Wyrok - III OSK 721/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 sierpnia 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Oświata, skargi organów gminy na czynności nadzorcze. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Sławomir Wojciechowski Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Agnieszka Żak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 grudnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 401/24 w sprawie ze skargi Gminy R. na rozstrzygnięcie nadzorcze WojeOddalono skargę kasacyjną. Oświata, skargi organów gminy na czynności nadzorcze. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Sławomir Wojciechowski Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Agnieszka Żak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 grudnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 401/24 w sprawie ze skargi Gminy R. na rozstrzygnięcie nadzorcze Woje
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 sierpnia 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Kazimierz Bandarzewski
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 31 grudnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 401/24 oddalił skargę Gminy R. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia 5 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia z dnia 17 maja 2024 r., nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W.W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał w pierwszej kolejności, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia 5 lipca 2024 r., nr [...] stwierdzające – na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 z późn. zm.) zwanej dalej u.s.g. – nieważność zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia 17 maja 2024 r. w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. przy ul. [...].Oceniając przebieg postępowania Sąd uznał, że w rozpoznanej sprawie – wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze – doszło do istotnego naruszenia prawa materialnego przez organ prowadzący szkołę tj. art. 63 ust. 12 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900) zwanej dalej P.o. skutkującego koniecznością stwierdzenia nieważności zarządzenia z dnia 17 maja 2024 r. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. W tym miejscu podkreślić należy, że przy powierzeniu przez organ prowadzący szkołę stanowiska jej dyrektora, zasadą jest wyłonienie kandydata w drodze konkursu (art. 63 ust. 3 P.o.). Ustawodawca przewidział wprawdzie wyjątek w procedurze powołania dyrektora szkoły, aczkolwiek wskazał, że może on zaistnieć tylko i wyłącznie w przypadku, gdy do konkursu nie zgłosił się żaden kandydat, albo gdy w wyniku konkursu go nie wyłoniono. Dodatkowo powierzenie stanowiska w tym trybie obarczone zostało spełnieniem określonych warunków. Powierzenie może być bowiem dokonane dopiero po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej oraz po porozumieniu się w kwestii kandydata z organem sprawującym nadzór pedagogiczny. W omawianym stanie prawnym mamy zatem do czynienia z dwoma formami współdziałania organów, a mianowicie z koniecznością zasięgnięcia opinii oraz z uzyskaniem porozumienia. Oba te warunki muszą zaistnieć łącznie.W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że można zgodzić się ze stroną skarżącą, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły stanowi władczą kompetencję organu gminy wykonywaną w ramach zadania publicznego powierzonego przez ustawodawcę do realizacji przez samorząd gminy. To niemniej jednak nie można zapominać, że kurator oświaty jako organ administracji rządowej został wyposażony w kompetencję do "wyrażenia stanowiska", co do tak zgłoszonej kandydatury. Współdziałanie obu tych organów ustawodawca nazwał natomiast "porozumieniem". Oznacza to zdaniem Sądu, że musi być "zgoda obu organów" na treść projektu zarządzenia powierzającego konkretnej osobie stanowisko dyrektora szkoły. "Skoro organem powierzającym jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), to ten organ przedstawia kuratorowi oświaty propozycję powierzenia ww. stanowiska konkretnej osobie i na taką treść kurator oświaty może, ale nie musi wyrażać zgody. W ten sposób ustawodawca uzależnił powierzenie tego stanowiska od uzgodnienia z