Wyrok - I GSK 758/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Pomoc publiczna. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) Sędzia del. WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Małopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2026 r. sygn. akt III SA/Kr 94/26 w sprawie ze skargi Fundacji R. w S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 2 października 2024 r. nr MV-V.Oddalono skargę kasacyjną. Pomoc publiczna. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) Sędzia del. WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Małopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2026 r. sygn. akt III SA/Kr 94/26 w sprawie ze skargi Fundacji R. w S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 2 października 2024 r. nr MV-V.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono zaskarżone orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
25 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Marek Krawczak
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 20 marca 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 94/26, po rozpoznaniu skargi Fundacji R. w S. (dalej zwanej: stroną, skarżącą albo Fundacją) na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego (dalej zwanego także organem) z 2 października 2024 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu, w punkcie 1. stwierdził, że negatywna ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania; w punkcie 2. zasądził na rzecz Fundacji zwrot kosztów postępowania.Powołane wyżej orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.W dniu 19 stycznia 2024 r., skarżąca w odpowiedzi na nabór wniosków o dofinansowanie projektów ogłoszony przez Zarząd Województwa Małopolskiego jako Instytucji Zarządzającej programem Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu [...] pn. [...] w ramach Priorytetu 6., Działanie 6.16 Aktywizacja społeczno-zawodowa, typ projektu B: Aktywizacja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym oraz osób biernych zawodowo w podmiotach reintegracyjnych, któremu został nadany numer [...].Pismem z 30 lipca 2024 r. skarżąca została poinformowana, że w wyniku oceny formalnej, ww. projekt został oceniony negatywnie, ponieważ nie spełnił obligatoryjnego kryterium formalno-merytorycznego wyrażonego punktowo. Od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie przedmiotowego projektu, skarżąca wniosła protest.Rozstrzygnięciem z 2 października 2024 r. organ poinformował Fundację, że formalna ocena jej projektu przeprowadzona przez Komisję Oceny Projektów zakończyła się wynikiem negatywnym.Skarżąca nie zgadzając się ze wskazanym rozstrzygnięciem, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z 25 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1617/24, Sąd ten skargę oddalił.Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z 25 marca 2025 r. wniosła skarżąca.Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 21 sierpnia 2025 r., sygn. akt I GSK 840/25, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, w punkcie 1. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie; w punkcie 2. zasądził na rzecz Fundacji zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazanym na wstępie wyrokiem z 20 marca 2026 r. stwierdził, że negatywna ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 marca 2026 r. wniósł Zarząd Województwa Małopolskiego. Zaskarżając wyrok w całości, wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Ponadto, organ zrzekł się przeprowadzenia rozprawy i wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.Zaskarżonemu wyrokowi, stosownie do art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (bez wskazania miejsca publikacji powołanego aktu normatywnego; aktualnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), organ zarzucił:1. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 76 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (bez wskazania miejsca publikacji powołanego aktu normatywnego; aktualnie: Dz. U. z 2025 r. poz. 1844 ze zm.; dalej jako: ustawa wdrożeniowa) i zapisami części "J.1 Potencjał kadrowy" Załącznika nr 3 Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie do Regulaminu wyboru projektów [...] będącego Załącznikiem nr 2 do Uchwały 2442/23 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 12 grudnia 2023 r. poprzez zawarcie w wyroku oceny i wskazania wprost sprzecznych z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie;2. