obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.Wykluczenie powyżej wspomnianych przesłanek przymusowej rozbiórki otwiera drogę do legalizacji obiektu na podstawie art. 40 ustawy - Prawo budowlane z 1974r. stanowiącego, że w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 15 listopada 2016r., sygn. akt II SA/Kr 989/16 samo badanie zgodności samowoli budowlanej z przepisami budowlanymi wiążę się z okresem jej realizacji, natomiast badanie zgodności z przepisami o planowaniu przestrzennym odnosi się do daty podejmowania decyzji przez właściwy organ. Z pisma Urzędu Gminy Oświęcim z dnia 3 marca 2015r. znak: WZ.6730.13.2015.RZ wynika, że działka nr [...] nie znajduje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Oświęcim Obręb B. . Na obszarze na którym znajduje się przedmiotowa działka w latach 60-tych nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (k. 23 akta PINB). Natomiast z pisma Urzędu Gminy Oświęcim z dnia 18 kwietnia 2013 r. znak: WZ.67270.47.2013.JP (k. 24a akt PINB) teren, na którym znajduje się przedmiotowe ogrodzenie w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy Oświęcim zatwierdzonym Uchwałą Nr 5/56/90 Gminnej Rady Narodowej w Oświęcimiu z dnia 18 kwietnia 1990 r. został oznaczony symbolem "E 80 MJ" oznaczającym tereny zabudowy jednorodzinnej, tereny zabudowy jednorodzinnej do adaptacji uzupełnień i podporządkowania przestrzennego. Natomiast w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego Gminy Oświęcim uchwalonym Uchwałą Nr V/23/94 Rady Gminy Oświęcim z dnia 5 grudnia 1994 r. przedmiotowa działka znajdowała się w jednostce strukturalnej "E 3MN" oznaczającym tereny zabudowy jednorodzinnej, adaptacji istniejącej i wypełniania wnętrz ukształtowanego układu komunikacyjnego. Ponadto tut. Organ ustalił na podstawie elektronicznego Systemu Informacji Przestrzennej Urzędu Gminy Oświęcim, że działka [...] obręb B. nadal nie jest objęta żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (vide: dołączony do akt wydruk z ww. portalu prowadzonego pod adresem: https://oswiecim.e-mapa.net/?userview=24).W ślad za orzecznictwem sądowym wskazano, że wprawdzie przy stosowaniu art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. w związku z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. podstawą orzekania powinny być przepisy o planowaniu przestrzennym obowiązujące w dniu orzekania przez organ administracji, lecz w przedstawionych wyżej sytuacjach nie do pogodzenia z zasadami konstytucyjnymi - zwłaszcza z zasadą zaufania obywatela do państwa i prawa wynikającą z zasady państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), zasadą ochrony własności (art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 2 Konstytucji RP) i zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) - byłoby orzeczenie nakazu rozbiórki z powodu niezgodności obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu przestrzennym obowiązującymi w czasie orzekania przez organy z pominięciem oceny przeznaczenia terenu w okresie wcześniejszym. O ile samo zjawisko samowoli budowlanej należy uznać za wysoce naganne, o tyle jednak w razie bierności organów administracji, które nie podejmowały żadnych działań zmierzających do legalizacji tej samowoli, podczas gdy stan prawny w zakresie przepisów o planowaniu przestrzennym był przez lata korzystniejszy dla inwestora, interes prawny takiego inwestora zasługuje na konstytucyjną ochronę. Należy bowiem mieć na uwadze, że przepis art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. ma nadal zastosowanie nie tylko do obiektów samowolnie wybudowanych w okresie obowiązywania tej ustawy, lecz także do obiektów wybudowanych w okresie obowiązywania Prawa budowlanego z 1961 r. i 1928 r." (tak, Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II OPS 2/13). Zatem w niniejszym stanie faktycznym nie zachodzi niezgodność przedmiotowej inwestycji budowlanej z obowiązującymi na wskazanym obszarze miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego.W dalszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 