Postanowienie - II SA/Kr 22/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 20 marca 2026
Teza
Odrzucono sprzeciw od decyzji. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A. B. M. S., M. C., W. G., W. Ł. oraz W. S. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 18 listopada 2025 r. nr WI-I.7840.15.41.2025.EU w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) odrzucić sprzeciw A. B. 2) odrzucićOdrzucono sprzeciw od decyzji. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A. B. M. S., M. C., W. G., W. Ł. oraz W. S. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 18 listopada 2025 r. nr WI-I.7840.15.41.2025.EU w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) odrzucić sprzeciw A. B. 2) odrzucić
Data orzeczenia
20 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Paweł Darmoń
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw od decyzji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 18 listopada 2025 r. nr WI-I.7840.15.41.2025.EU Wojewoda Małopolski, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, uchylił decyzję Starosty Tatrzańskiego z dnia 21 maja 2025 r. nr AB.6740.500.2024.JM odmawiającą zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn.: Budowa budynku usługowego świadczącego usługi hotelarstwa z dwoma segmentami nadziemnymi (segment A i B) i wspólnym garażem podziemnym wraz z instalacjami wewnętrznymi (wod.-kan., hydrantowa, gaz, c.o., klimatyzacja, wentylacja mechaniczna wywiewna i naw-wyw, eklektyczna, teletechniczna) i wewnętrznymi na zewnątrz (wodna, hydrantowa, kanalizacja deszczowa z odwodnieniem, gazowa, klimatyzacja, elektryczna i teletechniczna), zbiornikiem retencyjnym na wodę deszczową, zbiornikiem przeciwpożarowym dla instalacji hydrantowej wew. i zewn., rozbiórkami istniejących zabudowań i likwidacjami infrastruktury technicznej, przebudową i rozbudową wraz z zarurowaniem rowu, murami oporowymi, zagospodarowaniem terenu, wewnętrznym układem drogowym z miejscami postojowymi oraz infrastrukturą techniczną, przy ul. [...]; adres zamierzenia: dz. ewid. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr[...], jedn. ewid. [...] Z. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja organu II instancji została doręczona: M. S. w dniu 28 listopada 2025 r., M. C. w dniu 28 listopada 2025 r., W. G. w dniu 28 listopada 2025 r., W. S. w dniu 28 listopada 2025 r. oraz W. Ł. w dniu 2 grudnia 2025 r.W dniu 17 grudnia 2025 r. (data prezentaty organu) A. B., M. S., M. C., W. G., W. Ł. oraz W. S. wnieśli sprzeciw od powyższej decyzji Wojewody Małopolskiego.Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2026 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych sprzeciwu od decyzji, poprzez podanie swoich numerów PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Dodatkowo A. B. została wezwana do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, poprzez określenie naruszenia prawa lub jej interesu prawnego zaskarżoną decyzją – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.W odpowiedzi skarżący w pismach z dnia 30 stycznia 2026 r. podali swoje numery PESEL. A. B. nie wyjaśniła jednak jakie jej prawo lub interes prawny zostały naruszone zaskarżoną decyzją.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei art. 64c § 1 p.p.s.a. stanowi, że sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji.W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten stosuje się, zgodnie z powołanym powyżej art. 64b § 1 p.p.s.a, odpowiednio do sprzeciwów od decyzji.Istotą interesu prawnego jest związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako jego podstawę i z której można wywodzić swoje uprawnienia. W judykaturze podkreśla się aktualność interesu prawnego, istniejącego obiektywnie w dniu wejścia w życie zaskarżonego aktu, bądź najpóźniej w chwili złożenia skargi (lub sprzeciwu od decyzji). Interes prawny powinien być indywidualny, własny, bezpośredni i skonkretyzowany, wynikający z określonego przepisu prawa materialnego oraz odnosić się wprost do podmiotu kwestionującego zaskarżony akt. Interes prawny, którego istnienie umożliwia przyznanie legitymacji skargowej, powinien bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu wnoszącego skargę lub sprzeciw od decyzji. Oznacza to, że stronie skarżącej powinno przysługiwać konkretne prawo podmiotowe o charakterze prywatnoprawnym, bądź publicznoprawnym, wynikające z przepisów prawa materialnego, które najpóźniej w dniu wniesienia skargi / sprzeciwu od decyzji zostało naruszone zaskarżonym aktem. Jak jednolicie przyjmuje się w judykaturze skarżący wnosząc skargę / sprzeciw od decyzji musi wykazać, że zaskarżony akt lub czynność naruszając prawo jednocześnie negatywnie wpływa na jego sytuację prawną, np. pozbawia go pewnych uprawnień, czy też uniemożliwia ich realizację.W niniejszej sprawie jedną z osób, które wniosły sprzeciw od zaskarżonej decyzji była A. B. Z akt sprawy nie wynika jednak by była ona stroną postępowania administracyjnego toczącego się najpierw przed Starostą Tatrzańskim, a następnie przed Wojewodą Małopolskim. Na wezwanie referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2026 r. o wskazanie interesu prawnego naruszonego zaskarżoną ustawą A. B. również nie udzieliła odpowiedzi.Mając zatem na względzie, że skarżąca A. B. nie wykazała, że zaskarżona decyzja narusza jej interes prawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił jej sprzeciw od decyzji, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzeczono – jak w pkt 1 postanowienia.Jeżeli natomiast chodzi o sprzeciwy od decyzji pozostałych skarżących, to stwierdzić należy, że zostały one wniesione z uchybieniem przewidzianego do tego terminu, tj. 14 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona M. S., M. C., W. G. i W. S. w dniu 28 listopada 2025 r., a W. Ł. w dniu 2 grudnia 2025 r. Termin do wniesienia sprzeciwów od decyzji dla M. S., M. C., W. G. i W. S. upływał zatem w dniu 12 grudnia 2025 r., a dla W. Ł. w dniu 16 grudnia 2025 r. Tymczasem sprzeciw od decyzji skarżący wnieśli w dniu 17 grudnia 2025 r. (data prezentaty organu), a więc po terminie.W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzeczono – jak w pkt 2 postanowienia.O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 3 postanowienia.. – jak w pkt 3 postanowienia.