Wyrok - II OSK 1833/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 16 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Egzekucyjne postępowanie, egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz (spr.) sędzia del. WSA Marta Laskowska – Pietrzak Protokolant: starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Ke 71/23 w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie ŚwiętokrzyskieOddalono skargę kasacyjną. Egzekucyjne postępowanie, egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz (spr.) sędzia del. WSA Marta Laskowska – Pietrzak Protokolant: starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Ke 71/23 w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Świętokrzyskie
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
16 grudnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Arkadiusz Despot - Mładanowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 29 marca 2023 r., II SA/Ke 71/23, oddalił skargę E. S. (dalej: skarżąca) na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z 8 listopada 2022 r. znak: WINB-WOA.7721.9.1a.2022 utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu z 5 września 2022 r. znak: PINB-NB.52.1.2020 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, zaskarżając go w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, ewentualnie o umorzenie postępowania na podstawie art. 145 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sytuacji, gdyby Sąd uznał, że braki w tytule wykonawczym dają podstawę do umorzenia niniejszego postępowania, a także o zasądzenie kosztów postępowania oraz o przeprowadzenie rozprawy.Sądowi I instancji zarzucono naruszenie:- art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a. w zw. z art. 15 § 1 u.p.e.a. przez błędną ich interpretację i przyjęcie, że upomnienie niezbędne do skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego zostało doręczone skarżącej;- art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w zw. z art. 27 § 1 u.p.e.a. przez błędną ich wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że brak obligatoryjnych elementów zaskarżonego tytułu wykonawczego, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. i jednocześnie wskazanych we wzorze tytułu wykonawczego, nie daje podstaw do umorzenia postępowania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest niezasadna.Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej.Na wstępie podkreślić należy, że ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej, usprawiedliwione zasadą związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej podstawami, sporządzenie skargi kasacyjnej jest obwarowane przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 p.p.s.a.). Opiera się ono na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanemu prawnikowi, zapewni jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający Sądowi II instancji dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Tymczasem, przedmiotowa skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika nie zawiera właściwego przytoczenia podstaw kasacyjnych z art. 174 p.p.s.a. i tym samym nie spełnia wymogów określonych tym przepisem. Zgodnie bowiem z tym przepisem skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie określa zaś czy jej autor zarzuca Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania czy przepisów prawa materialnego. Tym niemniej niepełne wskazanie podstawy kasacyjnej przy sformułowanych zarzutach, nie dyskwalifikuje jednak skargi kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny ma obowiązek odniesienia się do zawartych w niej zarzutów. Takie stanowisko jest zgodne z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w pełnym składzie z 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09 (opubl.: ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1), w której wyjaśniono, że przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a. obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych.Zarzut naruszenia art. 33 § 2 pkt 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479; dalej: u.p.e.a.) w zw. z art. 15 § 1 u.p.e.a. przez błędną ich interpretację i przyjęcie, że upomnienie niezbędne do skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego zostało doręczone skarżącemu jest chybiony. Zdaniem skarżącej kasacyjnie nie doręczono jej upomnienia przed wydaniem w dniu 5 sierpnia 2022 r. zaskarżonego tytułu wykonawczego, "a jest to obligatoryjny element skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a., na co nie zwróciły uwagi organy rozstrzygające sprawę, jak i Sąd pierwszej instancji kontrolujący kwestionowane rozstrzygnięcie". W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny po pierwsze, wskazuje, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie odnosił się do kwestii skuteczności doręczenia skarżącej upomnienia, gdyż okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżącą. Tym samym nie sposób zarzucić Sądowi I instancji dokonanie błędnej wykładni art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a. A po drugie, z akt administracyjnych niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że upomnienie z 9 listopada 2020 r., poprzedzające wystawienie tytułu wykonawczego z 5 sierpnia 2022 r., zostało doręczone skarżącej w dniu 26 listopada 2020 r.W odniesieniu zaś do zarzutu naruszenia art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w zw. z art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. przez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że brak obligatoryjnych elementów zaskarżonego tytułu wykonawczego i jednocześnie wskazanych we wzorze tytułu wykonawczego, nie daje podstaw do umorzenia postępowania, uznać należało, że jest on bezzasadny. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zarówno Sąd I instancji jak i orzekające w sprawie organy zasadnie wyjaśniły już skarżącej, iż w sprawie nie doszło do naruszenia art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a., albowiem tytuł wykonawczy został prawidłowo wystawiony i zawiera wszystkie niezbędne elementy. Co do argumentacji podniesionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślenia wymaga, że zobowiązanym w niniejszej sprawie jest osoba fizyczna, a nie podmiot niebędący osobą fizyczną, co zaznaczono w tytule z 5 sierpnia 2022 r. przy określaniu rodzaju zobowiązanego (część A, pole 1.1.) i zasadnie wskazano na numer PESEL tego zobowiązanego, zamiast na jego NIP. Z uwagi na powyższe w sprawie prawidłowo uznano, że nie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.