Postanowienie - II OZ 1391/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Obowiązek meldunkowy. Dnia 23 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 396/25 o odrzuceniu skargi Z.J. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 28 lutego 2025 r. nr SOIa.621.13.2025 w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały postanawiOddalono zażalenie. Obowiązek meldunkowy. Dnia 23 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 396/25 o odrzuceniu skargi Z.J. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 28 lutego 2025 r. nr SOIa.621.13.2025 w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały postanawi
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Robert Sawuła
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 14 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 396/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gliwicach odrzucił skargę Z.J. na decyzję Wojewody Śląskiego z 28 lutego 2025 r. nr SOIa.621.13.2025, w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały.W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że Z.J. za pismem przewodnim wniósł do WSA w Gliwicach za pośrednictwem platformy ePUAP skargę na opisaną na wstępie decyzję Wojewody Śląskiego.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Gliwicach skarżący pismem z 4 kwietnia 2025 r. został wezwany do nadesłania, w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej sądu, podpisanej skargi stosownie do wymogów z art. 46 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935, Ppsa). Jednocześnie poinformowano skarżącego, że jego skarga nie spełnia powyższego wymogu, albowiem podpis złożono jedynie pod pismem przewodnim, a nie załącznikiem stanowiącym faktyczną skargę.Dla dokonania powyższej czynności zakreślono siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że nieusunięcie braku formalnego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 kwietnia 2025 r. W wyznaczonym przez sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga strony, wnoszona za pośrednictwem platformy ePUAP jako załącznik do pisma przewodniego, wymagała stosownego podpisu elektronicznego. Brak zaś takiego podpisu, który nie został uzupełniony mimo wezwania skarżącego w tej sprawie, spowodował, zdaniem tegoż sądu, że skarga zawiera brak uniemożliwiający przyjęcie jej do merytorycznego rozpoznania.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z.J., wskazując na kwestie merytoryczne związane z zaskarżoną do sądu wojewódzkiego decyzją Wojewody Śląskiego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 194 § 3 Ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jej podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa. Zgodnie z art. 46 § 2a Ppsa, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle art. 46 § 2b Ppsa, zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z art. 49 § 1 Ppsa wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jego braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia.W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na opisaną na wstępie decyzję drogą elektroniczną (platforma teleinformatyczna ePUAP), przy czym wniesiona skarga było załącznikiem do pisma przewodniego skarżącego, zaś podpis elektroniczny został złożony wyłącznie pod tym właśnie pismem przewodnim, a nie pod skargą.Jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu w orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowała się rozbieżność, czy w kontekście regulacji zawartej w art. 46 § 2b Ppsa w przypadku przesłania pisma będącego formularzem ePUAP, który jest należycie podpisany, załączniki do niego (pliki) wymagają opatrzenia ich odrębnym podpisem, czy też należy uznać, że podpis zawarty w samym formularzu ePUAP obejmuje wszystkie wymienione w piśmie załączniki. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21 stwierdził, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym".Wobec powyższego należało uznać, że sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych tej skargi, poprzez podpisanie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub własnoręcznego podpisania. Pismo ogólne, zawierające wyłącznie informację o załączonej do tego pisma niepodpisanej skargi, nie jest bowiem odrębnym zbiorem danych zawierającym całość znaczeniową komunikatu kierowanego do sądu administracyjnego. Brak podpisania wnoszonej skargi stanowi brak formalny w każdym przypadku, uzasadniający wezwanie strony do jego uzupełnienia.Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił w/w braku formalnego w wyznaczonym przez sąd pierwszej instancji terminie, co musiało skutkować odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.Argumentacja przedstawiona w zażaleniu w ogóle nie odnosi się do podstaw prawnych zaskarżonego postanowienia WSA. Legalności tegoż postanowienia nie może natomiast podważać stanowisko skarżącego kwestionujące zgodność z prawem zaskarżonej do WSA w Gliwicach decyzji. Podkreślenia wymaga, że WSA w zaskarżonym postanowieniu nie badał (bo nie mógł tego zrobić) sprawy merytorycznie, tj. nie kontrolował legalności decyzji Wojewody Śląskiego. Taka kontrola mogłaby nastąpić dopiero wówczas, gdyby skarżący uzupełnił w zakreślonym terminie braki formalne skargi. Niewykonanie tych obowiązków przez skarżącego i jego zaniechanie prowadziło do tego, że sąd wojewódzki został pozbawiony możliwości merytorycznego odniesienia się do treści skargi, w tym do oceny postawionych w niej zarzutów.Mając na uwadze podane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji., postanowił jak w sentencji.