kuratorem oświaty. Okoliczność, że ustawodawca posłużył się określeniem "w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny", stanowi synonim wyrażenia "za zgodą" lub "w uzgodnieniu" (K. Bandarzewski, Wybór dyrektora gminnej szkoły podstawowej w trybie pozakonkursowym, "Przegląd Prawa Publicznego" 2021 r., nr 6, s. 84). Ww. stanowisko odnośnie wykładni art. 63 ust. 12 P.o. znalazło aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 27 września 2023 r., poz. II OSK 1992/22) i zostało podzielone przez Sąd pierwszej instancji w składzie rozpoznającym sprawę, co z kolei znalazło wyraz w treści uzasadnienia wyroku. Nieuprawnione pozostają zatem twierdzenia skargi, z których wynika, że użyte przez ustawodawcę sformułowanie "w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny" nakłada na organ prowadzący szkołę lub placówkę wyłącznie (jedynie) obowiązek poinformowania organu sprawującego nadzór pedagogiczny o zamiarze powierzenia stanowiska, co ma umożliwić mu zgłoszenie przez nadzór ewentualnych uwag, co do wymaganych przepisami kompetencji kandydata. Zgodzić się należy z Wojewodą D., że gdyby taka była intencja ustawodawcy, to wówczas użyłby sformułowania "po zaopiniowaniu przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny" zamiast "w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny".Zdaniem Sądu w konsekwencji powyższego, wbrew stanowisku Burmistrza Miasta i Gminy R., wymóg uzyskania "porozumienia organu sprawującego nadzór pedagogiczny", nie został spełniony. Wojewoda D. w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym prawidłowo zatem stwierdził, że do dnia wydania zakwestionowanego aktu powierzenia stanowiska dyrektora Zespołu nie doszło do uzgodnienia wskazywanej przez Burmistrza Miasta i Gminy R. kandydatury. Z treści pisma D. Kuratora Oświaty z dnia 24 kwietnia 2024 r. wyraźnie bowiem wynika, że po pierwsze Gmina powinna ponownie ogłosić konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. i dopiero w przypadku jego nierozstrzygnięcia rozważyć potrzebę zastosowania trybu określonego w art. 63 ust. 12 P.o., a po wtóre (i co jest istotne w sprawie), że "brak jest obecnie możliwości dokonania uzgodnienia powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Pedagogicznego w W. R. S. na okres 5 lat". Tym samym trudno przyjąć za organem prowadzącym, że "w niniejszej sprawie organ prowadzący szkołę jak i organ sprawujący nadzór pedagogiczny osiągnęli jednomyślność, zgodność stanowisk". Stanowisko wyrażone przez Burmistrza Miasta i Gminy R. w piśmie z dnia 30 kwietnia 2024 r. skierowanym do Kuratorium Oświaty, z którego wynika, że "brak zastrzeżeń D. Kuratora Oświaty do oceny spełnienia wymogów formalno-prawnych przez R.S. Burmistrz traktuje jako wypracowanie porozumienia co do powołania jej osoby na Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W." jest zatem co najmniej nieuprawnione, gdyż pozostaje w oczywistej sprzeczności ze stanowiskiem organu nadzoru pedagogicznego wyrażonym w tym zakresie w piśmie z dnia 24 kwietnia 2024 r. Czego zresztą dowodzi - wprost - nie tylko treść pisma D. Kuratora Oświaty z dnia 24 kwietnia 2024 r., lecz również treść pisma z dnia 4 czerwca 2024 r. (DW.544.2.2024) kierowanego do Wojewody D., w którym organ ten poinformował o nieprawidłowych działaniach Burmistrza Miasta i Gminy R. dotyczących powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. (czyli braku porozumienia w tym zakresie).Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że analiza materiału dowodowego w sprawie, w tym w szczególności korespondencji pomiędzy organem prowadzącym Zespół a D. Kuratorem Oświaty prowadzi do jednoznacznego wniosku, że akt powierzenia stanowiska dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. został wydany bez uzyskania (uprzedniego) porozumienia (zgody) z organem sprawującym nadzór pedagogiczny. Tym samym, trafnie uznał Wojewoda D., że wydając ten akt, Burmistrz Miasta i Gminy R. dopuścił się istotnego naruszenia art. 63 ust. 12 P.o., co z kolei uzasadniało stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.g. Tym samym zarzuty skargi – w tym zakresie oraz wskazujące na naruszenie art. 7, 10, 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) zwanej dalej K.p.a. z uwagi na