Postanowienie - I GSK 297/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 28 marca 2025
Teza
Oddalono wniosek. Wstrzymanie wykonania aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 435/22 w sprawie ze skargi Synerga Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dnia 7 grudnia 2021 r., nr DIR-IXa.7343.15.2018.Oddalono wniosek. Wstrzymanie wykonania aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 435/22 w sprawie ze skargi Synerga Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dnia 7 grudnia 2021 r., nr DIR-IXa.7343.15.2018.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono wniosek
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
28 marca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Joanna Wegner
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 435/22 oddalił skargę S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 7 grudnia 2021 r. w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.Skarżąca spółka złożyła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji w całości. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie, z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi, więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10, z dnia 26 września 2013 r., II FZ 718/13).W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z dnia 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15).Samo powołanie się przez stronę skarżącą na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek ten nie został należycie uzasadniony. Do załączonej skargi kasacyjnej w ramach wskazanego w jej treści wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, skarżąca kasacyjnie spółka nie załączyła żadnych dokumentów, na podstawie których Sąd mógłby dokonać oceny wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej. W tej sytuacji nie sposób dokonać oceny sytuacji majątkowej skarżącej kasacyjnie spółki, przy założeniu, że argumentacja złożonego wniosku sprowadza się do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać dla skarżącej kasacyjnie spółki nieodwracalne skutki. Przedstawienie takiego stwierdzenia bez poparcia go żadnymi dowodami na wykazanie okoliczności do wystąpienia nieodwracalnych skutków, to zdecydowanie za mało, aby stwierdzić że zaistniały przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Końcowo należy wskazać, że postanowienie w sprawie ochrony tymczasowej sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.).Nie ma przeszkód, by ubiegać się o wstrzymanie wykonania decyzji ponownie.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.. orzekł jak w postanowieniu.