sygn. I FSK 857/25 30 czerwca 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - I FSK 857/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 30 czerwca 2025

Teza
Oddalono skargę kasacyjną. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 372/24 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 0601-IOA[1].4103.1.2023.21 w przedmiocie podatku od towaOddalono skargę kasacyjną. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 372/24 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 0601-IOA[1].4103.1.2023.21 w przedmiocie podatku od towa
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 30 czerwca 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Hieronim Sęk
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 372/24 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 0601-IOA[1].4103.1.2023.21 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2018 r. postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną; 2) zwrócić M. sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 36 (słownie: trzydzieści sześć) złotych uiszczoną tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej.

UZASADNIENIE
1. Skargą kasacyjną z dnia 30 stycznia 2025 r. M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka lub Skarżąca) zaskarżyła w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 372/24, wydany w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2018 r.2. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2025 r. Spółka (do rąk jej pełnomocnika w osobie adwokata) została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 1962 zł w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu o stosownym numerze wskazanym w zarządzeniu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.Jednocześnie wezwano o złożenie pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie [adwokata] do sporządzenia skargi kasacyjnej.Przesyłka zawierająca oba wezwania została doręczona wymienionemu w skardze kasacyjnej pełnomocnikowi Spółki w dniu 24 lutego 2025 r.W dniu 27 lutego 2025 r. Spółka uiściła kwotę 1926 zł (zamiast 1962 zł) na numer rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (a nie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). W dniu 3 marca 2025 r. nadała zaś przesyłkę z uwierzytelnionym przez adwokata odpisem pełnomocnictwa, z którego nie wynikało wprost, kto w imieniu Spółki pełnomocnictwa tego udzielił (podpis był nieczytelny, a w wydrukowanej treści nie wymieniono osoby składającej podpis ani jej funkcji). Natomiast w piśmie przewodnim pełnomocnik wskazał, że pełnomocnictwa udzielił J. M. [według złożonego wcześniej KRS ta osoba mogła samodzielnie reprezentować Spółkę - przyp. NSA].Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2025 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej o kwotę 36 zł. Spółka uiściła tę kwotę na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.3.1. Skarga kasacyjna jako nienależycie opłacona podlegała odrzuceniu.3.2. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przy czym w świetle art. 219 § 2 P.p.s.a. opłatę sądową (a jest nią między innymi wpis) uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.Zgodnie z art. 212 § 2 P.p.s.a. opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa. Jednak mimo to nie jest prawnie obojętne, na jaki numer rachunku bankowego są one uiszczane. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wpłaty dokonanej na rachunek bankowy innego sądu, niż sąd wzywający, nie można utożsamiać z wpłatą na rachunek sądu właściwego, o którym stanowi art. 219 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 597/24 oraz 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III FZ 264/25).Z uwagi na użycie przez ustawodawcę w art. 219 § 2 P.p.s.a. sformułowania "na rachunek bankowy właściwego sądu" przyjmuje się, że dopuszczalne jest uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej (lub zażalenia) wprost na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego - jako właściwego do rozpoznania środków zaskarżenia - zamiast na rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok (lub postanowienie) (vide postanowienia NSA z dnia: 3 września 2004 r., sygn. akt OZ 344/04 oraz 10 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 96/04).3.3. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 24 lutego 2025 r. (vide k. 154 akt sądowych). Termin do dokonania tej czynności procesowej upływał zatem z dniem 3 marca 2025 r. W tym terminie Spółka nie uiściła wymaganej kwoty wpisu (1962 zł) na podany w wezwaniu rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji, czyli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.Spółka, mimo że była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, uiściła inną kwotę (tj. 1926 zł) niż podana w wezwaniu i dodatkowo na rachunek bankowy innego sądu (tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) niż określony jednoznacznie w wezwaniu.Nie można było zatem uznać, że brak fiskalny skargi kasacyjnej został uzupełniony w ustawowym terminie wskazanym w wezwaniu.Na taką ocenę nie mogły przy tym mieć wpływu dalsze czynności Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który w gruncie rzeczy bez odpowiedniej podstawy prawnej i faktycznej (wszak Spółka ani nie skarżyła zarządzenia z dnia 4 lutego 2025 r., ani nie wystąpiła np. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej) niejako "przedłużył" termin do uiszczenia części wpisu oraz zaakceptował jako część wpisu ten uiszczony na rachunek niewłaściwego sądu administracyjnego.3.4. W świetle art. 180 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Skarga kasacyjna nie została przez Spółkę właściwie opłacona, mimo uprzedniego niekwestionowanego wezwania ją do dokonania takiej czynności. Nie zachodził zatem przypadek uprawniający do jej zwrotu w celu usunięcia braków (ten tryb był bowiem wcześniej już zastosowany), lecz do jej odrzucenia.3.5. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 180 ab initio w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.3.6. O zwrocie kwoty 36 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej, orzeczono w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.3.7. Odnośnie do ewentualnego zwrotu kwoty 1926 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie orzekano w niniejszym postępowaniu z uwagi na brak podstawy prawnej do takiego rozstrzygnięcia.Spółka może we własnym zakresie wystąpić do odbiorcy przelewu o zwrot nienależnie przelanej kwoty.3.7. Odnośnie do ewentualnego zwrotu kwoty 1926 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie orzekano w niniejszym postępowaniu z uwagi na brak podstawy prawnej do takiego rozstrzygnięcia.Spółka może we własnym zakresie wystąpić do odbiorcy przelewu o zwrot nienależnie przelanej kwoty.