nieprawidłowe (błędne) ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez "uznanie, że pomiędzy organem prowadzącym, a organem nadzoru pedagogicznego nie doszło do porozumienia w zakresie powierzenia stanowiska dyrektora" – należało uznać za bezzasadne.W niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie mógł również odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia art. 91 ust. 5 u.s.g. w związku z art. 61 § 1 i § 4 K.p.a. Rację ma bowiem Wojewoda D. podnosząc, iż postępowanie nadzorcze nie jest klasycznym postępowaniem administracyjnym gdyż - stosownie do treści art. 91 ust. 5 u.s.g. - w postępowaniu nadzorczym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio. Postępowanie nadzorcze ma szczególny charakter, ponieważ nie jest postępowaniem administracyjnym w indywidualnej sprawie, a przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego nie jest werdykt w sprawie indywidualnej z zakresu administracji, lecz orzeczenie o zgodności lub sprzeczności z prawem uchwał lub zarządzeń organów gminy. Stosowanie odpowiednio przepisów kodeksu postępowania administracyjnego należy rozumieć jako unormowanie pomocnicze wszędzie tam, gdzie ustawa o samorządzie gminnym nie normuje cech rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasad i trybu postępowania nadzorczego. Z treści art. art. 91 ust. 5 u.s.g. w zw. z art. 61 § 1 i 4 K.p.a. wynika obowiązek zawiadomienia Gminy o wszczęciu postępowania, to jednak zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych nie tylko nieprawidłowe lub zbyt późne zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego, ale nawet jego brak nie decyduje o prawidłowości samego rozstrzygnięcia nadzorczego. Dlatego też choć (jak wynika z akt sprawy) organ nadzoru nie zawiadomił Burmistrz Miasta i Gminy R. o wszczęciu postępowania nadzorczego, to jednak podnieść należy, że uwzględnienie tego rodzaju zarzutu jako podstawy do uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego byłoby możliwe pod warunkiem wykazania w skardze istotnego wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Skoro zatem (jak wynika z treści skargi) poza sformułowaniem tego zarzutu nie wykazano tego rodzaju wpływu, to również zarzut ten należało uznać za bezzasadny.Reasumując, w toku dokonanej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd pierwszej instancji nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które by dawało podstawę do uwzględnienia skargi.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina R., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a. w związku z art. 63 ust. 12 P.o. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten wymaga wyrażenia "zgody obu organów" na treść projektu zarządzenia powierzającego konkretnej osobie stanowisko dyrektora szkoły, podczas gdy z treści tego przepisu taki wniosek nie wynika, a stanowisko D. Kuratora Oświaty z dnia 24 kwietnia 2024 r. nr [...] - wobec braku negatywnej oceny kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W.:- stanowiło czynności uzgadniające kandydaturę na stanowisko, tym samym doszło do porozumienia z organem sprawującym nadzór pedagogiczny w zakresie powierzenia tego stanowiska, a organ nadzoru pedagogicznego na każdym etapie postępowania dysponując kompletem dokumentów dotyczących stażu, kwalifikacji, umiejętności, wykształcenia oraz oceny pracy kandydatki, nie wniósł zastrzeżeń do kandydatury R. S.;2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 174 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 91 ust. 2 i ust. 5 u.s.g. w związku z art. 61 § 4 K.p.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego przez Wojewodę D. nie uniemożliwiał Burmistrzowi Miasta i Gminy R. wypowiedzenia się w sprawie i nie miała wpływu na wydane rozstrzygniecie nadzorcze.W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w całości i uwzględnienie skargi, względnie uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.Pismem procesowym uzupełniającym skargę kasacyjną Gmina R. wniosła o przeprowadzenie rozprawy.W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sadem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w tej sprawie nie zaistniała.Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stosownie do treści art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.Skarga kasacyjna jest niezasadna.Nie jest uzasadniony zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji prawa materialnego poprzez dokonanie niewłaściwej wykładni art. 63 ust. 12 P.o. polegającej na przyjęciu, że przepis ten wymaga wyrażenia "zgody obu organów" na treść projektu zarządzenia powierzającego konkretnej osobie stanowisko dyrektora szkoły, podczas gdy z treści tego przepisu taki wniosek nie wynika, a stanowisko D. Kuratora Oświaty z dnia 24 kwietnia 2024 r. nr [...] - wobec braku negatywnej oceny kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. należy ocenić jako czynność uzgadniającą kandydaturę na to stanowisko, a tym samym doszło do porozumienia z organem sprawującym nadzór pedagogiczny w zakresie powierzenia tego stanowiska.Zgodnie z art. 63 ust. 12 P.o. w przypadku, gdy do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. Przepis ten reguluje dwie odrębne formy współdziałania: zasięgnięcie opinii oraz uzyskanie porozumienia. Obie te formy muszą zaistnieć łącznie. Nie budzi żadnej wątpliwości, że powierzenie danej osobie stanowiska dyrektora szkoły stanowi władczą kompetencję organu gminy wykonywaną w ramach zadania publicznego. Kurator oświaty jako organ administracji rządowej został wyposażony w kompetencję do wyrażenia stanowiska co do zgłoszonej kandydatury. Współdziałanie obu tych organów ustawodawca nazwał mianem "porozumienia", a nie podjęcia innej czynności i to w sposób dorozumiany poprzez np. brak wniesienia sprzeciwu. Oznacza to, że musi być zgoda obu organów na treść projektu zarządzenia powierzającego konkretnej osobie stanowisko dyrektora szkoły. Okoliczność, że ustawodawca posłużył się określeniem "w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny" stanowi synonim wyrażenia "za zgodą" lub w "w uzgodnieniu" (tak NSA w wyroku z 27 września 2023 r. sygn. akt III OSK 1992/22, w wyroku z 27 września 2023 r. sygn. akt III OSK 1993/22 i w wyroku z dnia 23 kwietnia 2024 r. sygn. akt III OSK 1556/23).Trafnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zwrot "w porozumieniu" nie może być interpretowany jako forma dorozumianego uzgodnienia przez organ nadzoru pedagogicznego lub braku zanegowania przez ten organ wniosku organu gminy co do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły. Wydanie zarządzenia o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły danej osobie wymaga wprost uprzedniego uzgodnienia takiej kandydatury przez obie strony, tj. organ wykonawczy gminy i organ nadzoru pedagogicznego. Osiągnięcie porozumienia przez te organy nie jest jednostronną czynnością prawną i nie można uznać, że brak uzgodnienia stanowi w istocie aprobatę ze strony organu nadzoru pedagogicznego.Współdziałanie organów "w porozumieniu" nie oznacza jedynie wyrażania opinii przez jeden z tych organów. Byłoby to nie tylko sprzeczne z wykładnią językową (gramatyczną) art. 63 ust. 12 P.o., który to przepis reguluje zarówno współdziałanie w formie porozumienia, jak i wyrażanie opinii, ale także byłoby nie do pogodzenia z celem tego przepisu. Art. 63 ust. 12 P.o. reguluje szczególny tryb powierzenia danej osobie stanowiska dyrektora szkoły. W trybie podstawowym uregulowanym w szczególności w art. 63 ust. 10 i ust. 14-16 P.o. kandydata na dyrektora szkoły wybiera komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu. W skład takiej komisji wchodzą, m.in. trzej przedstawiciele organu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz trzej przedstawiciele organu sprawującego nadzór pedagogiczny (art. 63 ust. 14 pkt 1 lit. a i b P.o.). Tym samym skoro przedstawiciele kuratora oświaty (jako organu nadzoru pedagogicznego) mają zapewniony współudział w wybieraniu kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, to także w trybie pozakonkursowym należy zapewnić udział organu nadzoru pedagogicznego, który w tym zakresie polega na uzyskaniu porozumienia przez oba organy. Należy też stwierdzić, że skoro dyrektor szkoły stosownie do art. 68 ust. 1 pkt 2 P.o. sprawuje nadzór pedagogiczny w szkole, to kurator oświaty jako organ nadzoru pedagogicznego powinien mieć możliwość oceny danego kandydata w zakresie m.in. posiadania uprawnień do sprawowania takiego nadzoru. Gdyby