Postanowienie - V SA/Wa 1804/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 27 czerwca 2025
Teza
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA. Umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr P-9/369 znak OR15-65000-OR1531370/23/24 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE M. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargęUmorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA. Umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr P-9/369 znak OR15-65000-OR1531370/23/24 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE M. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę
Data orzeczenia
27 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Tomasz Zawiślak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
UZASADNIENIE
M. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na fakt, że Agencja przywróciła złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny, o czym poinformowała go w piśmie z 5 czerwca 2025 r. nr P-20a/339 znak DDI-WO.65000.OR1531370.23.2025.BW-T.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.W pierwszej kolejności należy wskazać, że rozstrzygnięcie ARiMR z 24 kwietnia 2025 r. P-9/369 znak OR15-65000-OR1531370/23/24 podlega zaskarżeniu na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2023 r. poz. 2298). Stosownie do tego przepisu w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 i 1685; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie. Taka sytuacja wystąpi w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego (uchylona) przez organ administracji publicznej.Podkreślenia wymaga, że ze znajdującego się w aktach sprawy pisma organu z 5 czerwca 2025 r. nr P-20a/339 znak DDI-WO.65000.OR1531370.23.2025.BW-T wynika, że zaskarżone pismo z 24 kwietnia 2025 r. o odmowie przyznania pomocy zostało uchylone w całości i przywrócono wniosek strony do ponownej oceny.Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wyeliminowanie zaskarżonego pisma z obrotu prawnego czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Dodać należy tylko, że skoro sprawa będzie przedmiotem ponownej oceny, to nie można wykluczyć, że wniosek o przyznanie pomocy będzie załatwiony pozytywnie i skarżący pomoc finansową otrzyma. Natomiast w razie wyniku negatywnego będzie mógł skorzystać z dalszej drogi odwoławczej, ale już od nowego rozstrzygnięcia wydanego w tej sprawie. W sytuacji natomiast prowadzenia postępowania w odniesieniu do zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyeliminowanego z obrotu prawnego) istnieje ryzyko, że w tej samej sprawie wydanych zostanie kilka rozstrzygnięć. Względy te przemawiają za umorzeniem postępowania ze skargi na pismo Agencji z 24 kwietnia 2025 r.W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. – orzekł, jak sentencji. Kosztów postępowania sądowego nie zasądzono, ponieważ wobec uchylenia przez organ zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zaś innych kosztów związanych z wniesieniem skargi skarżący nie wskazał.. – orzekł, jak sentencji. Kosztów postępowania sądowego nie zasądzono, ponieważ wobec uchylenia przez organ zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zaś innych kosztów związanych z wniesieniem skargi skarżący nie wskazał.