Postanowienie - III SA/Gl 249/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 22 lipca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego. 1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu Sportowego "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 1 lipca 2024 r. nr SKO.FD/41/128/2024/10286 w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminuOdrzucono skargę. Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego. 1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu Sportowego "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 1 lipca 2024 r. nr SKO.FD/41/128/2024/10286 w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono wniosek
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
22 lipca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Adam Pawlyta
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem opatrzonym datą 26 lutego 2025 r. (nadanym listem poleconym 25 lutego 2025 r.) Klub Sportowy "[...]" w W. (dalej: skarżący; strona) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: organ odwoławczy; Kolegium) z 1 lipca 2024 r. nr SKO.FD/41/128/2024/10286 w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie skarżący przekonywał, że decyzja Kolegium oparta została na błędnych ustaleniach faktycznych i niewłaściwej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący wyjaśnił, że zrealizował zadanie pn. "Promowanie zdrowego stylu życia bez nałogów i świadomości prozdrowotnej poprzez upowszechnianie sportu przez Klub [...]", wynikające z umowy z 14 czerwca 2022 r. nr [...], na którego realizację została przyznana dotacja w wysokości 37.125,00 zł.W konsekwencji, zdaniem strony, zaskarżona decyzja narusza art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a., a także art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 81a k.p.a. Strona wnosiła o uchylenie decyzji z 1 lipca 2024 r., jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu. Wskazano, że zaskarżona decyzja Kolegium z 1 lipca 2024 r. została doręczona stronie 19 lipca 2024 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona złożyła dopiero 25 lutego 2025 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego, o czym świadczy data stempla, widoczna na kopercie. Natomiast ostatnim dniem skutecznego wniesienia skargi, w ocenie Kolegium, był dzień 19 sierpnia 2024 r. Dalej zaznaczono, że w ocenie Kolegium skarżący uchybił trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi, który wynika z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).Kolegium następnie wskazało, że dostrzega przy tym, że strona w treści złożonej skargi wskazała, że po zapoznaniu się z zaskarżoną decyzją, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o udzielenie prawa pomocy zgodnie z art. 243 p.p.s.a., zaś rozstrzygnięcie odmawiające udzielenia jej tego prawa zostało doręczone stronie 28 stycznia 2025 r., wobec czego w ocenie skarżącego przedmiotowa skarga została złożona z zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Ze stanowiskiem skarżącego Kolegium jednak nie zgodziło się. Jak następnie przekonywał organ odwoławczy wprawdzie do uchybienia terminu do złożenia skargi nie doszło z winy skarżącego, albowiem oczekiwał on na rozstrzygnięcie sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jednakże w niniejszych okolicznościach skarżący winien był wnieść o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi. Z treści art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. wynika bowiem obowiązek złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą w terminie siedmiodniowym. Powyższego obowiązku skarżący nie dopełnił. Termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął 4 lutego 2025 r., licząc od dnia wskazanego przez skarżącego jako daty odebrania rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, tj. 28 stycznia 2025 r.. Skarżący natomiast nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ww. odpowiedź organu odwoławczego na skargę została doręczona stronie 15 kwietnia 2025 r.Pismem z 22 kwietnia 2025 r. zatytułowanym jako "wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi" (nadanym 22 kwietnia 2025 r.) strona wnosiła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję SKO w Katowicach z 1 lipca 2024 r.W odpowiedzi na wniosek strony o przywrócenie terminu z 22 kwietnia 2025 r. Kolegium wnosiło o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 1 lipca 2024 r. nr SKO.FD/41.4/128/2024/10286 z uwagi na wniesienie go po upływie terminu. Argumentowano, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem 4 lutego 2025 r., licząc od dnia wskazanego przez skarżącego jako daty odebrania rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, tj. 28 stycznia 2025 r.. Skarżący natomiast wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w piśmie z 22 kwietnia 2025 r. W związku z czym Kolegium na podstawie art. 88 p.p.s.a. wnosiło o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalnego (spóźnionego).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Skarga oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlegają odrzuceniu.Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.).W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżąca domagała się rozpatrzenia przez Sąd skargi, która została złożona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 1 lipca 2024 r. nr SKO.FD/41/128/2024/10286 w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Z akt administracyjnych, na co zwrócił uwagę organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wynika, że decyzja z 1 lipca 2024 r. została uznana za skutecznie doręczoną stronie 19 lipca 2024 r., dlatego też skargę do sądu administracyjnego należało wnieść najpóźniej 19 sierpnia 2024 r.Z akt sprawy sądowej natomiast wynika, że skarga została nadana listem rejestrowym (poleconym) dopiero 25 lutego 2025 r., a zatem po upływie 30 dniowego terminu objętego dyspozycją art. 53 § 1 p.p.s.a. Upływ terminu do wniesienia środka odwoławczego (skargi) ma charakter obiektywny. Stąd złożoną skargę - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji orzeczenia.Skarżąca w treści złożonej skargi wskazała, że po zapoznaniu się z zaskarżoną decyzją z 1 lipca 2024 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o udzielenie prawa pomocy z art. 243 p.p.s.a., zaś rozstrzygnięcie odmawiające udzielenia jej tego prawa zostało doręczone 28 stycznia 2025 r. Niewątpliwie zatem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na w/w decyzję Kolegium ustała więc w dniu 28 stycznia 2025 r. dlatego też termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął 4 lutego 2025 r., licząc od dnia wskazanego przez skarżącego jako daty odebrania rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, tj. 28 stycznia 2025 r. Natomiast skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w piśmie z 22 kwietnia 2025 r. oraz po zapoznaniu się ze stanowiskiem organu odwoławczego zawartego w odpowiedzi na skargę (doręczonej stronie 15 kwietnia 2025 r.).W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.W tym stanie rzeczy Sąd uznał wniosek strony o przywrócenie terminu za niedopuszczalny z mocy ustawy i na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił go, o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia.. odrzucił go, o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia.