Postanowienie - II OZ 1282/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. Prawo pomocy, rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 759/24 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr [...] w przeOddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. Prawo pomocy, rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 759/24 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr [...] w prze
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Jurkiewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 759/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania K. P. prawa pomocy w sprawie ze skargi D. K., D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W postanowieniu tym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie dokonanej przez organ oceny w zakresie dopuszczalności wniesionego przez D. K. i D. K. odwołania, a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną K. P.. Nie posiadała ona zatem interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę na wspomnianą decyzję. W ocenie Sądu ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, należało orzec na mocy art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.Zażaleniem K. P., R. P., D. K. i D. K. zaskarżyli powyższe postanowienie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie K. P. nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast zażalenie R. P., D. K. i D. K. podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zastosowanie tej regulacji następuje, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, przy stanie faktycznym i prawnym, który nie budzi najmniejszych wątpliwości, że wniesiona skarga kwalifikuje się do odrzucenia (zob. postanowienie NSA z 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I ONP 10/12) w szczególności, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. (tak postanowienie NSA z 23 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 13/14). Mechanizm oczywistej bezzasadności skargi znajduje zastosowanie w odniesieniu do spraw oczywistych pod względem stanu faktycznego i prawnego. Do spraw oczywistych zaliczają się z jednej strony sprawy tzw. seryjne - czy to dotyczące tych samych stron, czy też różnych podmiotów - które wielokrotnie trafiają do sądów administracyjnych, a z drugiej strony - sprawy niepowtarzalne, jednostkowe, które jednak w świetle stanu faktycznego i prawnego konkretnej sprawy oraz wysoce nieprzekonującej treści wniesionego środka prawnego nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że nie może on zostać uwzględniony (zob. J. Olszanowski, P. Ostrowski, "Oczywista (bez)zasadność skargi i skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym", Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2025, nr 4, s. 57 i n.).Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że skoro wniosek K. P. o przyznanie prawa pomocy dotyczy skargi, która kwalifikuje się do odrzucenia wobec jej niedopuszczalności z uwagi na brak po stronie ww. skarżącej interesu prawnego, to również uznać należy, że na obecnym etapie skarżąca nie nabyła prawa do ubiegania się o przyznanie jej prawa pomocy. W efekcie zażalenie wniesione przez K. P. nie mogło odnieść zamierzonego skutku i podlegało oddaleniu.Zażalenie wniesione przez R. P., D. K. i D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne.Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie odnośnie zażaleń R. P., D. K. i D. K., którzy nie są adresatami postanowienia z dnia 28 kwietnia 2025 r., jego adresatem była bowiem wyłącznie K. P..W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a..