Wyrok z 29 kwietnia 2014, sygn. VI Ka 131/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron

Protokolant Jolanta Kopeć

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego

po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014r.

sprawy K. M.

oskarżonego z art. 178a § 1 kk

z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora

od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu

z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt II K 1234/13

I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. M. w ten sposób, że na podstawie art. 49 § 2 kk orzeka środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 (stu) złotych na rzecz Funduszy Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

sygn. akt VI Ka 131/14

UZASADNIENIE

K. M. został oskarżony o to, że:

w dniu 15 listopada 2013r. w miejscowości R., powiatu (...), kierował samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu 0.43mg/l i 0.44 mg/l

to jest o czyn z art. 178a § 1 k.k.

Na podstawie art. 335 § 1 k.p.k Prokurator Prokuratury Rejonowej w Bolesławcu za zgodą oskarżonego wniósł o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary i środków karnych tj. grzywny w ilości 60 (sześćdziesięciu ) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku ( art. 42 § 2 k.k.) oraz świadczenia pieniężnego w kwocie 100zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej ( art. 49 § 2 k.k.), a nadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania i opłat według norm przepisanych.

Sąd Rejonowy w Bolesławcu II Wydział Karny na posiedzeniu w dniu 31 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt II K 1234/13 wydał wyrok, w którym:

I.  uznał oskarżonego K. M. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k wymierzył mu karę grzywny w ilości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych.

II.  na podstawie art. 42 § 2 k.k i art. 63 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku i zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy poczynajac od dnia 15.11.2013r.

III.  na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 (dziewięćdziesięciu) złotych oraz zobowiązł oskarżonego do uiszczenia opłaty w sprawach karnych w kwocie 60 (sześćdziesięciu) złotych.

Od wyroku tego apelację wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Bolesławcu, zaskarżając go na niekorzyść oskarżonego K. M. w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym.

Oskarżyciel publiczny zarzucił wyrokowi Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 31 stycznia 2014r. na podstawie art. 427§ 1 i 2 kpk oraz 438 pkt 2 kpk zarzut obrazy przepisów prawa procesowego tj. art. 343§ 1 kpk w zw. z art 335 § 1 kpk mający wpływ na treść orzeczenia, poprzez nieorzeczenie środka karnego świadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej ( art. 49 § 2 k.k.) pomimo uwzględnienia wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk o zastosowaniu tegoż środka. W oparciu o powżyszy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec K. M. na podstawie art. 49 § 2 k.k. środka karnego świadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, jak również wniósł o utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja Prokuratora zasługiwała na uwzględnienie.

Należy zauważyć, iż treść wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 31 stycznia 2014r., nie odpowiada treści wniosku o wydanie wyroku i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar i środków karnych, złożonego przez Prokuratora w trybie art. 335 k.p.k. Oskarżyciel publiczny zasadnie podnosi zarzut, iż Sąd I instancji wbrew treści wniosku, nie orzekł o nałożeniu na oskarżonego K. M. świadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej określonego w art. 49 § 2 k.k.

W świetle art. 343 § 7 kpk jeśli Sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. Treść tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż Sąd procedujący na tym posiedzeniu nie jest władny modyfikować treści wniosku, za wyjątkiem sytuacji określonej w art. 343 § 7 kpk Sąd jest więc co do zasady związany treścią wniosku, winien wówczas wydać postanowienie odmawiające uwzględnienia wniosku i zgodnie z cytowanym wyżej przepisem rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych.

Skoro Sąd Rejonowy zmodyfikował rozstrzygnięcie o karze względem propozycji zawartej w osnowie wniosku, to dokonał tego z uchybieniem art. 343 § 7 kpk. Uchybienie to miało bez wątpienia wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, iż na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, nie zamieścił orzeczenia wynikającego z art. 49 § 2 k.k., a uzgodnionego przez Prokuratora i oskarżonego. Wobec tejże okoliczności, zasadnym jest twierdzenie, iż Sąd I Instancji uwzglednił wniosek w całości, a w istocie zamiarem Sądu było wydanie wyroku zgodnego z treścią tegoż wniosku.

Wobec powyższego apelacja oskarżyciela publicznego zasługiwała na uwzględnienie i z tego względu na podstawie art. 437 k.p.k. Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. M. w ten sposób, że na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 (stu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W pozostałej zaś części Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k.