Postanowienie SN z 22 kwietnia 2005, sygn. II CZ 40/05
Data orzeczenia
22 kwietnia 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Antoni Górski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 kwietnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSA Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku "O.(…)"- Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. oraz
Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego "A.(…)"- Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w S.
przy uczestnictwie W. G., M. K., W. Ł., C. N., Z. T. oraz "O.(…)" - Spółki Akcyjnej w S.
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2005 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania C. N. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z
dnia 17 września 2004 r., sygn. akt II Ca (…),
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił zażalenie
uczestniczki postępowania C. N. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 czerwca 2004 r.
przyjmując, że uczestniczka postępowania nie uiściła należnego od zażalenia wpisu.
W zażaleniu uczestniczka postępowania zarzuciła naruszenie art. 113 § 1 k.p.c.
oraz art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i art. 45 ust. 2 Konstytucji. W oparciu
o te zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 17 września 2004
r. oraz wcześniej wydanych postanowień z dnia 17 maja 2004 r. i 1 kwietnia 2004 r.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
W zażaleniu skarżąca kwestionowała zasadność odrzucenia przez Sąd
Okręgowy w S. jej zażalenia, odwołując się do treści art. 380 k.p.c. i podnosząc, że
2
wcześniej wydane przez ten Sąd postanowienia, w których oddalono jej wnioski o
zwolnienie od kosztów sądowych były wadliwe i naruszały treść art. 113 § 1 k.p.c.
Postępowanie zażaleniowe stwarza istotnie możliwość poddania kontroli instancyjnej
orzeczeń, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na
rozstrzygnięcie sprawy. Środki zaskarżenia podlegają jednak rozpoznaniu przez Sąd
wyższej instancji jedynie w przypadku, gdy zostaną sporządzone w przepisanej formie.
Z treści art. 39318
k.p.c. w zw. z art. 3932
k.p.c., które miały zastosowanie w sprawie
wynika, że w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym obowiązuje
przymus adwokacki. Oznacza to, że zażalenie do Sądu Najwyższego może być
wniesione jedynie przez kwalifikowanego pełnomocnika, o ile skarżący nie należy do
osób wymienionych w art. 3932
§ 2 k.p.c. Zażalenie, które tego wymogu nie spełnia
dotknięte jest nieusuwalnym brakiem, stanowiącym przeszkodę do jego rozpoznania i
podlega z tego powodu odrzuceniu, także w przypadku przedstawienia go Sądowi
Najwyższemu (art. 39319
k.p.c. w zw. z art. 373 i 397 § 2 k.p.c.
Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 września 2004 r.
zostało podpisane przez samą uczestniczkę postępowania, co nie pozwala przyjąć, iż
spełnia ono wymóg, o którym mowa w art. 3932
§ 1 k.p.c. Dlatego też zażalenie to
podlegało odrzuceniu na mocy powołanych już wyżej przepisów.