Postanowienie - II SAB/Ol 36/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - z dnia 31 marca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Ruch drogowy, Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta w sprawie zmiany organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 25 lutego 2025 r. (data wpływu do organu) A. K. (dalej jako: "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta (dalej jako: "organ") w sprawie zmianyOdrzucono skargę. Ruch drogowy, Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta w sprawie zmiany organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 25 lutego 2025 r. (data wpływu do organu) A. K. (dalej jako: "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta (dalej jako: "organ") w sprawie zmiany
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
świadek
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
31 marca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Przewodniczący
Andrzej Brzuzy
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 25 lutego 2025 r. (data wpływu do organu) A. K. (dalej jako: "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta (dalej jako: "organ") w sprawie zmiany organizacji ruchu.Skarżąca wniosła o nakazanie organowi zamknięcia objazdu obejmującego odcinek drogi bez nazwy łączącej ul. [...] z ul. [...] dla ruchu samochodowego w trybie natychmiastowym, gdyż w stanie faktycznym i prawnym nie ma żadnych podstaw do utrzymywania istniejącej czasowej organizacji ruchu na przedmiotowym odcinku drogi, gdyż straciła ona status objazdu z powodu ustania przyczyn, dla których objazd wyznaczono.Nadto strona wniosła o przeprowadzenie dowodów z zeznań wymienionych w skardze świadków i strony na okoliczność wadliwych działań organu, a także przeprowadzenie dowodów z dokumentów i nagrania video załączonych do skargi.W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że pisemne próby skłonienia organu do podjęcia działań prawnych leżących w jego kompetencjach nie przyniosły rezultatu. Organ pozostał bezczynny w reakcji na wniosek strony w sprawie z 3 grudnia 2024 r., a wcześniej nie podjął stosownego działania w reakcji na petycję Rady Osiedla [...] z 8 sierpnia 2024 r, a także nie udzielił żadnej odpowiedzi na tę petycję, pomimo obowiązującego 30 - dniowego terminu.Strona podała, że zatwierdzony 23 lipca 2021 r. projekt tymczasowej zmiany organizacji ruchu na przedmiotowym objeździe zawiera wyraźne określenie okresu obowiązywania. Inwestycję budowy [...] zakończono z końcem grudnia 2023 r., a obecnie nie ma żadnych utrudnień w ruchu w związku z budową [...].W ocenie skarżącej działanie polegające na utrzymaniu aktualnej organizacji ruchu, zdefiniowane inaczej jako zaniechanie przez organ zarządzający ruchem zamknięcia przedmiotowego objazdu, pomimo ustania przyczyny, dla której objazd wytyczono: (-) jest niezgodne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. z 2017 r. poz. 784), dalej jako: "rozporządzenie Ministra Infrastruktury", (-) łamie podstawową zasadę zaufania do władzy publicznej, bowiem Urząd Miasta w piśmie skierowanym do mieszkańców [...] z 22 stycznia 2024 r. poinformował o przywróceniu organizacji ruchu do stanu pierwotnego, tj., że przejazd zostanie zamknięty, (-) naraża stronę na niebezpieczeństwo związane z bardzo intensywnym ruchem pojazdów na wąskiej drodze osiedlowej (4,6 m szerokości), (-) stanowi nieuzasadnione naruszanie dobra osobistego spokoju poprzez narażanie skarżącej na hałas i poddawanie oddziaływaniu hałasu spowodowanego wzmożonym ruchem, (-) jest wymuszaniem łamania prawa poprzez zakaz zatrzymywania się przed własnym domem, (-) dyskryminuje stronę wobec mieszkańców innych osiedlowych ulic.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a w przypadku braku podstaw do odrzucenia skargi o jej oddalenie.Organ podniósł, że zarządzenie zatwierdzające projekt organizacji ruchu jest aktem, o jakim mowa w art. 3 §2 pkt 6 p.p.s.a. i dopuszcza się skargę na jego zatwierdzenie, natomiast nie przysługuje skarga na bezczynność organu polegającą na braku wydania takiego zarządzenia w zakresie zarządzania ruchem. Dodatkowo organ zakwestionował istnienie interesu prawnego po stronie skarżącej. Wskazał, że po rozważeniu wszystkich przesłanek warunkujących zatwierdzenie organizacji ruchu, w tym w szczególności potrzeby społeczności lokalnej oraz mieszkańców ul. [...] w dniu 2 stycznia 2025 r. zatwierdzono nową stałą organizację ruchu w ciągu ewidencyjnego zakresu pasa drogowego: ul. [...], ul. [...] oraz ul. [...], o czym skarżąca został poinformowaną pismem z 2 stycznia 2025 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:Skargę należało odrzucić.Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności wniesienia skargi. Badanie to przebiega m.in. z uwzględnieniem przesłanek odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". W przepisie tym, obok kazuistycznego wskazania okoliczności skutkujących odrzuceniem skargi (pkt 1-5a) przewidziano także odrzucenie tego środka prawnego, gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.Zgodnie z art. 3 §2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Z powyżej wskazanych przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą tzw. klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.Z analizy powyższych regulacji (art. 3 §2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.) wynika, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty wskazane w punktach 1-3 art. 3 §2 p.p.s.a., to jest wskazane tam decyzje i postanowienia oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w punktach 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego (stosownie do treści punktów 4 i 9 art. 3 §2 p.p.s.a.).W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie zmiany organizacji ruchu (jak określono w skardze polegającej na zamknięciu "...dla ruchu samochodowego objazdu z osiedla [...] do alei [...] przez osiedle [...] ...)".W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że, jak wynika z treści przepisów ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 450, ze zm.), dalej jako: "p.r.d." i przepisów wykonawczych do ww. ustawy, zmiana organizacji ruchu nie jest dokonywana w drodze decyzji administracyjnej, nie stanowi bowiem załatwienia sprawy indywidualnej, nie jest aktem skierowanym do indywidualnie oznaczonego adresata i nie dotyczy zindywidualizowanych praw i obowiązków.Z art. 10 ust. 6 p.r.d. wynika, że prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w §3 ust. 1 stanowi, że organ zarządzający ruchem w szczególności m.in: rozpatruje projekty organizacji ruchu oraz wnioski dotyczące zmian organizacji ruchu (pkt 1), opracowuje lub zleca do opracowania projekty organizacji ruchu uwzględniające wnioski wynikające z przeprowadzonych analiz organizacji i bezpieczeństwa ruchu (pkt 2), zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów organizacji ruchu (pkt 3).Wskazać należy, że w judykaturze dopuszcza się możliwość wniesienia skargi na zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu. Nie jest natomiast dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność polegającą na braku wydania takiego zarządzenia w zakresie zarządzania ruchem (jak w tej sprawie), czy w sprawie zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 11 lutego 2022 r., sygn. akt III SAB/Gd 150/21, postanowienie WSA w Poznaniu z 15 września 2023 r., sygn. akt III SAB/Po 12/23, postanowienie WSA w Łodzi z 10 października 2024 r., sygn. akt III SAB/Łd 23/24, czy też postanowienie NSA z 21 października 2015 r., sygn. akt I OSK 2524/15).Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2014 r. (sygn. akt I OPS 14/13) zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 Prawa o ruchu drogowym na podstawie §3 ust. 1 pkt 3, §6 ust. 1 i §8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury jest aktem, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 6 p.p.s.a. Zatem jest to akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż akt prawa miejscowego, podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 §2 pkt 6 p.p.s.a.). Jak zaś wskazano wyżej, w myśl art. 3 §2 p.p.s.a. skarga na bezczynność służy tylko w odniesieniu do decyzji, postanowień, aktów i czynności, określonych w punktach 1, 2, 3, 4 i 9 tego przepisu.Skoro zarządzenie zatwierdzające projekt organizacji ruchu jest aktem, o jakim mowa w art. 3 §2 pkt 6 p.p.s.a. i nie przysługuje skarga na bezczynność organu w sytuacji braku jego wydania, to skarga w tym zakresie nie jest dopuszczalna (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 8 czerwca 2015 r., sygn. akt III SAB/Gd 16/15, zatwierdzone przez NSA postanowieniem z 21 października 2015 r. sygn. akt I OSK 2524/15) i na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.Powołane orzeczenia sądów są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (strona internetowa www.orzeczenia.nsa.gov.pl).. podlega odrzuceniu.Powołane orzeczenia sądów są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (strona internetowa www.orzeczenia.nsa.gov.pl).