Wyrok - I SA/Wa 1443/23 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 24 listopada 2023
Teza
Oddalono skargę. Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Gabriela Nowak, Protokolant starszy referent Aleksandra Cymerska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2023 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 10 maja 2023 r. nr DO-II.7610.58.2023.KC w przedmiocie odmowy nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyOddalono skargę. Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Gabriela Nowak, Protokolant starszy referent Aleksandra Cymerska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2023 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 10 maja 2023 r. nr DO-II.7610.58.2023.KC w przedmiocie odmowy nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decy
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
świadek
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 listopada 2023
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Dariusz Pirogowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 10 maja 2023 r., nr DO-II.7610.58.2023.KC, Minister Rozwoju i Technologii (dalej: "Minister", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "[...]", "Spółka") - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] (dalej: "Wojewoda", "organ I instancji") z 6 marca 2022 r., nr NWIV.752.140.2.2016 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa, z dniem 5 grudnia 1990 r., prawa użytkowania wieczystego gruntu.Decyzja Ministra została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.Wojewoda [...], działając na podstawie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 - dalej: "u.g.n.") oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 120 z późn. zm.), ww. decyzją z 6 marca 2023 r., odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa, z dniem 5 grudnia 1990 r., przez [...] z siedzibą w [...], prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...], obręb [...], k.m. 48, obejmującego działki nr [...] o pow. 0,0056 ha, nr [...] o pow. 0,0454 ha, nr [...] o pow. 0,0250 ha, nr [...] o pow. 0,0001 ha, nr [...] o pow. 0,0166 ha i nr [...] o pow. 0,0058 ha, zapisane w księdze wieczystej nr [...].Pismem z 15 marca 2022 r. Spółka wniosła odwołanie od ww. decyzji Wojewody [...] z 6 marca 2023 r.Minister Rozwoju i Technologii powołaną na wstępie decyzją z 10 maja 2023 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.W uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzja uwłaszczeniowa (wydawana w trybie art. 200 ust. 1 u.g.n.) ma charakter decyzji deklaratoryjnej i odnosi się do stanu istniejącego w dniu 5 grudnia 1990 r. W myśl natomiast art. 200 ust. 4 tej ustawy, uwłaszczenie nie może naruszać praw osób trzecich. Organ I instancji rozpoznając wniosek [...] ustalił, że przedmiotowy grunt oznaczony jako działki nr [...] - w dniu 5 grudnia 1990 r. - stanowił własność Skarbu Państwa, zaś podstawą ujawnienia prawa własności Skarbu Państwa w księdze wieczystej nr [...] jest orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z 22 marca 1953 r., znak: [...]. Z treści księgi wieczystej nr [...] wynika, iż wpis prawa własności działek nr [...] na rzecz Skarbu Państwa jest aktualny. Powyższe okoliczności nie budzą wątpliwości i nie zostały zakwestionowane przez Spółkę.Organ odwoławczy stwierdził, że kwestią sporną jest natomiast to - czy przedmiotowy grunt znajdował się w zarządzie przedsiębiorstwa państwowego [...] w okresie przed dniem 5 grudnia 1990 r.Minister wyjaśnił, że zarząd, to prawna forma władania nieruchomością. Obowiązująca w dniu 5 grudnia 1990 r. ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99) przewidywała powstanie zarządu do gruntu w ściśle określony sposób. Minister przywołał art. 38 ust. 2 i art. 87 ww. ustawy i wskazał, że zarząd nieruchomością był ustanawiany nie w sposób ogólny, lecz tylko dla ściśle określonych składników mienia. Jednocześnie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, istnienia zarządu nie można w żadnym przypadku domniemywać (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt I SA 1989/97 LEX nr 45054, z dnia 5 listopada 1999 r., sygn. akt I SA 2240/98 LEX nr 47386, z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 1295/05 LEX nr 194864). Organ odwoławczy wskazał także, że w orzecznictwie przyjmuje się iż decyzja o oddaniu nieruchomości w zarząd powinna określać jej położenie, powierzchnię, mieć załączoną mapę sytuacyjną oraz wskazywać sposób i cel korzystania z niej (uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1993 r., sygn. akt III CZP 81/93, OSNC z 1994/2/27 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 929/09 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).Dalej Minister podniósł, że potwierdzenie prawa zarządu do nieruchomości następuje na podstawie co najmniej jednego z dokumentów wymienionych enumeratywnie w § 4 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu.Organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż na potwierdzenie prawa zarządu spornym gruntem spółka [...] przedłożyła decyzję Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w [...] z 11 grudnia 1987 r. nr [...] o ustaleniu dla [...] Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych opłaty rocznej za zarząd gruntem wraz z załącznikiem do tej decyzji. W cenie Ministra z decyzji tej nie wynika jednak prawo zarządu. Minister wskazał, że jeśli właściwy organ nie dysponuje dokumentami, o których mowa w § 4 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r., może wezwać państwowe i komunalne osoby prawne do ich dostarczenia w wyznaczonym terminie. Jeżeli z kolei nie zachowały się dokumenty, o których mowa w ust. 1, stwierdzenia dotychczasowego prawa zarządu do nieruchomości można dokonać na podstawie zeznań świadków lub oświadczeń stron złożonych zgodnie z art. 75 k.p.a., potwierdzających przekazanie nieruchomości państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym.Pismami z 10 sierpnia 2016 r., nr NW/IV/77200/483/05 [...] Urząd Wojewódzki w [...] wystąpił do Prezydenta Miasta [...] oraz do Spółki m.in. o udzielenie informacji, czy grunt objęty wnioskiem [...] S.A. w [...] został przekazany [...] w użytkowanie/zarząd, w formie prawem przewidzianej. W odpowiedzi, Spółka poinformowała, że dla działek nr [...] jedynym posiadanym dokumentem potwierdzającym prawo zarządu gruntu w dniu 5 grudnia 1990 r. jest ww. decyzja o ustaleniu opłat za zarząd z 11 grudnia 1987 r., nr j.w. Natomiast Kierownik Referatu Regulacji Prawnych i Odszkodowań Wydziału Gospodarki Mieniem Urzędu Miasta [...] pismem z 4 października 2016 r. nr [...] poinformował organ I instancji, że brak jest dokumentu poprzedzającego decyzję o ustaleniu opłat z 11 grudnia 1987 r. dotyczącego przekazania w użytkowanie bądź zarząd gruntu oznaczonego m.in. jako działki nr [...], położonych w obrębie [...].Analizując treść powyższych dokumentów, Minister stwierdził, że nie dowodzą one istnienia w dniu 5 grudnia 1990 r. prawa zarządu w stosunku do przedmiotowej nieruchomości, gdyż nie mieszczą się one w zamkniętym katalogu dowodów wymienionych w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. Ponadto z samego faktu ponoszenia opłat za zarząd/użytkowanie przez przedsiębiorstwo państwowe nie można wywodzić, iż grunt objęty taką opłatą został faktycznie przekazany w zarząd/użytkowanie na podstawie stosownej decyzji lub umowy.W konsekwencji Minister podkreślił, że decyzja organu I instancji stwierdzająca brak podstaw do uwłaszczenia na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n., jest prawidłowa.Skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 10 maja 2023 r. wniosła [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: także jako: "skarżąca"), zarzucając:1) naruszenie przepisów postępowania, tj:a) art. 7 oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy,b) art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. ab initio poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego;.2) naruszenie prawa materialnego, tj.:a) art. 200 ust. 1 pkt 2 u.g.n. w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu poprzez odmowę stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem dniu 5 grudnia 1990 r. przez [...] prawa użytkowania wieczystego spornej nieruchomości;b) § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. poprzez uznanie, że wykazanie zarządu przy pomocy dokumentów w postaci decyzji dotyczących naliczenia opłat za zarząd gruntem może stanowić podstawę stwierdzenia przez właściwy organ dotychczasowego prawa zarządu wyłącznie wyjątkowo i to tylko wtedy, gdy spełniają ściśle określone wymogi, mimo że takie ograniczenia nie wynikają z tego przepisu.W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów.W związku z powyższym, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji a także decyzji Wojewody [...] i rozpoznanie sprawy zgodnie z wnioskiem Spółki. Ponadto wniosła o zasądzenie od Ministra na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja Ministra Rozwoju i Technologii z 10 maja 2023 r. nie narusza prawa.Materialnoprawną podstawę decyzji organu I instancji