Postanowienie - I OZ 178/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 31 marca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Pomoc społeczna, Zasiłki celowe i okresowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 685/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 3 września 2024 r. nr 406.646/E-9/XXI/2024 w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia:Oddalono zażalenie. Pomoc społeczna, Zasiłki celowe i okresowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 685/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 3 września 2024 r. nr 406.646/E-9/XXI/2024 w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia:
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
31 marca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Piotr Niczyporuk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 685/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej: "Sąd I instancji"), na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę M. L. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 3 września 2024 r. nr 406.646/E-9/XXI/2024 w przedmiocie zasiłku okresowego.W motywach postanowienia odrzucającego skargę, Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona Skarżącemu 6 września 2024 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał dla Skarżącego 7 października 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącego 8 października 2024 r., a więc z uchybieniem terminu.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie. Jednocześnie Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.Postanowieniem z 31 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 685/24 – Sąd I instancji przywrócił termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z 28 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia przede wszystkim ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi.W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona przez Skarżącego z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, zaskarżona decyzja z 3 września 2024 r., została doręczona Skarżącemu 6 września 2024 r. Bezspornym jest zatem, że ustawowy termin do zaskarżenia ww. decyzji upływał 7 października 2024 r. Skarga została wniesiona 8 października 2024 r., a zatem z upływem przewidzianego przepisami prawa terminu. Wskazane ustalenia stanowiły zatem przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.Końcowo wskazać należy, że argumentacja Skarżącego zawarta w rozpoznawanym zażaleniu odnosi się do kwestii braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te staną się natomiast przedmiotem oceny Sądu I instancji w odrębnym postępowaniu incydentalnym w związku ze złożeniem przez Skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należało zapatrywanie Sądu I instancji w kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi za prawidłowe, a zatem zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a..