Wyrok - VII SA/Wa 1036/24 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 12 listopada 2024
Teza
Oddalono skargę. Planowanie przestrzenne, Zagospodarowanie przestrzenne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Artur Kuś sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2024 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 14 lutego 2024 r. znak: DOA-WPPOH.612.444.2022.AG w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 lutego 2024 r., znak: DOA-Oddalono skargę. Planowanie przestrzenne, Zagospodarowanie przestrzenne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Artur Kuś sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2024 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 14 lutego 2024 r. znak: DOA-WPPOH.612.444.2022.AG w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 lutego 2024 r., znak: DOA-
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
12 listopada 2024
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Artur Kuś
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 14 lutego 2024 r., znak: DOA-WPPOH.612.444.2022.AG, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ", "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, dalej: "k.p.a.") oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm., dalej: "u.p.z.p.") po rozpatrzeniu zażalenia A. F.-K. (dalej: "Inwestor", "Skarżąca") – utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie (dalej: "RDOŚ w Warszawie", "organI instancji") z dnia 17 sierpnia 2022 r. znak: WSTS.612.578.2022.MC, którym odmówiono uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku letniskowego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości W. , gmina C..Do wydania postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych wskazanych przez ten organ.Pismem z dnia 2 sierpnia 2022 r., znak: IZP.6730.4.2021, Wójt Gminy C. zwrócił się do RDOŚ w Warszawie o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku letniskowego na działceo nr ewid. [...] w m. W., gmina C..Postanowieniem z 17 sierpnia 2022 r., znak: WSTS.612.578.2022.MC, organI instancji odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, wskazując w uzasadnieniu, że realizacja zamierzonej inwestycji stoiw sprzeczności z § 3 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr 125/19 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 10 września 2019 r. w sprawie [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r., poz. 10882, dalej: "Uchwała"), a w szczególności z zakazem dotyczącym realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2023 r. poz. 1094 z późn. zm., dalej: "ustawa środowiskowa").RDOŚ w Warszawie argumentował swoje stanowisko tym, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 88 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839, z późn. zm.), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zalicza się zmianę lasu, innego gruntu o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokrytego roślinnością leśną – drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub nieużytku na użytek rolny lub wylesienie mające na celu zmianę sposobu użytkowania terenu na obszarach objętych formami ochrony przyrody,o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2023 r. poz. 1339 z późn. zm., dalej : "u.o.p."), lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 ww. ustawy.Na powyższe postanowienie organu I instancji zażalenie złożyła A. F.-K.. W uzasadnieniu wskazała na pominięcie ostatecznej i wiążącej strony i organy decyzji o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ stanowiło wykonanie wytycznych organów ochrony środowiska w zakresie niezbędnych czynności koniecznych do uzyskania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy.Wspomnianym na wstępie orzeczeniem z 14 lutego 2024 r., znak: DOA-WPPOH.612.444.2022.AG, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymałw mocy postanowienie RDOŚ w Warszawie. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie kluczowe było rozstrzygnięcie, czy zbiorowisko znajdujące się na działce objętej planowaną inwestycją jest lasem czy zadrzewieniami, a w przypadku zadrzewień czy są to zadrzewienia śródpolne, przydrożne lub nadwodne. Jak ustalił na podstawie danych zawartych w ogólnodostępnych mapach zamieszczonych w serwisie geoportal.gov.pl oraz ceglow.e-mapa.net, teren wyznaczony za pomocą linii rozgraniczających jest w całości zadrzewiony. Zgodnie z ewidencją gruntówi budynków teren inwestycji, tj. działka nr [...] w m. W., gmina C., o powierzchni 0,1256 ha oznaczona jest jako Ls - las.Organ II instancji wskazał ponadto, że jak wykazała analiza zasobów Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (dalej: "GUGiK"), usługi WMS, Bazy Danych Obiektów Topograficznych (BDOTIOk) dostępnej w ww. serwisach, omawiany teren oznaczony jest jako las mieszany. GDOŚ wyjaśnił, że BDOT10k to ogólnokrajowy system udostępniania danych topograficznych, który jest źródłem nowej jakości w stosunku do dotychczasowych map topograficznych, będąc wynikiem ewolucji metod pozyskiwania i zarządzania danymi, a standard BDOTIOk określa rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r., w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz bazy danych obiektów ogólnogeograficznych a także standardowych opracowań kartograficznych (Dz.U. z 2021 poz. 1412 z późn. zm.).Organ II instancji zwrócił poza tym uwagę na brzmienie § 3 ust. 1 pkt 88 lit. c rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z którym, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zmianę lasu, innego gruntu o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokrytego roślinnością leśną; drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub nieużytku na użytek rolny lub wylesienie mające na celu zmianę sposobu użytkowania terenu na obszarach objętych formami ochrony przyrody na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 u.o.p., lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowaw art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy.Jak podkreślił, w rozpoznaniu niniejszej sprawy nadrzędne znaczenie ma nie pierwszy lecz drugi człon § 3 ust. 1 pkt 88 lit. c rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem wskazanow nim jednoznacznie, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się "zmianę lasu, innego gruntu o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokrytego roślinnością leśną - drzewami i krzewami oraz runem leśnym".Organ II instancji nadmienił, że działka przeznaczona pod inwestycję stanowi wraz z obszarami sąsiadującymi las o zwartej powierzchni przekraczającej 0,10 ha. Zatem niezależnie od powierzchni terenu (tj. powierzchni terenu przedmiotowej inwestycji ok. 0,12 ha), ich wycinka wymaga przed jej realizacją uzyskania decyzjio środowiskowych uwarunkowaniach - co wynika wprost z literalnego brzmienia ww. przepisu.W ocenie GDOŚ w niniejszej sprawie odstępstwo określone w § 3 ust. 2 Uchwały nie zachodzi, ponieważ przedsięwzięcie nie służący obsłudze ruchu komunikacyjnego, turystyce oraz przedsięwzięciom bezpośrednio związanymz rolnictwem i przemysłem spożywczym.Dodatkowo GDOŚ stwierdził, iż nie jest możliwe zastosowanie żadnegoz odstępstw zawartych w art. 24 ust. 2 pkt 1 - 4 u.o.p stanowiących odpowiednio, że zakazy w obszarach chronionego krajobrazu nie dotyczą: wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym, realizacji inwestycji celu publicznego, wykonywania zadań wynikających z planu ochrony, zadań ochronnych lub planu zadań ochronnych, co wynika wprost z samego charakteru planowanej do realizacji inwestycji.Jak zaznaczył organ II instancji, odstępstwo zawarte w art. 24 ust. 3 u.o.p wskazuje, że omawiany zakaz nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu.W dokumentach sprawy zawarte jest postanowienie RDOŚ w W.z dnia [...] marca 2022 r., znak: [...], w którym organ ten wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia polegającego na "Zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne poprzez wycięcie drzew na dz. ew. nr [...] w miejscowości W., gmina C." istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu opinii RDOŚ w Warszawie wskazał, że zastosowanie odstępstwa wskazanego w art. 24 ust. 3 u.o.p. możliwe jest jedynie po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, która wykaże brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Natomiast decyzją z dnia 6 maja2022 r., znak: IZP.6220.1.2022, Wójt Gminy C. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Powyższe oznacza, że dla powyżej wymienionego przedsięwzięcia (zmiana przeznaczenia gruntów) nie została przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko.W ocenie organu II instancji, samo wydanie decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie powoduje, że jest możliwe zastosowania odstępstwa określonego w art. 24 ust. 3 u.o.p, z którego wprost wynika, że omawiany zakaz (§ 3 ust. 1 pkt 1 Uchwały) nie zostanie naruszony w momencie gdy przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykaże brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Tym samym, zarzut dotyczący wydanej decyzji przez Wójta Gminy C. uznał za bezzasadny.Podsumowując GDOŚ stwierdził, że roślinność występująca w granicach terenu inwestycji jest lasem, zatem zamierzone przedsięwzięcie narusza zakaz zawartyw § 3 ust. 1 pkt 1 Uchwały, który dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy środowiskowej.Organ II instancji zaznaczył także, że ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, żeby dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku letniskowego na działce o nr ewid. [...] w m. W., gmina C., została przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko.GDOŚ podtrzymał zatem stanowisko przyjęte przez RDOŚ w Warszawieo odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się A. F.