Postanowienie - III OSK 1532/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025
Teza
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji. Odpady. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.R. o wstrzymanie wykonania pkt I decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2024 r., znak SKO.OŚ/4170/63/2024 w sprawie ze skargi kasacyjnej Z.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 232/25 w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję SamorzOdmówiono wstrzymania wykonania decyzji. Odpady. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.R. o wstrzymanie wykonania pkt I decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2024 r., znak SKO.OŚ/4170/63/2024 w sprawie ze skargi kasacyjnej Z.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 232/25 w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorz
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jerzy Stelmasiak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
UZASADNIENIE
Marszałek Województwa Małopolskiego decyzją z 18 listopada 2021 r. odmówił Z.F. (dalej skarżąca) umorzenia zaległości z tytułu opłaty produktowej za lata 2015 - 2019 wraz z odsetkami naliczonymi na dzień wpłynięcia wniosku, tj. 30.08.2021 r. w łącznej wysokości 72075,00 zł (pkt 1 decyzji). Natomiast w pkt 2 decyzji organ I instancji rozłożył zaległość na 86 miesięcznych rat płatnych według harmonogramu uwzględnionego w decyzji.Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 9 grudnia 2024 r. uchyliło punkt 2 zaskarżonej decyzji z 18 listopada 2021 r. i w tym zakresie orzekło o rozłożeniu zaległych opłat produktowych za lata 2015 - 2019 wraz z należnymi odsetkami o łącznej wysokości 86 492,00 zł w tym 67 691,00 zł należności głównej 18 801,00 zł odsetek (naliczonych na dzień wpływu wniosku tj. 30.08.2021 r.) na 86 miesięcznych rat płatnych według harmonogramu zawartego w tabeli, począwszy od 30 stycznia 2025 r., (pkt I) a w pozostałym zakresie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji (pkt II).Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 grudnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.Wyrokiem z 23 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga kasacyjna zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania "punktu 2 decyzji" Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 grudnia 2024 r.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył pkt 2 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 grudnia 2024 r. Jednocześnie jednak z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części, w której rozłożono należność pieniężną z tytułu opłaty produktowej na raty, a więc w istocie w części obejmującej pkt I zaskarżonej decyzji. To decyzja organu I instancji dzieliła się na dwa punkty określone cyframi arabskimi i to pkt 2 tej decyzji dotyczył rozłożenia na raty. Natomiast zaskarżona decyzja dzieli się dwa punkty oznaczone cyframi rzymskimi – w pkt I organ odwoławczy uchylił pkt 2 decyzji organu I instancji i w tym zakresie samodzielnie orzekł o rozłożeniu należności na raty, natomiast w pkt II utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Uwzględniając uzasadnienie wniosku o wstrzymanie Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem, że wniosek ten dotyczy pkt I decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 grudnia 2024 r. Wniosek ten nie zasługiwał jednak na uwzględnienieW ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera tego rodzaju uzasadnienia. Argumentacja skarżącej sprowadza się do wskazania, że jest ona w trudnej sytuacji majątkowej. Jednocześnie jednak brak jest przedstawienia przez skarżącą jej sytuacji w tym zakresie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak przedstawiona argumentacja nie świadczy o uprawdopodobnieniu, że wykonanie pkt I zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stanowisko skarżącej jest lakoniczne. Skarżąca wskazuje przy tym, że brak wstrzymania pkt I zaskarżonej decyzji spowoduje, że całość należności będzie wymagalna, co nie jest jednak skutkiem treści decyzji w przedmiocie ulgi w spłacie zobowiązania (która została przecież wydana na wniosek skarżącej), ale samego obowiązku uiszczenia opłaty produktowej, który został nałożony na podstawie odrębnej decyzji. Skarżąca nie przedstawia także, nawet w przybliżeniu, swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej, w szczególności w odniesieniu do wysokości ustalonych rat. To na skarżącej spoczywał obowiązek pełnego uzasadnienia wniosku i brak jest podstaw do niejako "przerzucania" na Sąd obowiązku "poszukiwania" w aktach sprawy okoliczności mających przemawiać za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczność, że skarżąca była zobowiązana jedynie uprawdopodobnić, a nie udowodnić przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie oznacza możliwości poprzestania na lakonicznych oświadczeniach.Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.