Postanowienie - II SA/Sz 656/24 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 31 marca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z 3 lipca 202Odrzucono skargę. Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z 3 lipca 202
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
31 marca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Wiesław Drabik
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 3 lipca 2024 r., nr SKO.WE.420/1605/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie (przywoływane dalej jako: "Kolegium"), w związku z wniesieniem odwołania przez M. Ś. od decyzji organu I instancji z 31 sierpnia 2023 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu umieszczenia banera reklamowego zlokalizowanego na ogrodzeniu posesji oraz nałożenia obowiązku usunięcia przedmiotowego banera reklamowego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia ww. odwołania.Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lipca 2024 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych).W dniu 7 sierpnia 2024 r. (data nadania przesyłki za pośrednictwem firmy kurierskiej – InPost Spółka z o.o. z siedzibą w Krakowie) skarżący wniósłdo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. postanowienie Kolegium.Skarga wpłynęła do organu II instancji w dniu 9 sierpnia 2024 r. (dowód:k. 4 akt sądowych).W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.W dniu 7 sierpnia 2024 r. wpłynęła na rachunek sądowy kwota 100 zł uiszczona tytułem ww. skargi (dowód: k. 7 akt sądowych).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:Skarga okazała się niedopuszczalna z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej zwanej:"p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działalność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania są przedmiotem skargi.Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.Stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. - Prawo pocztowe(Dz.U. z 2023 r., poz. 1640), operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE") w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Decyzją z 30 czerwca 2015 r. nr DRP.WKP.710.2.2015.26.27 Prezes UKE dokonał wyboru Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w Warszawie jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025.W dniu 19 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę, sygn. akt I OPS 1/15, w której stwierdził, że "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy - Prawo pocztowe nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Uchwała ta jest wiążąca na podstawie i w sposób wskazany w art. 269 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 187 § 2 p.p.s.a. W motywach uchwały wskazano, że art. 83 § 3 p.p.s.a. ma charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. NSA zwrócił uwagę, że uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 Prawa pocztowego). W ocenie składu siedmiu sędziów art. 83 § 3 p.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu.W świetle powyższej uchwały uznać zatem należy, że firma kurierska InPost Spółka z o.o. z siedzibą w Krakowie nie jest operatorem pocztowym wyznaczonymw rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe.W kontrolowanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lipca 2024 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 7 sierpnia 2024 r.Jak wynika z akt sprawy, skarżący nadał przesyłkę zawierającą skargęza pośrednictwem firmy kurierskiej InPost Spółka z o.o. z siedzibą w Krakowie w dniu 7 sierpnia 2024 r., jednakże firma kurierska InPost Spółka z o.o. z siedzibą w Krakowie nie ma statusu operatora pocztowego wyznaczonego w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, ponieważ w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi do sądu należy przyjąć dzień doręczenia skargi organowi,tj. 9 sierpnia 2024 r., co oznacza, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.Jednocześnie należy mieć w sprawie na względzie, że zaskarżone postanowienie nie zawiera pełnego pouczenia o sposobie wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zaskarżone postanowienie, polegającym na nadaniu skargi na adres organu u operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe i skutków procesowych takiej czynności dla zachowania terminu do złożenia skargi na postanowienie, jako warunku sine qua non zachowania terminu do jej wniesienia. Brak pełnego pouczenia strony postępowania administracyjnegoo warunkującym zachowanie terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego sposobie jej nadania, traktowane jest jako pozbawienie strony prawa do sądu(por. wyrok NSA z 28 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1124/11, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl).W przypadku braku pełnego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji/postanowienia, strona może skutecznie ubiegać się o przywrócenie terminudo wniesienia skargi. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonaław terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana,w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).Podsumowując Sąd, mając na uwadze niezachowanie terminu do wniesienia skargi, przedmiotową skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzekł, jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi, Sąd orzekł w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.Jednocześnie Sąd poucza, że uwzględniając art. 87 § 1 p.p.s.a., prośbęo przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący winien wnieśćw ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu przedmiotowego postanowienia o odrzuceniu skargi.., prośbęo przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący winien wnieśćw ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu przedmiotowego postanowienia o odrzuceniu skargi.