Wyrok - I GSK 1151/22 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 czerwca 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Egzekucyjne postępowanie, Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. NSA Jacek Surmacz Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Juszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1205/21 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w KatowicachOddalono skargę kasacyjną. Egzekucyjne postępowanie, Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. NSA Jacek Surmacz Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Juszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1205/21 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jacek Surmacz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 5 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1205/21, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę R. K. (dalej: skarżący) na postanowienie Poczty Polskiej S.A Centrum obsługi Finansowej w Katowicach z 1 lipca 2021 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.Treść uzasadnienia tego wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).Od przedmiotowego wyroku skarżący złożył skargę kasacyjną zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.0.735 t.j.; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2020.7427 t.j.; dalej: p.e.a.) poprzez jego niezastosowanie w sprawie i oddalenie skargi, na skutek zaakceptowania przez WSA w Gliwicach i przyjęcia za własne ustaleń faktycznych poczynionych przez organy postępowania administracyjnego wskazanych wyżej przepisów k.p.a. nieuwzględniających zarzutu nieistnienia egzekwowanego obowiązku;2. art. 145 § 1 pkt 1it. c w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a. poprzez brak całościowego rozpoznania i wszechstronnego przeanalizowania sprawy, tj. w zakresie przesłanek nieistnienia egzekwowanego zobowiązania w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 1 p.e.a. (należności publicznoprawnej z tytułu opłaty abonamentowej), co skutkowało pominięciem przez WSA w Warszawie rozpoznania kwestii legalności działania organów egzekucyjnych obu instancji, tj. dokonaniem rozstrzygnięcia nie w granicach sprawy.Z uwagi na powyższe naruszenia prawa skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA w Gliwicach do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kasacyjnie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, według norm przepisanych, w oparciu o art. 200 p.p.s.a. Na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. skarżący wniósł o rozpoznanie skargi na rozprawie.Organ nie skorzystał z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem kontroli Sądu I instancji w niniejszej sprawie było postanowienie Poczty Polskiej z 1 lipca 2021 r. W sprawie poza sporem pozostawało, że wierzyciel (Poczta) wystawił wobec zobowiązanego tytuł wykonawczy obejmujący zobowiązanie z tytułu zaległych opłat abonamentowych. Zobowiązany wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji wskazując na nieistnienie obowiązku, przedawnienie obowiązku, braku uprzedniego doręczenia upomnienia oraz niedopuszczalności egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego.W skardze do Sądu skarżący podniósł, że dokonał wyrejestrowania odbiorników RTV w czerwcu 2007 r. Wskazał, że książeczka została rozliczona i pojawiła się w niej odpowiednia adnotacja z pieczęcią. Oddalając skargę WSA w Gliwicach stwierdził m.in. że to na skarżącym ciążył obowiązek wykazania, że wyrejestrował odbiorniki, czego w tej sprawie nie uczynił. Natomiast likwidacja placówki pocztowej, w której, jak podaje skarżący, dokonał wyrejestrowania odbiorników w 2007 r., spowodowała, że nie można zarzucić wierzycielowi, iż mógł przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające.Istota zarzutów postawionych w niniejszej skardze kasacyjnej sprowadza się do podważenia powyższego stanowiska WSA w Gliwicach. Według skarżącego kasacyjnie fakt zamknięcia placówki pocztowej prowadzący do niemożności zweryfikowania, czy faktycznie skarżący wyrejestrował odbiorniki RTV powinno na gruncie tej sprawy prowadzić do zastosowania zasad "in dubio pro tributaro" oraz "in dubio pro reo".Poglądu skarżącego kasacyjnie nie można uznać za trafny.Jak wynika z akt sprawy, przeszukanie wszelkich dostępnych zasobów archiwalnych oraz zapisów systemowych Poczty Polskiej odnośnie do informacji o wyrejestrowaniu przez skarżącego odbiorników RTV w czerwcu 2007 r. nie potwierdziło tej informacji. Przeciwnie, odnaleziono dowód na to, że skarżący dokonał wyrejestrowania odbiorników RTV w dniu 5 sierpnia 2019 r. Tego stwierdzenia wierzyciela zawartego m.in. w odpowiedzi na skargę do WSA w Gliwicach nie zakwestionowano w toku postępowania przed Sądem I instancji. Podobnie nie uczyniono tego w niniejszej skardze kasacyjnej. Przedmiotowa opłata abonamentowa dotyczyła odbiorników używanych w siedzibie [...] prowadzonej przez skarżącego. Jak wynika z akt sprawy skarżący kasacyjnie miał świadomość, że prowadzone jest wobec strony postępowanie egzekucyjne obejmujące należności z tytułu opłat abonamentowych za lata 2008, 2009, 2010, 2011. Skarżący wiedział również o toczących się postępowaniach odnośnie do pozostałych okresów (w tym spornego). Tym samym trudno uznać, że strona nie miała świadomości, aby na potrzeby tych postępowań zabezpieczyć wszelkie dokumenty związane z dokonywaniem ewentualnych opłat, jak również zabezpieczyć i przechowywać dowód/dowody ewentualnego wyrejestrowania odbiorników RTV. Co więcej (i to jest kwestia zasadnicza z punktu widzenia podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia tej sprawy) jeżeli, jak twierdzi skarżący kasacyjnie, dokonał on wyrejestrowania odbiorników RTV w końcu czerwca 2007 r. – to brak jest logicznego uzasadnienia dla dokonania przez stronę ponownego wyrejestrowania odbiorników RTV w dniu 5 sierpnia 2019 r. w Urzędzie Pocztowym L. 1. Tej okoliczności, jak już powiedziano wyżej, skarżący kasacyjnie nie zaprzeczył na gruncie niniejszej sprawy. Skoro zatem skarżący dokonał skutecznego wyrejestrowania odbiorników RTV dopiero 5 sierpnia 2019 r., to opłaty abonamentowe nieopłacone przez stronę do 4 sierpnia 2019 r. podlegają egzekucji, o ile nie wystąpiła przesłanka przedawnienia zobowiązania (co w sprawie skarżącego kasacyjnie niespornie dotyczy należności za 2014 rok).Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna nie jest zasadna, co powoduje, że podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a..