Postanowienie - IV SAB/Wr 184/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 31 marca 2025
Teza
Odrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 19 grudnia 2024 r. K. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowyOdrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 19 grudnia 2024 r. K. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
31 marca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Marta Pająkiewicz-Kremis
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 19 grudnia 2024 r. K. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w związku z wnioskiem w tej sprawie, który skarżący złożył w dniu 8 sierpnia 2023 r.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 lutego 2024 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu przy piśmie przewodnim z dnia 14 lutego 2025 r.Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi została, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 17 lutego oraz 25 lutego 2025 r., zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie".Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 10 marca 2025 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga podlega odrzuceniu.W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego, przesyłce pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 17 lutego 2025 r., drugie zaś - 25 lutego 2025 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji jej doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 3 marca 2025 r. Od tego dnia rozpoczął się bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego.W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 10 marca 2025 r., wpis sądowy od wniesionej skargi nie został uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.