Postanowienie - I GSK 450/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 czerwca 2025
Teza
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. Sp. z o.o. w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 września 2024 r. sygn. akt I SA/Ol 146/24 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w D. na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie z dnia 13 lutegOdmówiono wstrzymania wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. Sp. z o.o. w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 września 2024 r. sygn. akt I SA/Ol 146/24 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w D. na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie z dnia 13 luteg
Najważniejsze informacje
W skrócie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Tomasz Smoleń
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt I SA/Ol 146/24, oddalił skargę P. Sp. z o.o. w D. (skarżąca kasacyjnie, spółka) na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie (organ) z dnia 13 lutego 2024 r. nr 7/p/2023/2024 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.Skarżąca kasacyjnie spółka w złożonej skardze kasacyjnej od ww. wyroku Sądu I instancji zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Podniosła, że znaczna kwota ustalona w zaskarżonej decyzji uzasadnia wstrzymanie jej wykonania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z dnia 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15).Strona skarżąca zgłaszająca zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, powinna wykazać istnienie prawdopodobieństwa ziszczenia się ustawowych przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do dokumentów źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (postanowienie NSA z 1 marca 2019 r., sygn. akt I OZ 174/19; z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 856/19, tamże). Strona skarżąca powinna przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.Podnoszona okoliczność, że znaczna kwota ustalona w zaskarżonej decyzji uzasadnia wstrzymanie wykonania tej decyzji jest stwierdzeniem zbyt ogólnym, a przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącej szkody, którą można by uznać za znaczną w jego przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty do całokształtu sytuacji finansowej wnioskodawcy.W rozpatrywanej sprawie możliwość takiej analizy nie zachodzi z powodu braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wykazania, że zwrot określonej kwoty doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody. To w interesie skarżącego leży takie uzasadnienie wniosku, aby był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń.Spółka poza ogólnikowymi stwierdzeniami w istocie nie wykazała wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla działalności spółki. We wniosku nie zostały przedstawione żadne wyjaśnienia wskazujące na faktyczny rozmiar szkody finansowej związanej z zaprzestaniem działalności spółki. Rzetelne zobrazowanie i opisanie sytuacji finansowej spółki z uwzględnieniem jej stanu majątkowego we wniosku pozwoliłoby na stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.Skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem jej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również w zasadzie nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie tezy o negatywnych skutkach odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Aby zbadać, czy rzeczywiście w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, konieczne jest odniesienie wysokości zobowiązania spółki do zwrotu środków dofinansowania do jej sytuacji finansowej. Bez porównania tych dwóch wartości nie jest możliwe zweryfikowanie twierdzeń Spółki. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała swojej sytuacji finansowej.Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty wskazane przez spółkę we wniosku i nie dają podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, spółka powinna była uprawdopodobnić okoliczności mieszczące się w granicach danych przesłanek i przedstawić na te okoliczności stosowną dokumentację obrazującą jej aktualną sytuację finansową i materialną, czego jednak nie uczyniła.Powyższej konstatacji nie może zmienić też analiza danych wynikających z przeprowadzonego w sprawie postępowania o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. akt I SPP/Ol 28/24 (utrzymano w mocy postanowienie z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt I SPP/Ol 28/24 odmawiające spółce przyznania prawa pomocy). W zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest wystarczające oświadczenie spółki, że znaczna kwota ustalona w zaskarżonej decyzji uzasadnia wstrzymanie jej wykonania.Należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do zwrotu należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. To, że egzekucja określonej kwoty pieniężnej prowadzi w swych skutkach do uszczuplenia środków majątkowych dłużnika, jest oczywiste, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącej szkody, którą można by uznać za znaczną w jej przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty do całokształtu aktualnej sytuacji finansowej wnioskodawcy.Ze wskazanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.