-K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który wywiódł skargę do tutejszego Sądu.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:1) przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj.:a) art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że w ramach planowanej inwestycji Skarżąca zmieni przeznaczenie działki nr ew. [...] z leśnej na rolną w całości poprzez wycięcia na niej wszelkiej roślinności podczas gdy, jak wynika z decyzji środowiskowej ingerencja w drzewostan będzie polegała na wycięciu jedynie 8 drzew z powierzchni 0,025z pow. ogólnej 0,1256 ha i usunięciu samosiejek, przy pozostawieniu pozostałego lasu, co wynika z decyzji Wójta Gminy C. z 6 maja 2022 r.,b) art. 16 k.p.a. poprzez pominięcie wiążącej decyzji środowiskowej, tj. decyzji Wójta Gminy C. z [...] maja 2022 r., nr [...], co doprowadziło organ do błędnej konstatacji, że przedsięwzięcie może negatywnie oddziaływać na środowisko, podczas gdy została wydana decyzja środowiskowa i jest ona ostateczna. Decyzja ta stanowiła wykonanie wytycznych organów ochrony środowiskaw zakresie niezbędnych czynności koniecznych do uzyskania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy i jej uzgodnienia przez właściwy organ środowiskowy (postanowienie RDOŚ w W.z 17 sierpnia 2022 r., znak: WSTS.612.578.2022.MC),c) art. 8, 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, pominięcie ostatecznej decyzji o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania, co doprowadziło do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy podczas gdy powody, na które powołuje się organ uzgadniający nie istnieją, gdyż w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja środowiskowa,d) art. 7a k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu stronyi wydanie odmownej decyzji uzgadniającej w sytuacji, w której Skarżąca dopełniła wszystkich zleconych przez RDOŚ w Warszawie. obowiązków,e) art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie Skarżącej prawa do zaznajomienia się przed wydaniem decyzji z aktami sprawyw sytuacji w której, jak wynika z uzasadnienia decyzji GDOŚ organ pozyskał nowe dowody, nie znane wcześniej inwestorowi w postaci zasobów głównego urzędu Geodezji i Kartografii, usług WMS, Bazy danych Obiektów Topograficznych, które jak wskazuje organ są "źródłem nowej jakości w stosunku do dotychczasowych map topograficznych" a więc stanowiły podstawę do rozstrzygnięcia;2) naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:a) art. 84 ust. 1 ustawy środowiskowej poprzez wadliwe przyjęcie, że decyzja o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko nie jest decyzją środowiskową podczas gdy przepis ten jasno stanowi, że organ w postępowaniu ocenowym możew ramach tego postępowania wydać decyzję środowiskową,w której stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia takiej oceny,b) art. 24 ust. 3 u.o.p. poprzez wadliwe przyjęcie, że przedsięwzięcie może negatywnie oddziaływać na środowisko, podczas gdy została wydana decyzja środowiskowa, jest ona ostateczna i wynika z niej brak negatywnego wpływu inwestycji na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego,c) § 3 ust. 1 pkt 1 Uchwały w zw. z art. 24 ust. 3 u.o.p. poprzez przyjęcie, że przedsięwzięcie może negatywnie oddziaływać na środowisko podczas, gdy została wydana decyzja środowiskowa, jest ona ostateczna i wynika z niej brak negatywnego wpływu inwestycji na środowisko, co w konsekwencji doprowadziło organ do wniosku, że nie ma możliwości dopuszczenia do realizacji inwestycji mimo że ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody.Z uwagi na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia GDOŚ oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) zadanie Sądu jest ściśle określone: Sąd ma obowiązek przeprowadzić kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.W związku z tym, Sąd ma obowiązek wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, jeśli stwierdzi, że w danej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nakazuje to art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd ma też obowiązek stwierdzić nieważność decyzji lub postanowienia, jeśli akt taki jest dotknięty którąkolwiek