sygn. II OZ 1027/25 25 czerwca 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - II OZ 1027/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 czerwca 2025

Teza
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlany. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., D. K., D. K.1 i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 41/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r., nr 1930/2023Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlany. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., D. K., D. K.1 i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 41/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r., nr 1930/2023
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód apelujący / skarżący
Data orzeczenia 25 czerwca 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Grzegorz Czerwiński
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., D. K., D. K.1 i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 41/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r., nr 1930/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P., 2. odrzucić zażalenie D. K., D. K.1 i R. P..

UZASADNIENIE
Postanowieniem z 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 41/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę K. P. (dalej jako skarżąca) na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r., nr 1930/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania Przewodniczącego Wydziału skarżącej braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi, co stanowiło naruszenie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.Sąd wskazał, że wezwanie zostało skarżącej skutecznie doręczone 25 lutego 2025 r. i termin ustawowy 7 dni na dokonanie uzupełnienia ww. braków skargi upłynął bezskutecznie odpowiednio 4 marca 2025 r. Skarżąca do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie wykonała zarządzenia Sądu.Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P., D. K., D. K.1 i R. P.. Zarzucają naruszenie Konstytucji – prawa do jawnej rozprawy art. 45 Konstytucji, błędną interpretację prawa polegającą na wskazywaniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia podczas gdy termin został dochowany. Wskazują na brak czytania ich pism i traktowanie tychże szablonowo z wskazywaniem ich innej treści niż w rzeczywistości. Nie zaakceptują łamania Konstytucji RP – art. 178.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 46 P.p.s.a. Każde pismo strony powinno zawierać:1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;2) oznaczenie rodzaju pisma;3) osnowę wniosku lub oświadczenia;4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;5) wymienienie załączników.Ponadto jeśli jest to pierwsze pismo w sprawie musi zawierać dane, o których mowa w art. 46 § 2 P.p.s.a.Jak stanowi art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.Wobec tego słusznie Sąd uznał, że skarga wniesiona przez skarżącą bez jej podpisu posiadała brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu i jej rozpoznanie. Należało zatem wezwać skarżącą do uzupełnienia skargi w zakresie stwierdzonych braków co niniejszym uczynił Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 29 stycznia 2025 r. formułując wezwanie z 7 lutego 2025 r. Możliwe było podpisanie skargi osobiście w siedzibie Sądu albo nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi. Wezwanie to doręczono skutecznie 25 lutego 2025 r. a zatem do 4 marca biegł termin do uzupełnienia skargi w ww. sposób.Skoro wezwanie pozostało bez właściwej reakcji skarżącej Sąd słusznie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych.Podnoszone w zażaleniu argumenty odnoszące się do naruszenia przez Sąd zaskarżonym postanowieniem przepisów Konstytucji nie mają znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Sąd stwierdził o brakach formalnych skargi bez powoływania się na przepisy Konstytucji, które tej materii nie dotyczą. Sąd wskazał jakie są wymogi formalne skargi, których kontrolowana skarga nie spełniała. Wezwano skarżącą do ich uzupełnienia wyznaczając termin i sposób naprawy nieprawidłowości skargi oraz wskazując konsekwencje braku reakcji na wezwanie. Skarżąca nie zareagowała na wezwanie w jakikolwiek sposób a zatem skargę zawierającą braki formalne nieuzupełnione w terminie należało odrzucić jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Skarżąca pozostając bierna na wezwanie Sądu nie zakwestionowała ustaleń Sądu odnośnie do ewentualnych braków skargi. Zatem skarga nie spełniająca podstawowych wymogów pisma procesowego z art. 46 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji.Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie D. K., D. K.1 i R. P. albowiem nie byli oni adresatami zaskarżonego postanowienia sądu. Z racji tego, że nie wnosili skarg we własnym imieniu i nie byli zobligowani do ich uzupełnienia ich braków formalnych, uznać należało, że zaskarżone postanowienie ich nie dotyczy. Zachodziła po ich stronie niedopuszczalność podmiotowa i wobec tego ich zażalenie podlegało odrzuceniu stosownie do art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., o czym stanowi pkt 2 sentencji.., o czym stanowi pkt 2 sentencji.