15 listopada 2016r., sygn. akt II SA/Kr 989/16 wskazał: aby stwierdzić czy zachodzą przesłanki wymienione w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy — Prawo budowlane z 1974r. to jest czy wybudowane ogrodzenie stanowiło "zagrożenie dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia" konieczne jest dokonanie ich oceny na podstawie przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w czasie jego realizacji, czyli na podstawie rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U nr 38 poz. 196), a w szczególności przepisy rozdziału 22 zatytułowanego " Ogrodzenia ". Jak wynika z akt sprawy w dniu 20 lipca 2018r., na terenie nieruchomości zlokalizowanej w B. przy ul. [...] zostały przeprowadzone ponowne czynności kontrolne w trakcie których ustalono, że ogrodzenie jw. jest w dobrym stanie tech. Słupki żelbetowe, przęsła stalowe z siatki. Wys. Słupków od poziomu terenu od 1,60 do 1,70m. Wysokość punktu najwyższego panela od poziomu terenu od 1,55m do 1,60m. Panel ten w górnej części zakończony prętami o długości3 cm/4 cm. Ogrodzenie jest w linii zabudowy ogrodzeń od strony ul. [...] - strona zachodnia. Przewężnie między słupkami ogrodzeń dz.1285 a 1282 wynosi 3,80, przy czym linia ogrodzenia dz.[...] jest przesunięta na działkę drogową (1209) o 1 metr. Przedstawiono do wglądu projekt bud. mieszkalnego zlokalizowanego na działce [...] - rys. plan sytuacyjny z pieczątką organu wydającego pozwolenie na budowę. Na rysunku tym podwójną linią zaznaczono projektowaną linię ogrodzenia (k. 48-48a akta PINB oraz k. z fotografią wyżej wymienionego rysunku na k. 7e akta PINB). Z kolei z pisma Wójta Gminy Oświęcim dnia 8 maja 2014 r. znak:WI-BRZ.7212.15.2014.MK2 wynika, że uzgodniono następującą lokalizację przedmiotowego ogrodzenia w miejscowości B.: "ogrodzenie działki nr [...] należy zlokalizować poza liniami rozgraniczającymi pas drogowy ul. [...] oraz nie naruszając granic działki drogowej nr [...] tj. w linii prostej wyznaczonej przez dwa punkty: pierwszy w odległości min. 1,4 m od krawędzi jezdni- przy styku granic działek o nr ewid.[...], [...], drugi punkt w odległości min. 1,5 m od krawędzi jezdni - przy styku działek o nr ewid.[...], [...]. "(k.16 akt PINB). W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 14 stycznia 2016 r. odległość od słupka zlokalizowanego na styku działek o nr ewid.[...], [...] oraz [...] wynosi1,62 m. Natomiast na styku działek o nr ewid.[...], [...] 2,35m. Zatem przedmiotowe ogrodzenie nie narusza warunków uzgodnienia lokalizacji zawartych w piśmie Wójta Gminy Oświęcim z dnia 8 maja 2014 r. znak:WI-BRZ.7212.15.2014.MK2.W trakcie kolejnych oględzin, które miały miejsce w dniu 16 maja 2019r. ustalono, że w 2019 w miesiącu kwietniu na ogrodzeniu posadowionym między działkami [...] a działką [...] zabezpieczono ogrodzenie poprzez wykonanie metalowych kulek do ostro zakończonych elementów ogrodzenia. Na dzień dzisiejszy ogrodzenie jest w pełni zabezpieczone. W obecnym momencie po wykonaniu przebudowy ul. [...] zjazd z drogi w najwęższym punkcie ma 3,05m między krawężnikami i rozszerza się w kierunku ul. [...] promieniami skrętu 2m. Między słupkami ogrodzenia posesji nr [...] oraz [...] narożnymi odległość wynosi 3,85m. Między osiami ogrodzeń odległość wynosi 4,02m (k.50-50c akta PINB).W wyroku WSA w Krakowie zapadłym w przedmiotowej sprawie sygn. akt II SA/Kr 989/16 wskazano, że aby stwierdzić czy wybudowane ogrodzenie stanowiło "zagrożenie dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia" konieczne jest dokonanie ich oceny na podstawie przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w czasie jego realizacji, czyli na podstawie rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiektu budowlane budownictwa powszechnego (Dz.U nr 38 póz. 196), a w szczególności przepisy rozdziału 22 zatytułowanego "Ogrodzenia", Mając na uwadze treść ww. wyroku oraz przepisy ww. rozporządzenia z dnia 21 lipca 1961 r., w tym §108 stanowiącego, iż zabrania się budować ogrodzenia zagrażające bezpieczeństwu dla ludzi lub zwierząt, a w