Postanowienie - V SA/Wa 825/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 27 czerwca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 grudnia 2024 r. nr 17/2024/DWK/WKPP w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu AdministracyjOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 grudnia 2024 r. nr 17/2024/DWK/WKPP w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyj
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
uiszczenie wpisu sądowego / odrzucenie skargi administracyjnej
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
prokurator
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Paweł Gorajewski.
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
[...] Spółka z o.o. z siedzibą w S. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanego "Prezesem ARiMR") z 20 grudnia 2024 r. (nr 17/2024/DWK/WKPP), którą – po rozpoznaniu odwołania R. K. – utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej zwanego "Dyrektorem OR ARiMR") z 19 sierpnia 2024 r. (nr 563/22/2024) stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. (zwanego dalej "Kierownikiem BP ARiMR") z 15 września 2022 r. (nr BP294.8110.5695.2022.MJ/DM) o przyznaniu pomocy finansowej R. K. jako producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2021 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych. Skargę sporządził profesjonalny pełnomocnik. Do skargi dołączono m.in. wydruk informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z Rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego Skarżącej, a następnie – na wezwanie Sądu – również dokument pełnomocnictwa do występowania w imieniu Skarżącej w tej sprawie (podpisany przez R. K. będącego prezesem zarządu i jedynym wspólnikiem w Skarżącej). Od skargi został uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.W myśl art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przepis art. 50 § 1 ppsa stanowi natomiast, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawa materialnego, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa jako niedopuszczalnej. Stanowi on bowiem inną przyczynę niedopuszczalności skargi.Zaskarżoną przez Skarżącą decyzją Prezes ARIMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OR ARiMR stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika BP ARiMR o przyznaniu pomocy finansowej R. K. Wszystkie wskazane decyzje zostały wydane wobec R. K. jako producenta rolnego, któremu przyznano pomoc finansową decyzją Kierownika BP ARiMR. Ani postępowanie w przedmiocie przyznania pomocy finansowej, ani postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu tej pomocy nie toczyło się z udziałem Skarżącej.W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak jest podstaw, aby w stosunku do Skarżącej zastosować art. 50 § 1 ppsa, to jest uznać, że Skarżąca ma uprawnienie do wniesienia skargi na decyzję Prezesa ARiMR z 20 grudnia 2024 r. Decyzja ta została wydana wobec R. K. jako producenta rolnego, który niewątpliwie jest podmiotem praw i obowiązków odrębnym od Skarżącej (a oceny tej nie zmienia okoliczność, że R. K. jest prezesem zarządu Skarżącej i jedynym wspólnikiem w Skarżącej). Zarówno decyzje wydane w postępowaniu nieważnościowym, jak i wyeliminowana nimi z obrotu prawnego decyzja o przyznaniu pomocy finansowej odnosiły się do praw i obowiązków R. K., natomiast nie rozstrzygały o prawach i obowiązkach Skarżącej.W skardze podniesiono (s. 4), że obowiązek zwrotu uzyskanego dofinansowania naraża Skarżącą na szkodę, z uwagi na to, że nie posiada ona środków niezbędnych do jednorazowej spłaty niebagatelnej kwoty odsetek jakimi została obciążona. Takie stanowisko (sugerujące wpływ zaskarżonej decyzji na sytuację Skarżącej) nie zostało przez Skarżącą w żaden sposób poparte argumentacją prawną, powołującą przepis prawa, który wskazywałby, że decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji o przyznaniu pomocy określonemu podmiotowi wywołuje bezpośrednio tego rodzaju skutki w sferze praw lub obowiązków Skarżącej. W konsekwencji Sąd uznał, że Skarżąca nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na wskazaną wyżej decyzję Prezesa ARiMR z 20 grudnia 2024 r. Skarga Skarżącej podlegała zatem odrzuceniu.Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zwrócił Skarżącej wpis od skargi, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia., orzekł jak w sentencji postanowienia.