sygn. II SA/Wr 574/25 16 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Wyrok - II SA/Wr 574/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 16 grudnia 2025

Teza
Oddalono skargę w całości. Administracyjne postępowanie, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak (spr.) Protokolant: referent Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skarg Gminy W. i Z. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2025 r. nr 647/2025 w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji nakazującejOddalono skargę w całości. Administracyjne postępowanie, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak (spr.) Protokolant: referent Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skarg Gminy W. i Z. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2025 r. nr 647/2025 w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji nakazującej
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Typ sprawy nieustalone
Tryb rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 16 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Halina Filipowicz-Kremis
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę w całości

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak (spr.) Protokolant: referent Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skarg Gminy W. i Z. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2025 r. nr 647/2025 w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji nakazującej usunięcie zagrożenia spowodowanego nadmiernym pogorszeniem stanu technicznego drogi gminnej oddala skargi w całości.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 czerwca 2025 r. (nr 647/2025), Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. (dalej: PINB) nr 736/2025 z dnia 28 marca 2025 r., którą odmówiono zmiany ostatecznej decyzji PINB nr 2342/2022 z dnia 15 listopada 2022 r., zmienionej decyzją nr 604/2024 z dnia 26 marca 2024 r., nakazującej Z. we W. (dalej: Z.) usunięcie zagrożenia spowodowanego nadmiernym pogorszeniem stanu technicznego drogi gminnej - ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] we W. (północna część działki nr [...], AM-[...], obręb W.(1)) poprzez wykonanie robót budowlanych określonych w 2 punktach sentencji decyzji, w zakresie wydłużenia terminu ich wykonania do 31 grudnia 2025 r.Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.Decyzją z dnia 15 listopada 2022 r. PINB nakazał Z. - trwałemu zarządcy drogi gminnej - ulicy [...], na odcinku od ul. [...] do ul. [...] we W. (północna część działki nr [...], AM-[...], obręb W.(1)), usunięcie w terminie 8 miesięcy od kiedy decyzja stanie się ostateczna, zagrożenia spowodowanego nadmiernym pogorszeniem stanu technicznego tego obiektu liniowego, poprzez:remont nawierzchni z kostki kamiennej polegający na naprawie podbudowy (podłoża gruntowego), a następnie uzupełnieniu ubytków, nierówności, zapadnięć i uszkodzeń mechanicznych oraz wypełnienie szczelin i spoin w nawierzchni zapewniając jej ciągłość (brak spękań, wykruszeń, deformacji w nawierzchni) - celem przywrócenia pełnej sprawności technicznej i właściwości użytkowych drogi gminnej,wykonanie skutecznego odwodnienia nawierzchni zapewniającego swobodny odpływ wód opadowych, poprzez zachowanie wymaganych spadków, obniżenie pokryw studzienek, udrożnienie wpustów drogowych.Decyzja nie została zaskarżona.W dnia 18 września 2023 r. do PINB wpłynął wniosek Z. o zmianę terminu wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji. W wyniku jego rozpoznania decyzją z dnia 26 marca 2024 r. PINB zmienił swoją ostateczną decyzję z 15 listopada 2022 r. w zakresie terminu realizacji obowiązku poprzez przedłużenie go do 31 grudnia 2024 r.W dniu 28 stycznia 2025 r. do PINB wpłynął kolejny wniosek Z. o zmianę ww. decyzji w trybie art. 155 k.p.a. w zakresie terminu wyznaczonego na realizację obowiązków poprzez jego przedłużenie do dnia 