szczególności stosować drut kolczasty, tłuczone szkło itp. środki na wysokości do 2.00m a drut połączony z siecią elektryczną - na wysokości do 2,40m nad poziomem komunikacyjnym oraz §109 ust.2 stanowi, że ogrodzenia boczne i tylne nie powinny przekraczać 2,40m., a także §110 ust. 1, że ogrodzenia powinny być wykonywane z materiałów trwałych i odpornych na wpływy atmosferyczne oraz § 136 ust. 1 określającego szerokość dojazdu do zabudowanej nieruchomości oraz odległość budynku od granicy nieruchomości w zabudowie luźnej powinna wynosić co najmniej 3m, organ II instancji po analizie przesłanego przez PINB materiału aktowego dokonał następujących ustaleń:• w trakcie oględzin mających miejsce w dniu 20 stycznia 2020r. ustalono, że brama wjazdowa do posesji Państwa Ł. otwiera się do wewnątrz nieruchomości. Ogrodzenie posiada sygnalizację świetlną wysyłającą światło pulsacyjne, włączające się przy wjeździe i wyjeździe z nieruchomości tym samym w ocenie MWINB należy przesądzić, że przedmiotowe ogrodzenie jest zgodne z dyspozycją normy §110 ust. 4 ww. rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961r., która stanowi, że bramy oraz furtki ogrodzeń powinny otwierać się do wnętrza nieruchomości i posiadać urządzenia sygnalizacyjne, dostępne od zewnątrz, z wyjątkiem obiektów zabytkowych jeżeli przemawiają za tym względy historyczne, a istniejący stan nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia.• mając na uwadze pismo Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w Oświęcimiu z dnia 9 lipca 2019r., znak: PZ.0761.4.2.2019, w którym wskazano m.in., że zapewnienie wjazdu (...) opisywaną drogą wewnętrzną z ulicy [...] pod sam budynek nr [...] nie jest niezbędne do prowadzenia działań gaśniczych, a co więcej — mogłoby to spowodować odcięcie drogi powrotu dla tych pojazdów, (k. 52 akta PINB), powyższe oznacza w ocenie MWINB, że obecne usytuowanie i wymiary istniejącego ogrodzenia będącego przedmiotem postępowania są nieistotne do prowadzenia akcji przeciwpożarowych,• mając na uwadze pismo Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w Oświęcimiu z dnia 16 stycznia 2020r., znak: ZOZ.DTE.21.1.2020 w którym wskazano cyt. w wyniku przeprowadzonej wizji ustalono, że nie ma możliwości szybkiego i płynnego wjazdu pod wskazaną w piśmie nieruchomość, Wjazd możliwy jest tylko i wyłącznie tyłem pojazdu manewrując pomiędzy ciasno ustawionymi ogrodzeniami. Jednocześnie MWINB powołał się na wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2020r., sygn. akt II SA/Kr 675/20 dot. stwarzania przez przedmiotowe ogrodzenie niebezpieczeństwa i tym samym naruszania przez nie §108 w/w rozporządzenia, stąd PINB zawiadomieniem z dnia 15 września 2021r., znak: PINB.7355-110/12/BM/KZ poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Żadna z ustalonych przez PINB stron postępowania nie skorzystała jednak z możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie zebranych w postępowaniu dowodów. Z możliwości zapoznania się z aktami sprawy skorzystał J. Z., przedstawiciel Gminy Oświęcim oraz D. Ł.. Odnosząc się do powyższego MWINB wskazał, że z treści księgi wieczystej nr KR l [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Oświęcimiu, V Wydział Ksiąg Wieczystych wynika, że działka ewid. nr [...] w B. jest działką drogową. Jak wynika z akt sprawy działka ta zapewnia dojazd do nieruchomości usytuowanych na działkach ewid. nr [...] oraz [...]. Mając na uwadze dokumentację fotograficzną zebraną w sprawie, a także wymiary przedmiotowego ogrodzenia oraz drogi dojazdowej, a także zasady logiki i doświadczenia życiowego MWINB nie widzi podstaw by poddawać w wątpliwość twierdzenia zawarte w piśmie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w Oświęcimiu z dnia 16 stycznia 2020r., znak: ZOZ.DTE.21.1.2020.Wobec powyższego MWINB stwierdził, że przedmiot postępowania stwarza niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia w przypadku karetek pogotowia z uwagi na trudności jakie sprawia w dojeździe karetki pogotowia ratunkowego do nieruchomości usytuowanej przy