Wyrok - III SAB/Wr 30/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 16 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę w całości. Przewlekłość postępowania, Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w Ł. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Zgorzeleckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu zwrotu dotacji oświatowej odOddalono skargę w całości. Przewlekłość postępowania, Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w Ł. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Zgorzeleckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu zwrotu dotacji oświatowej od
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa cywilna
Kwota główna
424.806,16 zł · składnik roszczenia z pożyczki
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
16 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Anetta Chołuj
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. C. Sp. z o.o. dalej: (strona skarżąca, Spółka) działając jako organ prowadzący Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych Z. w Z.1 oraz Policealną Szkołę C. w Z.1 wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Zgorzeleckiego (dalej: Starosta, organ I instancji, organ) w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nadpłaty żądając:1) stwierdzenia, iż bezczynność miała bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;2) stosownie do art. 149 §1 pkt b ppsa stwierdzenia nadpłaty przysługującej do zwrotu na rzecz Spółki od Starostwa Powiatowego w Zgorzelcu w kwocie 1 022 682,47 zł (słownie: jeden milion dwadzieścia dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt dwa złote 47/100) wraz z oprocentowaniem w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę o których mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, pobieranych od zaległości podatkowych od dnia powstania nadpłaty, tj. od 25 listopada 2022r. do dnia zapłaty;Ewentualnie:3) nakazania organowi rozpoznania wniosku w terminie 7 dni;4) zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanychStrona skarżąca podkreśliła, że w niniejszej sprawie postępowanie było zainicjowane wnioskiem z 23 grudnia 2023 r., w związku wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 960/22. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty nie miało charakteru skomplikowanego ani wymagającego prowadzenia postępowania wyjaśniającego na szeroką skalę, wobec czego wniosek powinien był zostać rozpoznany niezwłocznie. Pismem z 21 stycznia 2025 r. strona wniosła ponaglenie w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Skarga jest bezzasadna.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz.935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Pojęcie "bezczynność" zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.: "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1". Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych są zgodne, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej (wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia, czy i w jakim stopniu do nieterminowości działania organu przyczyniła się sama strona.Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 12 § 1 i § 2 k.p.a., jest zasada jego szybkości. Istota tej zasady sprowadza się do konstatacji, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie nie tylko wnikliwie ale i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zwłaszcza sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji czy wyjaśnień. Wskazać należy, że art. 35 § 1-3 k.p.a. stanowi rozwinięcie w/w zasady, zobowiązując organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wymaga zaakcentowania, że – zgodnie z powołanym przepisem - niezwłocznie winny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca a sprawy szczególnie skomplikowanej, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podkreślić trzeba, że w myśl art. 35 § 5 k.p.a., do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony lub przyczyn niezależnych od organu.O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).Z kolei pojęcie przewlekłości postępowania zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – dalej: k.p.a.): "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy". Także i w tym kontekście uwzględnić więc trzeba, że - w myśl art. 12 k.p.a. - organy administracji mają działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami do jej załatwienia.W orzecznictwie przyjmuje się, że przewlekłość postępowania należy traktować jako stan sprawy, którego zaistnienie sąd ocenia bez względu na to, czy organ wydał finalną decyzję, gdyż jest ona zjawiskiem (sytuacją) niezmiennym, co najwyżej stopniowalnym. Stąd z przewlekłością postępowania mamy do czynienia, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie a podejmowane przez niego działania nie charakteryzują się koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. O przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Przewlekłość postępowania zachodzi zatem, gdy jest ono długotrwałe, prowadzone rozwlekle i trwa ponad konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do finalnego rozstrzygnięcia. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być przy tym jednak na podstawie zarówno analizy charakteru podejmowanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Pojęcie przewlekłości postępowania obejmować będzie więc opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. W efekcie, w sprawach o skomplikowanym stanie faktycznym, w których zachodzi konieczność przeprowadzenia wielu dowodów, obowiązkiem organu jest sprawne, co nie oznacza, że zawsze szybkie, prowadzenie postępowania dowodowego, zmierzające do ustalenia stanu faktycznego pozwalającego na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 marca 2013 r. (II OSK 34/13), stwierdził, że pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.Można zatem stwierdzić, że z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia nie tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności, ale również wówczas, gdy podejmuje nieefektywne działania, które nie zmierzają do zebrania niezbędnego materiału dowodowego, nie wyjaśniają istotnych okoliczności i nie prowadzą do zakończenia postępowania. Ponadto wtedy, gdy między poszczególnymi czynnościami organu występują nieusprawiedliwione okresy przerw, które w sumie prowadzą do znaczącego i nieakceptowanego z punktu widzenia zasad ekonomiki procesowej wydłużenia czasu trwania postępowania.Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd uznał, że podniesione w skardze zarzuty bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania nie znajdowały oparcia a w sekwencji czynności podejmowanych w niniejszej sprawie, mającej odzwierciedlenie w aktach administracyjnych.Jak wynika z akt organu, decyzją z dnia 12 lutego 2018 r. nr 1/2018 Starosta zobowiązał C. Sp. z o.o., jako, do zwrotu do budżetu Powiatu Zgorzeleckiego dotacji oświatowej za lata 2014-2016, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Decyzją z dnia 30 września 2022 r. nr SKO/41/FP-4/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze (dalej: SKO, organ odwoławczy, Kolegium) utrzymało ww. decyzję Starosty. W wyniku wszczęcia egzekucji administracyjnej wobec należności wynikających z tej decyzji w dniu 30 sierpnia 2023 r. na rachunek dochodów Starostwa Powiatowego w Zgorzelcu wpłynęła kwota 997.998,30 zł, która zgodnie z dyspozycją organu egzekucyjnego została przez wierzyciela zaliczona:- na poczet należności głównej w kwocie 573.176.14 zł,- na poczet odsetek w kwocie 424.806,16 zł,- na poczet kosztów upomnienia w kwocie 16,00 zł.Sprawa zarzutów wniesionych na postępowanie egzekucyjne, do dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie, nie została rozpoznana. Natomiast wyrokiem z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 960/22 tutejszy Sąd uchylił zaskarżoną przez Spółkę decyzję SKO z 30 września 2022 r. wskazując, że bieg terminu przedawnienia należności z tytułu zwrotu do budżetu Powiatu Zgorzeleckiego dotacji oświatowej za lata 2014-2016 upłynął odpowiednio z dniem 31 grudnia 2019, 31 grudnia 2020, 31 grudnia 2021. Sąd ocenił również, że w sprawie nie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 2 o.p. Ponieważ jednak organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie wypowiedział się co do tego, czy w sprawie zachodziły inne okoliczności mogące mieć wpływ na bieg terminu przedawnienia, Sąd nakazał SKO, by przy ponownym rozpoznaniu wskazano również, czy nie zaistniały inne przesłanki zawieszające czy też przerywające bieg terminu przedawnienia.Pismem z dnia 23 grudnia 2023 r. (wpływ do organu 27 grudnia 2023 r.) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o stwierdzenie nadpłaty i zapłatę na rzecz Spółki kwoty 1.022.682,47 zł wraz z oprocentowaniem w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej pobieranych od zaległości podatkowych od dnia powstania nadpłaty, tj. 25 listopada 2022 r., tj. od dnia zajęcia przedmiotowej należności w ramach postępowania egzekucyjnego toczącego się przed Naczelnikiem I Urzędu Skarbowego Łódź Górna, prowadzonego w związku z tytułem wykonawczym, wystawionym przez Starostę Zgorzeleckiego.Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2024 r. nr BF.3162.4.2024 Starosta zawiadomił pełnomocnika strony skarżącej o niemożności załatwienia sprawy w terminie, z uwagi na to, że do publicznej wiadomości nie podano informacji o prawomocności wyroku WSA o sygn. akt III SA/Wr 960/22. Jednocześnie jako nowy termin zakończenia postępowania organ wskazał datę 26 lutego 2024 r. Równolegle pismem z dnia 9 stycznia 2024 r. nr [...] Starosta zwrócił się do SKO o sporządzenie i doręczenie kopii w/w wyroku oraz udzielenie informacji, czy SKO w Jeleniej Górze złożyło skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku WSA. W odpowiedzi w dniu 25.01.2024 r. wpłynęło do organu pismo SKO z informacją, że po analizie pisemnego uzasadnienia ww. wyroku WSA, biorąc pod uwagę orzecznictwo sądów administracyjnych, SKO doszło do przekonania o niezaskarżaniu tego orzeczenia skargą kasacyjną. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy wpłynął do SKO 7 marca 2024 r.Na podstawie otrzymanych informacji Starosta Zgorzelecki postanowieniem z dnia 26 lutego 2024 r. nr BF.3162.4.2024.4 zawiesił wszczęte na wniosek Spółki postępowanie podatkowe w przedmiocie stwierdzenia omawianej powyżej nadpłaty, uznając, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione było od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd – w tym przypadku od wydania decyzji przez organ odwoławczy.Pismem z 12 kwietnia 2024 r. Kolegium zwróciło się do Starosty o informację, w czy w sprawie określenia obowiązku zwrotu przez Spółkę do budżetu Powiatu Zgorzeleckiego dotacji oświatowej za lata 2014, 2015 i 2016 miały miejsce jakieś okoliczności powodujące przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Starosta w odpowiedzi z 10 maja 2024 r. poinformował organ odwoławczy o zapadłych orzeczeniach w postępowaniach karnych i dochodzeniach związanych z przekazaniem Spółce dotacji. Po przeanalizowaniu okoliczności mogących potencjalnie mieć wpływ na bieg terminu przedawnienia SKO decyzją nr SKO.FP/41/1/24 z 27 maja 2024 r. uchyliło w całości decyzję Starosty nr 1/2018 z 12 lutego 2018 r. i umorzyło w całości postepowanie organu I instancji.Pismem z 10 czerwca 2024 r. Spółka wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie nadpłaty. W związku z tym, że na postanowienie Starosty o zawieszeniu tego postępowania wniesione zostało przez stronę skarżąca zażalenie, SKO postanowieniem z dnia 19 czerwca 2024 r. nr SKO.FP/41/2/2024 SKO uchyliło postanowienie Starosty, gdyż w dniu orzekania organu odwoławczego, tj. 19.06.2024 r., w obrocie prawnym znajdowała się już decyzja nr SKO.FP/41/1/24 z 27.05.2024 r., uchylająca w całości decyzję Starosty Zgorzeleckiego nr 1/2018 z dnia 12.02.2018 r. Tym samym w dacie podejmowania postanowienia przez SKO nie istniała już przesłanka do zawieszenie z urzędu postępowania podatkowego. Postanowienie doręczono do organu I instancji 20 czerwca 2024 r.Zawiadomieniem z dnia 28 czerwca Starosta poinformował organ egzekucyjny o zaistnieniu przesłanki do umorzenia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] r. z 8 czerwca 2023 r. Starosta jednocześnie podjął zawieszone uprzednio postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty kwoty 1.022.682,47 zł, z tytułu zwrotu do budżetu Powiatu Zgorzeleckiego dotacji oświatowej za lata 2014, 2015, 2016. W dniu 27 czerwca 2024 r. nr [...] poinformowano pełnomocnika strony skarżącej o wyznaczeniu 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się na temat materiału dowodowego zebranego w sprawie. W odpowiedzi pismem z dnia 4 lipca 2024 r. pełnomocnik Spółki przedłożył jako dowód w sprawie: 1/ historię rachunku bankowego prowadzonego w Banku A.1 S.A. o numerze [...] z dnia 25.11.2022 r. - obciążenie na kwotę 415.696,05 zł dokonane przez Pierwszy Urząd Skarbowy Łódź-Górna,2/ historię rachunku bankowego prowadzonego w Banku A.1 S.A. o numerze [...] z dnia 25.11.2022 r. - obciążenie na kwotę 606.986,42 zł dokonane przez Pierwszy Urząd Skarbowy Łódź-Górna,3/ Zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia 24.08.2023 r. nr [...],4/ Tytuł wykonawczy Starosty Powiatu Zgorzeleckiego nr [...] z dnia 08.08.2023 r. - odpis dla Zobowiązanego,5/ Skan koperty nadanej przez niewiadomego nadawcę (skan nieczytelny) dot. listu poleconego za zwrotnym potwierdzeniem odbioru nr [...] z adnotacją "Wpłynęło 31.SIER.2023".W dniu 22 lipca 2024 r. Starosta wydał decyzję nr 3/2024 sygn. BF.3162.4.2024.6, od której Spółka wniosła odwołanie pismem z dnia 19 sierpnia 2024 r. Następnie decyzją z dnia 21.11.2024 r. nr SKO.FP/41/10/24 SKO uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja wpłynęła do organu I instancji w dniu 29 listopada 2024 r.Po przeprowadzeniu ponownie postępowania w sprawie organ I instancji pismem z dnia 21 stycznia 2025 r. wszczął postępowanie w przedmiocie nadpłaty powiadomił stronę o możliwości zapoznania się z treścią akt sprawy, a w dniu 6 lutego 2025 r. wydał decyzję nr 1/2025 określająca nadpłatę.Przedstawiony wyżej tok postępowania w sprawie wskazuje, że organ I instancji konsekwentnie i bez naruszenia terminów wskazanych w