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 76 oraz 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez bezpodstawne rozszerzenie zakresu zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności w szczególności poprzez utożsamianie ich z naruszeniem nie wykazania sprzeczności z dokumentacją konkursową podczas oceny punktowej kryteriów lub nie wykazania organ rozpatrujący protest, aby wymagany przez oceniających poziom szczegółowości wynikał wprost z dokumentacji konkursowej, gdy ze wspomnianych zasad nie sposób wyinterpretować;3. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 76 oraz art. 63 i 68 oraz 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez traktowanie złożonych w projekcie wyjaśnień co do kwestii nie ujętych we wniosku o dofinansowanie jak dokumentacji projektowej, gdy wyjaśnienia takie powinny pozo zostają bez wpływu na postępowanie odwoławcze, gdyż polega ono na weryfikacji oceny projektu, nie zaś rozszerzeń i wyjaśnień zawartych w proteście.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentację przemawiającą za jej zasadnością.Odpowiedzią na skargę kasacyjną wniesiono o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie na rzecz Fundacji kosztów postępowania. Jednocześnie skarżąca zrzekła się przeprowadzania rozprawy.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. - a w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały - to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.W rozpoznawanej skardze kasacyjnej sformułowano zarzuty oparte jedynie na podstawie kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Ta zaś dotyczy naruszenia przepisów postępowania, ale tylko takiego, które mogło mieć "istotny" wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym jest mowa w pkcie 2 art. 174 p.p.s.a., należy rozumieć – w myśl wyroku NSA z 26 marca 2025 r., sygn. akt II GSK 2509/21 - istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego I instancji, który to związek przyczynowy jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie co najmniej hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy, a to wymaga wykazania oraz uzasadnienia, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia, a w sytuacji, gdyby do nich nie doszło wyrok Sądu I instancji byłby (mógłby być) inny. Innymi słowy – stosownie do treści wyroku NSA z 12 lutego 2025 r., sygn. akt III FSK 619/23 – wskazać należy, że wynikającym z art. 176 § 1 pkt 2 w zw. z art. 174 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Dla spełnienia tego wymogu nie wystarczy przytoczenie w petitum skargi kasacyjnej formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony i w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Należy przez to rozumieć – co jeszcze raz należy wyraźnie podkreślić – wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym, stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym orzeczeniem sądu administracyjnego, który to związek przyczynowy mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną jest więc obowiązany uzasadnić wykazując, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, iż miały istotny wpływ na treść kwestionowanego orzeczenia, ponieważ gdyby do tych uchybień nie doszło, wyrok sądu administracyjnego mógłby być inny.Reasumując, o skuteczności zarzutów, postawionych w oparciu o podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., nie decyduje bowiem każde stwierdzone uchybienie przepisom postępowania, lecz tylko takie, które mogło mieć "istotny" wpływ na wynik sprawy.Powyższe uwagi – o charakterze ogólnym – mają istotne znaczenie dla konstatacji, które poczyniono niżej. W szczególności obowiązek wskazania w skardze kasacyjnej naruszonych przepisów oczywiście nie wyłącza możliwości objęcia jednym zarzutem kilku przepisów. Takie wyliczenie musi jednak być połączone z wykazaniem, że wymienione przepisy tworzą normę zachowania, której naruszenie jest zarzucane Sądowi I instancji. Przyjmowane w doktrynie i orzecznictwie rozróżnienie między przepisem i normą prawną każe uznać taką praktykę za dopuszczalną; wymienione przepisy muszą jednak pozostawać ze sobą właśnie w związku normatywnym, a jego wykazanie obciąża