ul. [...] w B. , a tym samym narusza dyspozycję §108 w/w rozporządzenia z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U nr 38 poz. 196).Zgodnie z art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. W wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami. Wobec powyższego zasadnym było ustalenie czy jest możliwe wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowego ogrodzenia do stanu zgodnego z przepisami.Wymagania określone w art. 40p.b. z 1974 r. co do zasady powinny odnosić się do przepisów obowiązującego prawa, gdyż legalizacja skutków samowoli budowlanej ma przede wszystkim na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem obowiązującym w dacie legalizacji, a nie w dacie realizacji obiektu budowlanego. Trudno bowiem przyjąć stanowisko, nielegalnie wybudowany obiekt budowlany lub wykonany z istotnymi odstępstwami ma być doprowadzony do stanu zgodnego z prawem, które już nie obowiązuje (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2018r., sygn. akt II SA/Kr 266/18). Tym samym z uwagi na fakt, że przedmiotowe ogrodzenie usytuowane jest przy drodze publicznej o nazwie [...] oraz na fakt, że przedmiotowe ogrodzenie usytuowane jest także przy zjeździe z drogi publicznej o nazwie Szkolna na drogę wewnętrzną prowadzącą do działek ewid. nr [...] oraz [...], wskazano na przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. 2016r., póz. 124, z pózn. zm, dalej: w-dp).Zgodnie z §79 w-dp Zjazd indywidualny powinien spełniać następujące wymagania:1) szerokość całkowita, mierzona prostopadle do osi zjazdu, nie mniejsza niż 4,50 m, w tym:a) szerokość jezdni, bez uwzględnienia wyokrągleń lub skosów, o których mowa w pkt 2 - nie mniejsza niż 3,00m i nie większa niż szerokość jezdni na drodze, mierzona prostopadle do osi jezdni w miejscu jej przecięcia z osią zjazdu,b) szerokość obustronnych poboczy - nie mniejsza niż 0,75 m każde;2) przecięcie krawędzi jezdni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 3,00m lub ścięte skosem o proporcji n: m, gdzie n = m > 1,50 m, wyłącznie dla projektowanych relacji skrętnych;3) pochylenie podłużne zjazdu dostosowane do ukształtowania elementów drogi, które ten zjazd przecina, jednak nie większe niż 5,0%;4) nawierzchnia:a) jezdni na terenie zabudowy - twarda ulepszona,b) jezdni poza terenem zabudowy oraz poboczy - co najmniej gruntowa ulepszona.Mając na uwadze § 79 ust. 2 w-dp zachodzi konieczność ścięcia narożnika północno-wschodniego ogrodzenia znajdującego się na działce ewid. nr [...] w B. skosem o proporcji n:m, gdzie n=m > 1,50 m, z uwagi na fakt, że przedmiotowe naroże zachodzi na zjazd z drogi publicznej o nazwie [...]. Dla porządku wskazać należy o czym już była mowa powyżej, że powoduje to brak możliwości szybkiego i płynnego wjazdu do nieruchomości usytuowanych przy drodze wewnętrznej zlokalizowanej na działce ewid. nr [...] co stwarza niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia.W myśl art. 40 upb74 obwiązek doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami nakłada się na inwestora, właściciela lub zarządcę. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe ogrodzenie powstało w latach 60-tych, w czasie, gdy prowadzona była budowa budynku mieszkalnego, której inwestorem był J. J. (vide: kserokopia decyzji o pozwoleniu na budowę nr BUAII-lx/28/63 wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Oświęcimiu z dnia 30 września 1963r.). wskazano na treść księgi wieczystej nr KR l [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Oświęcimiu, V Wydział Ksiąg Wieczystych (dostępnej pod adresem elektronicznym https://przegladarka-ekw.ms.gov.pl/ prowadzonym przez Ministerstwo Sprawiedliwości) oraz że na dzień wydania skarżonej decyzji właścicielami przedmiotowej działki były osoby wskazane w decyzji, zatem na nich nałożono obowiązek doprowadzenia przedmiotowego ogrodzenia do stanu zgodnego z przepisami na wyżej wymienionych.Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył D. Ł., zarzucając naruszenie:- art: 7, 77 § 1, 80, 84 i 107 § 1 i 3 kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz; niepodjęciu działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności polegające na:a) przeprowadzeniu postępowania w sposób wykraczający poza przedmiot postępowania tj. zgodność z prawem robót budowlanych polegających ha budowie ogrodzenia pomiędzy działkami nr [...]; i [...]; na działce nr [...], w sytuacji; gdy nałożony decyzją obowiązek dotyczy również części ogrodzenia pomiędzy działkami nr [...], na działce nr [...], które nie było przedmiotem postępowania,b) błędnym ustaleniu, że przedmiot postępowania został wybudowany niezgodnie z przepisami, w tym stwarza niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia m przypadku karetek pogotowania z uwagi na trudności, jakie sprawia w dojeździe: karetki pogotowania ratunkowego do nieruchomości a tym samym narusza dyspozycję §108 w/w rozporządzenia z dnia 21 lipca 1961 r., w sytuacji, gdy:-ustalenia tego dokonano wyłącznie o treść pisma Dyrektora Zakładu Opieki Zdrowotnej w Oświęcimiu z dnia 16 stycznia 2020 r., które zostało sporządzone przez osobę nieposiadającą wiadomości specjalnych wyłącznie na podstawie przeprowadzonej "prywatnej" wizji lokalnej, o której terminie i miejscu skarżący nie został zawiadomiony i nie mógł wnieść żądnych uwag i zastrzeżeń,- wykładnia treści tego pisma prowadzi do wniosku, iż jego treść nie odnosi się do ogrodzenia będącego przedmiotem postępowania, a dotyczy ogrodzeń znajdujących się wzdłuż działki nr [...] w B. stanowiącej drogę wewnętrzną tj. ogrodzeń między działkami nr [...] oraz [...] i [...], które nie są przedmiotem postępowania,- pismo to jest nieprecyzyjne i nie zostało sporządzone w zakresie wskazanej przez organ I instancji okoliczności, "czy obecny zjazd z drogi gminnej stanowiący pośredni dostęp do posesji nr [...] umożliwi przeprowadzenie ewentualnej akcji ratunkowej.- w sprawie wymagane są wiadomości specjalne a organy nie zwróciły się do odpowiedniego biegłego o wydanie opinii- ogrodzenie po drugiej stronie wjazdu na działkę [...] tj. ogrodzenie pomiędzy działkami nr [...], na działce nr [...], stwarza większe niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia niż ogrodzenie pomiędzy działkami nr [...], na działce nr [...], gdyż jest bardziej wysunięte do drogi gminnej niż ogrodzenie skarżącego i przy tym ogrodzeniu znajduje się słup energetyczny dwuramienny, przez co ogrodzenie to bardziej ogranicza wjazd niż ogrodzenie skarżącego,- naruszenie art. 80 kpa, poprzez niewłaściwą ocenę znaczenia i wartości zebranego materiału dowodowego w postaci w/w pisma Dyrektora Zakładu Opieki Zdrowotnej w Oświęcimiu z dnia 16 stycznia 2020 r.,- naruszenie art, 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 kpa, poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na ogólnikowość i przeprowadzeniu postępowania w sposób wykraczający poza przedmiot postępowania j.w.tj. zgodność z prawem robót .budowlanych polegających na budowie ogrodzenia- naruszenie art. 40 w zw. z art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. 1974 nr 38 poz 229) w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2351, z późn. zm.) poprzez zastosowanie, w sytuacji, gdy ogrodzenie pomiędzy działkami nr [...] i [...] (droga gminna), lokalizacja w B. przy ul. [...], na działce nr [...], nie zostało wybudowane niezgodnie z przepisami, w tym nie stwarza niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.Niniejszą sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 ze zmianami.Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Przypomnieć należy, że niniejsza sprawa była już poddana kontroli WSA w Krakowie, dlatego na mocy art. 153 p.p.s.a., oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tych orzeczeniach sądu, związane są zarówno organy jak i sąd rozpoznający ponownie sprawę. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego jest ocena legalności ogrodzenia wzniesionego około 1963 r., zlokalizowanego w B. przy ul. [...] pomiędzy działką nr [...], a drogą gminną usytuowaną na działce nr [...]