Postanowienie - II OZ 1387/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Dnia 23 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S., T.S., A.M. i A.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A.S., T.S., A.M. i A.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/25 w sprawie zeOddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Dnia 23 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S., T.S., A.M. i A.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A.S., T.S., A.M. i A.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/25 w sprawie ze
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Robert Sawuła
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z 24 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 6/25, odrzucił skargę kasacyjną A.S., T.S., A.N. i A.T. od wyroku tego sądu z 11 marca 2025 r. w sprawie ze sprzeciwów A.S., T.S., A.M. i A.T. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 22 listopada 2024 r. nr 1506/OPO/2024, w przedmiocie pozwolenia na budowę.W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że A.S., T.S., A.M. i A.T. (skarżący), wnieśli do WSA w Warszawie sprzeciwy od opisanej na wstępie decyzji Wojewody Mazowieckiego wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i instalacją gazową (kategoria obiektu budowlanego - XIII) na działkach ew. nr [...], [...], [...] obręb [...] ([...]) przy ul. [...] w Z., które wyrokiem z 11 marca 2025 r., VII SA/Wa 6/25, oddalono.Na ww. orzeczenie skargę kasacyjną wnieśli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika.Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego VII Wydziału WSA w Warszawie z 12 czerwca 2025 r., skarżący kasacyjnie, zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) w kwocie 200 zł, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535) - w terminie 7 dni - od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie do usunięcia braku fiskalnego została odebrana w dniu 3 lipca 2025 r. (korespondencję odebrała I.P. - zwrotne potwierdzenie odbioru k. 49 akt sądowych). Termin na uzupełnienie ww. braku upłynął więc w dniu 10 lipca 2025 r.Z akt sprawy wynika, że skarżący kasacyjnie uiścili wymagany wpis sądowy od wniesionej skargi kasacyjnej (k. 50 akt sądowych), dopiero 11 lipca 2025 r. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że uiszczenie wpisu sądowego po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu jest równoznaczne w skutkach z jego nieuzupełnieniem, stąd skargę kasacyjną odrzucił.Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów procesowych, a to art. 220 § 3 w zw. z art. 178 Ppsa i wnosząc o jego uchylenie.Strona skarżąca podnosi, że wbrew twierdzeniu sądu a quo, wg ustaleń skarżących, wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi kasacyjnej zostało doręczone 4 lipca 2025 r., a nie 3 lipca 2025 r. Termin do uzupełnienia tego braku minął więc 11 lipca 2025 r., a nie 10 lipca 2025 r. To powoduje, że w ocenie skarżących wpis ten został uiszczony w terminie. Nadto wskazuje się, że w zaskarżonym postanowieniu brak jest stwierdzenia, czy I.P. była osobą uprawnioną do odbioru korespondencji z sądu i czy działała na podstawie stosownego upoważnienia do odbioru przesyłek adresowanych do r. pr. M.B. Jest to tym bardziej istotne, gdy się zważy, że pełnomocnik skarżących nie dokonywał osobistego odbioru przesyłki zawierającej zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Podnosi, że I.P. nie jest też pracownikiem Kancelarii.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 178 Ppsa, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił na wezwanie sądu braku fiskalnego skargi kasacyjnej.Wbrew twierdzeniom zawartym z zażaleniu, wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 3 lipca 2025 r., o czym świadczy znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia przesyłki poleconej (k. 49). Przesyłka została skierowana na adres wskazany przez pełnomocnika; zaś przesyłkę odebrała osoba upoważniona jako pełnomocnik pocztowy – I.P., co wynika z dowodu doręczenia wezwania. Potwierdzenie odbioru przesyłki podpisem oznacza bowiem, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie wskazanej na potwierdzeniu odbioru (por. postanowienie NSA z 23 stycznia 2024 r., I OZ 663/23, LEX nr 3691460). W tym zakresie argumentacja zażalenia jest gołosłowna. Nie przedstawiono chociażby wyniku reklamacji skierowanej do operatora pocztowego, z której wynikałoby, że przesyłka nie została doręczona bądź została wydana osobie nieupoważnionej. Nie przedstawiono też dokumentu, z którego wynikałoby, że przed odebraniem przesyłki w kancelarii zostało skutecznie cofnięte upoważnienie do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika, czy też choćby oświadczenia osoby odbierającej korespondencję. Skoro doręczyciel pocztowy doręczył przesyłkę osobie upoważnionej do odbioru pism sądowych kierowanych na adres pełnomocnika stron, to skuteczne było doręczenie jej z potwierdzeniem daty doręczenia, wezwania z sądu odnośnie uiszczenia wpisu.W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji., orzekł jak w sentencji.