31 grudnia 2025 r. W jego treści wskazano na podjęte działania w zakresie przebudowy drogi i że opóźnienie w realizacji obowiązku nie jest spowodowane zaniedbaniem czy wstrzymaniem podejmowania działań w tym celu. Ma ono związek z planowaną, kompleksową przebudową ul. [...] i koniecznością zapewnienia czasu na przeprowadzenie konkretnych etapów takich jak wykonanie projektu, uzyskanie niezbędnych zezwoleń czy ich zaopiniowanie przez odpowiednie jednostki. Przebudowa drogi jest realizowana przez spółkę W. Planowany termin uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia to drugi kwartał 2025 r. Strona podkreśliła, że podejmuje doraźne działania w celu zlikwidowania bezpośredniego zagrożenie dla użytkowników drogi, a stan nawierzchni jest stale monitorowany.Decyzją z dnia 28 marca 2025 r. (nr 736/2025), PINB, na podstawie art. 155 w zw. z art. 104 k.p.a. i art. 83 ust. 1 p.b., odmówił zmiany ostatecznej decyzji z 15 listopada 2022 r., zmienionej decyzją nr 604/2024 z dnia 26 marca 2024 r., wywodząc, że za niniejszym nie przemawia interes społeczny, jak również nie można mówić o interesie strony, któremu można by przypisać miano słusznego. Przeciwnie – zdaniem PINB – interes społeczny przemawia za tym, aby stan niezgodny z prawem został jak najszybciej usunięty. Zmiana terminu wykonania nałożonego obowiązku leży jedynie w interesie zobowiązanego. PINB wskazał, że stan techniczny drogi stanowi stan niezgodny z prawem. Tolerowanie tego przez okres dłuższy niż obiektywnie wskazany w decyzji, godzi bezpośrednio w ten interes.PINB podniósł, że decyzja z 2022 r. była już zmieniana, dzięki czemu strona i tak miała więcej czasu na realizację nakazu, niż przewidywał to pierwotny termin. Niemniej wówczas, strona wskazała, że szacowany termin uzyskania pozwolenia na budowę przewidziany jest na trzeci kwartał 2023 r., a realizacja inwestycji na 2024 r. Niepokojące jest to, że pierwotnie deklarowany termin realizacji obowiązku został przesunięty przez stronę aż o rok.PINB wskazał, że z uwagi na zły stan techniczny drogi nie może wydłużyć tego okresu. Mogłoby to bowiem doprowadzić do realnego zagrożenia. Tym bardziej, że ulica [...] stanowi jedną z głównych ulic osiedla W.(1). Zatem nieprawidłowości w stanie technicznym tej drogi stanowią poważne zagrożenie nie tylko dla kierowców, ale i pieszych czy rowerzystów. Nadto, wydłużenie terminu wykonania obowiązku może tylko potęgować i urealniać istniejące zagrożenie (postępująca degradacja stanu drogi).Odwołanie od tej decyzji w imieniu Gminy W. złożył Z. we W.Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzją, rozstrzygnięcie PINB, DWINB wskazał, że z treści art. 155 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej może uchylić bądź zmienić decyzję ostateczną jedynie, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki:postępowanie w sprawie indywidualnej zostało zakończone decyzją ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo;strona wyraziła zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji;uchyleniu lub zmianie decyzji nie sprzeciwiają się przepisy szczególne;d) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.Brak którejkolwiek z tych przesłanek czyni zmianę decyzji w trybie z art. 155 k.p.a. niedopuszczalną. Nadmienił przy tym, że samo określenie "słuszny interes strony", aczkolwiek niezdefiniowane, wskazuje, że nie chodzi w nim o każdy interes strony (a więc o chęć uzyskania rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o treści zgodnej z wolą strony), ale wyłącznie o interes zgodny przede wszystkim z prawem i zasadami współżycia społecznego. W przypadku postępowań dot. stanów technicznych zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony, to doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu technicznego zgodnego z prawem (umożliwiającego właściwe i bezpieczne użytkowanie takiego obiektu) oraz wyeliminowanie zagrożeń w nim występujących.Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy, DWINB wskazał, że pierwotny termin - 8 miesięcy od kiedy decyzja stała się ostateczna (upłynął w sierpniu 2023 r.), został już raz zmieniony decyzją PINB z dnia 26 marca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. i już wówczas wskazywano na to, że pozwolenie na budowę zostanie uzyskane w trzecim kwartale 2023 r., a realizacja inwestycji nastąpi w 2024 r. Tymczasem występując z kolejnym wnioskiem o zmianę terminu na wykonanie obowiązku aż do 31 grudnia 2025 r. (tj. o kolejny rok) Z. wskazał, że planowany termin uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia rozpoczęcia robót to drugi kwartał 2025 r. Mając to na względzie DWINB uznał, iż kolejna zmiana terminu jest niezasadna.Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła Gmina W. i Z., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Wniesiono także o dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniających dowodów, załączonych do skargi.Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 155 k.p.a w zw. z art. 66 ust. 1 i 3 p.b. poprzez przyjęcie, że w sprawie brak jest interesu społecznego lub słusznego interesu strony, który przemawiałby za zmianą decyzji i wydłużeniem terminu na wykonanie nakazanych prac do dnia 31 grudnia 2025 r., podczas gdy w okolicznościach sprawy zmiana decyzji na podstawie tego przepisu jest podyktowana względami celowości, mieszczącymi się w założeniach interesu strony niesprzecznego z interesem społecznym - tj. w interesie społecznym pożądane jest wykonanie kompleksowej przebudowy ul. [...], który zleciła Gmina W. i który "konsumuje", z uwagi na swój zakres, obowiązek remontu nakazanego przez organ nadzoru budowlanego. Niniejsze nie zagraża interesowi społecznemu, jako że do czasu przebudowy strona dokonuje bieżących napraw ul. [...], których celem jest usuwanie miejscowych nierówności, zapadnięć i uszkodzeń, tak aby droga nadawała się do bezpiecznego użytkowania i mogła służyć mieszkańcom do czasu przystąpienia do jej przebudowy.Motywując zasadność niniejszej skargi, wskazano, że przepis art. 155 k.p.a. jako przesłankę zmiany decyzji wskazuje "słuszny interes strony", co oznacza, że nie powinien on być sprzeczny z interesem społecznym, a zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. musi być podyktowana względami celowości mieszczącymi się w założeniach interesu strony. Zdaniem strony skarżącej przesłanka słusznego interesu strony niesprzecznego z interesem społecznym zachodzi w niniejszej sprawie, w której jeszcze przed wydaniem decyzji z 2022 r. Gmina W. jako właściciel spornej drogi gminnej i podmiot do którego zadań własnych należy budowa, przebudowa i remont dróg gminnych zleciła na podstawie umowy o zamówienie publiczne opracowanie dokumentacji projektowej wraz z uzyskaniem pozwolenia na budowę kompleksowej przebudowy ul. [...], a zatem prac obejmujących zakres szerszy niż wynikający z nakazu organu nadzoru i społecznie bardziej pożądanych. Niniejsze podyktowane było działaniem w interesie społecznym i poprawieniem parametrów technicznych ul. [...] w interesie mieszkańców W., a nie tylko usunięciem nieprawidłowego stanu technicznego poprzez miejscowy remont.Uzgodnienie dla dokumentacji projektowej Gmina W. otrzymała od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dopiero 25 stycznia 2024 r. Ponadto z uwagi na pozostałe przeszkody opisane w uzasadnieniu do aneksu nr 2 do umowy na prace projektowe proces projektowy poprzedzający uzyskanie przez Gminę W. pozwolenia na budowę i przystąpienie do robót przesunął się w czasie i ostatecznie w dniu 2 lipca 2025 r. projektant działający na zlecenie Gminy złożył wniosek o pozwolenie na budowę dla przebudowy ul. [...] oraz przekazał Gminie W. dokumentację projektową przebudowy rzeczonej ulicy, co otwiera możliwość przystąpienia do robót (niezwłocznie po otrzymaniu pozwolenia - czyli pierwsza połowa wrześnie 2025 r.).Nadto strona wskazała, że organ pominął okoliczność, iż przez cały okres, w którym trwały prace projektowe dotyczące przebudowy ul. [...], Gmina W. poprzez działający w jej imieniu Z., dokonywała bieżących napraw w obszarze objętym nakazanym remontem przez PINB, których celem było usunięcie miejscowych nierówności, zapadnięć i uszkodzeń, tak aby droga nadawała się do bezpiecznego użytkowania i mogła służyć mieszkańcom do czasu przystąpienia do jej kompleksowej przebudowy. Na całej długości droga jest przejezdna, jej stan pozwala na bezpieczne odbywanie się po niej ruchu zarówno samochodowego, jak i pieszego, a strona skarżąca nie odnotowała żadnych zgłoszeń o uszkodzeniach mienia lub ciała.Konkludując strona wskazała, że to w słusznym interesie strony niesprzecznym z interesem społecznym jest przesunięcie terminu wykonania nakazanych prac do końca 2025 r., co umożliwi Gminie W. wykonanie kompleksowej przebudowy ul. [...], zgodnie z opracowaną dokumentacją. W okolicznościach niniejszej sprawy nieracjonalne i niegospodarne - a więc wprost sprzeczne z interesem społecznym - byłoby uprzednie wykonanie prac remontowych w zakresie nakazanym przez organ nadzoru budowlanego, po których realizowana miałaby być przebudowa ulicy [...], tak bardzo oczekiwana w interesie mieszkańców. Tym bardziej, że stan zagrożenia dla życia, zdrowia i mienia, do którego odwołuje się organ nadzoru nie występuje z uwagi na bieżące, lokalne prace naprawcze i stały monitoring drogi.W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując swojej stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024, poz. 1267) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2024, poz. 935, ze zm., dalej p.p.s.a.).Mając na względzie wskazane kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonywanych czynności przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Kontroli tut. Sądu, podlegała decyzja DWINB z dnia 12 czerwca 2025 r. (nr 647/2025) utrzymująca w mocy decyzję PINB z dnia 28 marca 2025 r., którą odmówiono zmiany ostatecznej decyzji tegoż organu nr 2342/2022 z dnia 15 listopada 2022 r., zmienionej decyzją nr 604/2024 z dnia 26 marca 2024 r., nakazującej Z. usunięcie zagrożenia spowodowanego nadmiernym pogorszeniem stanu technicznego drogi gminnej - ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] we W. (północna część działki nr [...], AM-[...], obręb W.(1)) poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, w zakresie wydłużenia terminu ich wykonania do 31 grudnia 2025 r.Zaskarżona decyzja została wydana w trybie art. 155 k.p.a., który stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Z przywołanej regulacji wynika więc, że dla zmiany lub uchylenia decyzji, na mocy której strona nabyła prawo (lub nałożono na nią obowiązek), łącznie muszą być spełnione przesłanki: istnienie decyzji ostatecznej, za jej uchyleniem lub zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, zgoda strony na zmianę lub uchylenie decyzji, brak przeciwwskazań w przepisach ustaw szczególnych. Przedmiotem takiego postępowania nie jest więc merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niejako "od nowa", lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej pod kątem spełnienia wymienionych warunków. Brak spełnienia któregokolwiek z nich, wklucza uwzględnienie wniosku i dokonanie zmiany decyzji. Wynika to bowiem z tego, że istotą postępowania w trybie art. 155 k.p.a. jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Co istotne - rozważając możliwość zastosowania art. 155 k.p.a., organ ocenia, czy postępowanie dotyczy rozstrzygnięć, w których ma on możliwość swobody w kształtowaniu treści decyzji, w ramach której może uwzględnić interes społeczny lub słuszny interes strony. Tryb z art. 155 k.p.a. nie może bowiem służyć zmianie rozstrzygnięcia