przepisach art. 35 k.p.a. terminów podejmował działania od momentu wpłynięcia wniosku Spółki o zwrot nadpłaty powstałej w wyniku przekazanych na konto organu kwot zwrotu dotacji, objętych decyzją z dnia 30 września 2022 r. nr SKO/41/FP-4/2022, uchyloną przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 22 listopada 2023 r. Wskazać przede wszystkim trzeba, że organy nie miały możliwości podejmowania w tej sprawie jakichkolwiek działań do momentu otrzymania odpisu prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami sprawy, co nastąpiło dopiero w dniu 7 kwietnia 2024 r. Akta wraz z odpisem wyroku zostały w tej dopiero dacie przekazane do organu odwoławczego. Z uwagi natomiast na to, że WSA uchylił powołanym wyżej wyrokiem jedynie decyzję organu II instancji w przedmiocie orzeczenia wobec Spółki obowiązku zwrotu otrzymanych kwot dotacji za 2014, 2015 i 2016 rok, w obrocie prawnym pozostawała wciąż decyzja Starosty z dnia 12 lutego 2018 r. nr 1/2018 orzekająca w tym samym przedmiocie. Kwestia istnienia zobowiązania Spółki do zwrotu nie została więc na ten moment przesądzona – w szczególności, że z uzasadnienia wyroku wynikało wprost, iż rozpoznając sprawę ponownie należy zbadać i przeanalizować, czy w sprawie nie wystąpiły inne niż wskazane w art. 70 § 6 pkt 2 o.p. okoliczności powodujące zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia. Rozstrzygnięcie wniosku strony skarżącej o stwierdzenie nadpłaty obejmującej należności objęte ww. decyzją SKO nr SKO/41/FP-4/2022 wymagało zatem najpierw wydania przez Kolegium orzeczenia w trybie odwoławczym w stosunku do decyzji Starosty z dnia 12 lutego 2018 r. nr 1/2018 – w związku z czym tez organ zawiesił postepowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Decyzja taka została wydana i przekazana Staroście w dniu 10 czerwca 2024 r.Podkreślić należy, że pierwsze czynności zmierzające do ustalenia, na jakim etapie znajduje się sprawa orzeczenia o obowiązku Spółki do zwrotu dotacji za lata 2014-2016 organ I instancji podjął już 9 stycznia 2024 r. tj. czwartego dnia roboczego od momentu wpływu wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Przed upływem miesiąca ( tj. terminu na załatwienie sprawy, o jakim mowa w art. 35 § 3 k.p.a. poinformował stronę skarżącą o niemożności załatwienia wniosku w terminie oraz o jej przyczynach oraz zawiesił postepowanie w sprawie. Po otrzymaniu decyzji Kolegium nr SKO.FP/41/1/24 z 27 maja 2024 r. (10 czerwca 2024r.) oraz otrzymaniu postanowienia tego organu o uchyleniu postanowienia o zawieszeniu postepowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty ( 20 czerwca 2024 r.) Starosta już 27 czerwca 2024 r. wyznaczył stronie skarżącej 7-dniowy termin do wypowiedzenia się na temat materiału dowodowego zebranego w sprawie. W związku z przedłożeniem przez pełnomocnika spółki wraz z pismem z 4 lipca 2024 r. dowodów w sprawie organ ten wydał w dniu 22 lipca 2024 r. (poniedziałek) decyzję o stwierdzeniu nadpłaty. Decyzję tę wydano zatem w ciągu 32 dni od dnia uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania w przedmiocie nadpłaty, przy czym zaznaczyć trzeba, że przeszkoda dla załatwienia sprawy istniała już w momencie wniesienia wniosku i wydania postanowienia o zawieszeniu postepowania.Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 57 k.p.a, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (§1). Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu (§2). Natomiast w myśl art. 35 § 5 k.p.a., do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 i 1841), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.W związku z tym, że decyzja Starosty z 22 lipca 2024 r. została uchylona w trybie odwoławczym, organ ten, po otrzymaniu rozstrzygnięcia drugoinstanyjnego (29 listopada 2024 r. ) musiał ponownie przystąpić do rozpoznania sprawy w przedmiocie nadpłaty. Organ I instancji wydał decyzję w sprawie stwierdzenia nadpłaty wydał 6 lutego 2025 r. – co, biorąc pod uwagę wskazaną w decyzji SKO konieczność dokonania korekty w zakresie orzeczenia o oprocentowaniu oraz obowiązek zapewnienia stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie (zawiadomienie z 22 stycznia 2025 r.) należy uznać za dokonane z zachowaniem wydłużonego dwumiesięcznego terminu na załatwienie sprawy, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a.Ponieważ skargę do tutejszego Sądu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania strona wniosła jeszcze przed doręczeniem jej ww. decyzji, Sądu uznał, że podlegała ona rozpoznaniu, tym niemniej ze wskazanych wyżej względów nie stwierdził, by organ pozostawał w bezczynności i nie dopatrzył się w działaniach organu I instancji przejawów przewlekłości w prowadzeniu postępowania.Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.