Postanowienie - II OZ 649/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 czerwca 2025
Teza
Odrzucono zażalenie. Prawo pomocy, rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 648/24 w przedmiocie utrzymania w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024 r. w sprawie ze skargi K. P.Odrzucono zażalenie. Prawo pomocy, rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 648/24 w przedmiocie utrzymania w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024 r. w sprawie ze skargi K. P.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Wawrzyniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2024 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy.Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli K. P., R. P., D. K. i D. K., wnosząc o jego uchylenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz postanowienia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Jednocześnie w myśl art. 260 § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego, w tym w szczególności postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że postanowienie sądu wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jest orzeczeniem drugoinstancyjnym, od którego nie przysługuje środek zażalenia.W konsekwencji powyższego należy uznać, że zażalenie wniesione na postanowienie sądu wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania przez referendarza sądowego zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2024 r., które – po sprzeciwie skarżącego – zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2025 r. Tym samym postanowienie z dnia 20 stycznia 2025 r. jako wydane w drugiej instancji jest postanowieniem niezaskarżalnym.W tak ustalonym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.. orzekł jak w postanowieniu.