na takie, które w wyniku związania organu bezwzględnie obowiązującą normą prawną, byłoby niedopuszczalne (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1088/17; z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II OSK 254/17, dostępne w CBOSA).W niniejszej sprawie wnioskiem o zmianę objęto termin wykonania obowiązków nałożonych decyzją wydaną w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., tj. decyzją PINB z dnia 15 listopada 2022 r., zmienioną decyzją z 26 marca 2024 r., którą nakazano usunięcie zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym drogi gminnej - ulicy [...], na odcinku od ul. [...] do ul. [...] we W. (północna część działki nr [...], AM-[...], obręb W.(1)) poprzez wykonanie określonych w 2 punktach robót budowlanych.Stosownie do art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednich stanie technicznym, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że decyzje podejmowane na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. należą do kategorii tzw. decyzji związanych, gdyż w sytuacji wystąpienia chociażby jednej z określonych w tym przepisie przesłanek, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Organ ma również obowiązek określić termin usunięcia tych nieprawidłowości, przy czym, sam przedział czasowy wykonania obowiązku ustalany jest już na zasadzie uznania administracyjnego. Zakres i bieg tego terminu nie wynika bowiem z przepisów prawa, lecz z woli organu. Tym samym, w tym zakresie organ dysponuje tzw. luzem decyzyjnym.W związku z powyższym, w orzecznictwie przyjmuje się że zmiana decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości na podstawie art. 66 ust. 1 p.b., przeprowadzana w trybie art. 155 k.p.a., jest możliwa jedynie w zakresie terminu - w tej części ma ona bowiem charakter uznaniowy i co do zasady istnieje w tym zakresie możliwość jej zmiany (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II OSK 202/21, z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 1946/19, dostępne w CBOSA).Utrwalony jest także pogląd, że wskazana norma może stanowić podstawę do zmiany ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 p.b., jeżeli interes społeczny lub słuszny interes strony przemawia za zasadnością wyznaczenia stronie innego terminu wykonania nakazanych robót, niż wyznaczony pierwotnie w decyzji ostatecznej.Rozstrzygając w kwestii zmiany terminu wykonania robót nakazanych w decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. organ winien więc z jednej strony uwzględnić interes społeczny, biorąc pod uwagę przede wszystkim ratio legis instytucji z art. 66 ust. 1 p.b., z drugiej zaś zestawić go z uzasadnionym interesem strony, który w konkretnych okolicznościach może wskazywać na zasadność i racjonalność zmiany wyznaczonego pierwotnie terminu. Zauważyć przy tym należy, że "słuszny interes strony", o którym mowa w analizowanym przepisie, nie oznacza samej woli (chęci) strony do uchylenia (zmiany) decyzji. Wyrażenie to należy rozumieć wyłącznie jako interes prawny, a nie faktyczny. Co więcej, słuszny interes strony nie może kolidować z interesem społecznym, którym jest zasada praworządności wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, jak i zasada legalności działania zawarta w art. 6 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1809/17, dostępne w CBOSA). Oceniając zatem, czy w danej sprawie występuje słuszny interes strony przemawiający za zmianą (uchyleniem) decyzji, należy wziąć pod uwagę nie tyle subiektywne przekonanie strony o możliwości/zasadności takiej "zmiany", lecz okoliczności, które pozwalają ustalić, że żądanie strony (zmiany decyzji) jest słuszne i zasługuje na społeczną akceptację (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2010 r., sygn. akt I OSK 428/10, dostępne w CBOSA). Organ może zatem dokonać zmiany terminu, jeżeli to korzystniejsze dla strony rozwiązanie nie koliduje z obowiązującym porządkiem prawnym. Słuszny interes strony musi mieć oparcie w obowiązujących przepisach prawa oraz nie może być postrzegany jako każdy interes strony, sprowadzający się do chęci uzyskania rozstrzygnięcia organu o treści zgodnej z wolą strony. Za uchyleniem lub zmianą decyzji ma przemawiać obiektywna, społeczna akceptacja dla takiego wyjątkowego działania organu, a nie subiektywne przekonanie strony o słuszności swojej potrzeby (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2023 r., sygn. akt II OSK 924/22 oraz orzecznictwo tam powołane, dostępne w CBOSA).Przy ocenie zmiany terminu ustalonego pierwotnie należy także mieć na uwadze, że przepis art. 66 ust. 1 p.b. służy niewątpliwie zapewnieniu właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejącego obiektu budowlanego oraz użytkowania go w sposób niezagrażający wskazanym w ustawie dobrom chronionym. Zastosowanie środka przewidzianego tym przepisem stanowi reakcję na przypadki nierzadko wieloletnich zaniedbań obowiązków związanych z utrzymaniem obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym na zasadzie art. 61 p.b. Z tych względów uzasadnione jest twierdzenie, że termin wykonania nałożonych przez organ nadzoru obowiązków powinien być jak najkrótszy, zwłaszcza gdy w grę wchodzą przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b. związane z zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska oraz niewłaściwym stanem technicznym obiektu. Wykonanie tego rodzaju decyzji przez stronę powinno być zatem traktowane jako czynności o charakterze niecierpiącym zwłoki, a nawet pilnym. Z drugiej jednak strony, termin wyznaczony w decyzji z art. 66 ust. 1 p.b. musi być zawsze terminem realnym, adekwatnym do charakteru i zakresu nakazanych robót budowlanych. Dodatkowo z perspektywy art. 155 k.p.a. na uwzględnienie zasługują te przypadki, które uzasadniają potrzebę zmiany wyznaczonego pierwotnie terminu w sposób obiektywny. Chodzi tu więc o wystąpienie okoliczności istotnych dla terminowego wykonania obowiązku, niebędących zarazem przejawem celowego odwlekania wykonania nałożonych obowiązków, czy też obejścia konieczności jej realizacji w jakikolwiek inny sposób.Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy należy zauważyć, że w decyzji z dnia 15 listopada 2022 r. PINB, na wykonanie określonych w niej robot budowlanych, wyznaczył termin 8 miesięcy, od kiedy decyzja stanie ostateczna. Wobec braku jej zaskarżenia termin ten upłynął w sierpniu 2023 r. Następnie decyzją z dnia 26 marca 2024 r., orzeczony termin został przez PINB zmieniony poprzez jego wydłużenie do dnia 31 grudnia 2024 r.Sąd podzielił stanowisko organów, że następna zmiana terminu nie leży w interesie społecznym. Ponowne bowiem wydłużenie terminu wykonania obowiązków o kolejny rok, w przypadku gdy podstawą wydania decyzji nakazującej jest art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., tj. gdy obiekt budowlany znajduje się w złym stanie technicznym i stwarza zagrożenie dla wartości chronionych tym przepisem, niewątpliwie nie leży w interesie społecznym. Przeciwnie - w interesie społecznym leży jak najszybsze, niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Jeżeli bowiem w decyzji PINB z dnia 15 listopada 2022 r., stwierdzono nieprawidłowości stanu technicznego drogi, zagrażające bezpieczeństwu i uznano za konieczne wyeliminowanie ich w określonym terminie, a nadto już raz dokonano wydłużenia terminu, to nie można uznać, że kolejne, tj. do 31 grudnia 2025 r. przedłużanie istnienia stanu niezgodnego z prawem, wyrażającego się nienależytym stanem technicznym drogi, byłoby zgodne z interesem społecznym.W konsekwencji zasadnie także organy oceniły, że interes strony zmierzającej do znacznego wydłużenia terminu wykonania obowiązków mających przywrócić stan zgodny z prawem nie jest interesem słusznym. Interes strony może