sporządzającego skargę kasacyjną, który powinien przedstawić treść naruszonej normy, czyli wskazać, jaka reguła zachowania ustanowiona tymi przepisami została naruszona.Zarzut pozbawiony takiego sprecyzowania nie poddaje się rozpoznaniu, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie budować zarzutów, a taki byłby skutek ustalania przez Sąd Kasacyjny we własnym zakresie treści normy prawnej objętej zarzutem. Wady zaistniałe w tym zakresie zostaną wskazane niżej.Uwzględniając powyższe uwagi trzeba wskazać, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nr 1 petitum skargi kasacyjnej. Zawarty w motywach cytat zaczerpnięty z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji (vide str. 28) jest tendencyjny i nie uwzględnia całego akapitu, a ten brzmi następująco: "Jednocześnie Sąd podziela zarzuty Skarżącej, że oceniający nie uwzględnili specyfiki projektów finansowanych ze środków europejskich, w których naturalnym jest, iż część zasobów kadrowych jest zapewniana dopiero na etapie realizacji projektu, a nie w chwili składania wniosku. Sam fakt, że wnioskodawca przewiduje zaangażowanie personelu w przyszłości, nie może być traktowany jako brak potencjału, o ile przedstawił on wiarygodny sposób jego zapewnienia."Powyższy cytat wskazuje, iż jego treść pozostaje w logicznym związku z wymogiem sformułowanym w Instrukcji "Wskaż tylko osoby zatrudnione na umowę o pracę i na stałe współpracujące, które planujesz zaangażować do projektu. Nie wykazuj osób, które dopiero mają być zaangażowane (w ich przypadku może obowiązywać konkurencyjna procedura wyboru)."Nie ulega wątpliwości, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej brakuje argumentacji, która pozwoliłaby ustalić jaki związek ma podniesiona w zarzucie kwestia w odniesieniu do realiów sprawy; widoczny jest brak powiązania "oceny i wskazań" z rzekomym naruszeniem przepisów postępowania – i to w kwalifikowanej postaci (arg. ex. art. 174 pkt 2 w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jest oczywiste, że zarzut winien uwzględniać (także w warstwie uzasadnienia) te nieprawidłowości, które wystąpiły w sprawie; nie można bowiem snuć rozważań in abstracto, ponieważ są one bezużyteczne.Zwrócić też uwagę należy – co stanowi także wadę kolejnego zarzutu – iż wskazując w podstawie kasacyjnej przepisy procedury nie wykazano w jaki sposób zostały naruszone, a także nie podjęto próby (vide art. 174 pkt 2 w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) udowodnienia, że miało to istotny wpływ na wynik sprawy.Zarzut nr 2 petitum skargi kasacyjnej – przez wady wyżej wymienione nie zasługuje na uwzględnienie, jak również i z tego względu, że nie doszło w sprawie "do bezpodstawnego rozszerzenia zakresu zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności". Jest oczywiste, że wynikają one z zapisów ustawy wdrożeniowej i winny być stosowane w trakcie oceny dokumentacji przedłożonej przez stronę. Procesowi temu powinny towarzyszyć logiczne konstatacje i adekwatna punktacja, o której mowa na str. 28 uzasadnienia Sądu I instancji. Zgodzić się należy z zawartym tam stwierdzeniem, że noty towarzyszące ocenie muszą mieć charakter weryfikowalny, spełniający standardy wynikające z ustawy wdrożeniowej.Końcowo zauważyć należy, że wskazane wyżej zasady mają charakter ramowy, zaś ich naruszenie to konieczność dodatkowego wskazania konkretnych uregulowań zawartych w ustawie wdrożeniowej, czego we wniesionym środku zaskarżenia zdecydowanie zabrakło, a to sprawia, że i ten zarzut okazał się bezzasadny.Również i tym razem – oceniając zarzut nr 3 petitum skargi kasacyjnej – należy podkreślić brak umotywowanego (w uzasadnieniu skargi kasacyjnej) naruszenia wskazanych regulacji. Nie jest to jednocześnie jedyna wada tego zarzutu skargi kasacyjnej, w której wskazano – nawiązując do kwestii wyjaśnień – że "wyjaśnienia takie powinny pozo zostają bez wpływu na postępowanie odwoławcze". Z uwagi na możliwość popełnienia błędu w interpretacji tych sformułowań Sąd II instancji nie podejmuje się określić intencji autora tak wadliwie sformułowanego zarzutu skargi kasacyjnej. Wskazać bowiem trzeba, że Sąd ten nie może modyfikować zarzutów kasacyjnych, a następnie je wiążąco oceniać, o czym wyżej była już mowa.Mając na względzie art. 184 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a..