kurator oświaty wydawał na podstawie art. 63 ust. 12 P.o. jedynie opinię, to wówczas w istocie sam organ wykonawczy gminy powoływałby dyrektora szkoły. Takiego trybu nie zna ustawa Prawo oświatowe.Ponadto, co wynika z akt sprawy, D. Kurator Oświaty pismem z dnia 24 kwietnia 2024 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia 8 kwietnia 2024 r. w sprawie uzgodnienia powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. R. S. wprost odmówił dokonania uzgodnienia, co oznacza, że nie doszło do zawarcia porozumienia między ww. Kuratorem Oświaty a ww. Burmistrzem w zakresie powierzenia w trybie art. 63 ust. 12 P.o. ww. osobie stanowiska dyrektora ww. Zespołu. Nie można również uznać, że art. 63 ust. 12 P.o. zawiera tryb "wypracowywania porozumienia" polegający na tym, że milczenie kuratora oświaty oznacza zawarcie porozumienia. Tylko wprost wyrażona akceptacja przez obie strony (tj. organ wykonawczy gminy i organ nadzoru pedagogicznego) na daną kandydaturę oznacza spełnienie przesłanki wynikającej z powołanego art. 63 ust. 12 P.o.Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro w tej sprawie trafnie organ nadzoru stwierdził w drodze aktu nadzoru brak uzgodnienia kandydatury danej osoby na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. przy ul. [...], to wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę na to rozstrzygnięcie nadzorcze jest prawidłowy.Nie jest także zasadny drugi zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Sąd pierwszej instancji prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 91 ust. 2 i ust. 5 u.s.g. w związku z art. 61 § 4 K.p.a. polegającej na przyjęciu, że brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego przez Wojewodę D. nie uniemożliwiał Burmistrzowi Miasta i Gminy R. wypowiedzenia się w sprawie i nie miał wpływu na wydane rozstrzygniecie nadzorcze.Jak wynika z akt sprawy organ nadzoru (Wojewoda D.) po otrzymaniu unieważnionego zarządzenia pismem z dnia 12 czerwca 2024 r. w trakcie postępowania nadzorczego zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy R. o ustosunkowanie się do kwestii dotyczących braku porozumienia z D. Kuratorem Oświaty co do powierzenia stanowiska Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. R. S. Wyjaśnień w tym zakresie udzielił ww. Burmistrz pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. Tym samym nie zaistniała w tej sprawie sytuacja braku wiedzy po stronie Burmistrza Miasta i Gminy R. co do wszczęcia postępowania nadzorczego w zakresie oceny legalności zarządzenia nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w W. Wprawdzie takie zarządzenia nie są obligatoryjnie przekazywane organowi nadzoru do zbadania ich zgodności z prawem, tym niemniej zawsze organ nadzoru może uczynić je przedmiotem swojej oceny. Przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie znają innej procedury nadzorczej niż tak, zgodnie z którą z chwilą otrzymania uchwały lub zarządzenia organu gminy rozpoczyna bieg 30-dniowy termin postępowania nadzorczego i w jego ramach stosując odpowiednio art. 61 § 4 K.p.a. w związku z art. 91 ust. 5 u.s.g. organ ten zawiadamia właściwy organ o takim postępowaniu po to, aby umożliwić temu organowi udzielenia wyjaśnień lub przekazania dowodów mogących mieć znaczenie dla oceny zgodności z prawem ocenianego aktu. Wbrew stanowisku strony skarżącej kasacyjnie Burmistrz Miasta i Gminy R. nie tylko miał możliwość wypowiedzenia się co do zasadniczej przesłanki skutkującej unieważnieniem przedmiotowego zarządzenia, ale aktywnie w tym postępowaniu uczestniczył i przekazał swoje stanowisko wraz z wyjaśnieniami i wykładnią art. 63 ust. 12 P.o. organowi nadzoru.Art. 91 ust. 2 u.s.g. dotyczy uprawnienia organu nadzoru do wstrzymania wykonywania nadzorowanego aktu i ten przepis nie był w tej sprawie stosowany. Tym samym zarzut jego naruszenia nie jest zasadny.Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że skoro skarga kasacyjna okazała się niezasadna, to Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. ją oddalił.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. Koszty te obejmują wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).. Koszty te obejmują wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).