zostać uznany za słuszny tylko wtedy, gdy mieści się w granicach obowiązującego prawa. W efekcie nie można mówić o słuszności interesu strony, jeżeli nie były spełnione przesłanki wynikające z odpowiednich przepisów, w tym przepisów p.b., obligujących do utrzymania obiektów w należytym stanie technicznym. Możliwość zastosowania art. 155 k.p.a. w konkretnej sprawie należy bowiem rozważać w świetle przepisów prawa materialnego, w tym znaczeniu, że zmiana decyzji musi pozostawać w zgodności z tymi przepisami. Z art. 66 ust. 1 p.b. wynika niewątpliwie obowiązek utrzymania drogi w należytym stanie technicznym oraz zapewnienia podstawowych wymagań, dotyczących między innymi jej bezpieczeństwa, co w sposób oczywisty winno przekładać się na dążenie do jak najszybszego usunięcia stwierdzonych ostateczną decyzją nieprawidłowości. Natomiast utrzymywanie stanu niezgodności z prawem (do czego w istocie zmierza znaczne przedłużenie terminu wykonania obowiązków) nie znajduje uzasadnienia, bowiem zarówno w interesie społecznym, jak i w dobrze pojętym interesie strony, leży utrzymanie obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, a w przypadku pojawienia się nieprawidłowości - jak najszybsze ich usunięcie. W konsekwencji modyfikacja ukształtowanego ostateczną decyzją stosunku materialnoprawnego - poprzez jej długotrwałe niewykonywanie - nie jest społecznie pożądana i godna wsparcia ze strony administracji publicznej ze względu na cel, dla którego decyzja ta została wydana.Nie zasługiwały na uwzględnienie, podniesione w skardze zarzuty dot. zamiaru inwestycyjnego polegającego na kompleksowej przebudowie ul. [...], w tym na odcinku, którego dotyczy decyzja PINB i w związku z tym wystąpienia w dniu 2 lipca 2025 r. z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. Należy bowiem po pierwsze zauważyć, że Sąd dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji na dzień jej wydania, a zatem 12 czerwca 2025 r., a po drugie, że zasadnie dostrzegł PINB, iż decyzja z 2022 r. była już raz zmieniana, z uwagi właśnie na wskazane przez stronę plany inwestycyjne i podany wówczas szacowany termin uzyskania pozwolenia na budowę przewidziany na trzeci kwartał 2023 r., a realizacja inwestycji na 2024 r. Terminy te nie zostały dochowane. Stąd ponowne powoływanie się na niniejszą okoliczność w sytuacji gdy pierwotnie deklarowany termin realizacji obowiązku został przesunięty aż o rok, słusznie nie zostało przez organy uwzględnione. Jedynie marginalnie należy przy tym jeszcze zauważyć, że organ nadzoru budowlanego oznaczając termin wykonania obowiązku nie może opierać się o przyszłe zdarzenie, a musi uwzględniać wyłącznie obiektywne elementy ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy. Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 października 2020 r., organ nie może opierać swojego rozstrzygnięcia w zakresie oznaczenia terminu wykonania nakazanych robót dopasowując się do planów strony, które to plany mogą być przecież modyfikowane, a ich termin znacznie oddalony w czasie (por. wyrok NSA z 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2299/18, CBOSA).Wreszcie trzeba nadmienić, że również podejmowanie bieżących napraw na ul. [...] na odcinku od ul. [...] do [...] nie mogło zmienić wydanej decyzji we wnioskowanym zakresie. Ostateczna decyzja PINB podlega wykonaniu w zakresie wskazanym przez organ, a decyzja wydana w trybie art. 155 k.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany nałożonych obowiązków czy też weryfikacji zasadności ich nałożenia. Stąd podejmowane – jak wskazano w skardze - bieżące/lokalne prace remontowo/naprawcze przy braku przystąpienia do realizacji nakazanych prac, nie mogły stanowić podstawy do zmiany decyzji przez przedłużenie terminu.Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i z tych względów działając, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.