Postanowienie z 19 maja 2016, sygn. VII Kz 213/16
2). Wysokość stawki maksymalnej określona została z kolei w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271), wydanym na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do § 2 pkt 1 lit. b tegoż rozporządzenia, stawka maksymalna za 1 kilometr przebiegu pojazdu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3 wynosi 0,8358 zł;
3. Analizując przepisy obowiązujące w zakresie zwrotu świadkowi kosztów podróży w oparciu o przepis art. 618a § 1 k.p.k. stwierdzić należy, iż żaden przepis nie przewiduje upoważnienia dla Prezesa Sądu do samodzielnego określania wysokości stawek przysługujących świadkowi.. stwierdzić należy, iż żaden przepis nie przewiduje upoważnienia dla Prezesa Sądu do samodzielnego określania wysokości stawek przysługujących świadkowi.
W skrócie
Sygn. akt VII Kz 213/16
POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Jerzy Pukas
Protokolant : Joanna Stefańczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rej. w Częstochowie- Michała Wolaka
po rozpoznaniu w sprawie przeciwko A. N.
s. J. i C. zd. D., urodz. (...) w K.
oskarżonemu o przestępstwo z art. 300 § 2 k.k.
zażalenia wniesionego dnia 22 kwietnia 2016 r., przez świadka M. G.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 12 kwietnia 2016r., sygn. akt XI K 424/15
w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów podróży
na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w związku z art. 438 pkt 2 k.p.k. i art. 618a § 1 k.p.k.
postanawia
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że przyznać świadkowi M. G. dodatkowo kwotę 72,15 (siedemdziesiąt dwa złote, piętnaście groszy) za przejazd samochodem osobowym o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3 na trasie O. – C. (306 km), w związku ze stawiennictwem na rozprawę w dniu 14 marca 2016 roku w Sądzie Rejonowym w Częstochowie w sprawie o sygn. XI K 424/15.
UZASADNIENIE
M. G. został wezwany w charakterze świadka na rozprawę w dniu 14 marca 2016 r., w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie o sygn. XI K 424/15 przeciwko A. N. o czyn z art. 300 § 2 k.k.
Pismem z dnia 14 marca 2016 r. świadek wniósł o zwrot kosztów przejazdu, poniesionych w związku z przejazdem na rozprawę w dniu 14 marca 2016r. samochodem osobowym o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3, z miejscowości O. 63-400, ul. (...), do siedziby Sądu Rejonowego w Częstochowie.
Świadek podał, że pokonał łącznie dystans 306 km, co w jego ocenie, przy przyjęciu przelicznika 0,8358 zł za km stanowi kwotę 255,75 zł.
W dniu 24 marca 2016 r. na wskazany przez świadka nr konta przelano kwotę 183, 60 zł przyjmując, że 1 km jest równoważny kwocie 60 gr., zgodnie z zarządzeniem Nr (...) Prezesa i Dyrektora Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 25 czerwca 2014 r.
Pismem z dnia 29 marca 2016 r. M. G. wniósł o zwrot pozostałej do uiszczenia kwoty za przejazd samochodem osobowym na rozprawę w dniu 14 marca 2016 roku, to jest kwoty 72,15 zł.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie nie uwzględnił tego wniosku, uzasadniając swoje stanowisko tym, że „Zgodnie aktualnie obowiązującym Zarządzeniem Nr (...) Prezesa i Dyrektora Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia stawki za kilometr przebiegu prywatnego samochodu osobowego/motocykla/motoroweru używanego w podróży służbowej przez sędziów i pracowników Sądu Rejonowego w Częstochowie (stosowanego również przy zwrocie kosztów w postępowaniu sądowym m.in. wobec świadka) – świadkowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę 0,60 zł za jeden kilometr dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3, a zatem przy uwzględnieniu transy pokonanej przez świadka – tj. 306 km pomnożonej przez stawkę za 1 km dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3, tj. 0,60 zł – kwota należna świadkowi tytułem zwrotu kosztów przejazdu wynosi 183,60 zł”.
Powyższe postanowienie w całości zaskarżył świadek M. G., podnosząc, że jest ono dla niego krzywdzące i sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa oraz wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty 72,15zł z tytułu poniesionych kosztów podróży, zgodnie ze złożonymi wnioskami.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie świadka jest w pełni zasadne.
W pierwszej kolejności należy odwołać się do treści art. 618a § 1 k.p.k., który został dodany przez ustawę nowelizującą z dnia 31 sierpnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 111). Przepis ten stanowi, że świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze - w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu.
Zgodnie natomiast z § 2 art. 618a k.p.k. należności te nie mogą być wyższe niż koszty przysługujące pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Określając zatem wysokość, w jakiej podlegają zwrotowi koszty podróży, ustawodawca posłużył się dwustopniowym mechanizmem. W § 1 wskazał ogólną regułę ich obliczania, która podlega jednak ograniczeniu według zasad zawartych § 2.
Wysokość kosztów przysługujących pracownikowi, o których mowa w § 2 art. 618a k.p.k. aktualnie określają przepisy Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2013 r. poz. 167) wskazując, iż pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa, niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1414).
Wysokość stawki maksymalnej określona została z kolei w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271), wydanym na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do § 2 pkt 1 lit. b tegoż rozporządzenia, stawka maksymalna za 1 kilometr przebiegu pojazdu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3 wynosi 0,8358 zł.
Analizując przepisy obowiązujące w zakresie zwrotu świadkowi kosztów podróży w oparciu o przepis art. 618a § 1 k.p.k. stwierdzić należy, iż żaden przepis nie przewiduje upoważnienia dla Prezesa Sądu do samodzielnego określania wysokości stawek im przysługujących.
Mając powyższe na uwadze, a także zaakceptowanie przez Sąd I instancji ilości kilometrów podanych przez świadka, dzielących miejsce jego zamieszkania i siedzibę Sądu Rejonowego w Częstochowie, przed którym stawił się w celu złożenia zeznań, należało zmienić zasądzoną mu kwotę, stanowiąca koszty dojazdu świadka do Sądu i przy zastosowaniu stawki za jeden kilometr przebiegu wynikającej z § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. - 0,8358 zł, zasądzić świadkowi M. G. dodatkowo kwotę 72,15 (siedemdziesiąt dwa złote, piętnaście groszy) za przejazd samochodem osobowym o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3 na trasie O. – C. (306 km), w związku ze stawiennictwem na rozprawę w dniu 14 marca 2016 roku w Sądzie Rejonowym w Częstochowie w sprawie o sygn. XI K 424/15, stanowiącą różnicę pomiędzy należną mu z tego tytułu kwotą 255,75 złotych, która odpowiada iloczynowi przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu (306 x 0,8358 zł), a kwotą 183,60 złotych, jaką z tego tytułu świadek M. G. wcześniej otrzymał.
Z tych powodów Sąd Okręgowy orzekł jak wyżej.