sygn. I CZ 192/04 7 stycznia 2005 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 7 stycznia 2005, sygn. I CZ 192/04

Data orzeczenia 7 stycznia 2005
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Marek Sychowicz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CZ 192/04
POSTANOWIENIE
Dnia 7 stycznia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku H. U.
przy uczestnictwie Miasta W. i U. K.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 28
czerwca 2004 r., sygn. akt V Ca (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację
wnioskodawczyni H. U. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 maja 2003 r.
Odrzucenie apelacji nastąpiło w związku z nieusunięciem w terminie wskazanym przez
Sąd braków formalnych apelacji.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącej wskazuje, że jego zdaniem Sąd Okręgowy
oparł rozstrzygniecie na art. 133 § 2 k.p.c., zaś przepis ten nie ma zastosowania do
doręczania pism adwokatowi wykonującemu zawód indywidualnie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wbrew wywodom zawartym w zażaleniu brak podstaw do stwierdzenia, że
w rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy w swoim rozstrzygnięciu nawiązuje do art. 132
§ 2 k.p.c. Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 133 § 3 k.p.c. oraz art. 138 k.p.c.
2
Jest bezsporne, że wnioskodawczyni ustanowiła pełnomocnika procesowego i na adres
kancelarii prowadzonej przez tego pełnomocnika zostało doręczone, w dniu 21 sierpnia
2003 r. pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków. Pismo to odebrała osoba
upoważniona do odbioru pism w imieniu pełnomocnika. W tej sytuacji uznać należy, że
w świetle przepisów k.p.c. wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do usunięcia braków w
dniu 21 sierpnia 2003 r. Od tej daty rozpoczął w związku z tym bieg siedmiodniowy
termin do usunięcia wskazanych braków apelacji. Jest także bezsporne, że pełnomocnik
wnioskodawczyni usunął brak formalny po terminie wyznaczonym przez sąd. W tej
sytuacji Sąd Okręgowy na podstawie art. 370 k.p.c. miał pełne prawo do odrzucenia
apelacji. Organizacja pracy w kancelarii adwokackiej powinna bowiem
zapewniać profesjonalnemu pełnomocnikowi procesowemu przekazywanie informacji w
taki sposób, aby mógł on dotrzymać terminów wyznaczonych przez sąd. Braki w dobrym
zorganizowaniu pracy kancelarii adwokackiej nie mogą być podstawą
usprawiedliwiającą przywracanie terminów wyznaczonych przez sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 385 w związku z
art. 397 § 2 i art. 39318
§ 3 k.p.c., oddalił zażalenie jako bezzasadne.