Wyrok - I SA/Bd 466/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 16 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. podatek dochodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2025r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 czerwca 2025 r. nr 0401-IOD1.601.5.2025 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zaOddalono skargę. podatek dochodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2025r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 czerwca 2025 r. nr 0401-IOD1.601.5.2025 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna podatkowa
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
organ podatkowy
podatek dochodowy od osób fizycznych
kontrola administracyjna
Role w sprawie
skarżąca/podatniczka
Data orzeczenia
16 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Halina Adamczewska-Wasilewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r. określił W. K. (dalej jako: skarżący) wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok w kwocie [...]zł. Rozpoznając wniesione odwołanie Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z [...] kwietnia 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 3 października 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 306/23 oddalił wniesioną skargę. Nie zgadzając się z ww. wyrokiem skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.Następnie pismem z [...] grudnia 2024 r. na podstawie art. 240 § 1 ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: O.p.) skarżący wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z wnioskiem o wznowienie postępowania nr [...] zakończonego wydaniem ww. decyzji organu odwoławczego z dnia[...] kwietnia 2023 r. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał, że decyzja została wydana w oparciu o przepis, który został uznany za niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przez Trybunał Konstytucyjny, albowiem wyrokiem z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. P 11/24 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że: "art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226, ze zm.) w związku z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizycznew zakresie, w jakim pozbawia możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie w drodze darowizny, zwolnionej od podatku od spadków i darowizn, których amortyzację rozpoczęto i nie zakończono przed 1 stycznia 2018 r., jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku."Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z [...] lutego 2025 r. odmówił na podstawie art. 241 § 1 i § 2 pkt 2 O.p. wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z [...] kwietnia 2023 r.w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. w kwocie [...]zł.Zdaniem organu podatkowego pierwszej instancji wniosek o wznowienie postępowania został złożony przedwcześnie, co uniemożliwiło skuteczne zainicjowanie postępowania wznowieniowego w oparciu o treść art. 240 § 1 pkt 8 O.p.Rozpoznając wniesione odwołanie Dyrektor Izby Administracji Skarbowejw B. decyzją z dnia [...] czerwca 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 21 listopada 2024 r. sygn. P 11/24, na który powołał się skarżący we wniosku o wznowienie postepowania, nie został opublikowany w Dzienniku Ustaw na dzień złożenia wniosku o wznowienie postępowania, co zgodnie z art. 240 § 1 pkt 8 O.p. wyklucza możliwość wznowienia postępowania. Za chybiony organ uznał zatem zarzut naruszenia art. 190 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący aktów normatywnych musi zostać opublikowany w Dzienniku Ustaw, aby stał się podstawą do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.W związku z powyższym organ stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo ocenił, iż przedstawione przez skarżącą okoliczności nie spełniały wymogów, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 8 O.p. Zdaniem organu odwoławczego, stan faktyczny niniejszej sprawy wyklucza możliwość zastosowania przesłanki wznowienia opisanej w powołanym przepisie prawa, albowiem wniosek został złożony przedwcześnie.Odnosząc się do argumentacji skarżącego dotyczącej art. 229 O.p., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję, organ odwoławczy podkreślił, że przepis ten w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania, gdyż zakres dodatkowego postępowania obejmuje przeprowadzenie wyłącznie uzupełniającego postępowania dowodowego w stosunku do postępowania przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji.W ocenie organu w zaskarżonej decyzji przedstawiono rzeczywisty obraz przedmiotowej sprawy, który dał podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa, zgodnie