Postanowienie - I OZ 282/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 15 maja 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 63/25 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawOddalono zażalenie. Przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 63/25 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w spraw
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
15 maja 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Elżbieta Kremer
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 63/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu wniosku K. Z., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2024 r. stwierdzającą nieważność ostatecznej decyzji Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Tczewie z dnia 31 października 2023 r. w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.W skardze skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc że nie otrzymała kwestionowanej decyzji Kolegium. W dniu 27 grudnia 2024 r. odebrała pismo z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, w którym zawiadomiono ją o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych z decyzji z dnia 31 października 2023 r. Wobec tego, że nie była informowała o jakimkolwiek postępowaniu nieważnościowym, w dniu 2 stycznia 2025 r. udała się do Dyrektora MOPS, gdzie została poinformowana, że w dniu 19 sierpnia 2024 r. do organu wpłynęło pismo z Kolegium (dotyczące wydania decyzji stwierdzającej nieważność w części decyzji z dnia 31 października 2023 r.). Na tym spotkaniu pokazano jej kserokopię decyzji Kolegium.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazał, że skarżąca nie wykazała przesłanki umożliwiającej przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, tj. nie wykazała braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargiZdaniem Sądu, w świetle okoliczności przedstawionych przez skarżącą, jak i wynikających z akt sprawy, nie można uznać aby niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi było następstwem okoliczności niezależnych od skarżącej. Strona podała bowiem, że nie była informowana o toczącym się postępowaniu, nie otrzymała żadnego pisma z Kolegium dotyczącego sprawy stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 31 października 2023 r. Tymczasem z akt wynika, że w dniu 27 lipca 2024 r. odebrała ona osobiście pismo od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku zawierające zawiadomienie z dnia 4 lipca 2024 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji z dnia 31 października 2023 r. Z akt wynika również jednoznacznie, że w dniu 19 sierpnia 2024 r. skarżąca odebrała kwestionowaną decyzję Kolegium.W tej sytuacji, w ocenie Sądu, nie sposób uznać, że strona nie dochowała terminu do wniesienia skargi bez swojej winy, albowiem nieprawdziwe są jej twierdzenia zarówno o tym, jakoby nie otrzymała informacji o toczącym się postępowaniu nieważnościowym, jak i wydanej decyzji kończącej to postępowanie. Przyczyną niedochowania terminu wniesienia skargi jest więc wybór strony bądź jej zaniedbanie, nie zaś okoliczności niezależne od niej, którym nie mogła przeciwdziałać przy zachowaniu należytej staranności. Strona we wniosku nie podaje bowiem żadnych okoliczności uzasadniających to, dlaczego nie złożyła skargi w terminie, oprócz obalonego już argumentu, że decyzji nie otrzymała. Decyzja została wysłana na prawidłowy adres strony, została przez nią osobiście odebrana i zawierała stosowne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.Dlatego też, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia 12 sierpnia 2024 r.Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc że o decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku dowiedziała się w dniu 2 stycznia 2025 r., a zatem nie miała wiedzy o toczącym się postępowaniu.W uzasadnieniu zażalenia K. Z. wskazała na nieprawidłowości pojawiające się przy doręczaniu kierowanej do niej korespondencji.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku właściwie bowiem ocenił, że podane we wniosku okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było przez stronę niezawinione.Przede wszystkim wskazać trzeba, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że twierdzenia strony o braku wiedzy odnośnie toczącego się postępowania nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w aktach administracyjnych materiale dowodowym. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru zarówno zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2024 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Tczewa z dnia 31 października 2023 r. jak i zaskarżona decyzja 12 sierpnia 2024 r. zostały przesłane na adres skarżącej i odebrane osobiście przez stronę w dniach 27 lipca 2024 r. oraz 19 sierpnia 2024 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2024 r. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości zwrócenia się do organu odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Wskazano także, że strona może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku bez skorzystania z prawa do żądania ponownego rozpatrzenia sprawy przez Kolegium, wyjaśniając że skargę wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Wszelkie niezbędne informacje zostały zatem wskazane w pouczeniu zaskarżonej decyzji, pouczenie zostało skonstruowane w sposób czytelny i właściwie zrozumienie treści nie powinno sprawiać trudności w jego interpretacji.Ponadto, pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać obalone przeciwdowodem, jednakże nie można przyjąć, aby do obalenia tego domniemania wystarczyło samo twierdzenie strony, że nie doszło do skutecznego doręczenia przesyłek. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca tego domniemania skutecznie nie obaliła, gdyż poza ogólnikowymi twierdzeniami nie przedstawiła dowodu mogącego uprawdopodobnić twierdzenie, że dane wynikające z dowodów doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Z sprawy nie wynika także, aby skarżąca, pomimo wskazywanych w zażaleniu uchybień pracowników Poczty Polskiej, wszczęła odpowiednią procedurę reklamacyjną w placówce pocztowej w celu wyjaśnienia powstałych w jej ocenie nieprawidłowości związanych z doręczaniem kierowanej do niej korespondencji.Z tych względów nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie sposób bowiem uznać, że skarżąca dołożyła należytej staranności przemawiającej za uznaniem braku jej winy w niedochowaniu terminu.Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.