z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.Natomiast w przypadku niestwierdzenia wskazanych postaci naruszenia prawa przez organ administracji, skarga podlega oddaleniu. Inaczej mówiąc, jeśli zaskarżona decyzja lub postanowienie są zgodne z prawem, uchylenie ich przez sąd jest niedopuszczalne.Jednocześnie należy podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowane postanowienie nie narusza prawa w sposób wskazany powyżej, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 14 lutego 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie RDOŚ w Warszawie z 17 sierpnia 2022 r. znak: [...], o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku letniskowego na działce o nr ewid. [...] w m. W., gmina C..Podstawę prawną ww. postanowień stanowiły przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z przepisów tej ustawy wynika, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich (art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy). Stosownie do treści art. 60 ust. 1 u.p.z.p., decyzję o warunkach zabudowy organ wydaje po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy, decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w odniesieniu do innych niż wymienione w art. 53 ust. 4 pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody.W sprawie nie jest sporne, że planowana przez Skarżącą inwestycja projektowana jest na działce o nr ewid. [...] w m. W., gmina C., położonej na terenie [...] ustanowionego uchwałą Nr 125/19 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 10 września 2019 r. Tym samym, decyzja o warunkach zabudowy dla tego terenu może zostać wydana dopiero po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Poprzez uzgodnienie organ administracji wypowiada się o tym, czy realizacja planowanego przedsięwzięcia stosownie do proponowanych warunków zabudowy nie pociągnie za sobą naruszenia przepisów, których stosowanie leży we właściwości rzeczowej organu uzgadniającego, a wykracza poza właściwość rzeczową organu administracji właściwego do ustalenia warunków zabudowy. Uzgodnienie stanowi zatem ocenę, czy zmiany będące następstwem realizacji proponowanych warunków zabudowy nie doprowadzą do naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Wyrażenie zgody (uzgodnienie) wiąże organ decydujący w postępowaniu głównym; treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący (zob. tezę drugą wyroku NSA z 1 grudnia 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 1490/01, LEX nr 682049). Jednocześnie art. 53 ust. 5 u.p.z.p. przewiduje, że przedmiotowe uzgodnienie dokonywane jest w trybie art. 106 k.p.a., a więc w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi.W rozpoznawanej sprawie, po otrzymaniu projektu decyzji o warunkach zabudowy, RDOŚ w Warszawie postanowieniem z [...] sierpnia 2022 r. znak: [...], odmówił jego uzgodnienia. GDOŚ podzielił stanowisko organu I instancji, że inwestycja narusza zakaz określony w § 3 ust. ust. 1 pkt 1 Uchwały. Jednocześnie stwierdzono, że nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w przepisach ww. Uchwały, ani też w ustawie o ochronie przyrody, wyłączająca zastosowanie rzeczonego zakazu. To z kolei oznacza, że w ocenie organów planowana inwestycja narusza przepisy odrębne, tj. unormowania ustawyz dnia 22 czerwca 2004 r. o ochronie przyrody.Dokonując analizy przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy oraz postanowień ww. Uchwały, Sąd podziela powyższe stanowisko orzekającychw niniejszej sprawie organów.W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.o.p., formami ochrony przyrody są m.in. obszary chronionego krajobrazu. W myśl art. 23 ust. 1 i 2 ww. ustawy, obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystykąi wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionychw art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Likwidacja lub zmniejszenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, wyłącznie z powodu bezpowrotnej utraty wyróżniającego się krajobrazuo zróżnicowanych ekosystemach i możliwości zaspokajania potrzeb związanychz turystyką i wypoczynkiem.W przepisie art. 24 ust. 1 u.o.p. zamieszczony został natomiast katalog zakazów, jakie mogą być wprowadzone w stosunku do obszaru chronionego krajobrazu. Stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 2 u.o.p. na obszarze chronionego krajobrazu może być wprowadzony zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.Odpowiednio do powyższego, w § 3 ust. 1 pkt 1 Uchwały ustanowiony został zakaz realizacji na obszarze [...] przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy środowiskowej.Tym samym, zakaz przewidziany w § 3 ust. 1 pkt 1 Uchwały stanowi konsekwencję