stanowi art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 200 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, w sprawach stwierdzenia nabycia, z mocy prawa, na podstawie ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, innych urządzeń i lokali przez państwowe i komunalne osoby prawne oraz Bank Gospodarki Żywnościowej, które posiadały w tym dniu grunty w zarządzie, niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nabycie prawa użytkowania wieczystego oraz własności stwierdza w drodze decyzji wojewoda - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub wójt, burmistrz albo prezydent miasta - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy.Z uwagi na deklaratoryjny charakter decyzji uwłaszczeniowej zasadnicze znaczenie dla oceny jej prawidłowości ma stan prawny przedmiotowej nieruchomości istniejący w dniu 5 grudnia 1990 r. Zatem, kluczowe było - dla podjęcia na tej podstawie decyzji - ustalenie, czy spółka [...] (podmiot ubiegający się o uwłaszczenie) - na dzień 5 grudnia 1990 r. - legitymowała się prawem zarządu spornym gruntem (działki nr: [...]) położonym w [...], obręb [...], km.48.Zarząd zaś (obecnie trwały zarząd) jest prawną formą władania, która uprawnia określony podmiot do władania nieruchomością. Sam fakt korzystania przez Spółkę z nieruchomości - tego prawa zatem nie kreuje. Decydujące znaczenie mają bowiem dwie kwestie: dzień wejścia w życie ustawy zmieniającej z 29 września 1990 r.- tj. 5 grudnia 1990 r. oraz obowiązujące w tym dniu przepisy pozwalające stwierdzić, że w tym dniu określone mienie należało do przedsiębiorstw państwowych. Obowiązująca natomiast wówczas ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, przewidywała powstanie zarządu do gruntu w ściśle określony sposób. Tak więc stosownie do art. 38 ust. 2 tej ustawy dowodem potwierdzającym istnienie prawa zarządu państwowej jednostki organizacyjnej mogły być: 1) decyzja o oddaniu w zarząd, 2) zawarta za zezwoleniem tego organu, umowa o przekazaniu nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi, 3) bądź umowa o nabyciu nieruchomości. W konsekwencji istnienia powyższego prawa, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych (którego przykłady przywołano w uzasadnieniu skarżonej decyzji), nie można domniemywać.W kwestii sposobu dokumentowania prawa zarządu podstawowe znaczenie mają przepisy powoływanego przez organ odwoławczy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu. W § 4 tego rozporządzenia ustawodawca wymienił dokumenty wskazujące na istnienie prawa zarządu, którymi mogą być: decyzja o przekazaniu nieruchomości w zarząd; decyzja o przekazaniu nieruchomości w użytkowanie, jeśli została wydana przed dniem 1 sierpnia 1985 r.; umowa między państwowymi jednostkami organizacyjnymi o przekazaniu prawa zarządu do nieruchomości, zawarta za zgodą organu; umowa zawarta w formie aktu notarialnego przed dniem 1 lutego 1989 r., przez państwowe jednostki organizacyjne, o nabyciu nieruchomości od osób innych niż Skarb Państwa; odpis księgi wieczystej stwierdzającej prawo zarządu lub prawo użytkowania nieruchomości; decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu zarządu nieruchomością; decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłat z tytułu użytkowania nieruchomości, jeżeli została wydana przed dniem 1 sierpnia 1985 r.; uchwała, zarządzenie lub decyzja wydana w sprawie podziału, łączenia, likwidacji i utworzenia państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych oraz podejmowanych na ich podstawie uchwał komisji powoływanych w tych sprawach, jeżeli treść tych dokumentów zawiera oznaczenie nieruchomości; protokół przekazania nieruchomości sporządzony między państwowymi jednostkami organizacyjnymi przed dniem 1 sierpnia 1985 r., a także umowa o przekazaniu nieruchomości lub protokół przekazania nieruchomości sporządzone przed 22 października 1961 r. między organizacjami społeczno-zawodowymi, politycznymi lub spółdzielczymi a państwowymi jednostkami organizacyjnymi. Ponadto, zgodnie z § 5 rozporządzenia, w przypadku niezachowania się powyższych dokumentów, stwierdzenia dotychczasowego prawa zarządu do nieruchomości można dokonać na podstawie zeznań świadków lub oświadczeń stron, złożonych zgodnie z art. 75 k.p.a., potwierdzających przekazanie nieruchomości państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym.Po analizie akt sprawy Sąd podzielił ocenę organów, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził istnienia w dniu 5 grudnia 1990 r. prawa zarządu przysługującego [...] do wnioskowanej nieruchomości. Akta sprawy potwierdzają, że w odniesieniu do spornych działek skarżąca nie wylegitymowała jednym z dokumentów, o których mowa w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ma to zaś w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie, gdyż o zarządzie lub użytkowaniu nie świadczy samo władanie przez skarżącą i ponoszenie opłat. Sąd zauważa, że w decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w [...] z 11 grudnia 1987 r., nr [...] o ustaleniu dla poprzedniczki prawnej: [...] Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych - opłaty rocznej za zarząd gruntem, nie wynika odwołanie do innego orzeczenia czy aktu ustanawiającego zarząd.Sąd w składzie orzekającym podziela również stanowisko przyjęte w orzecznictwie sądowym, że o tytule prawnym do konkretnie oznaczonej nieruchomości nie mogą stanowić akty ogólne regulujące status przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy nie zostało ustalone, aby zostały wydane decyzje uprawnionych organów państwowych o przekazaniu nieruchomości w zarząd lub użytkowanie przedsiębiorstwa. Akty regulujące status prawny przedsiębiorstwa [...] oraz akty ustawowe i wykonawcze, na podstawie których przeprowadzono nacjonalizację kolei, mają charakter ogólnych aktów normatywnych i nie regulowały stanu prawnego konkretnej nieruchomości, lecz mogły tylko stanowić podstawę do podejmowania aktów indywidualnych dotyczących poszczególnych składników mienia ogólnonarodowego. W niniejszej sprawie [...] nie wykazało, aby dysponowało takim indywidualnym aktem dotyczącym przedmiotowej nieruchomości, czy to w formie decyzji administracyjnej, czy w formie umowy.Wobec powyższego nie są trafne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przywołanych w niej przepisów prawa.Skoro zatem, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, nie uzyskano dowodu potwierdzającego zarząd sporną nieruchomością przez [...], to zarówno Wojewoda [...], jak też Minister Rozwoju i Technologii trafnie stwierdzili, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o uwłaszczenie.Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji wyroku.., potwierdzających przekazanie nieruchomości państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym.Po analizie akt sprawy Sąd podzielił ocenę organów, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził istnienia w dniu 5 grudnia 1990 r. prawa zarządu przysługującego [...] do wnioskowanej nieruchomości. Akta sprawy potwierdzają, że w odniesieniu do spornych działek skarżąca nie wylegitymowała jednym z dokumentów, o których mowa w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ma to zaś w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie, gdyż o zarządzie lub użytkowaniu nie świadczy samo władanie przez skarżącą i ponoszenie opłat. Sąd zauważa, że w decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w [...] z 11 grudnia 1987 r., nr [...] o ustaleniu dla poprzedniczki prawnej: [...] Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych - opłaty rocznej za zarząd gruntem, nie wynika odwołanie do innego orzeczenia czy aktu ustanawiającego zarząd.Sąd w składzie orzekającym podziela również stanowisko przyjęte w orzecznictwie sądowym, że o tytule prawnym do konkretnie oznaczonej nieruchomości nie mogą stanowić akty ogólne regulujące status przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy nie zostało ustalone, aby zostały wydane decyzje uprawnionych organów państwowych o przekazaniu nieruchomości w zarząd lub użytkowanie przedsiębiorstwa. Akty regulujące status prawny przedsiębiorstwa [...] oraz akty ustawowe i wykonawcze, na podstawie których przeprowadzono nacjonalizację kolei, mają charakter ogólnych aktów normatywnych i nie regulowały stanu prawnego konkretnej nieruchomości, lecz mogły tylko stanowić podstawę do podejmowania aktów indywidualnych dotyczących poszczególnych składników mienia ogólnonarodowego. W niniejszej sprawie [...] nie wykazało, aby dysponowało takim indywidualnym aktem dotyczącym przedmiotowej nieruchomości, czy to w formie decyzji administracyjnej, czy w formie umowy.Wobec powyższego nie są trafne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przywołanych w niej przepisów prawa.Skoro zatem, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, nie uzyskano dowodu potwierdzającego zarząd sporną nieruchomością przez [...], to zarówno Wojewoda [...], jak też Minister Rozwoju i Technologii trafnie stwierdzili, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o uwłaszczenie.Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji wyroku.