. Jak już ustaliły organy i co zaaprobował Sąd, w dacie wzniesienia ogrodzenia ówczesny inwestor nie dysponował wymaganym dla tego rodzaju inwestycji pozwoleniem na budowę. Ogrodzenie wybudowane zostało w latach 60 – tych ubiegłego wieku, czyli przed 1 stycznia 1995 r., kiedy to weszły w życie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) W związku z tym w sprawie zastosowanie znajduje art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ww. ustawy, organ I instancji mógł wydać decyzję o przymusowej rozbiórce obiektu budowlanego wybudowanego niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie jego budowy, jeżeli było to uzasadnione innymi ważnymi przyczynami poza wymienionymi w art. 37 ust. 1 ww. ustawy. Przyczyny uzasadnione w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. to: 1) znajdowanie się obiektu na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powodowanie bądź w razie wybudowania spowodowanie niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 listopada 2016 roku, sygnatura akt II SA/Kr 989/16, wykluczenie przesłanek przymusowej rozbiórki otwierałoby zatem drogę do legalizacji obiektu na podstawie art. 42 Prawa budowlanego z 1974 r., po ewentualnym dokonaniu zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego prawem. Następnie WSA zwrócił uwagę że wg ustaleń organu przedmiotowe ogrodzenie zostało wybudowane w terenie, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie zaznaczył, że w orzecznictwie jednoznacznie przeważa pogląd, że samo badanie zgodności samowoli budowlanej z przepisami budowlanymi wiąże się z okresem jej realizacji, natomiast badanie zgodności z przepisami o planowaniu przestrzennym odnosi się do daty podejmowania decyzji przez właściwy organ (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2053/11, opub. w Lex nr 1354932; Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1329/11, opub. w LEX nr 1291918; Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 1978/10, opub. w LEX nr 1112024; Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1574/10, opub. w LEX nr 1132100) oraz że wyrażony powyżej pogląd podziela także skład orzekający. Dalej wskazał, że skoro w niniejszej sprawie nie zachodziła przesłanka z art. 37 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego z roku 1974, badaniu podlegały przesłanki z pkt 2, przy czym aby stwierdzić czy wybudowane ogrodzenie stanowiło "zagrożenie dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia" konieczne jest dokonanie ich oceny na podstawie przepisów techniczno - budowlanych obowiązujących w czasie jego realizacji, czyli na podstawie rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz.U nr 38 poz.196), a w szczególności przepisy rozdziału 22 zatytułowanego "Ogrodzenia". Ponownie rozpoznając sprawę, organy uzupełniły materiał dowodowy i dokonały oceny zgodności ogrodzenia z w/w przepisami, uznając że w formie wybudowanej, ogrodzenie stwarza niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia z uwagi na trudności jakie sprawia w dojeździe kartek pogotowia ratunkowego do nieruchomości przy ul. [...] w B. , czym narusza dyspozycję § 108 w/w rozporządzenia i nakazał jego przebudowę poprzez wykonanie ścięcia narożnika północno-wschodniego ogrodzenia działki nr [...] skosem o proporcji n:m, gdzie n=m ? 1,50 m., czyli do doprowadzenia jego konfiguracji do zgodności z jednym z parametrów zjazdu wskazanym w § 79 ówczesnego Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, które to rozporządzenie obowiązywało jeszcze w dacie wydania decyzji przez organ II instancji. Powyższa ocena co do stwarzania przez ogrodzenie niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia, dokonana została przez organ w szczególności w oparciu o treść pisma Dyrektora ZOZ w Oświęcimiu z dnia 16 stycznia 2020 roku. Wbrew zarzutom skargi, z oceną organu należy się zgodzić. Informacja od Dyrektora ZOZ w Oświęcimiu została udzielona po wizji w terenie, w trakcie której ustalono, że nie ma możliwości szybkiego i płynnego dojazdu do nieruchomości przy ul. [...] w B. . Wskazano, że wjazd jest możliwy tylko