Postanowienie SN z 22 czerwca 2005, sygn. III CZP 36/05
Data orzeczenia
22 czerwca 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Iwona Koper
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 czerwca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
w sprawie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu
Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego "R.(…)" S.A. w R.
na skutek zażalenia z dnia 20 września 2004 r. wierzyciela "D.(…)"
sp. z o.o. i "C.(…)" sp. j. -
na postanowienie Sędziego Komisarza w przedmiocie odrzucenia zażalenia wierzyciela
"D.(…)" sp. z o.o. i "C.(…)" sp. j. - z dnia 28 października 2004 r. po rozstrzygnięciu w
Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 22 czerwca 2005 r., zagadnienia
prawnego przedstawionego przez Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 28
stycznia 2005 r., sygn. akt V GUk (…):
"Czy na postanowienie Sędziego - Komisarza o odrzuceniu zażalenia przysługuje
zażalenie?"
odmawia podjęcia uchwały.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r. Sąd Rejonowy w R. Wydział V
Gospodarczy przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu następujące
zagadnienie: „czy na postanowienie Sędziego - Komisarza o odrzuceniu zażalenia
przysługuje zażalenie”.
2
Orzeczeniem, od którego zażalenie jako niedopuszczalne zostało w sprawie
odrzucone, było postanowienie Sędziego Komisarza z dnia 25 sierpnia 2004 r.
odmawiające wierzycielowi zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zagadnienie prawne stanowiące przedmiot pytania prawnego musi budzić
poważne wątpliwości i pozostawać w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem sprawy
(por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 26 lutego 1975 r., I PR 31/75,
OSNCP 1975, nr 12, poz. 176). Wprawdzie z treści art. 390 k.p.c. wprost nie wynika, czy
chodzi tu o problem całkowicie nowy nie rozwiązany w piśmiennictwie, bądź w
judykaturze, czy też tylko o to, że sąd drugiej instancji ma rzeczywiście wątpliwości co
do sposobu rozstrzygnięcia (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 1998 r.
III CZP 24/98 niepubl.), niemniej już na podstawie uzasadnienia postanowienia nie
można przyjąć, aby zachodziła ta przesłanka zarówno w ścisłym jak i szerszym
znaczeniu. Sam bowiem Sąd Rejonowy, działając w sprawie jako odwoławczy,
przedstawił jak jednolicie w literaturze rozwiązane jest przedstawione zagadnienie.
Dodać się godzi, że pytanie prawne zostało ujęte zbyt szeroko, albowiem dla
rozstrzygnięcia sprawy ma tylko znaczenie odpowiedź na pytanie: czy na postanowienie
sędziego komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odmowie zwolnienia od
kosztów sądowych przysługuje zażalenie.
Sądowi Rejonowemu nie były jeszcze znane, co jest zresztą zrozumiałe jeśli
wziąć pod uwagę datę przedstawienia zagadnienia następujące uchwały Sądu
Najwyższego: z dnia 5 lutego 2004 r., III CZP 111/03 OSNC 2005, nr 4, poz. 62 i z dnia
2 marca 2005 r. III CZP 9/04 (dotychczas niepublikowana). W tej ostatniej wyjaśnione
zostało, że na postanowienie sędziego – komisarza o odrzuceniu zażalenia na
postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych,
przysługuje zażalenie.
Z tych względów należało odmówić podjęcia uchwały.