sygn. IV U 740/15 16 czerwca 2016 Sąd Okręgowy w Siedlcach

Wyrok z 16 czerwca 2016, sygn. IV U 740/15

Teza
Użyte w art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych sformułowanie "rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy", przy uwzględnieniu treści art. 32 kp, przemawia za przyjęciem, iż do rozwiązania stosunku pracy musi dojść albo na skutek jednostronnego oświadczenia woli pracodawcy, albo na skutek porozumienia stron., przemawia za przyjęciem, iż do rozwiązania stosunku pracy musi dojść albo na skutek jednostronnego oświadczenia woli pracodawcy, albo na skutek porozumienia stron.
Data orzeczenia 16 czerwca 2016
Sąd Sąd Okręgowy w Siedlcach
Wydział IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Przewodniczący Sędzia Jerzy Zalasiński

Sygn. akt IV U 740/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 czerwca 2016r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący

SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

st. sekr. sądowy Anna Wąsak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016r. w S.

odwołania J. D.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

z dnia 11 maja 2015 r. Nr (...)- (...)- (...)

w sprawie J. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o prawo do świadczenia przedemerytalnego

oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 740/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 maja 2015r., działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1,2,3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013r. poz. 170), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił J. D. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazano, że ubezpieczony nie spełnił warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ nie rozwiązano z nim stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy zgodnie z ustawą z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach dotyczących rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników. W postępowaniu wyjaśniającym zakład pracy wskazał, że stosunek pracy został z ubezpieczonym rozwiązany za 2-tygodniowym wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę. Dodatkowo zwrócono uwagę, że w zaświadczeniu z Powiatowego Urzędu Pracy, poświadczającym 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, nie podano informacji, iż J. D. nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji zatrudnienia.

Odwołanie od w/w decyzji złożył J. D., wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego (odwołanie, k. 1 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto wyjaśniono, że do odwołania wnioskodawca dołączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 8.06.2015r., jednak nie ma to wpływu na zmianę zaskarżonej decyzji, bowiem ubezpieczony nadal nie spełnia przesłanki rozwiązania umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 2-3 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje:

Ubezpieczony J. D. w dniu 29 kwietnia 2015r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne.

Na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach ubezpieczonego organ rentowy przyjął za udokumentowane na dzień 31 marca 2012r. okresy składkowe w wymiarze 23 lat, 5 miesięcy i 22 dni oraz okresy nieskładkowe wynoszące 10 miesięcy i 1 dzień. Do prawa do świadczenia zaliczono także okres pracy w gospodarstwie rolnym, za który wnioskodawca podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników od 3 września 1979r. do 4 lutego 1985r. (nie pokrywający się z okresem zatrudnienia) oraz okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 1 sierpnia 1967r. do 31 grudnia 1973r. (w wymiarze niezbędnym do nabycia uprawnień do świadczenia). Łącznie przyjęty do uprawnień emerytalnych okres ubezpieczenia wyniósł wymagane 35 lat.

Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Serwis sp. z o.o. w S. na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 20.04.2011r. na czas określony od 1.05.2011r. do 30.04.2013r. na stanowisku kierowca ciągnika – pomoc ogrodnika w pełnym wymiarze czasu pracy. W punkcie I lit. e) umowy strony zastrzegły możliwość rozwiązania umowy o pracę za uprzednim dwutygodniowym okresem wypowiedzenia. Umowa o pracę z dnia 20.04.2011r. została rozwiązana z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 31.03.2012r. Stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 kp, przy czym do rozwiązania stosunku pracy nie doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy (pismo pracodawcy z dnia 18.05.2016r., k. 21 akt sprawy; umowa o pracę z dnia 20.04.2011r., k. 22 akt sprawy; rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem, k. 23 akt sprawy; świadectwo pracy z dnia 2.04.2012r., k. 24-25 akt sprawy; zaświadczenie z dnia 22.04.2015r., k. 26 akt sprawy).

J. D. na dzień wydania zaświadczenia z dnia 8.06.2015r. był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. jako osoba bezrobotna i pobierał zasiłek dla bezrobotnych, przy czym sześciomiesięczny okres pobierania zasiłku upłynął w dniu 12.10.2012r. W okresie ostatniej rejestracji, tj. od dnia 4.04.2012r., ubezpieczony nie odmówił przyjęcia propozycji pracy (zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 8.06.2015r., k. 12 akt organu rentowego).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego J. D. nie zasługiwało na uwzględnienie i podlegało oddaleniu.

Zgodnie z art.2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013r. poz. 170 j.t.) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, ze zm.), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych). Ponadto, jak stanowi ustęp 3 wskazanego przepisu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ustępie 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: (1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, (2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, (3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

W niniejszej sprawie bezsporne było, że wnioskodawca w dniu 1 sierpnia 2011r. ukończył 60 lat, do dnia rozwiązania stosunku pracy udowodnił okres uprawniający do emerytury w łącznym wymiarze 35 lat, jak również – po przedłożeniu zaświadczenia z dnia 8.06.2015r. - spełnia warunki dotyczące posiadania statusu osoby bezrobotnej oraz okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Rozstrzygnięcie sprawy wymagało jedynie ustalenia, czy stosunek pracy łączący ubezpieczonego z pracodawcą (...) SERWIS sp. z o.o. w S. do dnia 31 marca 2012r. został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów wspomnianej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - ilekroć w ustawie jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy - oznacza to:

a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników,

b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych lub technologicznych,

c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy,

d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.

W celu ustalenia przyczyn rozwiązania stosunku pracy Sąd zwrócił się do ostatniego pracodawcy wnioskodawcy – (...) sp. z o.o. w S.. Z informacji uzyskanej od pracodawcy wynika, iż rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w drodze zwykłego wypowiedzenia umowy o pracę z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia zgodnie z zapisem zawartym w punkcie I lit. e) w umowie o pracę z dnia 20 kwietnia 2011r. Wobec powyższego brak było podstaw do uznania, by rozwiązanie stosunku pracy miało związek z przyczynami dotyczącymi zakładu pracy czy też leżącymi po stronie pracodawcy. Sąd nie miał zatem wątpliwości, iż J. D. nie spełnił przesłanek określonych w art. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych i nie nabył prawa do wnioskowanego świadczenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, orzeczono jak w sentencji wyroku.