tyłem, wymaga dodatkowych manewrów, podano też wymiary karetek pogotowia, którymi dysponuje ZOZ. Powyższa informacja, udzielona po uprzedniej wizji, przy uwzględnieniu wiedzy organu co do dokładnego usytuowania ogrodzeń (ustalonych w oparciu o inne oględziny, które przeprowadził sam organ) uzasadniała dokonaną przez organ ocenę. Choć w piśmie tym nie wyartykułowano wprost, że ogrodzeniem utrudniającym wjazd jest ogrodzenie działki nr [...], to jednak należy w tym względzie mieć na uwadze, że w piśmie PINB do Dyrektora ZOZ w Oświęcimiu (k. 63 akt organu I instancji) wskazano, że sprawa dotyczy tego właśnie ogrodzenia, a ponadto ogrodzenie działki nr [...] doprowadzone jest do drogi publicznej pod skosem, a nie pod kątem prostym, jak ogrodzenie działki nr [...]. W sytuacji kiedy ogrodzenie dochodzi do drogi pod kątem prostym, a droga na którą prowadzi zjazd jest bardzo wąska (w tym wypadku 3 metry) to nie jest konieczne przeprowadzanie skomplikowanych ekspertyz technicznych aby stwierdzić, że tak usytuowane ogrodzenie utrudnia wjazd i wyjazd na i z drogi wewnętrznej, stwarzając w ten sposób zagrożenie dla zdrowia i życia. Dodać też należy, że ogrodzenie to w narożniku posiada murowany słup oraz analogiczne słupy co kilka metrów na całej długości od strony ul. [...] (dokumentacja fotograficzna m.in. k. 35c, 35e akt organu I instancji). Taka jego konstrukcja ogranicza widoczność przy wyjeździe samochodem osobowym z drogi wewnętrznej (dz. nr [...]) i już z tego powodu stwarza zagrożenie, zarówno dla osób włączających się do ruchu z tej drogi wewnętrznej, jak i poruszających się pojazdem po drodze publicznej tj. ul. [...]. Dlatego wyrażoną przez organ ocenę, co do stwarzania przez tak wybudowane ogrodzenie niebezpieczeństwa, należy w pełni zaaprobować. Niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi, które dotyczą innych ogrodzeń oraz nawiązujące do przedmiotu postępowania. Przedmiotem niniejszego postępowania nie były ogrodzenia na innych działkach, natomiast jeśli ich usytuowanie jest niezgodne z przepisami, to nie ma przeszkód aby organ wszczął postępowanie również odnośnie tych innych ogrodzeń. W kontrolowanym postępowaniu Sąd natomiast ocenia prawidłowość rozstrzygnięcia co do ogrodzenia działki nr [...]. Nie można się też zgodzić z zarzutem wyjścia przez organ poza przedmiot postępowania. To, że część ogrodzenia działki nr [...] przylega do drogi publicznej pod kątem prostym, nie oznacza że nie jest objęte prowadzonym postępowaniem. W tym fragmencie rozważań należy natomiast wyrazić pogląd, że przedstawiona przez skarżącego argumentacja co do zakresu przedmiotu postępowania, w przypadku ściśle literalnej wykładni sposobu określenia przez organ przedmiotu postępowania, mogłaby prowadzić do wręcz absurdalnych wniosków. Organ określając przedmiot postępowania użył bowiem m.in. terminu o budowie ogrodzenia pomiędzy działkami. Ogrodzenie pomiędzy działkami to ogrodzenie ściśle w granicy. Ogrodzenie nie znajdujące się w granicy, to ogrodzenie usytuowane bądź na jednej, bądź na drugiej działce, a nie pomiędzy nimi. Jeśli zatem z ustaleń organu wynikałoby, że ogrodzenie co do którego wszczęto postępowanie, wybudowane jest z naruszeniem granic, np. na działce drogowej, to wg poglądów skarżącego organ nie mógłby co do niego orzec, bo przedmiotem postępowania stałoby się inne ogrodzenie, tj. nie pomiędzy działkami, a na jednej z nich. Z powyższych względów także ten zarzut skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Kończąc tę część rozważań należy stwierdzić, że organ prawidłowo ocenił, że tak wybudowane ogrodzenie stwarza niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia z uwagi na trudności jakie sprawia w szeroko rozumianym dojeździe do nieruchomości przy ul. [...] w B. oraz wydał prawidłowy nakaz, mający doprowadzić ogrodzenie do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie ścięcia jego narożnika, czyli do doprowadzenia jego konfiguracji do zgodności z jednym z parametrów zjazdu wskazanym w § 79 ówczesnego Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.Przechodząc