przepisów rangi ustawowej, a to przywołanych wyżej unormowań ustawy o ochronie przyrody.W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że zamiar inwestycyjny, dla którego Skarżąca ubiega się o ustalenie warunków zabudowy, stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów ustawy środowiskowej. Tak bowiem, planowana inwestycja polegać ma na budowie budynku letniskowego, przy czym jak wynika z ustaleń organów inwestycja ta wiązać się będzie z koniecznością wycinki drzew na terenie działki nr ewid. [...] w m. W., gmina C.. Jak natomiast wynika z ewidencji gruntówi budynków, działka ta o powierzchni 0,1256 ha w całości stanowi użytek leśny oznaczony symbolem Ls (lasy). Co więcej, z niepodważonych ustaleń organów ochrony przyrody wynika niezbicie, że teren działki objęty planowaną inwestycją, wyznaczony liniami rozgraniczającymi, jest w całości zadrzewiony. Ponadto, zalesienie na ww. nieruchomości inwestycyjnej stanowi część większego zwartego kompleksu leśnego, którego powierzchnia – jak wynika z ogólnodostępnych danych – niewątpliwie przekracza 0,10 ha. Już zresztą powierzchnia samej tylko działki nr ewid. [...], która jak wskazano, według ewidencji gruntów i budynków w całości stanowi użytek leśny, wynosi 0,1256 ha, a zatem znacznie przekracza 0,10 ha. Słusznie dostrzegł tymczasem organ II instancji, że zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1356), lasemw rozumieniu ustawy jest grunt:1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:a) przeznaczony do produkcji leśnej lubb) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego alboc) wpisany do rejestru zabytków;2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.Prawidłowo przyjęły zatem organy, że w niniejszej sprawie na działce Skarżącej mamy do czynienia z lasem w rozumieniu przepisów ustawy o lasach, skoro teren ten pokryty jest roślinnością leśną, która stanowi część zwartego kompleksu leśnego o powierzchni przekraczającej 0,10 ha, przeznaczony do produkcji leśnej, co wprost wynika z danych ujawnionych w ewidencji gruntówi budynków.Z art. 59 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej wynika zaś, że w ramach ogólnego pojęcia "przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko" ustawodawca wyróżnia dwa rodzaje przedsięwzięć: przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dotyczy obu tych kategorii przedsięwzięć.Przepis § 3 ust. 1 pkt 88 lit. c rozporządzenia, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza zamierzenia polegające na zmianie lasu, innego gruntu o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokrytego roślinnością leśną - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub nieużytku na użytek rolny lub wylesienie mające na celu zmianę sposobu użytkowania terenu na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lubw otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy.Przez "wylesianie" (inaczej - "deforestację") należy natomiast rozumieć każdy proces pozbawienia terenu roślinności leśnej, w tym także poprzez wycinkę drzew, które jest najczęściej efektem postępującej antropopresji (zob. Słownik Języka Polskiego PWN, Encyklopedia Leśna).W tak ukształtowanym stanie prawnym, wbrew twierdzeniom Skarżącej, wycinka każdej liczby drzew na działce o nr ewid. [...] w m. W., gmina C., położonej na terenie [...], nawet gdy dotyczyć ma tylko 8 ich egzemplarzy z powierzchni ok. 0,025 ha, stanowi w gruncie rzeczy wylesienie w rozumieniu przepisów ww. rozporządzenia, a tym samym jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.W świetle przedstawionych okoliczności, rację mają organy orzekającew sprawie, że planowana przez Skarżącą inwestycja narusza zakaz wyrażony w § 3 ust. 1 pkt 1 Uchwały, a w konsekwencji także zakaz przewidziany w art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody.Jedyny wyjątek spod ww. zakazu, jakiego zaistnienie w tej sytuacji czyniłoby dopuszczalną realizację ww. zamierzenia, został przewidziany w przepisie art. 24 ust. 3 u.o.p. Stanowi on, że zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu.Z akt sprawy wynika, że tego rodzaju ocena oddziaływania na środowiskow badanym przypadku nie została przeprowadzona. To z kolei oznacza, że nie zachodzi w sprawie jedyny warunek, którego spełnienie uprawniałoby do skorzystania z odstępstwa od zakazu sytuowania na terenie [...] przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a więc zamierzenia planowanego przez Skarżącą.Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że zakaz wynikający z art. 24 ust. 1 pkt 2 u.o.p., nie będzie dotyczył realizacji wskazanego wyżej rodzaju przedsięwzięcia, dopiero jeżeli przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykaże brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Wniosek taki wynika wprost z literalnego i kategorycznego brzmienia art. 24 ust. 3 u.o.p. Ustawodawca przewidział bowiem, że ogólny zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko nie dotyczy tylko takiej inwestycji, dla której przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu. Możliwość realizacji inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko, planowanej w obszarze chronionego krajobrazu, uzależniona jest zatem po pierwsze od przeprowadzenia oceny jej oddziaływania na środowisko, a po drugie, że przeprowadzona ocena oddziaływania wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu. Poprzez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, należy zaś rozumieć postępowanie obejmujące w szczególności: a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu – art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 1421/21; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 348/16, dostępne na: CBOSA).Trafność takiego stanowiska znajduje również potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II OSK 897/13, CBOSA).Zatem w celu ustalenia, czy realizacja inwestycji stanowiącej przedsięwzięcie mogące choćby potencjalnie oddziaływać na środowisko jest w ogóle możliwa na nieruchomości znajdującej się na obszarze chronionego krajobrazu, niezbędnym jest zawsze przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i wykazanie w jej wyniku braku negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu takiego obszaru chronionego.Sąd dostrzegł, że w aktach sprawy znajduje się ostateczna decyzja Burmistrza Gminy C. z dnia [...] maja 2022 r. znak: [...], w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "Zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne poprzez wycięcie drzew na dz. ew. nr [...] w miejscowości W., gm. C. w celu budowy domku letniskowego".Niemniej, w ocenie tutejszego Sądu, wydanie takiego rozstrzygnięciaw żadnym razie nie oznacza, że inwestor chcący realizować sporne zamierzenie na obszarze chronionego krajobrazu może w ten sposób wykazać zaistnienie wyłączenia spod zakazu realizacji przedsięwzięć oddziałujących znacząco na środowisko na obszarze chronionego krajobrazu. Ponownie wypada bowiem podkreślić, że wyłączenie spod przedmiotowego zakazu, określone w art. 24 ust. 3 u.o.p. wyraźnie dotyczy tylko tych zamierzeń, dla których po pierwsze przeprowadzona została ocena oddziaływania na środowisko, a po wtóre ocena ta wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Jedynie więc łączne spełnienie przywołanych warunków pozwala na realizację tego rodzaju przedsięwzięć na przedmiotowym obszarze. Uprawnień takich nie daje natomiast samo tylko stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, gdyż nie pozwala ono na dokonanie pełnej oceny wpływu inwestycji na obszar chroniony.Nie uszło przy tym uwadze Sądu, że postanowieniem z 16 marca 2022 r., znak: WOOŚ-I.4220.289.2022.MŚ, RDOŚ w Warszawie wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jak natomiast słusznie dostrzeżono w powołanym już wcześniej wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 1421/21, choć oczywistym jest, że organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest związany postanowieniami uzgodnieniowymi, opiniami wydanymi w trybie art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o informacji, to jednak brak związania opinią Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie odnosi się do sytuacji, gdy organ ten w swojej opinii zwraca uwagę na naruszenie powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Jeżeli więc organ współdziałający komunikuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika z przepisów prawa, to owszem organ prowadzący postępowanie główne tym stanowiskiem związany nie jest, ale nie oznacza to, że jeżeli faktycznie taki obowiązek z przepisów prawa wynika, to nie jest zobowiązany go realizować, rozstrzygając zgodnie z prawem.Przytoczony pogląd znajduje oparcie w stanowczym brzmieniu art. 59 ust. 1 ustawy środowiskowej, zgodnie z którym, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 albo jeżeli o jej przeprowadzenie wystąpi podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia lokalizowanego na obszarach objętych formami ochrony przyrody,o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.Z przepisu tego wynika, że dla planowanego przedsięwzięcia mogącego choćby tylko potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, również wówczas, gdy o jej przeprowadzenie wystąpi podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia lokalizowanego na obszarze chronionego krajobrazu, o którym mowa