Postanowienie - V SA/Wa 1487/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 26 czerwca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa, , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo informacyjne Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr RzPP-DPW-WSO.431.1531.2025 w przedmiocie stanowiska w sprawie załatwienia wniosku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pan J. K. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo RzecznikaOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa, , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo informacyjne Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr RzPP-DPW-WSO.431.1531.2025 w przedmiocie stanowiska w sprawie załatwienia wniosku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pan J. K. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Rzecznika
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pan J. K. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Rzecznika Praw Pacjenta (dalej również: "rzecznik", "RPP") z 2 kwietnia 2025 r., nr RzPP-DPW-WSO.431.1531.2025, w przedmiocie stanowiska w sprawie wniosku Skarżącego z 24 lutego 2025 r.W treści powołanego pisma rzecznik poinformował, że rozpatrzenie przedstawionych przez skarżącego okoliczności nie leży w kompetencjach rzecznika, a tym samym brak jest możliwości procedowania przesłanego zgłoszenia. Wskazano, że rzecznik jest centralnym organem administracji rządowej powołanym do celów ochrony praw pacjenta wymienionych w ustawie o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Do praw pacjenta wskazanych w ustawie należą:1) prawo do świadczeń zdrowotnych,2) prawo do informacji,3) prawo do zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych,4) prawo do tajemnicy informacji związanych z pacjentem,5) prawo do wyrażenia zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych,6) prawo do poszanowania intymności i godności,7) prawo do dokumentacji medycznej,8) prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza,9) prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego,10) prawo do opieki duszpasterskiej,11) prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie.Rzecznik wyjaśnił, że może podejmować różne działania aby ochraniać prawa pacjentów jednak nie może podejmować działań sprzecznych z prawem lub nie będących w jego kompetencjach wskazując, że jeśli otrzyma informacje wskazujące na możliwość naruszenia któregoś z praw pacjenta może wszcząć postępowanie wyjaśniające - takie postępowanie kończy się niestwierdzeniem lub stwierdzeniem naruszenia prawa, a jeśli jest taka potrzeba to przy stwierdzeniu naruszenia może skierować do podmiotu, który dopuścił się naruszenia zalecenia. Rzecznik wskazał, jaki działania może podjąć w jakich sytuacjach.Skarżący w skardze zarzucił naruszenie:"• art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada z 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 581) – dalej: "ustawa" – poprzez błędną jego wykładnię zakładającą, że Rzecznik Praw Pacjenta podejmuje tylko działania w odniesieniu do naruszeń, które wystąpiły podczas udzielania świadczeń zdrowotnych;• art. 54 Ustawy z dnia 6 listopada z 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 581) poprzez jego niezastosowanie oraz błędne uznanie, jakoby Rzecznik nie rozwiązywał spraw w drodze postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania."Ponadto Skarżący w skardze podniósł, że:"Dodatkowo Rzecznik Praw Pacjenta nie nadaje swoim pismom charakteru postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572). Z kolei zgodnie z art. 54 ustawy do postępowań w sprawie naruszenia praw pacjenta stosuje się odpowiednio przepisy KPA."Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna.Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: ppsa) Stosownie do art. 3 § 2 ppsa., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie, bo obejmującym orzekanie w sprawach skarg na/spory o:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735,1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.W myśl § 2a powołanego przepisu prawa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 ppsa oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.Mając na uwadze, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi, sąd administracyjny jest zobowiązany zbadać w pierwszej kolejności jej dopuszczalność wskazać należy, że w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 1545, dalej "u.p.p.") rzecznik wszczyna postępowanie wyjaśniające, jeżeli poweźmie wiadomość co najmniej uprawdopodabniającą naruszenie praw pacjenta, obejmującą w szczególności:1) oznaczenie wnioskodawcy;2) oznaczenie pacjenta, którego praw sprawa dotyczy;3) zwięzły opis stanu faktycznego.W myśl art. 50 ust. 3 u.p.p. może wszcząć postępowanie wyjaśniające z własnej inicjatywy, biorąc pod uwagę w szczególności uzyskane informacje co najmniej uprawdopodabniające naruszenie praw pacjenta.Zgodnie z art. 51 u.p.p., rzecznik po zapoznaniu się ze skierowanym do niego wnioskiem może: 1) podjąć sprawę, 2) poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługujących mu lub pacjentowi środków prawnych, 3) przekazać sprawę według właściwości, 4) nie podjąć sprawy - zawiadamiając o tym wnioskodawcę i pacjenta, którego sprawa dotyczy.W świetle przywołanej regulacji nie budzi wątpliwości, że wniosek skierowany przez skarżącego do RPP nie prowadził do wszczęcia postępowania przed tym organem, które zakończyło się jednym z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 ppsa mogących podlegać zaskarżeniu, a przez to kontroli sądu administracyjnego.Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo informacyjne Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 2 kwietnia 2025 r. wydane na podstawie art. 51 pkt 2 u.p.p.Sąd stwierdza, że ww. pismo RPP miało jedynie charakter informacyjny wskazujący, że rozpatrzenie przedstawionych przez skarżącego okoliczności nie leży w kompetencjach rzecznika, a tym samym brak jest możliwości procedowania przesłanego zgłoszenia.Sąd wskazuje, że analizując przedmiotową sprawę, stwierdził, że nie wyczerpuje ona żadnego z kryteriów określonych w powyżej przytoczonych przepisach prawa oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych (u.p.p.). Przedmiotem niniejszej skargi jest bowiem pismo Rzecznika Praw Pacjenta wydane na podstawie art. 51 pkt 2 u.p.p.Dodatkowo Sąd wyjaśnia, co ma charakter jedynie informacyjny, bowiem z uwagi na, że skarga nie podlega merytorycznemu rozpatrzeniu, Sąd nie ma obowiązku merytorycznego odniesienia się do treści skargi, iż zgodnie z art. 54 u.p.p. w zakresie nieuregulowanym w art. 49-53 do postępowania prowadzonego przez rzecznika stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."). Ponieważ u.p.p. wprowadza odrębne od k.p.a. regulacje w zakresie sposobu załatwienia złożonego do niego wniosku, to regulacje te, jako przepisy szczególne wobec przepisów k.p.a., mają pierwszeństwo przed regulacjami k.p.a. Rzecznik zatem nie ma obowiązku nadawania swoim pismom charakteru postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a.Podsumowując wskazać należy, że wniesiona skarga nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.W tym stanie rzeczy, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.