do dalszych rozważań należy jednak podkreślić, że zaskarżona decyzja jest dotknięta istotną wadą, która co do zasady uzasadniałaby jej uchylenie. Zaskarżona decyzja nie została jednak uchylona przez Sąd z uwagi na treść art. 134 § 2 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Stwierdzone przez Sąd naruszenie prawa choć istotne, to jednak nie ma charakteru rażącego, natomiast uchylenie decyzji z wytycznymi dla organu, co do dalszego postępowania, w konsekwencji mogłoby prowadzić do orzeczenia nakazu rozbiórki całego ogrodzenia usytuowanego równolegle do ul. [...] i fragmentu ogrodzenia usytuowanego do niej prostopadle. Ponieważ decyzja została zaskarżona wyłącznie przez współwłaściciela działki nr [...], byłoby to orzeczenie dla skarżącego niekorzystne. Odnosząc się do tej kwestii, w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 listopada 2016 roku, sygnatura akt II SA/Kr 989/16, wyrażony został wiążący organy i Sąd pogląd, że badanie zgodności samowoli budowlanej z przepisami o planowaniu przestrzennym odnosi się do daty podejmowania decyzji przez właściwy organ. Tymczasem organ II instancji wyraził całkowicie odmienny pogląd (str. 7 decyzji), wskazując że jego zdaniem badanie zgodności samowoli budowlanej z przepisami o planowaniu przestrzennym obowiązującymi w dacie podejmowania decyzji przez organ byłoby niezgodne z Konstytucją RP. Oba organy dość pobieżnie zajęły się też kwestią, czy dla terenu inwestycji obowiązuje plan miejscowy i co najmniej przedwcześnie uznały, że takiego planu nie ma. Tymczasem od połowy 2005 roku obowiązuje uchwała Nr XXIX/211/05 Rady Gminy Oświęcim z dnia 1 czerwca 2005 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar w sołectwie B. w rejonie ulic [...] [...] (opublikowana w Dzienniku Woj. Małopolskiego nr 397, poz. 2880 z 2005-07-22). Plan ten obejmuje teren, po którym przebiega ul. [...]. Zgodnie z jego postanowieniami jest to teren oznaczony symbolem 17KDD (teren dróg publicznych dojazdowych), którego szerokość w liniach rozgraniczających wynosi 10 metrów (§ 10 ust. 2 pkt 1 planu). W terenie tym dopuszczalna jest realizacja celów o charakterze publicznym takich jak drogi publiczne, obejmujące jezdnię, chodniki, ścieżki rowerowe, pojedyncze miejsca parkingowe oraz sieci i urządzenia infrastruktury technicznej (§ 9 ust. 1 w zw. z § 7 planu). Ze znajdującej się w aktach (k. 35a akt organu I instancji) mapy do celów projektowych oraz ze stron Geoportalu wynika, że działka drogowa nr [...], po której przebiega ul. [...] ma szerokość ok. 7,5 metra. Powyższe okoliczności wskazują zatem, że teren o przeznaczeniu 17KDD jest szerszy niż działka drogowa i obejmuje swoim przeznaczeniem także fragmenty działek bezpośrednio graniczących z tą działką drogową. Z w/w mapy do celów projektowych wynika też, że przedmiotowe ogrodzenie generalnie przebiega w granicy działek nr [...] i nr [...]. Ponadto z mapy (plik GML dla APP) umieszczonej w Systemie Informacji Przestrzennej Urzędu Miasta Oświęcim zdaje się wynikać, że teren o przeznaczeniu 17KDD może obejmować fragment działki nr [...], na którym znajduje się przedmiotowe ogrodzenie. Choć wymagałoby to dodatkowych ustaleń, z dużą dozą prawdopodobieństwa można stwierdzić, że przedmiotowe ogrodzenie wybudowane bez stosownego pozwolenia, znajduje się w terenie dróg publicznych, a zatem jest posadowione niezgodnie z planem miejscowym. Doprowadzenie istniejącego stanu faktycznego do stanu zgodnego z prawem wymagałoby zatem orzeczenia rozbiórki tego ogrodzenia na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. Powyżej stwierdzone naruszenie przepisów postępowania, jak i prawa materialnego, co do zasady winno zatem skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji. Jak już jednak wskazano, nie zostały one uchylone z uwagi na dyspozycję art. 134 § 2 p.p.s.a., ponieważ uchylenie decyzji z powyższych przyczyn, z przedstawionymi powyżej poglądami prawnymi, stanowiłoby rozstrzygnięcie niekorzystne dla skarżącego. Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a..