właśnie w art. 6 ust. 1 pkt 4 u.o.p. Z taką też sytuacją mamy do czynieniaw rozpoznawanej sprawie, gdzie Skarżąca planuje inwestycję obejmującą wylesienie terenu położonego w granicach [...].Podsumowując, Sąd podzielił zapatrywanie organów ochrony środowiska zaprezentowane w zaskarżonych postanowieniach, wedle którego, wobec jednoznacznej dyspozycji art. 24 ust. 3 u.o.p. ustalenie warunków zabudowy dla spornego zamierzenia jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, która wykaże brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu chronionego obszaru.Niezależnie od powyższych wniosków i niejako na marginesie przedstawionych rozważań, Sąd czuje się w obowiązku zauważyć, że skoro teren planowanej inwestycji, tj. działka nr ewid. [...] w m. W., gmina C., stanowi w całości las, to niedopuszczalnym w analizowanej sprawie zdaje się być w ogóle procedowanie przez organ gminy w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia zmieniającego przeznaczenie gruntów znajdujących się na ww. nieruchomości. Należy bowiem z całą mocą zaznaczyć, że zgodniez przepisem art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku gdy teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Jak zatem zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przepis art. 7 ust. 1 ustawyz dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych jednoznacznie dookreśla, że zmiana przeznaczenia gruntów leśnych na inne cele może być dokonana wyłącznie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego,a warunkiem przeznaczenia określonych gruntów leśnych na cele nieleśne jest uprzednie wyrażenie zgody przez właściwe organy na taką zmianę. Ustawao ochronie gruntów rolnych i leśnych nie przewiduje natomiast możliwości przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne w drodze decyzji o warunkach zabudowy (zob. np. wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2045/10, CBOSA). Zarazem w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 29 listopada 2010 r. (sygn. akt II OPS 1/10, CBOSA) NSA potwierdził, że zgoda taka jest udzielana w toku procedury planistycznej i na potrzeby tej konkretnej procedury. Postępowanie w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne nie może być wszczęte niezależnie od postępowania planistycznego, tj. przed podjęciem przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu lub jego zmiany (art. 14 u.p.z.p.). NSA wyjaśnił ponadto, że zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, podmiot indywidualny nie może skutecznie złożyć wniosku o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne (por.: A. Zieliński, Orzecznictwo sądowoadministracyjne w sprawach odrolnienia gruntów, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 5-6 (32-33) 2010 ; por. też uchwałę siedmiu sędziów NSA z dnia 25 listopada 2013r., II OPS 1/13, ONSAiWSA 2014/2/17; wyrok NSA z 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2067/17, CBOSA). Postępowanie w sprawie zezwolenia na przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne nie dotyczy osób władających gruntami, ale organów opracowujących projekty planów zagospodarowania przestrzennego, czy też projekty ich zmian (zob. wyrok NSA z dnia 16 maja 1991 r., sygn. akt II SA 302/91, ONSA 1991/3-4/61).O ile zatem zagadnienie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne wydaje się pozostawać poza kompetencją organów ochrony środowiska, których rozstrzygnięcia podlegają kontroli w niniejszej sprawie, to nie można przejść obojętnie wobec tak istotnego naruszenia prawa, jakim zdaje się być dotknięta cała procedura zmierzająca do wydania decyzji o warunkach zabudowy, w ramach której dokonywane było przedmiotowe uzgodnienie. Wada tkwiąca zaś w postępowaniu głównym, w ramach którego organy orzekające w niniejszej sprawie zajęły negatywne stanowisko, musi prowadzić do wniosku, że odmowa uzgodnienia spornego zamierzenia była w tych okolicznościach całkowicie uzasadnionai prawidłowa także z innych przyczyn niż wskazane przez te organy. Niedopuszczalne byłoby bowiem pozytywne uzgodnienie projektu decyzjio warunkach zabudowy, której wydanie w istocie prowadzić miałoby do zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne, a które nie może być dokonanew tej procedurze i w drodze takiej decyzji.Z tych też przyczyn jako niezasadne należało ocenić zarzuty podniesionew skardze dotyczące tak naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jaki prawa materialnego, opisane szczegółowo powyżej.Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, albowiem wniesiona skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnymw składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a..