z zasadą legalności i praworządności, wyrażoną w art. 120 O.p. Ponadto wbrew podnoszonym zarzutom, zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadami postępowania.W złożonej skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji zarzucając naruszenie przepisów prawa, tj. art. 240 § 1 pkt 8, art. 241 § 2 pkt 2 O.p., w zw. z art. 2, art. 190 ust. 1, ust. 2, ust. 3 i ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez ich błędną wykładnięi niezastosowanie, a w konsekwencji odmowę wznowienia postępowania prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowegow T. określonego znakiem: [...] w związku z wydaniemw dniu [...] listopada 2024 r. przez Trybunał Konstytucyjny wyroku o sygn. P 11/24.W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że nieuprawnione zaniechanie władzy wykonawczej w publikacji przedmiotowego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, nie może wpływać na brak możliwości jego zastosowania i pozbawić podatnika stosowania instrumentów prawnych, do których jest uprawniony w następstwie wadliwegoi niekonstytucyjnego uchwalonego przepisu prawa. Wyroki Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne i powszechnie obowiązujące i chociaż sentencja przedmiotowego orzeczenia nie zawiera elementu intertemporalnego, przyjąć należy, że w stosunku do osób w takiej sytuacji faktycznej jak skarżący, przepis ten od początku jego obowiązywania był niezgodny z Konstytucją i jako taki nie powinien być zastosowany. Zdaniem strony skarżącej art. 190 ust. 4 Konstytucji RP stanowi samodzielną podstawę do wzruszenia postępowań zakończonych ostateczną decyzją, a priorytetem organu podatkowego powinno być sprawne podjęcie wszelkich czynności oraz procedur, które pozwolą na usunięcie negatywnych konsekwencji, które dotknęły obywateli przez zastosowanie przepisu, który okazał się niekonstytucyjny.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczegoz punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, sąd oddala skargę (art. 151 p.p.s.a.).Kontrolując zaskarżoną decyzję, zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r.w kwocie [...]zł.Wskazać należy, że jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego jest uregulowana w art. 128 O.p. zasada trwałości decyzji ostatecznych. Zgodniez powołanym przepisem, decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w ustawach podatkowych. Omawiana zasada ogólna jest niezwykle istotna z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania demokratycznego państwa prawa. Gwarantuje ona bowiem pewność obrotu prawnego oraz stabilność skutków prawnych aktów organów administracji publicznej. Powołany przepis, ustanawiając ochronę decyzji ostatecznych, przyznaje im cechę trwałości, przy równoczesnym wyznaczeniu granic tej trwałości. Owe granice wynikają z możliwości wzruszania decyzji ostatecznych w trybach nadzwyczajnych. Jednym z takich trybów jest instytucja wznowienia postępowania, która, jako swoisty wyłom od zasady trwałości decyzji ostatecznych, musi opierać się na ustawowo określonych przesłankach wymienionych w art. 240 § 1 O.p. (zob. wyroki NSA z 29 kwietnia 2016 r. sygn. aktI FSK 137/15 i z 29 kwietnia 2016r. sygn. akt I FSK 2030/14; wyroki sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z tym, że instytucja wznowienia postępowania stanowi szczególny tryb postępowania, przesłanki jej zastosowania należy interpretować ściśle (wąsko). Nie można w takiej sytuacji przypisywać przesłankom wznowieniowym szerszego znaczenia, niż wyrażone wprost w przepisie prawa. Zasada, zgodnie z którą przesłanki wznowienia postępowania podlegają ścisłej wykładni i nie mogą być interpretowane rozszerzająco, pełni również istotną funkcję gwarancyjną z punktu widzenia zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego (art. 127 O.p.). Pozwala bowiem ograniczyć sytuacje, w których jedna sprawa będzie rozpoznawana kilkukrotnie, wyłącznie do przypadków kwalifikowanych wadliwości wskazanych m.in. w art. 240 § 1 O.p. (zob. wyrok NSA z 14 marca 2017 r. sygn. akt: I FSK 1397/15).Zainicjowanie postępowania wznowieniowego, w sensie procesowym, następuje niezaskarżalnym postanowieniem, wydanym z urzędu, bądź na wniosek strony,w przypadku stwierdzenia zaistnienia po jej stronie tzw. przesłanek wstępnych, warunkujących dopuszczalność przeprowadzenia tego rodzaju postępowania.Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwufazowe. Pierwsza faza to postępowanie wstępne, tzw. wznowieniowe. W toku tego postępowania organ podatkowy ogranicza się do badania, czy: żądanie pochodzi od strony, czy strona ma zdolność do czynności prawnych; żądanie dotyczy postępowania zakończonego decyzją lub postanowieniem; kwestionowana decyzja lub postanowienie ma charakter ostateczny; w żądaniu wskazano podstawę wznowienia oraz czy wniosek złożonow terminie, jeżeli taki termin został przewidziany przy poszczególnych przesłankach.Po sprawdzeniu, że zostały spełnione wszystkie przesłanki formalne organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania. Wówczas ono otwiera fazę postępowania określaną też jako postępowanie wznowione, w odróżnieniu od postępowania wznowieniowego (wstępnego), które toczyło się do chwili wydania wspomnianego postanowienia. Dopiero w tej fazie dopuszczalne jest badanie, czy zachodzą wskazane przez stronę podstawy wznowienia albo czy zachodzą podstawy wymienione w postanowieniu o wznowieniu postępowania z urzędu. Obok badania podstaw wznowienia, przedmiotem postępowania jest także rozstrzygnięcie istoty spraw.Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podać należy, że pismem z [...] grudnia 2024 r. (data nadania [...] grudnia 2024 r.) został złożony do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. wnioseko wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r.w kwocie [...]zł. We wniosku skarżący powołał przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 240 § 1 pkt 8 O.p., wskazując w tym względzie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. P 11/24.Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 8 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny. Wyżej wskazanym wyrokiem Trybunał Konstytucyjny orzekł, że: "Art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226, ze zm.)w związku z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. poz. 1291, ze zm.) w zakresie, w jakim pozbawia możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie w drodze darowizny, zwolnionej od podatku od spadków i darowizn, których amortyzację rozpoczęto i nie zakończono przed 1 stycznia 2018 r., jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku."Wyżej przywołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie został opublikowanyw Dzienniku Ustaw na dzień złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jak również na dzień orzekania przez organy. W tym kontekście podać należy, że w myśl art. 241§ 2 pkt 2 O.p. wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 8 lub 11 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca odpowiednio od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Sposób liczenia terminu przewidzianego w art. 241 § 2 pkt 2 O.p. wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 marca 2020 r. sygn. akt I GSK 850/17, w którym stwierdził, że przepis ten wyraźnie określa podmiot, który jest uprawniony do wystąpienia z żądaniem o wznowienie postępowania (strona postępowania), jak też termin, w jakim może on wystąpić z takim żądaniem - miesiąc od wejścia w życie orzeczenia (TK) lub publikacji sentencji orzeczenia (TSUE). Wprawdzie przepis ten nie reguluje wprost jak należy liczyć termin wystąpienia z takim żądaniem, niemniej jednak biorąc pod uwagę obowiązującą w tym zakresie regulację oraz praktykę orzeczniczą należy przyjąć, że zdarzeniem rozpoczynającym obliczanie biegu terminu miesięcznego jest dzień opublikowania wyroku TSUE w dzienniku promulgacyjnym UEi odpowiednio – wejście w życie orzeczenia TK. Zgodnie bowiem z art. 12 § 3 O.p. terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.Zdaniem tut. Sądu oznacza to, że w niniejszej sprawie początkiem biegu terminu mogło być wyłącznie wejście w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Tak więc złożenie żądania o wznowienie postępowania przed tym zdarzeniem należy uznać jako przedwczesne.W tym kontekście podać należy, że zgodnie z art. 190 Konstytucji RP:"1. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.2. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach wymienionych w art. 188 podlegają niezwłocznemu ogłoszeniu w organie urzędowym, w którym akt normatywny był ogłoszony. Jeżeli akt nie był ogłoszony, orzeczenie ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".3. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Termin ten nie może przekroczyć osiemnastu miesięcy, gdy chodzio ustawę, a gdy chodzi o inny akt normatywny - dwunastu miesięcy. W przypadku orzeczeń, które wiążą się z nakładami finansowymi nie przewidzianymi w ustawie budżetowej, Trybunał Konstytucyjny określa termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego po zapoznaniu się z opinią Rady Ministrów.4. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonychw przepisach właściwych dla danego postępowania.5. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego zapadają większością głosów."Zdaniem tut. Sądu, skoro przepisy właściwe dla danego postępowania, określające zasady i tryb wznowienia postępowania, o których mowa w art. 190 ust. 4 in fine Konstytucji RP, wiążą termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowaniaz dniem wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej i art. 272 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), to w świetle sformułowania zawartego w art. 190 ust. 3 zdanie pierwsze Konstytucji RP, należy powiązać początek biegu tego terminu z dniem ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, niezależnie od tego czy Trybunał określił inny niż dzień ogłoszenia orzeczenia, termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego (zob. wyrok NSA z dnia 26 listopada 2015 r., II FSK 2657/15).W tym miejscu warto przywołać pogląd zaprezentowany przez NSA w wyrokuz dnia 12 września 2019 r. sygn. akt II FSK 1898/17, w myśl którego:1. Art. 190 ust. 3 zd. pierwsze Konstytucji RP stanowi o dwóch odmiennych kwestiach prawnych: po pierwsze, o dacie wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz, po drugie, o dacie utraty mocy obowiązującej niekonstytucyjnego aktu normatywnego; daty te z samej ich istoty nie są tożsame.2. Datą wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jest wyłącznie dzień jego ogłoszenia, toteż termin określony w art. 241 § 2 pkt 2 O.p. rozpoczyna biegw dacie ogłoszenia tego orzeczenia.Sąd w tut. składzie ww. pogląd podziela.Mając zatem na uwadze przywołane postanowienia Konstytucji RP i Ordynacji podatkowej należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie żądanie wznowienia postępowania nastąpiło przedwcześnie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie, bowiem strona skarżąca wystąpiła z żądaniem wznowienia postępowania z powodu niezgodności ostatecznej decyzji z dnia [...] kwietnia 2023 r. z wyrokiem Trybunatu Konstytucyjnego z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. akt P 11/24. Natomiast - jak już wyżej zauważono - sentencja tego orzeczenia nie została opublikowana w Dzienniku Ustaw. Zatem termin jednego miesiąca do żądania wznowienia postępowania określony w art. 241 § 2 pkt 2 O.p. nie rozpoczął biegu, bowiem wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie został ogłoszony w Dzienniku Ustaw, a zatem nie wszedł w życie.Tym samym Sąd ocenia jako trafne stanowisko Dyrektora IAS, skarżący złożył wniosek przedwcześnie, bowiem przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia żądania, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 2 O.p. Wobec powyższego, stosownie do art. 243 § 3 O.p., organ podatkowy był zobowiązany odmówić wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r., z uwagi na niespełnienie przesłanek formalnych.Tut. Sąd dostrzega, że w wyroku z dnia 23 września 2025 r. sygn. akt P 3/25 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że: art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) rozumiany w ten sposób, że wystąpienie skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego oraz zaistnienie obowiązku jego stosowania przez wszystkie organy władzy publicznej aktualizuje się dopiero z chwilą dokonania czynności technicznej polegającej na ogłoszeniu tego wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 10, w związku z art. 173, w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.Podnieść jednak należy, że w niniejszej sprawie miesięczny termin do wniesienia żądania strony o wznowienie postępowania - liczony od wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego - wynika z art. 241 § 2 pkt 2 O.p., w zakresie którego to przepisu prawa Trybunał Konstytucyjny nie orzekł, że jest niezgodny z Konstytucją RP, a zatem przepis ten obowiązuje i należy go stosować.Z tych względów, zdaniem Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa, w tym wymienionych w skardze, a podniesione zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.Na marginesie tut. Sąd zauważa, że na decyzję z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. (utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji - Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. w kwocie [...]zł) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. WSA wyrokiemz dnia 3 października 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 306/23 ją oddalił (wyrok nieprawomocny), od którego to wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zarejestrowaną pod sygn. akt II FSK 53/24).Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, zaś kontrolowana decyzja odpowiada prawu. Z tego względu na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.. orzeczono jak w wyroku.