Postanowienie - I GZ 340/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. O. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2356/24 o pozostawieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. O. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 czerwca 2024 r. nr 280000/71/2024/RED-PST-1319 w przeOddalono zażalenie. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. O. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2356/24 o pozostawieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. O. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 czerwca 2024 r. nr 280000/71/2024/RED-PST-1319 w prze
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
ZUS
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Tomasz Smoleń
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2356/24, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę A. O. (skarżący, wnoszący zażalenie) na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (prawidłowo: Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (organ, Prezes ZUS) z dnia 13 czerwca 2024 r., nr 280000/71/2024/RED-PST-1319 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.Odpis sentencji ww. wyroku doręczono stronom postępowania, w tym m.in. skarżącemu w dniu 6 lutego 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 36 akt sądowych).Skarżący pismem z dnia 26 lutego 2025 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 3 marca 2025 r. (data nadania, koperta k. 39), złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tegoż wyroku. Wniosek nie został podpisany.Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 7 marca 2025 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku złożonego wniosku, poprzez jego podpisanie - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie przesłano skarżącemu wraz z wezwaniem kserokopię wniosku.Powyższe wezwanie do podpisania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (przesłane pismem Sądu z dnia 11 marca 2025 r.), zostało doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 42 akt sądowych). Ww. wezwanie pozostało bez odpowiedzi.Zarządzeniem z dnia 20 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) pozostawił wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący pismem z dnia 26 lutego 2025 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który nie został przez niego podpisany. Przesyłka zawierająca wezwanie do podpisania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku została doręczona skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. Jej odbiór pokwitowała I. O. jako dorosły domownik. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie i nie podpisał wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji zarządzono o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.Zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 20 maja 2025 r., złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając wydane zarządzenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu podniesiono m.in., że skarżący nie został skutecznie wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji nie miał realnej możliwości podjęcia stosownych działań, celem usunięcia braku we wskazanym terminie. Zdaniem wnoszącego zażalenie, w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów doręczenia wezwania do usunięcia braku formalnego, jak również nie zaistniały przesłanki pozwalające uznać, że doręczenie nastąpiło w trybie awizyjnym. W ocenie skarżącego termin do uzupełnienia braków formalnych nie rozpoczął jeszcze swojego biegu, a zatem pozostawienie bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku należało uznać za działanie przedwczesne i nieznajdujące podstawy prawnej w aktualnym stanie sprawy. Wydane zarządzenie w tym zakresie narusza zasadę prawa do rzetelnego procesu oraz prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.Podstawą wydania zaskarżonego zarządzenia z dnia 20 maja 2025 r. stanowił art. 49 § 2 p.p.s.a., w myśl którego, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożony pismem z dnia 26 lutego 2025 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 3 marca 2025 r. (data nadania, koperta k. 39) nie został przez skarżącego podpisany, a zatem stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd zarządzeniem z dnia 7 marca 2025 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku złożonego wniosku, poprzez jego podpisanie - i wyznaczył na to termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.Przedmiotowe wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego, podany w aktach sprawy i doręczone skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. Jej odbiór pokwitowała I. O. jako dorosły domownik (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 42 akt sądowych). Powyższe wezwanie, pomimo prawidłowego doręczenia, pozostało jednak bez odpowiedzi. Skarżący nie nadesłał podpisanego wniosku.Podkreślenia przy tym wymaga, że termin do uzupełnienia braków formalnych pisma nie jest ustalany przez Sąd, lecz wynika bezpośrednio z art. 49 p.p.s.a.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. prawidłowo wydał zarządzenie z dnia 20 maja 2025 r., o pozostawieniu wniosku skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych tego wniosku (nadesłanie podpisanego wniosku).Na marginesie tylko Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony po terminie (pomimo prawidłowego pouczenia o terminie na jego złożenie). Siedmiodniowy termin na złożenie wniosku liczony od dnia doręczenia skarżącemu sentencji wyroku, tj. od dnia 6 lutego 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 36 akt sądowych) upłynął skarżącemu w dniu 13 lutego 2025 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został natomiast nadany dopiero w dniu 3 marca 2025 r. (data nadania, koperta k.39), a zatem po terminie, co powoduje, że w przedmiotowej sprawie zaistniała także podstawa do jego odrzucenia.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.